Ik ben geen schaatser. Het rillerige gevoel van vroeger, toen ik op mijn Friese doorlopertjes aan mijn laarzen geklemd op het slootje van opa Uittenbroek wat rondkrabbelde, staat me nog erg bij. Het was weinig religieus. Later kon ik me wel wat profileren op het ijs door mee te doen met ijshockey op de vijver van Ome Willem. Ik had daar speciaal ronde schaatsen voor gekocht. Mijn vader maakte onbreekbare houten hockeysticks en de sjoelbakstenen deden het prima als puck. Toen ik eenmaal gewend geraakt was aan ronde schaatsen lukte het mij niet meer op rechte schaatsen te rijden, laat staan op klapschaatsen. En ik ben TE bang voor vallen. Redenen genoeg dus om deze religiositeit alleen als toeschouwer mee te maken. Ik ga wel kijken naar de Elfstedentocht op TV, al is het maar om de mystieke teksten van lector Mart Smeets niet te hoeven missen.
UPDATE woensdagavond: afgelast......te dun ijs in Balk......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten