mijn Hersenspinsels, Reflecties en Zielenroerselen / foto: Otztal, Oostenrijk, juni 2026
Nog maar 3 weken geleden: 2 eieren in een onnozel nestje in een bloembak op mijn dakterras. Inmiddels liggen er 2 prachtige duifjes die bijna klaar zijn om uit te vliegen. Mooi en wonderlijk om dat proces van voeren en groeien van zo dichtbij te kunnen volgen. Het zijn Turkse Tortels.
Onze buurstad Gouda bestaat 750 jaar en pakt flink uit om dat te vieren. Vandaag bezocht ik de tentoonstelling 'Het Wonder van Gouda' in de St. Janskerk. De altaarstukken die voor de reformatie in deze kerk hingen zijn nu terug op de plaats waar ze eigenlijk thuis horen. Gelukkig hebben ze de beeldenstorm overleefd.
Ook spectaculair is de mogelijkheid om over de dakrand van deze langste kerk van Nederland te lopen. Je kijkt tot Rotterdam en Utrecht en over het Groene Hart richting Woerden.
Het feestprogramma duurt nog tot eind september, ik ga hier zeker nog vaker naar toe!
Vandaag overleed Jan Rot, onze grote troubadour, taalvirtuoos, hertaler.
Hij werd 64 jaar
Bij 'Matthijs' zong hij onlangs nog een indrukwekkende versie van Hallelujah
Dat hij moge rusten in Vrede
Mijn stad Woerden bestaat 650 jaar. Dat wordt uitgebreid gevierd dit jaar 2022. We pakken niet zo groots uit als Gouda, maar ja die stad bestaat ook 100 jaar langer!
Het symbool voor Woerden650 is een rode ridder. Maarten van Rossum legt in onderstaand filmpje uit hoe we aan dit symbool gekomen zijn. Ook legt hij het Wonder van Woerden uit, een verhaal uit de 80 jarige oorlog. Ik vertelde dit verhaal in mijn basisschoolperiode al aan de leerlingen in mijn klas en we gingen daarna op excursie naar de Petruskerk om het raam met het wonder te aanschouwen, een jaarlijks hoogtepunt van mijn geschiedenislessen. Ook mijn eigen kinderen hield ik bezig met dit soort verhalen. Ik had specialisatie 'geschiedenis' gedaan op de pedagogische academie en wist dat historisch besef moet starten in de eigen omgeving. Het ontwikkelen van dat besef werkt mijns inziens het best met het vertellen en aanschouwelijk maken van verhalen. Dat narratieve beheerst van Rossum als geen ander...
De komende dagen is er een enorm (!) liturgisch aanbod, althans hier in Woerden. Naast alle diensten en vieringen doe ik een ander spiritueel voorstel : doe mee met de fietstocht van de Parochie Pax Christi op 2e paasdag. De route gaat langs de 4 kerken van de parochie, waar we hartelijk ontvangen worden en meteen ook de kerken kunnen bekijken. Vooral de St. Franciscuskerk in Oudewater vind ik erg sfeervol. Maar de kerken in de Meije en Kanis zijn ook de moeite waard. Loop ook even naar de tuin achter de Meije kerk waar een Lourdes grot is gebouwd. En dat zomaar midden in het Groene Hart. De fietstocht starten kan op 18 april in Woerden tussen 10 en 11 uur bij de Bonaventurakerk.
UPDATE: Het was 2e Paasdag prachtig fietsweer, de RK. kerk in Oudewater is een van de mooiste uit onze regio met z'n wat mysterieuze uitstraling....
We zijn op weg naar de Passion (met Maria Magdalena... altijd gemist)
en op weg naar de Mattheus Passion (het kan weer)
en op weg naar Pasen
In de 'Heilige Herrie' vandaag een bijzondere Escher-achtige clip van Coldplay en Selena Gomez.
It hurts like so, to let somebody go
Omdat ik 2 reproducties van de schilder Alphonse Mucha in mijn appartement heb hangen, bezocht ik vandaag de tijdelijke tentoonstelling van zijn werk in het Kunstmuseum in Den Haag.
De Tsjech Mucha was een belangrijk schilder en illustrator zo rond 1900 in de toenmalige bruisende en kunstzinnige stad Parijs, de eerste hoofdstad van de moderne Westerse wereld.
De stad hing vol met zijn affiches.
Zijn stijl kun je Art Nouveau of Jugendstil noemen en zijn werk is herkenbaar aan weelderige, feeërieke vrouwen, daaromheen sierlijke patronen van bloemen en planten, mozaïeken, zwierige lijnen.... Zijn kunst moest sierlijk zijn. Schoonheid heeft een verheffend effect voor alle lagen van de bevolking, was zijn opvatting
Door de moderne druktechnieken verscheen zijn werk in grote oplages en was vooral bedoeld om te verleiden, zoals deze fietsreclame:
Gisterenmiddag waren we bij een meezingfestijn in de Bonaventurakerk in Woerden. Pastor Janneke had een mooi programma gemaakt met hedendaagse muziek, passend bij deze tijd van gedachten aan corona en meeleven met Oekraïne. Met fraaie zang en muziek van de Woerdense Patricia, Marcel, Dick en Daniel. Zij vormen inmiddels de (inter)kerkelijke huisband hier. De bijpassende teksten en foto's van Janneke maakten er alles met elkaar een indrukwekkende middag van. Dit zangfestijn kan zomaar een goede gewoonte worden op de 4e zondag in de Veertigdagentijd, die 'Vastentijd Halfweg' genoemd wordt.
Het is de 40 dagen tijd, een tijd van bezinning en reflectie. Het is ook een tijd van grote onrust met oorlog in Europa. En voor mij een vervelend ongemak, namelijk thuis zitten wegens corona.
Bij de 40 dagen tijd hoort bij mij muziek met een stemmig karakter zoals Bach of Taize. Dit jaar heb ik mij ook 40 dagen geabonneerd op Heilige Herrie waarin popmuziek met een diepe boodschap gepresenteerd wordt. Elke dag heb ik zo een kort bezinningsmoment zoals deze week John Legend met Preach. Zelf zegt hij daarover: "Sometimes we can get so frustrated by the news and what's going on and there is this battle going on in ourselves. Do we become apathic? Do we become engaged? Do we just talk about it or do we do something?"
Een voor mij herkenbaar gevoel in deze verwarrende tijd.
Je kunt je nog aanmelden voor 40 dagen Heilige Herrie via deze link
De hele wereld kijkt met afgrijzen deze week naar wat er gebeurt in Oekraïne en met name de hoofdstad Kiew waar Russische aanvallers proberen deze soevereine staat te onderwerpen.
Ik was in december 1979 in deze stad tijdens een rondreis door de Sovjet Unie. We kwamen op 31 december aan in Kiew na een nachtelijke treinreis vanuit Moskou. In mijn verhuisdozen vond ik vandaag een uitgebreid reisverslag. In kiew sneeuwde het enorm en ik beschrijf hoe we een wandeling maakten in de stad en daar Vadertje Vorst tegen kwamen de Sovjet tegenhanger van de Kerstman. Want religie was daar toen uit den boze. We bezochten ook een pioniershuis, de Sovjet buitenschoolse opvang en hun manier destijds om kinderen ook na schooltijd een staatsopvoeding te geven. Op nieuwjaarsdag 1980 bezocht ik de Vladimir kathedraal en een dag later de Russisch orthodoxe Sofia kathedraal. Ik herinner me nu nog de donkere en benauwde sfeer in deze kerken, die dan wel oogluikend werden toegestaan. Reizen door de stad ging met de metro of met de trolleybus, een ritje kostte 4 cent. Ook bezochten we een komsomol, een communistische jongerenorganisatie waar vrijwel iedereen lid van werd. En we werden verwelkomd op een kindercrèche. De bedoelde uitwisseling met de jongeren verliep moeizaam omdat vrijwel niemand Engels sprak en wij geen Russisch. We gingen ook naar het beroemde klooster van Kiew en bezochten de opera. De Sovjets wilden goede sier maken met hun land zeker met de Olympische spelen van 1980 in het vooruitzicht. Het eten was enorm slecht. Ik beschrijf dat we daarom als groep 'vegetarisch' werden om daardoor nog een beetje vitamines binnen te krijgen.
Net voor de geboortedag van George Harrison even tijd voor een rijtje fantastische musici bij elkaar: Dhani Harrison (zoon van...) Andy Fairweather Low, Eric Clapton, Paul Mc Cartny, Ringo Starr, Henry Spinetti, Ray Cooper, Billy Preston, Gary Brooker, Albert Lee.... en zag ik daar ook nog Phil Collins tussen? Het kan niet op in deze 'tribute to George':
Tijdens de vakantie in Oost-Afrika verscheen het nieuwste nummer van Vierstroom Magazine. Ik heb voor dat blad een interview gegeven over mijn voedingspatroon sinds de diagnose 'prostaatkanker' in 2019. Hopelijk breng ik wat mensen op een idee met dit interview, om nog eens kritisch naar je levensstijl te kijken wanneer je geconfronteerd wordt met slecht gezondheidsnieuws. Maar ik had erbij gezegd dat het gaat om het beste uit 2 werelden: maak optimaal gebruik van de reguliere geneeskunde en denk na over je eigen inbreng. En wat voor mij werkt hoeft niet voor anderen te gelden.
De bevolking van Tanzania is opgebouwd uit ruim 120 stammen (tribes) die, zoals hier gezegd wordt, vreedzaam in dit land samenleven. De eerste president na de onafhankelijkheid, Julius Nyerere, heeft hier een grote rol in gespeeld. De stam die nog zeer traditioneel leeft en denkt is de Masai stam, die nog grotendeels nomadisch is. In een van de dorpen bezochten we een stamhoofd met 35 vrouwen. Zijn zoon kon ons rondleiden, hij sprak goed Engels en had 1 vrouw ( 'I am catholic'). Hij leek mij een voorbode van de moderne Masai, die ongetwijfeld steeds meer gaan komen.
Masai zijn kleurrijk en gastvrij zoals ook de rest van de bevolking. We hebben ons geen moment onprettig gevoeld als, vaak enige, blanke. De toeristen zijn door corona al twee jaar weggebleven en de mensen waren blij om weer toeristen te zien. Want toerisme was een belangrijke bron van inkomsten in dit gebied rond de stad Arusha en de berg Kilimanjaro. Gelukkig voor dit land is de landbeveiligingscode deze week geel geworden en zal het toerisme vast weer snel op gang komen. Van corona hebben we niets gemerkt deze weken. Er zijn hier nog heel wat andere problemen....
Vanmorgen keerden we via de KLM terug van een indrukwekkende reis door Tanzania. We hadden dit land uitgekozen vanwege de mogelijkheden om op Safari te gaan en dat is uitstekend gelukt. Zo reden we 7 dagen met chauffeur en gids Silva door de Noord-Tanzaniaanse National Parks Tarangire, Lake Manyara, Serengeti en Ngorongoro Crater. Allemaal verschillend en fantastisch om doorheen te rijden.
Overnachten kon in zogenaamde Tented Camps. De een wat primitiever dan de ander maar allemaal mooi gelegen. Omdat er geen hekken zijn liepen de dieren 's nachts over de kampeerplaats. Dat was een bijzondere ervaring met hyena's snuffelend aan je tent en een olifant op de camping. Overigens was de beveiliging goed geregeld en werd er lekker gekookt. Douchen met een emmer warm water ging ook goed.
