Ik woon nu precies 50 jaar in Woerden. 'Woerden is een dorp met stadsrechten' werd altijd gezegd maar wij ervaren dat anders. Woerden wordt groot, druk en met een auto bijna onbereikbaar in de spitsuren. De problemen en probleempjes van de 'Grote Stad' worden ook meer en meer zicht- en voelbaar. Wij hebben dan ook enige tijd geleden besloten om wel in Woerden te blijven wonen maar dan meer in het buitengebied. Na veel gezoek en gedoe zijn we nu aan het nieuwbouwen in een gehucht aan de rand van de gemeente Woerden. Het gaat met houtskeletbouw, het nieuwe bouwen, dat eigenlijk al erg oud is. Mijn vader deed dit al als timmerman en hij werd in 1924 geboren. Ons nieuwe huis ligt midden in het zogenaamde Cope Landschap. Een cope is een vaste maat voor een kavel, die vastgesteld werd tijdens de zogenaamde cope ontginningen in de 12e en 13e eeuw. In de kavel werden parallelle sloten gegraven om het overtollige water af te voeren. Er kwamen dwarssloten en weteringen en achterkades dat waren lage dijkjes met begroeiing. Het geheel leverde en levert een landschap op dat uniek is in de wereld en dat je vooral vanuit de lucht heel goed kunt zien.
In het Woerdens stadsmuseum wordt dit filmpje vertoond over dit zo specifieke landschap:
Onze bouw duurt nog tot de zomer daarna kunnen we in de tuin dagelijks genieten van het cope landschap met bijbehorende graslanden, slootjes en greppels, koeien, watervogels en rietpluimen.
Lees hier mijn eerdere blogs over de Copen. En hier nog een aanvulling. Dit landschap heeft al mijn levenlang m'n interesse. Logisch, als je uit zo'n veenland ofwel de 'broek' afkomstig bent. Uittenbroek dus.
