Blues

Mijn nieuwe 'Mannen'speeltje is een Harman Kardon Citation One Bluetooth Speaker, een fantastisch apparaat waarmee ik mijn grote BSN speakers en Denon geluidsinstallatie met een klein kastje meer dan fraai vervang.
Via de telefoon kan ik 'm bedienen en zoon JW heeft het zo ingesteld dat ik maar iets hoef te roepen en het ding begint het af te spelen.

Vanmorgen riep ik 'speel Eric Clapton en Billy Preston' en dat betekent de hele dag de beste  muziek in mijn appartement.
Die grote apparaten van 35 jaar oud heb ik verkocht via Marktplaats en daar maakte ik ook nog een paar jonge plaatsgenoten blij mee.

Kiemglas

In mijn aangepaste dieet probeer ik al enkele weken Vegan te leven, zonder melk, vlees, ei en met veel extra groente, fruit, noten, soja producten, lijnzaad en andere aanvullingen. Ik doe dit onder toezicht van een arts in Utrecht (link), dus ik rommel niet zo maar iets aan. Hierbij  past ook het eten van bijvoorbeeld broccoli kiemen. De visie is dat deze ontkiemde zaden meer smaak gaan geven aan mijn salades, maar ook heel veel energie en voedingsvermogen hebben.

Na enkele mislukte pogingen met watjes op een schotel ben ik nu overgegaan op het Kiemglas.
Vandaag is de embryonale fase van de groei zichtbaar geworden.

Ik blijf het strak volgen en als het goed is over een paar dagen mijn eerste oogst!

Barok

Pinksteren vierden we dit jaar in de stad van de Barok, Antwerpen. Hoe je ook over kerk en het Christendom mag denken, dit geloof heeft overal fantastische Kunst opgeleverd. Al heeft de Beeldenstorm hier ook wel veel verwoest.
We bezochten de Pinkster Mis in de Sint Pauluskerk met de Hohe Messe van Bach, het toppunt van Barok muziek. En dat  in zo'n fraai gerestaureerde laat Gotische  kerk, tussen de schilderijen en altaarstukken van Peter Paul Rubens, mooier kun je het niet hebben. Het indrukwekkendste schilderij vond ik 'de aanbidding van de herders', (linkje) met die bijzondere lichtval die de schilders uit deze tijd geleerd hadden van Caravaggio. De koster van de kerk kon er inspirerend over vertellen.

Ook de Onze-Lieve-Vrouw Kathedraal bevat veel kunst, mede omdat het grote museum van  Schone Kunst herbouwd wordt. We bezochten hier de middagvesper.

In de kerk is ook moderne kunst te zien zoals dit bronzen beeld waarin ik zag dat het Levenskunst is om het kruis dat iedereen  in z'n leven te dragen krijgt in Balans te houden....

Peultjes

Het nieuwe seizoen voor onze oogsttuin is weer gestart.

Heerlijk moment op zondagmorgen vroeg, in de weidse polder van Kamerik.

Bezig met peultjes plukken, radijsjes oogsten, koolrabi uitzoeken. 

En 's avonds maken we er een heerlijke Vegan Aardappelschotel van.

Lees hier en hier en hier mijn eerdere blogs over tuinieren

UPDATE: 2 maanden later:

Empathie

Dit weekend las ik een mooi artikel in dagblad Trouw over empathie bij dieren. De beroemde etholoog Frans de Waal heeft daar een nieuw boek over geschreven: 'mama's laatste omhelzing'. Emoties zijn net als organen, ze hebben allemaal een functie en dat is vergelijkbaar bij de mens. 'Emoties helpen ons lichaam om te doen wat goed voor ons is'. Als meestal nogal rationele man is dat ook voor mij weer een zinvolle boodschap.

De Waal pleit ook voor transparantie in de sectoren waar dieren gebruikt worden, zoals boerderijen en proefdiercentra. Het is goed om te laten zien en te weten hoe wij met dieren omgaan. Al zijn er in Nederland, denk ik, ook heel goede ontwikkelingen en doet ChristenUnie-minister Carola Schouten (ik stemde haar bij de vorige 2e kamer verkiezing) daar al zinvolle stappen in  Nu ik vrijwel volledig vegetarisch ben, lees ik zo'n artikel met extra belangstelling. Al doe ik dat 'bijna-vegan' vooral ook om er zelf beter van te worden. Het vermijden van dierlijk eiwit is mij nu streng voorgeschreven. In mijn volgende blog zal ik er meer over schrijven.

Wij zagen onlangs in februari in Zuid Afrika ook een mooie voorbeeld van emoties bij dieren: knuffelende olifanten. 

We hebben er ademloos naar gekeken vanuit de jeep.

Kooien

Ter afsluiting van de Meivakantie en ook om goede energie op te doen voor de medische behandelingen die mij te wachten staan waren we een paar dagen in Bad Laer in het Teutoburgerwald, Duitsland.
Een bezoek aan Munster is altijd goed, het is een gezellige stad met prachtige kerken, markten, terrasjes en een uitgebreid winkelcentrum.

Aan een van de kerken hangen 3 kooien ter herinnering aan de Wederdopers die hier in de 16e eeuw zoveel gedoe veroorzaakten. In de kooien werden uiteindelijk 3 ter dood veroordeelden tentoongesteld aan de bewoners van Munster, 'ter lering en vermaak' denk ik dan maar. Jan van Leiden was een van de leiders van het (kortstondige) koninkrijkje dat hier ontstond. Het was een wonderlijk sektarisch en theocratisch geheel met een enorm schrikbewind. Er ontstonden wetten waarin Polygamie werd toegestaan, boeken verband en bijvoorbeeld het geld werd afgeschaft.  In 1535 werd er op even bloedige wijze een einde aan gemaakt. De kooien hangen nog, ter herinnering, aan de Sint Lambertuskerk. We hebben er het spreekwoord  'je er met een jantje-van-leiden van afmaken' aan overgehouden.

Thielen

Hoewel ik al vaak langs zijn huis en atelier gelopen ben in Brugge had ik tot vandaag nog geen schilderij van Evert Thielen gezien. Dat heb ik ruim goed gemaakt door naar Venlo te reizen en daar de overzichtstentoonstelling 50 Jaar Thielen te bezoeken. Het zijn bijzondere schilderijen, magisch realisme, romantisch, bizarre en complexe  fantasieën. De veel-luiken zijn  enorm groot, maar hij maakte ook kleine mysterieuze landschappen. Het is klassiek en tegelijk ook hedendaags. En veel naakte vrouwen, de vrouw als metafoor voor zijn diepste gevoelens en denkwereld. En het werk heeft een hoog filosofisch geïnspireerd gehalte. De theorie van Vitruvius bijvoorbeeld, waarbij de verhoudingen van het menselijk lichaam verwerkt worden in de verhoudingen van de bouwkunst is terug te zien in het schilderij 'vrouw, maat van alle dingen'.

De tentoonstelling is nog te zien tot begin juni, het museum is precies tegenover station Venlo.

Lees hier mijn eerdere blog over Evert Thielen

Erbarme Dich

Gisteren bij de Mattheus Passion in Amsterdam, Concertgebouw,

Sytse Buwalda ..... Erbarme Dich .....

Goden Van Egypte

Ik ben meer van het Museum dan van de Pretparken of Speeltuin, daarom is het extra leuk dat de oudste kleinzoon al interesse toont in mooie tentoonstellingen. Dit weekend bezocht ik met hem de Goden van Egypte in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden. Ruim 500 objecten uit allerlei musea tonen de wondere Egyptische Godenwereld en de mysterieuze scheppingsverhalen, waar ook zoveel Christelijke motieven uit voort zijn gekomen. Benjamin was vooral geïnteresseerd in de hiërogliefen, op de terugweg hebben we in de trein geoefend om z'n naam in dit Egyptische schrift te kunnen schrijven. De tentoonstelling is nog tot 31 maart.

Portret

Vandaag heb ik met kleindochter Selma haar portret opgehaald bij schilder Annelies van der Sman, hier in Woerden. We vinden het erg knap hoe  Annelies dit mooie meisje zo op het linnen doek heeft gekregen. Het krijgt een fraai plekje, nu op de boekenkast, later in de gang van  m'n nieuwe appartement.

Hier het eerdere portret van kleinzoon Benjamin

Vacare Deo

Aan mijn lijst 'bezochte kloosters' kan ik na dit weekend toevoegen de Onze Lieve Vrouwe Abdij van de Benedictinessen in Oosterhout. We waren hier met 15 deelnemers aan een kloosterweekend dat ik samen met Imca en pastor Janneke georganiseerd had. Ons thema was 'Vacare Deo', je vrij maken voor God , hoe doe je dat? wanneer doe je dat? doe je dat eigenlijk wel? Omdat de groep bestond uit leden van de RK parochie en van verschillende PKN kerken uit Woerden gaf dat een mooie mengeling van gedachten en ervaringen. De gebedsdiensten van de 20 zusters zijn sober en stijlvol. Er werd fraai gezongen. We hebben veel ervaringen uitgewisseld en gedeeld.
Zo'n bezinningsweekend is een waardevolle manier om de 40 dagen tijd te starten. Het volgende weekend staat al gepland, dit keer bij de zusters van Koningsoord.

Mijn kloostercursus voor Volksuniversiteit Groene Hart gaat door, de eerste les is op 21 maart.

Out Of Africa

 

Townships

Tijdens de periode van de Apartheid (1948-1994) ontstonden in Zuid-Afrika de zogenaamde Townships, aparte woonwijken voor zwarte Zuid Afrikanen.

Nu zijn nog steeds bij elke stad de Townships te zien waar  miljoenen mensen hun woonplaats hebben.
En zeer goedkope arbeidskrachten zijn om de Zuidafrikaanse economie draaiend te houden.
De townships groeien ook dagelijks door de grote aantallen economische vluchtelingen die in Zuid-Afrika hun geluk komen zoeken. Vanaf de luchthaven van Kaapstad rijd je meteen al langs een van de grootste townships met naar schatting anderhalf miljoen inwoners.

Op een zondag tijdens onze reis bezochten we een Anglicaanse kerkdienst, waar we 2 bewoners van zo'n township ontmoetten, Ben en Suzen. Zij vertelden dat ze afkomstig zijn uit Malawi. Ben heeft een baan, Suzen werkt tijdelijk bij een blanke familie. We hebben het aangedurfd hen te vragen of we mochten rondkijken in hun township en dat is gebeurd. Het werd een indrukwekkende ervaring, zoveel mensen in hun armoede, zoveel kinderen. Op diverse plaatsen waren in 'schuurtjes' kerkdiensten gaande met veel muziek en passie. Ook in de township zijn grote verschillen in woonruimte, van kleine betonnen (Mandela-)huisjes tot houten bouwsels met veel plastic zakken en golfplaten. Ben en Suzan hebben ons hun huisje laten zien, we kregen een glas water aangeboden en Ben kocht wat elektriciteit om de ventilator even voor ons te kunnen laten draaien. Ze hebben hier 3 kinderen en ook nog kinderen in Malawi, als er voldoende geld is voor de reis laten ze hen ook hier komen. Bens droombeeld is 'Eens gaan we naar Europa', hoewel hij niet wist waar Nederland, Engeland of Duitsland ligt. Ik heb hem geschetst dat hij hier geen enkele kans krijgt om als vluchteling geaccepteerd te worden. En dat hij zeker niet moet geloven wat mensensmokkelaars hem vertellen.

Op deze foto zie je de situatie van Zuid-Afrika: beneden in de fraaie baai liggen de mooie huizen van de blanken, goed bewaakt. Op de heuvel de township. Personeel gaat 's morgen te voet naar de werkplekken beneden, de iets beter betaalden nemen een taxibusje. In de township is de bekende derdewereldproblematiek te zien en te voelen, zoals werkloosheid, criminaliteit, armoede, drugs en alcohol. De grote aantallen kinderen maken het probleem elke dag groter. Wij vonden dit onverwachte  bezoek erg waardevol om zo ons beeld van Zuid-Afrika nog wat breder te maken.

Later in de reis bezochten we met de groep een particulier schooltje in een township, waar door goed bedoelende vrijwilligers, met behulp van sponsorende toeristen een groepje kinderen scholing en een maaltijd krijgt. 'Teach me to do it myself'  stond achterop hun schooluniform. Dat vind ik  een goed uitgangspunt, want deze armoedeproblematiek gaan we vanuit het Westen niet oplossen met giften of vormen van hulp die vooral bij de corrupte overheid terechtkomt.
Het moet hier door de mensen Zelf gebeuren.

Kaap De Goede Hoop

De Fox rondreis die we de afgelopen 2 weken maakten had als titel 'Het Beste Van de Kaap'.... het was inderdaad een schitterend afwisselend programma met voor mij als beste indrukken: de mooie afwisselende natuur in de Kaapprovincie, de prachtig gelegen lodges met vaak bijbehorend wildpark, bijna Hollandse stadjes zoals Stellenbosch en Mosselbaai, schitterende stranden en rotskusten met als hoogtepunt Kaap de Goede Hoop. Kaapstad is een prachtige stad met de Tafelberg en Robbeneiland met de gevangenis van Nelson Mandela als toeristische trekpleisters. Het weer is in deze periode heerlijk, net niet te warm en nog geen herfst. Gids Tjitte was vriendelijk, attent, zorgzaam en had humor. Hij regelde alles perfect. We genoten van z'n Afrikaans-Nederlands-Friese taaltje. Over het grote verschil tussen arm en rijk schrijf ik later nog, nu eerst bijkomen van de lange nachtvlucht.

Heien

Vandaag werden de palen geheid onder mijn te bouwen appartement aan de Jan Steenstraat. Dat heien is nodig want op die slappe Veengrond waarop Woerden gebouwd is zou de boel al snel scheefzakken.

Als vroeger mijn vader een stukje ging aanbouwen aan ons huis werd er ook eerst geheid. Onder leiding van Ome Willem Uittenbroek werd er een heistelling opgebouwd met touwen en met een paar touwtrekkende mannen werd er dan met de hand geheid. Ik keek vol bewondering toe hoe die paal met elke klap van het heiblok eerst wel een meter de grond in ging en dan steeds langzamer, tot die uiteindelijk niet verder zakte. Er werd dan eerst een betonnen verlengstuk op de houten paal gezet, wat mijn vader een 'hoerenjong' noemde. De bedoeling was om zo de paal tot onder het maaiveld te krijgen, zodat deze onzichtbaar werd.
Mijn moeder vond het maar een gek woord weet ik nog. Na het heien gaan ze Koppen Snellen, nog zo'n mooie term. Nou ja, meer weet ik er ook niet van. Het begin is er.

Kaap

De reis naar Zuid-Afrika, vorige zomer, is zo goed bevallen dat we er een vervolg aan gaan plakken. In de voorjaarsvakantie gaan we naar de Kaap provincie. Dit is de geplande route. Het is daar nu lekker zomer en alleen daarom al hebben we er erg veel zin in

Euthanasie

De werkgroep Geloof en Cultuur hier in Woerden, waar ik nauw bij betrokken ben, gaat lastige onderwerpen niet uit de weg. Volgende week organiseren we een gespreksavond over de Nashville Verklaring, het papier over homofilie dat enkele weken geleden zoveel stof deed opwaaien in de Protestantse kerken.
Gisteren hadden we in de plaatselijke Lutherse kerk een avond over euthanasie, palliatieve zorg, terminale sedatie, mantelzorg, pastoraat in die fase van het leven en alles wat daaromheen speelt. Een lastig onderwerp, zeker in deze week waarin ik er aan terugdenk dat we precies 3 jaar geleden in het Hospice waren en dit onderwerp in mijn gezin zo speelde.
Ik ben er toch naar toe geweest en had gelukkig ook een taakje als koffiezetter. De avond werd ingeleid door een plaatselijke huisarts en door dominee Aart Mak. Hij is een Wijs mens! Ik ken Aart vanuit mijn LCGJ-tijd en heb toen veel van hem geleerd.
Het is goed om deze zware onderwerpen ook te bespreken en er zo nu en dan bij stil te staan. Want het gaat ons allen, vroeg of laat, toch een keer aan.

                             Lees hier mijn eerdere blog over Aart Mak 

Lievelingen

In het kleine, gezellige Stadsmuseum van Woerden heeft een aantal Woerdenaren hun favoriete kunstwerk ingeleverd, zodat wij er ook een paar maanden van kunnen genieten. Onder de inzenders zijn personen die ik goed ken zoals Aart Sliedrecht en mijn wijkpredikant Joost Schelling. In korte filmpjes vertellen de inzenders waarom ze voor dit werk gekozen hebben.
Tot 5 mei is de tentoonstelling te bezoeken.


De prachtige foto die Wieteke Breuren aanleverde zou ik zo in mijn kamer willen hangen.

voor meer informatie:
www.stadsmuseumwoerden.nl

Fill The Void

Een van mijn kleine kerkelijke taakjes is dat ik lid ben van de interkerkelijke commissie Kerk en Israël, hier in Woerden. De doelstelling van deze commissie is de relatie kerk - synagoge zichtbaar te maken en te houden in de Woerdense kerken. De werkgroep zou mijns inziens veel beter 'kerk en synagoge' of  'Christenen - Joden' kunnen heten, maar het gesprek over die naam is nog een discussiepunt....
Hoe het ook zij, donderdagavond draaien we een film van een orthodox-Joodse regisseuse, Rama Burshtein, over het Joodse leven. Ik zal een paar inleidende woorden zeggen en dan krijgen we volgens mij een mooie inkijk in hoe orthodoxe Joden in deze tijd leven en voor welke keuzes en dilemma's ze komen te staan. De toegang is gratis! Maranathakerk, 20-22 uur. De film wordt Nederlands ondertiteld.

Stevig Brood

Om onze binnenstad leefbaar en leuk te houden moeten we natuurlijk wel de Kleine Middenstand steunen. Ik koop mijn brood dan ook vaak bij de Stadsbakkerij Stevig Brood. Hier maakt desembakker Joost, terwijl je mee kunt kijken, smakelijk brood met allerlei eerlijke producten en geen gekke stofjes erin. Het ruikt al erg lekker in de zaak en de koek is ook prima.
Vandaag kocht ik brood met daarin prei verwerkt, van onze eigen Oogsttuin in Kamerik. Een prima initiatief deze vormen van duurzaam samenwerken.

Brood is ook een zeer bijbels begrip. Lechem is het Hebreeuwse woord. In de plaatsnaam Bethlehem is dit woord terug te zien. Brood en water zijn in de bijbel de meest elementaire voedingsmiddelen en in talloze verhalen komt brood voor. Jezus vergelijkt zichzelf met 'brood des levens' en in de eucharistie verandert het brood zelfs in zijn lichaam. Nou ja, dat geloof ik allemaal niet, maar het blijft wel een mooi symbool.
Toen ik lang geleden met Willy in Jeruzalem was (1978) kochten we na lang onderhandelen een beeldwerkje van het Laatste Avondmaal. Jezus breekt daar het brood met zijn discipelen. Bij het opruimen van mijn huis kwam het beeld onlangs weer tevoorschijn en het heeft nu een mooie plek in mijn nieuwe woning.

UittenbroekBoom

Na 10 jaar heb ik dit weekend een herhaling georganiseerd van de Broer-Zussendag. De eerste keer deden we dat om de Mantelzorg rond onze ouders nog eens goed door te nemen (link naar 2008). Nu, 10 jaar later, hadden we genoeg andere onderwerpen voor een gezellige en zinvolle Brussenmiddag. Na cafébezoek, zijn we gaan eten bij Abrona in Oudewater en daarna bezochten we een uitvoering van de Maria Passion in de fraaie Franciscuskerk.

Op de achtergrond van deze foto de UittenbroekBoom van Oudewater, in de Parochietuin.(link)

Classic Beauties

We waren nog net op tijd gisteren voor de prachtige tentoonstelling in de Hermitage in Amsterdam over de schilder- en beeldhouwkunst in de 18e eeuw. Het is de periode van het Neo Classicisme. Kunstenaars trekken massaal naar Italië om daar de Klassieke schoonheidsidealen opnieuw te ontdekken. Na de spectaculaire ontdekkingen en de opgravingen in Pompeii was deze vernieuwde belangstelling voor het Klassieke een ware hype. Veel van deze kunst werd verzameld in Rusland en staat of in de Hermitage te Sint Petersburg, of in de Hermitage bij ons in Amsterdam.
Morgen, 13-1, is het de laatste dag van deze tentoonstelling.....

Dit beeld vonden we het mooist, de Danseres van Canova, prachtig belicht, een bijzondere achtergrond, boeiende teksten op de goed werkende audio tour.
Daar kunnen de Italianen zelf nog heel wat van leren hoe je een museum moet inrichten....

Kribkes

Oud en Nieuw vierden we dit jaar in Zuid Limburg. Vanuit Epen liepen we meerdere zogenaamde Kribkeswandelingen. Door heel Zuid Limburg en een stuk van België zijn in deze tijd van het jaar tochten uitgezet met langs de routes talloze Kerststallen die hier Kribkes heten. Van intiem klein tot levensgroot, vaak prachtig gelegen en natuurlijk ook meestal met een horecagelegenheid in de buurt. Want het leven is hier zeer  Katholiek en Bourgondisch. We bezochten ook prachtige kerken in Luik, Maastricht, Düsseldorf en Roermond. En de plaats waar in 1933 Maria wel 7 keer verschenen is, Banneux in België. Er komen hier jaarlijks honderdduizenden pelgrims. Klooster Val-Dieu was ook zeer de moeite waard, we maakten de sfeervolle Vesper mee. Al met al een spirituele start van het nieuwe jaar.

Ik wens al mijn Blog-lezers een Gezond, Vredig en Liefdevol 2019

KerstWens

Open hier mijn Kerst- en Nieuwjaarswens

En deze kaart is voor de (klein)kinderen, met zoekspelletje

 

Kloostercursus en Kloosterbezoek

Een paar weken lang stonden mijn dagen, naast het gewone  werk,  in het teken van sorteren, opruimen, plannen, nieuw appartement inrichten, verhuiszaken regelen, adres omzetten, verkochte huis schoonmaken....
Nu komt er ook weer tijd voor de 'gewone' dingen, zoals een nieuwe kloostercursus die ik ga geven voor Volksuniversiteit Het Groene Hart in Woerden. Bij deze cursus, die ik dit keer op donderdagmorgen heb gepland, hoort een excursie naar abdij Koningsoord van de zusters Trappistinnen. Hun nieuwe klooster is prachtig gelegen  in de omgeving van Arnhem. Je kunt het gebed van deze zusters dagelijks mee beleven via Internet, zo modern zijn ze al wel: http://www.koningsoord.org/getijden. Zes keer per dag kun je hier de zogenaamde getijden live volgen.

Het Beste Moet Nog Komen

Het jaarthema van de Pax Christi Parochie in Woerden waar ik tegenwoordig vaak kom, is: Het beste of het mooiste moet nog komen. Ik moet daar vaak over nadenken; wat moet ik met zo'n thema?
Het lijkt op het liedje dat ik vroeger haattte 'stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw'.

Vandaag las ik in de kloosterbrief van het Dominicanenklooster in Huissen een mooie blog over dit thema van Transitie trainer Jakob van Wielink. 
Ik citeer hem :“Hoe komt het dat sommige mensen de meest onmogelijke hindernissen in hun leven doorstaan, frustraties, grote druk en teleurstellingen verwerken en doorzetten daar waar anderen op zouden geven? Het antwoord is even eenvoudig als uitdagend: omdat ze een groot verlangen aan de dag leggen om voortdurend te leren en te groeien. Omdat ze hun unieke talent en dat van anderen willen ontwikkelen. Het zijn mensen die ‘spelen om te winnen’ in plaats van ‘spelen om niet te verliezen.’ Mensen die aan het stuur van hun eigen leven staan, nemen risico’s, stralen vertrouwen uit, grijpen veranderingen aan als kans om te groeien en zoeken naar mogelijkheden om hun succes en dat van mensen om hen heen te vergroten. Meer dan ooit in de geschiedenis worden mensen met druk geconfronteerd. De wereld, ver weg en dichtbij, verandert in hoog tempo. Die wereld doet een appèl om ons te blijven verbinden met wat werkelijk belangrijk voor ons is. Grote en kleine veranderingen dagen ons uit om beter te leren omgaan met falen, teleurstelling en verlies. Ze nodigen ons uit onze rouw onder ogen te komen, zowel persoonlijk als professioneel, om weer tot de volle vreugde van het leven te komen. Aan iets nieuws beginnen. Omdat je daar een keuze voor maakte. Of omdat die keuze voor jou werd gemaakt. Het vraagt om van het oude afscheid te nemen. Zodat je je weg met hernieuwde kracht en vreugde kunt vervolgen. Je stuur weer in eigen handen nemen. ‘Het beste moet nog komen’ is een mindset die helpt om je leven zonder spijt en wrok te leven. Om je toekomst belangrijker te maken dan je verleden en dat te doen wat daarvoor nodig is. Het vraagt te oefenen in nieuwsgierigheid naar het onbekende, in jezelf en in de wereld om je heen".
Het klooster in Huissen biedt een weekprogramma aan (linkje) om hiermee aan de slag te gaan. Ik heb nu geen tijd om dat te doen, maar het spreekt me zeer aan om op deze manier met dat lastige jaarthema  bezig te zijn.