Grollenberg

Vandaag bezocht ik met Arie Bol abdij Affligem in België . We wilden onze deelneming betuigen met het overlijden van Broeder Maarten. En met de Nederlandse broeders George en Frits een dagje bijpraten. En omdat ik nog steeds Webmaster ben van het klooster, bespreken hoe het verder moet met de website.

Broeder Frits vertelde onder een heerlijk Affligem biertje over zijn studie op  de kostschool en het Seminarie. En dat hij les heeft gehad van de Paters Lucas Grollenberg en Jan Nieuwenhuis. Deze twee Dominicanen hebben ook veel invloed gehad op mijn eigen ontwikkeling. Op de degelijk Protestantse Pedagogische Academie in Utrecht las ik het boek 'Nieuwe Kijk op het Oude Boek' en 'Modern Bijbellezen' van Grollenberg. Een volstrekt andere kijk op de Bijbel dan de Catechisatielessen in Gereformeerd Waarder. Ik heb het boek meerdere keren gelezen en niet omdat ik er tentamens over kreeg. Ook zeer verrassend en openbarend was de visie van Nieuwenhuis op Godsdienstpedagogiek. Zijn boek 'Terwijl de Boer slaapt', was voor mij ook zo'n Keerpunt in mijn ontdekking hoe de wereld - misschien- in elkaar zit. Ik heb beide boeken nog steeds vooraan in mijn boekenkast staan en zal ze weer eens herlezen.
Vandaag hebben we het middaggebed en de vespers meegevierd in de kloosterkerk. Er werd gelezen uit  het Wijsheidsboek Jezus Sirach. We hebben bij het afscheid de broeders veel Wijsheid gewenst in hun gedachtevorming over de nabije toekomst van het Klooster.

Futureland

Dinsdag de 27e maakte ik met Willy en Zwager Jan een fietstocht naar Futureland op de Maasvlakte. In dit gebied worden de nieuwe havens van Nederland gebouwd. Er is/wordt dus een heel nieuw stuk Nederland gecreëerd. We zijn vanuit  Hoek van Holland met de Fast Ferry overgevaren, je bent dan na een korte fietstocht bij het bezoekerscentrum Futureland.

Helaas verliep de dag heel anders dan we gepland hadden, omdat Zwager Jan onwel werd in het bezoekerscentrum. En hij is met Willy met de ambulance naar een ziekenhuis in Schiedam vervoerd voor onderzoek.
Het laatst nieuws is dat hij zich vandaag- woensdag - weer een stuk beter voelt en hoopt dat hij morgen  naar huis kan.
We hopen het bezoek aan dit stukje Nederland nog eens op een leuke manier over te kunnen doen.
Overigens zijn we fantastisch geholpen door de medewerkers van Futureland en een toevallig aanwezig peloton van de politie. Zij waren daar om de president van een Afrikaans land te bewaken, die hier ook rondliep.
Het was bij alle hevige schrik van deze dag een goede ervaring om te zien hoe zo'n team acute en adequate hulpverlening kan organiseren.

UPDATE 30-8: Zwager blijft voorlopig nog in het ziekenhuis en zal gedotterd worden. Spannend!
UPDATE 5-9: Zwager is weer thuis!

Dode Zee Rollen

stukje geschreven voor onze kerk website:

Nieuw: online cursus over de Dode Zee Rollen

Er is veel aandacht voor de Dode Zeerollen. Dat komt omdat er op dit moment, tot januari 2014, een unieke tentoonstelling in het Drents Museum in Assen is over de Dode Zeerollen. Deze rollen zijn van groot belang voor de kennis over de (tijd van de) Bijbel.
Het Nederlands Bijbelgenootschap heeft een korte cursus gemaakt om meer over deze bijzondere archeologische vondst te weten te kunnen komen.
Deze online cursus staat op de website:  http://www.meeroverdebijbel.nl 
Overigens staan er nog meer interessante en mooi vorm gegeven cursussen op deze website: over de Psalmen en over Bijbelse Personen.
Ik vond het een bijzondere ontdekking deze eigentijdse manier van 'catechese, vorming en toerusting'


Toen ik met Willy in 1978 voor het eerst in Israël was, zijn we ook in Qumran geweest. Het was toen nog een bizar woestijnlandschap zonder toeristenwinkeltjes en wandelpaden. Het spectaculaire museum in Jeruzalem, The  Shrine of The Book, hebben we destijds natuurlijk ook bezocht. Dat deze teksten zo'n belangrijke rol zijn gaan spelen in onze visie op de Bijbel en het Jodendom was toen nog niet bekend, omdat het grootste gedeelte nog niet vertaald was.
Vlak nadat we Qumran bezochten, destijds, is de bus/truck waarmee  we reisden vast komen zitten in het woestijn zand. Dat leverde nog een spannende overnachting op in de woestijn met eigenlijk te weinig water. Uiteindelijk zijn we door een passerende militaire tankwagen weer op het juiste pad getrokken....'Toen was avontuur nog heel gewoon...'

Ik heb er nog een paar wat verkleurde foto's van.

Simonis

Vandaag maakten we onze jaarlijkse fiets- en stranddag in de buurt van Wassenaar. En daar hoort bij:  vis eten bij Simonis in Scheveningen. Willy deed dat vroeger al op woensdagmiddag met haar vader, die zijn werk had in Rijswijk. In de begintijd van onze onderwijscarrière kon je op woensdagmiddag  gewoon naar huis, of naar het strand. Tegenwoordig hebben de kinderen nog steeds vrij op de meeste scholen, maar worden de leerkrachten bezig gehouden met vergaderingen, cursus volgen of toetsen nakijken. Maar goed, over het werk gaan we na volgende week weer eens nadenken.

Deze mooie nazomerdag eindigde op het, deze mooie zomer, meest favoriete stukje van ons huis: het dakterras.  

Geloof en Cultuur

Deze week verscheen het nieuwe programma 'Geloof en Cultuur' van de PKN kerken, hier in Woerden. Ik vind dat onze kerkelijke gemeente trots kan zijn met zo'n veelzijdig aanbod aan activiteiten op het gebied van geloof, zingeving, filosofie, literatuur, studie, cultuur, ontmoeting...
Mijn bijdrage aan het programma dit keer is
- ik organiseer opnieuw een advent - kloosterweekend in Brugge
- ik heb meegewerkt aan 4 boeiende lezingen van de Commissie Kerk en Israël
- samen met Arie Bol een kloosterweekend:  Palmpasen in Affligem
- ik geef een korte basiscursus filosofie over, vooral, de Epicuristen en de Stoïcijnen

klik hier voor meer informatie en een inschrijfformulier

Katjeskelder

Afgelopen weekend waren we met de kinderen en kleinkind op een camping in Brabant. Leuk zo'n familieweekend met nieuwe Opa ervaringen als:

wandelen in het bos:

Benjamin wassen in een emmer:

boekjes voorlezen door Tante Willemijn:

en veel chillen met kind op schoot:

Om de conditie op peil te houden nog wat militaire oefeningen gedaan met instructeur Tim en fietstochten met Jan Willem langs de Biesbosch

nou vooruit, nog 1 foto, Benjamin bij Oma Willy, want het weekend was ook een cadeau voor haar bijna 60ste verjaardag.

Bätz

Vandaag liep ik binnen bij het wekelijkse Orgelconcert in onze Woerdense Petruskerk. Hier bevindt zich een beroemd Bätz Orgel uit 1768, dat vandaag bespeeld werd door organist Koos Damman. Ik heb nog een jaartje orgelles gehad van Koos op het hoofdorgel van de Bonaventurakerk, ook  in Woerden. Ik was niet zo'n goede leerling, maar het waren wel genoeglijke uurtjes, daar hoog boven in die indrukmakende kerk. Koos speelde vandaag mooie Franse Orgelmuziek en natuurlijk Bach. Volgende week woensdag weer een concert, 12 uur.

Nachtwacht

Vandaag bezocht ik, met nog honderden bezoekers, het nieuwe Rijksmuseum in Amsterdam. De lange rij kon ik vermijden, omdat ik een Museumjaarkaart heb. Het is een museum waar ik met open mond van verwondering doorheen loop. Prachtig gerestaureerd. En dan die grijze achtergrondkleur waardoor die schilderijen zo mooi uitkomen, het is overigens vrijwel dezelfde kleur als ik uitgezocht heb voor deze blogspot..... Om types zoals ik te helpen op kleine dingen te letten heeft het Rijksmuseum bij veel objecten kaarten gemaakt met detail- informatie.

Natuurlijk zijn Rembrandt, Vermeer, Jan Steen, Frans Hals de hoogtepunten van het museum. Zij hangen terecht in de Eregalerij. Maar de 19e eeuw boeide mij eigenlijk nog meer. Zoals de 'Pinken van Mesdag'. In Woerden zijn 'pinken' jonge koeien, voor deze schilder van de Haagse School zijn het platte visserschuiten. Ik weet nog dat ik tijdens een schoolreisje op de lagere School naar Panorama Mesdag ben geweest in Den Haag, mijn eerste ervaring met echte schilderkunst.

Om bij te komen van  deze Culturele Overvloed, m'n broodje gegeten op een bankje in de Begijnhof.

Ingebakerd

Na  de vakantie is het eerste bezoek natuurlijk aan kleinkind Benjamin. Sinds hij -op de Palestijnse manier- ingebakerd wordt slaapt hij veel beter en groeit hij als kool.....

Straatsburg

Meestal verblijven we tijdens de fietsvakantie in standaard conferentiehotels of een beetje oubollige familiehotels. De 2 overnachtingen in de Elzas (Dorlisheim) waren in een super modern, in pastelkleuren uitgevoerd, Best Western Hotel. Willy vond het niks, maar ik vond het prachtig. Een aanrader voor wie op doorreis is naar Zwitserland en Italië. En nog spotgoedkoop ook. Wij zijn van hieruit via een prima fietsroute naar Straatsburg gefietst. De Dom is zo enorm groot dat het met mijn simpele cameraatje niet lukt om een foto te maken waar de hele voorgevel op staat.

Vanaf de toren kijk je over de Elzas en tot aan het Zwarte Woud. Opvallend zijn de enorme pleinen van Straatsburg.

En een grandioze winkelstad. In het mooiste pand aan het plein bevindt zich  de Apple winkel met deze jonge klant:

Vandaag, zaterdag,  nog een Jezuïetenklooster bezocht in Molsheim en een wijnkelder. Daarna rustig en filevrij via België  teruggereden.
We kijken terug op een afwisselende rondreis met prachtig weer, leuke ontmoetingen en veel cultuur. De boekingen die we vooral deden via de Belgische organisatie Travelbird waren uitstekend. Het Termengebied bij Padua was een verrassende ontdekking, ook om te fietsen. En aan de hitte kun je je aanpassen. Veel water drinken, siësta houden; en we gingen 's avonds rond 22.30 uur nog naar het dakzwembad om lekker af te koelen.....

Dragani

Tijdens onze laatste dagen fietsen, dobberen, en genieten van de uitstekende Italiaanse kookkunst, ontmoetten we in een café de plaatselijke kunstenaar Guido Dragani. Hij nam ons mee in zijn Fiatje naar zijn atelier vol prachtige abstracte , religieuze en figuratieve kunst met veel brons en afvalhout. Een bijzondere ontmoeting, zo maar ongepland. Morgen gaan we weer verder met ons Europese rondje  naar Straatsburg.

         

Beloofde Land

Bezoekers aan de Termen, waar dit Italiaanse oord vol mee zit, trekken geen Baantjes maar Dobberen wat rond. Dat is even wennen voor ons Calvinisten, die altijd iets willen presteren. Maar het went snel, zeker in deze ook voor hier ongekende hittegolf. Geen wonder dat het Calvinisme nooit  is aangeslagen in deze warme streken.

Al dobberend kun je goed mijmeren. Vandaag over het Palestijnse Vraagstuk. Want dat is een probleem dat ons altijd bezig houdt, ook op vakantie. Wat wil je, als je schoonzoon een Palestijn is en je kleinkind dus half Palestijns.En je dochter toch zo graag haar kind aan Oma Jaber zou willen laten zien... Zou het nog eens gebeuren dat Benjamin naar zijn familie in Gaza zou kunnen reizen? En daar met zijn vele neefjes en nichtjes aan het strand zou kunnen barbecueën? Inshallah.

Vandaag las ik op internet een creatieve oplossing voor het Israelische / Palestijnse vraagstuk: we moeten het Beloofde Land gewoon een stuk vergroten.  De Middellandse Zee is ondiep. We leggen een dijk en spuiten het vol.  Nederlanders weten echt wel hoe dat moet, we hebben dat vaker gedaan in het Midden Oosten. Op het Nieuwe Land leggen we een Palestijnse Staat aan in de vorm van een Nieuwe Stad. Met hoogbouw, energie onafhankelijk, met verticale landbouw. Het levert ook nog  veel werkgelegenheid op. En Jeruzalem? Daar doen we niet meer moeilijk over, daar maken we een internationale enclave van.  En van de Tempelberg maken we een museum voor 3 religies. We laten Disney het geheel managen. Het is een serieus bedoelde oplossing van de originele denker Adjied Bakas, zie: www.bakas.nl.

Van mede kerklid Aad K. kreeg ik onlangs het boek ‘Het litteken van David’, een ontroerende roman over het ontstaan van het Palestijnse conflict. Ik lees het hier tussen de Dobbermomenten door. En snap door dit boek dat het probleem zo enorm geladen is met emoties van beide kanten dat simpel wat zand storten in zee niet de Echte oplossing zal worden. Maar wie weet, laten we het denken over oplossingen niet stop zetten.

En leest allen dit boek!

Venezia

Een dag Venetië levert fraaie plaatjes op:

De rij voor de San Marco Dom, waar de evangelist Marcus begraven ligt, was zo enorm lang dat we stiekem door de uitgang naar binnen zijn geglipt. Willy was bang  dat we in het Dogenpaleis zouden worden opgesloten, maar het ging goed..... In een volgende kerk waar de Martelares en daarom Heilige Lucia  ter verering lag, hebben we onze zonden beleden en als aflaat heilig Luciawater gekocht.  Dat was ook wel lekker in deze van de hitte zinderende stad. Een  tocht met de StadsBusBoot over het Grand Canal is een must want alle voorgevels zitten in deze stad aan de waterkant. 30 miljoen bezoekers per jaar.  Ik raad ondanks deze massale toestand iedereen aan deze waterstad een keer te ervaren.

In het hotel kent Ober Gabrielle ons inmiddels zo goed dat hij ons als een moderne Engel Gabriel verrast met lekkere cappucino, streekwijn en toetjes. Vanavond zelfs met kaarslicht en live pianomuziek.

Praglia

Ondanks de Rustdag en de nog steeds toenemende Hitte fietsten we naar het grote Benedictijnenklooster van Praglia. Hier wonen en werken nog 24 monniken. We kregen een rondleiding en maakten de versper mee. Hoe mooi als er nog zoveel en ook jongere stemmen bij zijn. Ik moest denken aan Abdij Affligem in België waar precies vandaag broeder Maarten begraven is. Nu zijn er nog maar 12 broeders over.Wie moet daar nu de tafel dekken, wat Maarten altijd met zoveel Obedientia en Aandacht deed?

Praglia is zo groot dat er zelfs 2 pandgangen zijn, onder en boven.

Giotto

Italianen fietsen bij voorkeur 's morgens vroeg of na 16 uur. De mannen in zuurstokkleurige snelle pakjes en ze hebben dito fietsen. Wij stapten gewoon om 9 uur op onze degelijk KOGA fiets  en gingen  naar Padua/Padova. In deze universiteitsstad ook weer enorme basilieken, kapellen en doms, de een nog mooier dan de ander. Wat heeft het Christendom prachtige cultuur voortgebracht. Zelfs de grootste atheïsten moeten dat toch toegeven. De meest bezochte kerk was gewijd aan een zekere Heilige Antonius die hier al 750 jaar vereerd wordt. Zijn hele lichaam is voor de vele pelgrims en kerkbezoekers in kleine stukjes verdeeld en wordt tentoongesteld in schitterende gouden Reliekkasten. Vooral z'n Tong wordt vereerd . En dus ook tentoongesteld. Ik vind de foto te onsmakelijk om hier te plaatsen en blijf het wonderlijk vinden, dat Katholieke gedoe met menselijke resten. De Italianen vinden het prachtig en lopen massaal, devoot, langs het graf van Antonius. Wat wel handig is is dat je Antonius kunt aanroepen als je iets kwijt bent. De tekst is dan 'Antonius, goede vrind, zorg dat ik mijn fietssleutel vind'... Meer bij ons passend was de Kapel van Giotto een soort Sixtijnse Kapel in Padua. We kregen hier voor het eerst automatisch 60+ korting, terwijl Willy pas over 2 weken 60 wordt. "Je wordt ouder papa, geef het maar toe". Maar goed, de kapel was heel bijzonder. De hoofdkleur die Giotto gebruikte is blauw. In veel religies een bijzondere kleur!Omdat de entree nu zo goedkoop was kochten we een 2014 kalender zodat we nog vaak naar dit Middeleeuwse religieuze prentenboek zullen kijken.

Na al die kerken hadden we behoefte aan eigentijdse kunst, dat heeft Italië ook volop te bieden.

En in het hotel een lekker gekoelde kamer na deze bloedhete dag, een 7 gangen diner; en een straattheater in ons Wellness-stadje met circus, buikdans en Blues.  Een welbestede dag. Morgen Ruhetag en daarna naar Venetië.

Terme

Na een fraaie tocht door Zwitserland zijn we beland in het stadje Abano in de buurt van Padua en Venetië, waar vanwege het al zeer lang bekende bronwater nu al 90 enorme hotels zijn gebouwd. Bij het ontbijt zit je naast van die oudere Italiaanse Wellnessvrouwtjes in witte badjassen, die sfeer.  Je moet er even voor rijden, maar dan heb je ook wat! We bewonen een grote kamer en slapen onder Het Laatste Avondmaal.
Boven het stadje wonen in een klooster uit 1000 nog 20 Benedictessen. Benedictus staat in de tuin. De zusters leven  voor hun Benedictijnse taak en leven van hosties bakken, honing maken en veel breien, ook onder de meditatie. Ut In Omnibus Glorificetur Deus, opdat in alles God geprezen wordt. We hebben vandaag, vlak voor de hier vanwege de hitte noodzakelijke siësta, hun klooster mogen bekijken