Zomertijd

Paulus

artikel geschreven voor  het kerkblad

Afsluiting jaarthema ‘Paulus’

Wanneer Joden en Christenen met elkaar in gesprek gaan over de Bijbel levert dat altijd spannende momenten op. Dat bleek ook weer bij de lezing van rabbijn Lody van de Kamp in de Maranathakerk, 25 maart. De rabbijn had de uitdaging aangenomen om de slotavond te verzorgen over het jaarthema van de Woerdense interkerkelijke commissie Kerk en Israël en sprak over het onderwerp ‘hoe kunnen Christen en Joden elkaar vinden rond de apostel Paulus’. Rabbijn van de Kamp legde ons uit hoe hij -en hij spreekt namens de orthodoxe Joden in Nederland - Paulus ziet: Paulus heeft de Christelijke kerk gevormd, Christenen zijn hem daar dankbaar voor, maar Joden hebben niet zoveel op met deze voor hen vaak onnavolgbare denker. Na Paulus is de Christelijke kerk een eigen weg gegaan, afrekenend met het Jodendom. De spreker wil ons Christenen geen pijn doen, maar de waarheid moet wel gezegd worden. Het anti – semitisme is sinds Paulus altijd aanwezig geweest in de kerk en de theologie, met alle gevolgen van dien in de verre en minder verre geschiedenis. En het anti-judaïsme heeft ook de reformatie overleefd!
Waarom hebben orthodoxe Joden zo weinig belangstelling voor Paulus? Daar geeft Van de Kamp naast geschiedkundige ook theologische redenen voor. De Jood heeft Paulus niet nodig voor zijn geloof en in het Jodendom zijn veel aspecten van de theologie van Paulus ondenkbaar, zoals het begrip ‘zoon van God’ , de theologie van het lijden van Christus en het Messiasbeeld zoals Paulus dat gepredikt heeft. “Het Christendom start met de komst van de Messias, het Jodendom zal eindigen met de komst van de Messias”.
Toch betoogt Van de Kamp dat er genoeg redenen zijn om als Joden en Christenen rond de figuur Paulus in gesprek te blijven, daarom heeft hij de uitnodiging aanvaard om deze spreekbeurt in Woerden te vervullen. “We vinden elkaar niet ‘in Paulus’ maar wel ‘rond Paulus’”. Het is winst en uniek dat in Nederland Joden en Christenen elkaar vinden voor respectvol gesprek. Van de Kamp wijst erop dat Christenen, Joden en Moslims elkaar nodig hebben in deze ingewikkelde tijd, om de wereld erop te wijzen dat er nog steeds geloof aanwezig is in de 21e eeuw en dat we erin mogen geloven dat ‘de toekomst ons eens bijeen zal brengen’. De rabbijn riep ons op om vast te houden aan de Christelijke waarheden zoals Joden dat ook doen vanuit hun traditie. Maar ook met elkaar in gesprek te blijven over de elementaire zaken van ons geloof.

Het gesprek zal door gaan; ook volgend seizoen zal de Interkerkelijke Commissie dit soort boeiende avonden voorbereiden.

Mattheus Passion

Zondag 21 maart staat voor mij in het teken van de Mattheus Passion. Ik bezoek het concert van het Houtens Kamerkoor - waar vriend Henk lid en promotor van is -in de RK kerk in Werkhoven.Sinds ik een fantastische lezing heb bijgewoond deze winter van de Haagse cantor Arie Eikelboom over de 'retorica' in de muziek van Bach, zal ik met nog meer oog en oor voor detail in de kerk gaan zitten vanmiddag.

Op het puntje van de stoel

Artikel geschreven voor ons kerkblad:

Het lukt de werkgroep Geloof en Cultuur avonden te organiseren waarbij de deelnemers uiteindelijk ‘op het puntje’ van de stoel terecht komen. Ik maakte zo’n avond mee in de Opstandingskerk waar ds. Margriet van der Kooi sprak over geloofsopvoeding, naar aanleiding van haar boek ‘ Als kinderen andere wegen gaan’.
Wanneer er door de gespreksleider ruimte wordt gegeven voor persoonlijke verhalen dan wordt de avond nog boeiender dan die al was door de inleiding. Want we zaten er met z’n 50-tigen als ervaringsdeskundigen, met onze eigen zorgen en successen, met onze twijfels en onze gouden momenten, met onze (voor)oordelen ten aanzien van de jeugd-van-tegenwoordig en onze mooie ontmoetingen.
Margriet constateerde terecht dat we als gemeente weinig over dit onderwerp in gesprek komen, terwijl we allen zoekers zijn op dit gebied, er vaak schuldgevoelens aan overhouden of er wakker van liggen.
In het theoretische gedeelte stelde de spreekster dat kinderen geen appeltaart zijn. Een appeltaart maak je simpel door het bijbehorende recept te volgen. Voor geloofsopvoeding bestaat zo’n handleiding niet en kinderen zijn niet het product van hun opvoeding, ook de eigen unieke genen spelen een rol. Kinderen moeten hun eigen keuzes (leren) maken en hebben ook een groot stuk eigen verantwoordelijkheid daarin. Onze tijd staat bol van die keuzemomenten, zeker als je jong bent. En er zijn veel mede – opvoeders, waarbij vooral de medeopvoeders die ‘verborgen ‘ zijn een belangrijke rol spelen, zoals televisie, internet, de reclamewereld.
In haar lezing citeerde Margriet de pedagoog Wim ter Horst, met wie ze samen het boekje schreef. Een belangrijk aspect in de opvoedkunde van Ter Horst is het begrip ‘de kleine vrede’. In die ruimte van de kleine vrede gun je kinderen/jongeren te zijn zoals ze zijn, toon je warme belangstelling en ga je de liefde niet dwarsbomen.
Ook een van onze grote spirituele schrijvers Henri Nouwen kwam aan bod: 'zie kinderen als de belangrijkste ‘gasten’ die je huis binnen komen; bied ze een gastvrij huis, leer ze kennen, behandel ze met liefde en besef dat een goed gastheer zijn gasten ook weer eens laat gaan.'
Vanuit de Benedictijnse filosofie voeg ik er dan aan toe: ‘Ontvang je gast alsof het Christus zelf is’!
De gelijkenis van 'de verloren zoon', of liever 'het welkom van de vader', kwam als spiegelverhaal regelmatig terug deze avond.
In het meer pastorale gedeelte van de avond hield Margriet ons voor dat een crisis in de geloofsopvoeding 2 kanten in zich heeft: de ‘gevaar’ kant met alle schade die dat kan opleveren, maar een crisis kan ook nieuwe kansen bieden. En zo kan het gebeuren dat het je lukt om de verhalen van God (weer) te kunnen verbinden aan het levensverhaal van jezelf maar ook aan dat van je kinderen. In de verhalen van de deelnemers aan deze avond werd dit geïllustreerd met persoonlijk zoektochten, teleurstellingen en succeservaringen.

Er zijn al enkele gespreksgroepen in onze gemeente bezig met dit onderwerp. We zijn ook na deze avond zeker niet uitgepraat en -gedacht.

Daadkracht en Draagvlak

Het was in de Nederlandse politiek een hectische week: Hans van Mierlo overleed, Agnes Kant stopte als partijleider van de SP, Camiel Eurlings en Wouter Bos kozen voor hun gezin in plaats van een vervolg aan hun politieke carrière, Job Cohen werd partijleider van de PvdA en ook meteen maar benoemd tot beoogd minister president.  JP Balkenende stond onder heftige kritiek zelfs uit de eigen partij, Geert Wilders leed aan oververmoeidheid en Gerda Verburg struikelde over een Glossy. Het is een tijd waarin gefilosofeerd wordt over leiders met voldoende daadkracht en beleid met voldoende draagvlak. Op het werk zie ik hetzelfde verschijnsel: allerlei nieuw plannen, studiemomenten over de nabije toekomst van ons onderwijstype, notities over Opbrengst Gericht Werken, studiedagen over Prestatie indicatoren, vergaderingen over Regioplannen, nadenken over Kern Kwaliteiten en Leer Rendementen. Als medezeggenschapsraadslid voel ik me er wat tussenin gemanoeuvreerd: daadkrachtige bestuurders staan regelmatig tegenover collega's waar het eerste kwartje nog moet gaan vallen ten aanzien van dit alles. Genoeg om 's nachts over na te denken. Maar piekeren is net als schommelen. Je bent wel bezig, maar je komt niet van je plaats. Antoine de Saint-Exupéry schreef het zo in de kleine prins: "Als je een schip wilt bouwen, trommel dan geen mensen bij elkaar om voor hout te zorgen, orders te geven en het werk in te delen, maar roep in hen het verlangen wakker naar de uitgestrekte, eindeloze zee."

Mijn streef-houding hierin: Je kan de golven niet tegenhouden maar je kunt wel leren surfen.

Willeskop

Zaterdag, zoals alle zaterdagen, getraind met Runnersclub Woerden. Dit keer in de Reeuwijkse Hout.

Zondag gewandeld in Willeskop: het nieuwe natuurgebied in de Lopikerpolder. Er ontstaat hier een authentiek stukje polder langs de aloude achterkades. Vroeger liepen we 's zondags in de Ruige Weidse Kade, nu heb ik de Bloklandsedijk verkend.


Het voorjaar is hier nog niet te zien maar al wel te voelen, te horen (duizenden vogels) en te ruiken....

Verkiezingen

Vandaag heb ik gestemd voor de gemeenteraad. In Woerden zit altijd wel iemand in het stembureau die ik ken.... en wel even het bewijs wil vastleggen, dat ik gebruik maak van mijn democratische recht.
Eigenlijk ben ik voorstander van kiesplicht, zoals in België.
Wie vandaag niet stemt mag ook 4 jaar niet zeuren!

Renkum

Gisteren hebben we Willemijn verhuisd naar Renkum waar ze haar laatste stage opdracht gaat doen bij Danone Research. Het wordt stiller in huis.....

Gradierwerk

Het stadje Bad Rothenfelde bleek beroemd om het Gradierwerk, een vreemd soort historische bouwsels om zout te winnen. Verder stond het er vol met klinieken voor al uw kwalen. We hebben gewandeld met de plaatselijke bejaarden-wandelclub, de stad Osnabrück bezocht en op z'n Duits genoten van de sauna, de maaltijden en de taartjes.

Op de terugreis bezochten we de galerie en beeldentuin van Ton Schulten in Ootmarsum.

Vallen

Het is de week geweest van het 'vallen': schaatsers, skiërs en vannacht het kabinet. Als CDA lid mag ik de komende tijd gaan meedenken op de congressen over het nieuwe verkiezingsprogramma, een nieuwe lijsttrekker.

Het is ook nog voorjaarsvakantie, we gaan een aantal dagen naar Bad Rothenfeld in het Teutoburgerwald. De fiets en wandelbeurs in de RAI staat ook op het programma deze week. Verder heb ik me vandaag ingeschreven voor een debuut halve marathon: 5 april, 2e paasdag, in Utrecht.

update: coopertest 1-3: 12 minuten, 2380 m. (vorige keer: 2355)

Barnevelders

Het weekend vond plaats in Affligem, waar ik was met een groep ex-cursisten 'Benedictijnse Wijsheid'. Ik was donderdag al naar de abdij gegaan om een en ander goed voor te bereiden en alvast met gastenbroeder George bij te praten en af te stemmen. Het was een goed weekend met als nieuw element voor mij een lang gesprek met Dom Joseph over de Benedictijns filosofie. En de rondleiding van Dom Philip door het Kippenhok, met de Dubbel Gezoomde Barnevelders, ofwel de nieuwe 'dames van Affligem'.

De groep was erg geïnteresseerd, heeft alle diensten bijgewoond, genoot van de beschouwingen van George en Laurens. Iedereen is met mij meegegaan voor een prachtige winterwandeling, inclusief kluis-bezoek door het Pajottenland. Ook de ontmoeting met de Duitse Belg Philippe was aangenaam, we smulden van zijn mooie verhalen over het Belgische koningshuis....

Ik heb mijn boekenverzameling over het monastieke leven weer kunnen uitbreiden. Met George ga ik nadenken over een vervolg - studie weekend over de boeken van Jamison: Levenslessen van een abt.

Turkije

De reis naar Turkije begint meer en meer vorm te krijgen. Er zijn inmiddels 34 boekingen. Gisteren hebben we met GoedIdeeReizen weer enkele details besproken. Op 19 maart houden we een voorbespreking met de groep, de doos folders van de Turkse Ambassade is binnen.
Het vertrek staat gepland op 29 april.

Pentosium

Vrijdag 29-1 mocht ik op het Pentosium congres (voor audiologen, logopedisten, psychologen, e.a.) de slotlezing verzorgen over de Benedictijnse filosofie. Dat was even schrikken met 170 deelnemers in de zaal... en dan op vrijdagmiddag zo'n onderwerp. Het gaf me voldoende adrenaline om er met genoegen en leuke reacties op terug te kijken!

 

Gregoriaans

Zaterdag 23-1 volg ik een cursus 'Gregoriaans Zingen' in het Passionistenklooster Sint Gabriel in Haastrecht. De cursus wordt gegeven door het Randstedelijk Zanginstituut in Gouda.
Vorig jaar kwam ik niet verder dan de wachtlijst, nu kan ik me een dag in de Gregoriaanse gezangen voor Pasen verdiepen. De dag wordt geleid door Stan Hollaardt uit Malden. Het Haastrechtse klooster staat tegenover de 'timmerfabriek' van mijn vader in Hekendorp, Goejanverwelle, waar ik vroeger vakantiewerk deed. Als protestants jochie vroeg ik me toen al af, wat daar in dat geheimzinnige gebouw aan  de overkant van de IJssel nu eigenlijk gebeurde...

UPDATE: met 45 belangstellenden(M/V) hebben we veel informatie gekregen over het Gregoriaans en wel 10 stukken ingestudeerd. Qui bene cantat, bis orat.

Winter 2010

Vandaag ontdekten we een nieuw pad, ergens tussen Linschoten en Lopik. Een mooie plek om te peinzen over de plannen voor het nieuwe jaar:

- huis: we gaan de plannen om het huis wat te verbouwen ( keuken, badkamer) concretiseren

- werk: ik ga verschillende nieuwe leerlingen begeleiden; het MR- en GMR werk zal nog erg intensief zijn met het uitwerken van de nieuwe organisatie na de fusie van mijn werkgever; op de Driestar in Gouda ga ik enkele maanden logopedie geven op vrijdag

- cursus: een cursus website bouwen start in maart, die ga ik volgen met Kees van E.

- vakantie: in april gaan we naar Turkije met de kerkgroep; het plan groeit om in de zomervakantie naar Tsjechie te fietsen en daar aan te sluiten bij 'de PKN- wandelgroep'

- sport: blijven trainen maar 'ne quid nimes' ; 10 kilometer van Rotterdam; halve marathon op 2e paasdag lopen met Frans vD.; de van-dam-tot-dam-loop.... wie weet.....

- zelf: nog iets meer de leefregels van Benedictus in praktijk brengen.

Website en Cross

Op de valreep toch nog gelukt dit jaar: een eigen website.
Het kostte wel wat gepuzzel en geknutsel en een erg korte nacht...

maar ik ben online:
http://www.benedictijnsewijsheid.nl/

en op oudejaarsdag de Sylvestercross gelopen in Soest:

3 rondes in 52.30.
Het jaar is vol.... op naar 2010

Kerststal

Een inmiddels jaarlijkse traditie is de kerstmaaltijd met familie Hoeksel in 'de stal' in De Vlist.

Mijn taak is hier: Chinese hapjes wokken....

En nieuw: Willy met bril....

De nieuwe auto heeft gelukkig winterbanden

Met De Beste Wensen

Ik wens de bezoekers van mijn blog een mooi vervolg op je levensreis in 2010...

met vele echte ontmoetingen...

en voldoende levenskunst

Het Witte Hart

Terwijl de media berichten over de mislukte klimaatbesprekingen in Kopenhagen maken wij in het Groene Hart de ergste sneeuwbuien mee van deze eeuw....

Linschotenloop 2009

streeftijd: 54 (= leeftijd)

eindtijd: 00:53:10
vorig jaar: 00:53:11
een mooie start van de kerstvakantie en een aardig voorbeeld van 'Stabilitas' ( = Benedictijns)

Winter Op Ons Dakterras

In Een Ander Licht

Stef Bos: Het lied van God

Nu ik terugkijk op mijn leven Met nog een eeuwigheid te gaan
En ik zie wat voor ellende Zich heeft voltrokken in mijn naam

Verlang ik terug naar het begin Toen ik door niemand werd herkend
Want er wordt veel van mij gemaakt Wat ik helemaal niet ben

Nee ik heb niemand uitverkoren Wat er ook geschreven staat
Het is allemaal verzonnen Door wie zijn voordeel er mee haalt

En ik heb niets tegen de joden Het is een volk met veel talent
Maar ook zij maken iets van mij Waar ik mezelf niet in herken

Als ik alles moet geloven Wat er van mij wordt gezegd
Ben ik heiliger dan heilig En slechter dan slecht

Ik ben een speelbal In de verbeelding van de mens
Ze maken iets van mij Wat ik meestal niet ben

Ik ben de liefde wordt gezegd Gewapend tot de tanden
De pispaal voor de een De richtlijn voor de ander

Ik voel me eenzaam en onzichtbaar Al ben ik ook bekend
Er is teveel van mij gemaakt Wat ik helemaal niet ben

Ik zal u zeggen wie ik ben Ik ben de wolken en de wind
Het vuur dat eeuwig brandt Ik ben de stroming De zee

Ik ben het grenzeloze land Onvoorspelbaar Ik ben niet wat je denkt
Er is teveel van mij gemaakt Wat ik helemaal niet ben

Ik ben de opium voor het volk Door filosofen doodverklaard
En ik heb een plaatsvervanger Waar ik nooit om heb gevraagd

Ik ben de oorzaak van de oorlog De schrijver van een boek
Ik ben het heilige excuus Voor wie naar moeilijkheden zoekt

Ik heb meer gevoel voor humor Dan de meeste mensen denken
En zij die zeggen mij te volgen Nemen alles veel te ernstig

Zelfs dit lied zal vrijwel zeker Als blasfemie worden bestempeld
En al zing ik het ook zelf Dan wordt het nog ontkend

Alsof ik niet weet wie ik zelf ben Ik zal u zeggen wie ik ben
Ik ben de wolken en de wind Het vuur dat eeuwig brandt

Ik ben de stroming De zee Ik ben het grenzeloze land
Onvoorspelbaar Ik ben niet wat je denkt

Er is teveel van mij gemaakt Wat ik helemaal niet ben

Lesdag In Brugge

Een nieuwe uitdaging in 2010 is voor mij het invullen van een lesdag "Benedictijnse Filosofie" in het Karmelietenklooster in Brugge. Na een gesprek met Pater Carlos Noyen, de prior, hebben we dit gepland op 29 mei 2010.
Nu maar afwachten of er een groepje Belgen en Nederlanders zich opgeeft.

De Kwestie God

In mijn streven '3 goede boeken per jaar' ben ik begonnen in het nieuwe boek van Karen Armstrong.

Enkele citaten:

'Net als kunst is religie een poging geweest om in dit leven zin en betekenis te ontdekken.'

' Er zijn 2 manieren van denken: Mythos en Logos, de mens heeft beiden complementair nodig'

'Religie is een praktische discipline die ons leert nieuwe vermogens te ontdekken van onze geest en ons hart'

Een spannende zoektocht van een spirituele, intelligente vrouw.

Rots

Vandaag mocht ik op het Simea congres in Lunteren m'n werk in 1 minuut presenteren en ja wat doe je dan op 4 december...: Collega’s ,
In deze ene minuut presenteer ik met trots,
Het symbool van Ambulante Dienst het Rotsoord, namelijk …. een Rots

U denkt dan misschien aan star, statisch , onbeweeglijk blijven staan
maar wij geven daar in Utrecht liever een andere invulling aan

Onze Rots is zo gemaakt dat ie in het woeste getij blijft drijven
Want wij willen als cluster 2 organisatie zeker niet buiten schot blijven

Als de golven van verandering op ons af zullen komen
Willen wij als Rots zeker ook mee kunnen stromen

Beweeglijk, creatief, flexibel onze gestelde doelen behalen
En waar nodig zullen we ook stabiliteit blijven uitstralen

Met aandacht voor de klant en diens tevredenheid
Maar ook een beetje humor en relativering op z’n tijd.....

Leeuw

Gisteren opgehaald: een nieuwe Peugeot 207.
De eerste indruk is dat dit een prima keuze is.
Einde van ons Toyota tijdperk.Waar staat die leeuw voor? Sterkte? Snelheid? Statie? Superzuinig?
In elk geval heeft onze eigen leeuw meteen ontdekt dat deze motorkap ook prima zit...