Weinstrasse

In de landstreek Pfalts fietsten we vandaag stukken van de Weinstrasse en kwamen in 2 schitterende stadjes: Neustadt en Speyer.  In Neustadt was de stadskerk verdeeld in tweeën: een Protestants deel en een Katholiek. Wel een dikke scheidingsmuur ertussen. Maar toch wel handig en praktisch vonden we. De plaats Speyer heeft de grootste Romaanse kerk van Duitsland. Als ik vroeger voorlas aan  de klas en de eigen kinderen uit 'Kruistocht in Spijkerbroek' dan was Speyer (Spiers) de plek waar de inwoners de poorten sloten voor de kinderkruistocht. Maar God strafte meteen want 's nachts sloeg de bliksem in de Dom-toren, met als gevolg dat de inwoners van Speyer de kinderen karren vol voedsel brachten, de zieken verzorgden, de gewonden opnamen.....Nu troffen we een vriendelijke Duitse tuinman die ons  een stuk van de omgeving heeft laten zien op z'n racefiets.

Het Katholieke deel van de stadskerk in Neustadt :

en het mooie Protestantse deel van de Scheidingsmuur:

een gedeelte van de enorme Romaanse Dom van Speyer

Van deze tweedaagse kerkentocht neem ik 2 concrete en simpele ideeën mee naar Woerden: een gebedswand gemaakt van kippengaas en paperclips; en een plek om een kaarsje te branden, ter gedachtenis, gemaakt van stoepstenen en klinkertjes. Misschien kan ik  er nog eens iets mee.

 

Heidelberg

Onze eerste vakantiestop wordt dit weekend een dorpje in de buurt van Heidelberg, Midden Duitsland. We gaan hier een paar fietstochten maken. Heidelberg is natuurlijk voor (veel) Protestanten verbonden met de Heidelberger Catechismus die hier in 1563 werd opgesteld. Precies 450 jaar geleden dus. Ik ben benieuwd of we er nog iets van merken in deze Universiteitsstad. Op de catechisatieles moest ik er stukken uit lezen waarover we dan probeerden een gesprek aan te gaan met de predikant. Willy moest het boekje nog uit haar hoofd leren op de Reformatorische school  'de Driestar'. De didactiek was heel eenvoudig: in de Catechismus staan  129 vragen met de bijbehorende antwoorden. En dat verdeeld in 52 hoofdstukken: voor elke week dus 1 gedeelte en dat werd een  'zondag' genoemd. Als je deze leerregels  er goed instampte dan had je nooit meer geloofsvragen. De bedoeling van het boekje was vooral de onduidelijkheid rond  'Het Heilig Avondmaal' weg te nemen en fiks stelling te nemen tegen de Katholieken. Vooral vraag 80 gaat flink tekeer tegen de 'Papen' en hun eucharistie.
In Nederland werd dit boekje tijdens de Synode van Dordrecht (1619) toegevoegd aan de officiële  kerkelijke leer, de '3 Formulieren van Enigheid', die wij in het dorp vroeger al de formulieren van Onenigheid noemden;
lees hier de catechismus op theologienet;
ook mooi: de Duitse versie
UPDATE: de stad is inderdaad prachtig. Vooral het slot/de ruïne waar de vorst woonde die opdracht gaf om  de Catechismus te schrijven is een bezoek meer dan waard. De Renaissance gevels, die bewaard zijn gebleven of gerestaureerd, doen door hun rode steenkleur 'Petra achtig' aan.  Er is ook  een leuk apotheek museum in gevestigd. En zoals verwacht een 450-jaar-Catechismus tentoonstelling met de toepasselijke titel Macht en Geloof. Morgen fietsen  we in de omgeving van  Speijer

.

 

In zo'n stad stikt het van de Chinese toeristen, het lukt haast niet om een foto te maken waar geen Chinees op staat......

Blijdorp

Op uitnodiging van ons energiebedrijf waren we een middag en avond in dierentuin Blijdorp in Rotterdam. Spectaculair is het enorme aquarium waar je vrijwel onderdoor kunt lopen. Het energiebedrijf Eneco liet ook zien hoe zo'n ZOO achter de schermen  werkt. Zo kwamen we bijvoorbeeld in de enorme filterruimte om de 8 miljoen liter zeewater te zuiveren. Het zeewater wordt aangevoerd door vrachtschepen die speciaal voor Blijdorp oceaanwater als ballast meenemen. Dat soort feitjes. Ook spectaculair is de giraffenstal en de vlindertuin.Voorlopig vind ik dit soort dagjes uit dusdanig interessant, dat ik op die vele aanbiedingen om van energiebedrijf te wisselen niet meer inga.

  

Cursief

Ik ben een redelijk fanatiek TV kijker, heerlijk  om de dag te eindigen met een goede TV discussie of een mooie VPRO  film. Zeker  in de vakantietijd. Maar de radio is ook vaak aan, in mijn werkkamer en in de auto, meestal Radio 2. Dat naar de radio luisteren leerden we al thuis. Op zondagmiddag luisterden we min of meer verplicht na de middagmaaltijd naar 'de toestand in de wereld' van meneer GBJ Hiltermann met die bijzondere stem. En daarna naar het programma Radio Prentenboek met daarin een Hoor Spel - wie kent het nog -  en  het wekelijkse lied van Jules de Korte. Prachtige teksten zoals 'ik zou wel eens willen weten...' Waarom dat nooit in het Liedboek voor de Kerken is opgenomen begrijp ik niet.
Mijn favoriete radioprogramma was 'cursief' een kritisch radioprogramma met prachtige cabaretteksten. In die tijd werden cabaretteksten geschreven door tekstschrijvers. Voor 'cursief 'deed  Michel van der Plas dat. Hij was een veelzijdig man,  journalist, dichter, romanschrijver en dus cabaretmaker. Voor Wim Sonneveld schreef hij de mooiste teksten. Deze week overleed hij op 86 jarige leeftijd. Hij kreeg vandaag een klein stukje in de krant. Net als zijn vriend Godfried Bomans heeft hij nooit de erkenning gekregen als schrijver die hij mijns inziens verdient. Zijn mooiste tekst: 'Voor Haar'.

 

Zij verstaat de kunst van bij me horen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
 

Vakantiekaartje

 

Morgen start de vakantie, van een collega kreeg ik deze fraaie vakantiekaart....

en zelf heb ik deze kaart rondgestuurd:

KLIK hier voor mijn MUZIKALE vakantiekaart

dan weet je ook waar we naar toe gaan 

 

Koffertje

Vandaag kwam ik bij kruispunt Velperbroek in een fikse puinhoop terecht door een gecrashte vrachtwagen.
Ik hoop dat de chauffeur er goed van af gekomen is....

Ik kwam hier langs na de verjaardag van mijn broer Wouter. Hij hoort vanaf vandaag ook tot de Vijftigers. Bij zo'n gezellig verjaardags etentje horen ook de sterke familieverhalen. We herdachten Woutjes geboorte want dat  zijn komst in juli 1963 spoedig stond te gebeuren was voor de overige kinderen een volslagen verrassing. Ik had zelfs niet door dat mijn moeder extra dik werd. Hoewel ik toen toch ook 8 jaar was.
 Mijn oudste zus dacht dat Kinderen uit het Koffertje van dokter Hekman kwamen. Ik heb erg lang gedacht dat je ze kreeg door veel te bidden en dan bij voorkeur op je knieën voor het bed zoals mijn vader vroeger placht te doen. Toch wel jammer dat we dit soort geboortemystiek kwijt zijn geraakt.

Put van Broekhoven

Vanavond ging mijn na-het-eten-fietstocht langs de Put van Broekhoven, een waterplas net achter Nieuwerbrug, vlak naast de Wierickeschans. Het water is ontstaan omdat hier vroeger zand werd gewonnen voor de bouw van de rijksweg A12.  De aannemer die de A12 heeft aangelegd heette Broekhoven, vandaar de naam. Mijn opa, Jan Uittenbroek, heeft nog meegeholpen aan de bouw van die weg, in de crisisjaren net voor de oorlog. Als boerenknecht kon je zo iets bij verdienen. Er liep een spoorlijntje van de Put naar de A12 om het opgegraven zand te vervoeren.
In mijn jonge jaren was 'de Put'  het zwembad voor de jeugd van Driebruggen, maar ik durfde er niet zo goed naar toe, want het water was erg diep en zwemmen was naast gevaarlijk ook illegaal. En de molenaar kon erg kwaad worden op de zwemmende en herrie makende jeugd.
Nu is het een mooi natuurgebiedje met veel vogels en enorm hoge Bereklauw langs de oever.  Een mooie plant om te zien maar je moet er niet doorheen lopen of  in vallen want dan loop je fikse brandwonden op.

I AMsterdam

Vandaag was het weer bijzondere monumenten kijken in Amsterdam. De 3e Open Monumentendag bracht ons in een paar bijzondere kerken, zoals de neoclassicistische schuilkerk Mozes en Aaron. Veel indruk maakte de paleisjes aan de Herengracht die normaal gesloten zijn voor het publiek. Het NIOD (Instituut voor Oorlogsdocumentatie) heeft kantoor in zo'n prachtig pand.

Aan de Lauriergracht bekeken we  het voormalige nonnenklooster en hun hostiebakkerij. In de kloosterkapel De Voorzienigheid, midden in de Jordaan, is nu een reclamebureau gevestigd dat het heel bijzonder heeft ingericht. De zusters van de Voorzienigheid waren met meer dan 700 in deze buurt actief, het werd dan ook in de vorige eeuw het Vaticaan van Amsterdam genoemd.
Even verderop de Platanenhof met het voormalige RK weeshuis.

Achter de 18 eeuwse gevels gaat ook soms een bijzondere openbaring schuil zoals dit zeer modern ingerichte kantoor:

Sommige plekken in Amsterdam moet je wel fotograferen zoals dit standbeeld van  Rembrandt en zijn Nachtwacht. Hoe slim van het bedrijf booking.com om hun naam hier achter aan te brengen,

op al die foto's gratis reclame......

Na deze prachtige zomerse slentertocht door Amsterdam was het goed barbecueën met de kinderen. En nu natuurlijk ook met kleinkind....

Zomernummer

In het Belgische weekblad Knack van deze week een artikel over het kloosterleven.
Het valt de Belgen op dat er zo vaak Nederlanders en dan ook nog Protestanten in Belgische  abdijen op bezoek zijn. De schrijver van het artikel heeft via de mail en telefonisch daar met mij over van gedachten gewisseld en zo heb ik dus een kleine bijdragen geleverd aan het lezenswaardige artikel in het zomernummer:
klik hier

391

In het jaar 391 werd het Christendom staatsgodsdienst. De Romeinse keizer Theodosius verbood alle  heidense cultussen en zo werd het universele monotheïsme formeel verbonden met het Romeinse Rijk.
In het boek ' En de mens schiep God' is dit een zin uit  het slothoofdstuk. De Britse historica Selina O' Grady heeft een zeer boeiend boek geschreven over de eerste eeuwen van onze jaartelling, de tijd van Jezus. Ik had het boek op mijn vakantiestapel gelegd, maar toen ik er eenmaal aan begon vorige week, kon ik het niet meer loslaten. Vanuit een enorme feitenkennis beschrijft de auteur de vele honderden godsdiensten, cultussen, keizerverheerlijking, Messiassen, heiligen en wonderdoeners uit de 1e en 2e eeuw in het Midden en Verre Oosten. En hoe  de politiek en machthebbers gebruik hebben gemaakt van al die religieuze uitingen om de macht te krijgen of te handhaven. In het boek wordt uitgelegd waarom in het Romeinse Rijk het Christendom uiteindelijk als 'overwinnaar' te voorschijn is gekomen met de status Staatsgodsdienst als conclusie. De apostel Paulus heeft daarin een cruciale rol gespeeld. In het hoofdstuk 'en Paulus schiep Christus' beschrijft  O'Grady hoe in haar visie Paulus zonder Jezus ooit ontmoet te hebben en zonder de evangeliën te kennen ( die werden pas later geschreven) met een onvermoeibare zendingsdrang een universele religie wist te creëren. Hij was een briljant organisator, reiziger en brievenschrijver. Met een enorme aantrekkingskracht tot in onze tijd. En dat in een periode waarin de Isis-cultus erg populair was, de keizer vereerd moest worden als God, het stoïcisme  en epicurisme zeer populaire filosofische stromingen waren bij de elite. Paulus had daarbij de historische Jezus niet nodig. Hij stelde zijn eigen bekeringsverhaal centraal en bracht de boodschap, dat geloof in Jezus verlossing brengt en niet het volgen van de Wet. Deze visie bracht  hem in voortdurend conflict met het Jodendom en de andere apostelen. Hij splitste de ontstane en eerst door hem bestreden Jezus-cultus in tweeën en transformeerde Jezus tot  Christus, de Verlosser, wiens dood en wederopstanding de hele mensheid de belofte van redding en eeuwig leven bracht. Het was een boodschap die landde in een wereld waarin vele cultussen en religies heersten, met daarin vergelijkbare thema's. Hoe en waarom en door wie de boodschap van het Christendom in de toenmalige wereld werd opgepakt is een van de meest boeiende thema's van het boek.
O'Grady: 'Het Christendom was anders dan de andere religies en cultussen. Het gaf mensen een betekenis om te leven, maar ook liefde en een gemeenschap. Het Christendom vervulde de behoeften van de mens in die tijd beter, dus deed het geloof het ook beter.'  Maar ook: 'deze nieuwe religie was voor de machthebbers een prachtig recept voor het vormen van een niet-opstandig volk.' Want de vrome gelovige moest het gezag gehoorzamen en de armen zouden in het hiernamaals compensatie krijgen.....

De in dit boek beschreven analyses van de smeltkroes aan religies en cultussen uit die tijd, ook in Afrika, China en India, zijn voor mij als geïnteresseerde leek, fascinerend. En wat is  er verbazend veel bekend over deze hectische tijd, vooral ook uit originele bronnen. Mijn kinderbijbel-beeld van de tijd van Jezus was al lang verdwenen en vraagt na dit boek een nog veel drastischer bijstelling.

ZAP

Sinds kort weet ik dat ik een ZAPper ben, een Zwerf Afval Pakker. Als we een wandelingetje maken over het  Weidepad, dat voor ons huis loopt, dan raap ik regelmatig een blikje of een plastic zak op.  In de wetenschap, dat zo'n stuk plastic daar nog jarenlang kan liggen, is het een kleine moeite  daar iets aan te doen. Ik ben een selectieve ZAPper want  op en in andere plaatsen zal ik dat niet zo snel doen. In Trouw las ik deze week over een man die van ZAPpen een levensmissie heeft gemaakt en zelfs bijhoudt hoeveel flessen of blikjes hij verzameld heeft. Zo orthodox ben ik dus niet in het ZAPpen, ik ben meer een vrijzinnige ZAPapper. Of nog beter, een Ietsist. Maar als iedereen een klein beetje meehelpt kunnen we ons landschap echt mooier houden. De meeste ZAPpers wonen denk ik in  Duitsland want daar zie je weinig zwerfvuil. In landen als Egypte en Marokko wonen de minste ZAPpers. Wat een rotzooi ligt daar op straat! Heeft ZAPpen met religie te maken? Rapen Protestanten meer als Katholieken? Dat zou ik graag eens onderzoeken!

Beer

Mijn vader ging vroeger nooit winkelen, behalve als er een kind of later een kleinkind geboren was. Dan ging hij alleen op de Solex of met de bus naar de Stad om een Beer te kopen. En dat moest een flinke beer zijn met een vriendelijke uitstraling. Het is mij ook gelukt zo'n Opa-Uittenbroekbeer te vinden, want sommige rituelen moet je voortzetten in de familie.
In de Bijbel heb ik nog even opgezocht hoe het ook al weer zat met de bijbelse Benjamin. Hij was de jongste zoon van Jakob en van zijn grote liefde Rachel. Deze Rachel heeft de bevalling niet overleefd, dus de bijbelse Benjamin zal vast door zijn grote broers opgevoed zijn. Hij werd in elk geval erg verwend, vooral ook door zijn broer Jozef, die onderkoning van Egypte werd. Benjamin betekent 'zoon van het geluk'.

Geboren: Benjamin

Zondagochtend is geboren:  Benjamin Bilal
Natuurlijk het mooiste kind dat we ooit gezien hebben.....
Met de ouders Johanneke en Bash gaat het prima!
En de trotse grootouders gaan het iedereen rondmailen vandaag!

4 generaties

Uitgerekend

Morgen, 28 juni,  is onze dochter 'uitgerekend'. Het kind kan komen.
Grootvader worden is anders dan Vader. Ik sliep die laatste weken van Willy's zwangerschappen  erg slecht, bij elke beweging 's nachts was ik wakker. Moet ik bellen? Zullen we al vertrekken? Overigens waren de geboortes van de kinderen wel de grootste wonderen die je zo samen mee kunt maken. Hoe stresserig ik er ook bij was.
Dochter Johanneke zelf kwam ruim 2 weken te laat, dus het kan nog best even duren.....

Evenwicht

Hoeksteen

Vanmorgen hebben we met de familie Hoeksel de opening bijgewoond van een kerkzaal in Dordrecht. Het was in verpleeghuis Crabbehoff waar onze (schoon)zus Els Hoeksel, tot haar plotseling overlijden vorig jaar  november,  predikant was. Ze heeft tijdens haar werk hier de basis gelegd voor deze sacrale ruimte en daarom heeft  de kerkzaal een naam gekregen waarin haar naam ook verwerkt is: De Hoeksteen. Een mooi moment en monument tot haar gedachtenis.

En vanmiddag hebben we de familie ontmoet uit Zuid Afrika, nicht Liesje Hoeksel met haar man Sydney. Ze zijn een weekend in Nederland. We hebben leuk bijgepraat in de polder bij Vlist. Ze hebben ons uitgenodigd hun nieuwe huis in Zuid Afrika te komen bekijken......

Armand

Het is festival tijd. Pink Pop, Lowlands, Concert at Sea. Het doet me denken aan de bezoekjes vroeger aan de PoP avond van de Woerdense vakantieweek. En soms ging ik naar Kunstmin in Gouda voor Brainbox of Cuby and the Blizzards.  De eerste LP die ik vroeger kocht bij Van Vliet in Bodegraven was een verzamel LP van The Kinks. Al snel  daarna volgde een LP met de liedjes van Armand, de enige Hippie van Nederland die Hippie gebleven is. Natuurlijk stonden de teksten van  Armand erg ver buiten mijn beleving in het dorp Driebruggen, want dat lag letterlijk aan het eind van de wereld. Maar je kende door Radio Veronica wel alle teksten uit je hoofd. En nog steeds. Het leuke bandje The Kik uit Rotterdam speelt nu weer de nummers van Armand. En soms doet hij zelf nog even mee. Tussen  2 blowtjes door denk ik. Echt kikken.....

Havendag

Gisteren was het Havendag in Woerden. Met zo'n typisch Haagse School Lucht was het een mooi schouwspel. Mijn favoriete schilder Weissenbruch had er een prachtig schilderij van kunnen maken, zoals hij vaker in deze omgeving deed, bijvoorbeeld aan de Nieuwkoopse Plassen.

Voor wie Woerden niet kent: de stad is al bekend sinds de Romeinse tijd. Het castellum  'Lauri' lag hier. In onze bodem hebben we talloze Romeinse restanten teruggevonden, zelfs complete schepen. Omstreeks het jaar 720 predikte Bonifatius hier het Christelijk geloof en werd de plaats 'Wyrda' genoemd. De stad kreeg Stadsrechten in 1372, waarna de wallen en de muren gebouwd werden. Hier is helaas nog weinig van over. Het kasteel van Herman van Woerden staat er nog wel en stamt uit 1410.

'De trekvliet', Jan Hendrik Weissenbruch, 1870

Fraude

Het Fraude Virus waart door dit land. Overal duikt het op: examenfraude, declaratie fraude, verzekeringsfraude, identificatiefraude, woekerpolissen, zelfs ziekenhuizen, doktoren, tandartsen frauderen, spooknota's. Frauderende uitkeringstrekkers, tot uit Roemenië. En de banken zijn al jarenlang verdacht bezig. Met een enorme economische dip en maatschappelijke malaise tot gevolg. Als je het woord Fraudemeldpunt googelt kom je op talloze sites waar je fraude kunt melden.

Wat is er met de mens aan de hand? Klopt de Heidelberger Catechismus (1563) toch? 'De mens is van nature slecht en geneigd tot alle kwaad' leerden we vroeger op de catechisatieles. Ik wil er nog niet aan. Ik lees ook in de bijbel dat God de mens schiep naar zijn beeld. En als ik het Goddelijke associeer met het Goede kom ik bij een positiever mensbeeld uit.
Maar ik probeer wel realistisch genoeg te zijn om niet in naïviteit te schieten op dit gebied.

Vanmorgen mocht ik voor de ethische commissie van mijn werk een inleiding geven over zingeving, identiteit, mensvisie en kernwaarden. En het (keuze)gedrag dat daar bij hoort. Ik ben begonnen met dit verhaaltje. Het zegt mij iets hoe je in allerlei situaties toch moet proberen van het goede uit te gaan en wat het effect is als je een positieve en coöperatieve houding aanneemt  in je gedrag, houding en beeldvorming:

Een reiziger naderde een grote stad en vroeg aan een oude vrouw die aan de kant van de weg zat: ‘Hoe zijn de mensen daar in die stad?’
‘Hoe waren de mensen in de stad waar u vandaan komt?’, reageerde de vrouw.
‘Verschrikkelijk,’ antwoordde de reiziger. ‘Gemeen, onbetrouwbaar, onvriendelijk, agressief,  afschuwelijk in ieder opzicht.’ ‘Aha,’ zei de vrouw. ‘Zo zijn ze in de volgende stad ook.’
De eerste reiziger was nauwelijks teleurgesteld verder gegaan, of de volgende stopte en informeerde ook naar de mensen in de volgende stad.

Opnieuw vroeg de oude vrouw hoe de mensen waren in de stad die hij had verlaten. ‘Dat waren goede mensen: eerlijk, ijverig, vriendelijk en buitengewoon edelmoedig. Ik vond het jammer dat ik moest vertrekken’, verklaarde de tweede reiziger.

De wijze vrouw antwoordde:‘Zo zijn ze in de volgende stad ook .’

Anselm Grün in Den Bosch

Het gebeurt niet zo vaak dat Anselm Grün in Nederland spreekt, maar wel op zaterdag 8 juni . Ik ga naar een onderwijs meeting met deze bekende Benedictijn in 's Hertogenbosch.
Gespreksonderwerp is zijn door de Benedictijnse filosofie geïnspireerde visie op het onderwijs. Een school moet zich vooral richten op de innerlijke vorming van de leerlingen. Grün vindt dat de school een belangrijke plaats is, omdat je hier leert voor het leven. Dus levenslessen in plaats van alleen maar en vooral de economische en maatschappelijke ontwikkelingen volgen.
Hij schreef er met anderen een inspirerend  boekje over.
Hoe hij dit als haalbare realiteit ziet in een onderwijstijd die bol staat van meetbaarheid, marktwerking, efficiency, kwaliteitsmetingen en prestatie indicatoren?... ik maak het graag mee.

Update: het was een inspirerende middag, niet alleen door de woorden en uitstraling van Anselm Grün, maar ook door de boeiende mensen die je ontmoet op zo'n bijeenkomst.

2 uitspraken in het boek geven al heel kort aan waar het over gaat:

'Niet voor de School leren wij maar voor het Leven'

en een citaat uit de Regel van de Heilige Benedictus (6e eeuw):

“hij (zij, de leerkracht) moet alles met zo veel maatgevoel regelen, dat er voor de sterken nog iets te verlangen blijft en de zwakken niet worden afgeschrikt.”

Mijn toevoeging daarbij: als we deze zin nu als basis nemen in alle handelingsplannen, groepsplannen, ondersteuningsplannen, hoog-begaafden-plannen, kwaliteitsmonitoren, enz. dan hebben we de essentie en de uiteindelijke bedoeling van 'Onderwijs' al aardig te pakken!

Het boek is een aanrader voor iedereen die een ander geluid wil lezen over onderwijs en school.

Knack

Vorige week heb ik een interview gegeven aan het Belgische weekblad Knack. De journalist had me via mijn website www.benedictijnsewijsheid.nl   gevonden  en was benieuwd naar mijn beweegredenen om vooral naar Belgische kloosters te gaan, individueel of met groepen belangstellenden. Ik heb een leuk gesprek gehad met de schrijver, die zelf voor zijn artikel een weekend in Westmalle heeft meegemaakt. Westmalle was ook een van mijn eerste kloosterervaringen, vooral de ochtenddienst van 04.00 uur kan ik me nog goed herinneren.....
Ik ben benieuwd wat de journalist van het artikel gaat maken, de titel is veelbelovend: 'Weg van de Wereld met Benedictus'.
En nu uitzoeken of  het blad ook in Nederland te koop is.

Graskaas

Zaterdag: Graskaasdag in Woerden
Graskaas is kaas die wordt gemaakt van de melk van koeien die, na in de winter op stal te hebben gestaan, voor het eerst weer in de wei lopen en vers gras eten. Dat levert lekkerder melk op en dus smaakt de kaas ook op zijn best.

Vandaag: Culturele Zondag in Utrecht:

In de meest sfeervolle kerk van Utrecht, de Sint Willibrordkerk, beluisterden we een Requiem van Charles Gounod: Franse Romantiek. Het orgel gaat dan voluit!

Mijn vroegere orgel leraar, Herman van Vliet, speelde ook zo nu en dan na de les Romantische Franse kerkorgelmuziek op ons oude gereformeerde huisharmonium, met als gevolg dat m'n vader de blaasbalg daarna weer moest plakken met tape....