mijn Hersenspinsels, Reflecties en Zielenroerselen / foto: Otztal, Oostenrijk, juni 2026
Hoe duurzaam is het een huis opnieuw op te bouwen? We hebben in overleg met de aannemer ervoor gekozen om ons huis op te laten bouwen via hout-skeletbouw. Daarna wordt het afgewerkt met steen. We hebben geen gas meer nodig en gaan werken met zonnepanelen, een warmtepomp en airco verwarming.
Het ziet er nu, 2 maanden voor de oplevering, nog allemaal houterig uit maar dat wordt nu afgewerkt. Maar hoe duurzaam is hout skeletbouw eigenlijk? In het blad van Eigen huis staat het verrassende antwoord:
Onze familie-Uittenbroek-dag-2026 vond plaats in het mooie Achterhoekse Vorden, waar mijn broer en schoonzus woont. De dag stond in het teken van mijn moeder die 100 jaar geleden geboren is. We hebben ter plekke een klein museumpje gemaakt met herinneringen aan haar, zoals de breipennen, haar mondharmonica en natuurlijk het snoeptrommeltje. Ik had het boek 'Bruun de Beer' meegenomen dat ze zo vaak aan mij heeft voorgelezen.
De meegebrachte foto albums leverden mij weer foto's op die ik nog niet kende zoals een portret van mij (?) met opa Jan Uittenbroek naar wie ik vernoemd ben:
Ook dit jaar was het dauwtrappen in de weilanden achter Kanis. Daarna hemelvaart-viering in een schuur aan de Mijzijde in Kamerik. Met een grote opkomst maar wel veel regen....
De Utrechtse schilder Gerard Honthorst was een tijdgenoot van Rembrandt.
Na zijn opleiding bij de Utrechtse schilder Bloemaert vertrok hij naar Rome waar hij het werk zag van Caravaggio.
Dat heeft hem sterk geïnspireerd.Van Caravaggio leerde hij het 'spelen met het licht' ofwel de chiaroscuro techniek.
In het Centraal museum in Utrecht is nu een grote tentoonstelling met werken van Honthorst. Wat opvalt is inderdaad het spelen met het licht bijvoorbeeld door het uitbeelden van kaarslicht. En ook zijn voorliefde voor diepe decolletés.... Later schildert hij het landelijke herdersleven als een wereld van rust, liefde en harmonie. En aan het hof in Londen krijgt hij veel opdrachten om portretten te schilderen. Ik vind het zeer de moeite waard om naar Utrecht te reizen voor deze mooi vorm gegeven tentoonstelling.
Jammer van de soms wat akelige muziek die bij sommige schilderijen ten gehore wordt gebracht.
Mijn lesgevende loopbaan startte zo'n 50 jaar geleden in het dorpje Hekendorp. Door een inwoonster van dit mini dorp werd ik gevraag of ik 'zondagschoolmeester' wilde worden op zondagmiddag in het plaatselijke kerkje. Omdat ik wel wat oefening kon gebruiken in het omgaan met kinderen ben ik dat gaan doen. En zo fietste ik een jaar lang op zondagmiddag met Lisa, een degelijk meisje uit Driebruggen, naar Hekendorp om daar bijbel verhalen te vertellen en leuke knutselwerkjes uit te voeren. Heel leerzaam!
Hekendorp heet ook Goejanverwelle en is beroemd omdat hier in 1787 Wilhelmina van Pruisen, de vrouw van de stadhouder, bij de sluis is tegengehouden. Zij was op weg naar Den Haag en werd in de boerderij naast de sluis tijdelijk vast gezet. Ik heb het verhaal nooit helemaal goed begrepen met die Patriotten en Oranjegezinden, maar hier gebeurde het dus.
In de gevel van kerk zie je nog sporen in de muur van de kinderen die onderweg naar school hun griffels gingen slijpen aan de kerkmuur. En achter de kerk heb je een fraai uitzicht op de Hollandse IJssel met op de achtergrond het inmiddels gesloten klooster van Haastrecht.
De bermen in onze mooie polder kleuren wit en geel van twee polderplanten: fluitenkruid en koolzaad. Van het fluitenkruid maakten we vroeger fluitjes, de holle stengel werd dichtgeknoopt en in het midden maakte je dan een snee en met een beetje geluk had je dan een fluitje. Koolzaad lijkt veel op raapzaad, je kunt olie maken van de zaden. Met een geknotte wilg erbij is het Groene Hart plaatje compleet.
