Arsenaal

Tijdens de Monumentendag vandaag bezochten we het Woerdense Arsenaal. Omdat Woerden een strategisch bolwerk werd in tijd van de Hollandse Waterlinie was hier een groot militair magazijn en wapenopslagplaats nodig. Dit gebouw uit 1762 is zo stevig gebouwd, dat het nu een van onze mooiste monumenten is. Dit jaar is een grootse verbouwing gestart, want er komt in het Arsenaal een luxe stadshotel met horecagelegenheid. Ik heb bewondering dat ondernemers zo'n ambitieus en gedurfd project aandurven in deze tijd die zwanger is van crisis en bezuinigen.
Op de foto zie je ook mijn toekomstige 'beroep': als stadsgids rondleidingen geven door Woerden. Dat wil ik graag gaan doen, want er is hier veel te zien en te vertellen. Tegen de tijd dat ik met werken ga stoppen ga ik solliciteren bij dit Gilde......

Monument

Aanstaande zaterdag, 14-9,  ben ik een uurtje suppoost tijdens  de Open Monumentendag op de Joodse Begraafplaats in Woerden. Voor onze kerkelijk websites heb ik dit stukje geschreven:

Op zaterdag 14 september is het Open Monumentendag.

In Woerden is deze dag de onlangs gerestaureerde Joodse Begraafplaats aan de Westdam opengesteld van 10.30 - 16.00 uur.

Leden van de Commissie Kerk en Israël Woerden zijn betrokken bij de organisatie.

Een korte geschiedenis van deze bijzondere plek:

Op 21 maart 1849 deed de Joodse gemeente van Woerden, die uit ongeveer 50 joden bestond, een verzoek tot de aanleg van een Israëlitische begraafplaats voor de overleden Joodse gedetineerden in het Kasteel te Woerden en eigen leden.

Omdat men voorheen naar Gouda moest om te begraven en dat steeds duurder werd, was dit een probleem geworden voor de kleine Joodse gemeente in Woerden.

Op 11 april 1850 besloot de Raad van Woerden een stuk grond van de Kleine Buitenwal hiervoor beschikbaar te stellen.

In 1856 werd uiteindelijk het terrein aan de Westdam aangeboden,  dat nabij de vuilnisvaalt lag.

In 1880 vond een uitbreiding plaats naar 330m² en er werd een twee meter hoge houten schutting geplaatst.

In 1927 werd pas aan de voorwaarde van 1850 voldaan en de houten schutting vervangen door de huidige muur.

De toegang tot de begraafplaats is via een in baksteen opgetrokken dienstgebouwtje met op de gevel boven de ingang is een Hebreeuwse tekst uit Jesaja 26:19a aangebracht die luidt:

Herleven zullen uw doden, ook mijn lijk, opstaan zullen zij. Ontwaakt en jubelt, gij, die  woont in het stof (=de aarde)

In 2003 is de begraafplaats opgeknapt door de grafstenen weer te beletteren (zwart te maken) en er zijn toen foto’s van alle stenen gemaakt. Deze zijn  op het internet gezet voor de nabestaanden,  waar ook ter wereld.

Want door de oorlog zijn veel archieven vernietigd en kan men zijn voorgeslacht niet meer volgen, hopelijk wel via internet.

Vorig jaar heeft de gemeente Woerden deze begraafplaats  helemaal gerenoveerd.  Dus zeker  een bezoekje waard zaterdag!

Ken Je Mij

Vanmorgen in de kerkdienst in de Woerdense Kruiskerk bracht de predikant, mevrouw Post uit Amstelveen, dit prachtige lied in van Trijntje Oosterhuis. Het is geschreven door haar vader Huub Oosterhuis en is zijn verwoording van Psalm 139 ('Heer, die mij ziet zoals ik ben, dieper dan ik mij zelf ooit ken')
Voor dit soort Poëtisch - Filosofische momenten ga ik naar de kerk....

Ken Je mij? Wie ken Je dan? Weet Jij mij beter dan ik?
Ken Je mij ? Wie ben ik dan? Weet Jij mij beter dan ik?

Ogen die door de zon heen kijken. Zoekend naar de plek waar ik woon.

Ben Jij beeldspraak voor iemand die aardig is, of onmetelijk ver,

die niet staat en niet valt en niet voelt als ik, niet koud en hooghartig

Hier is de plek waar ik woon. Een stoel op het water,

een raam waarlangs het opklarend weer. Of het vallende duister voorbij vaart

Heb Je geroepen? Hier ben ik

Ik zou een woord willen spreken. Dat waar en van mij is 

Dat draagt wie ik ben, dat het houdt,

Ik zou een woord willen spreken Dat rechtop staat als mens die mij aankijkt en zegt

Ik ben jouw zuiverste zelf, Vrees niet, versta mij, ik ben, ik ben

Ben Jij de enige voor wiens ogen

Niets is verborgen van mijn naaktheid

Kan Jij het hebben, Als niemand anders,

Dat ik geen licht geef, niet warm ben,

Dat ik niet mooi ben, niet veel

Dat geen bron ontspringt in mijn diepte

Dat ik alleen dit gezicht heb, geen ander.

Ben ik door jou, zonder schaamte,

gezien, genomen,door niemand minder?

Zou dat niet veel teveel waar zijn?

Omdenken

Vandaag begon een nieuw en mijns inziens spannend schooljaar. Ons land staat een grote stelselwijziging te wachten die Passend Onderwijs heet. Het huidige Speciaal Onderwijs, waarin ik werkzaam ben,  zal grotendeels verdwijnen of anders georganiseerd worden. Reguliere scholen zullen meer kinderen met problemen zelf moeten opvangen. En dan niet alleen leerproblemen maar ook kinderen met lichamelijke en zintuigelijke  problematiek of  gedragsproblemen. Het zal gevolgen hebben voor mijn werk vanaf augustus 2014.
We zijn dan ook dit schooljaar gestart vanuit de begrippen 'Omdenken', Loslaten, van Ja-Maar naar Ja-En. Omdenken is: maak van een Probleem een Mogelijkheid, een Gebrek wordt een Talent. Crisis wordt Kans zeggen ze bij mijn organisatie Kentalis.
Natuurlijk zijn we met dit veranderende beleid de afgelopen tijd ook al druk bezig geweest, we weten al jaren dat dit eraan komt.
Kloosterlingen en dan met name Benedictijnen weten al vanaf de Zesde Eeuw, dat je voortdurend bereid moet zijn om je leven anders in te willen richten en bereid te zijn tot verandering. Vanuit  de Benedictijnse filosofie noemen we dat Conversio Morum, de basishouding van een kloosterling om je  gewoontes te willen bijstellen. De Heilige Benedictus leert ons vanuit zijn kloosterRegel, dat het de kunst daarbij is om dit  'Omdenken' met kleine haalbare stappen te doen en de Balans en de Menselijke Maat niet uit het oog te verliezen. Het gaat om Evenwicht en Moderatio, matiging. Of onze Overheid met deze uitgangspunten rekening gaat houden met dit Passend Onderwijs is zeer de vraag, want de schatkist is leeg en dan gelden ook andere principes......

 Zie ook: www.omdenken.nl en www.ja-maar.nl

In mijn basisschooltijd deed ik met mijn leerlingen in groep 7 of 8 al oefeningen in 'Out of the Box' en Omdenken, bijvoorbeeld door dit soort puzzels: Verbind de 9 punten door middel van 4 rechte lijnen zonder je potlood van het papier te halen. De oplossing volgt hieronder, het kan echt!

KLIK hier als je  er echt niet uit bent gekomen......

Max

In deze vakantietijd kijk ik meer TV, gewoon omdat ik er meer tijd voor heb. Het valt me op dat we vooral programma's van omroep Max bekijken, een serie over familiebedrijven, een kampeerprogramma met mooie levensverhalen, discussies met Grimbergen, Land Girls, slow television met taarten bakken,  'Moeder ik Wil bij de Revue', over het leven van Wim Sonneveldt. Prachtig gemaakt.
We horen bij  de doelgroep van Max denk ik, zeker na deze dag, want Willy is vandaag 60 geworden!
Dochter Johanneke die wegens bevallingsverlof ook meer thuis is kijkt ook vaak naar Max, dus er zijn meer fans, ook van andere leeftijd.
Vandaag zijn  we oppas voor kleinkind Benjamin.
Willy start haar nieuwe levensjaar als 'Oma in Opleiding'.

En ik maakte m'n eerste Proefritje

 

Grollenberg

Vandaag bezocht ik met Arie Bol abdij Affligem in België . We wilden onze deelneming betuigen met het overlijden van Broeder Maarten. En met de Nederlandse broeders George en Frits een dagje bijpraten. En omdat ik nog steeds Webmaster ben van het klooster, bespreken hoe het verder moet met de website.

Broeder Frits vertelde onder een heerlijk Affligem biertje over zijn studie op  de kostschool en het Seminarie. En dat hij les heeft gehad van de Paters Lucas Grollenberg en Jan Nieuwenhuis. Deze twee Dominicanen hebben ook veel invloed gehad op mijn eigen ontwikkeling. Op de degelijk Protestantse Pedagogische Academie in Utrecht las ik het boek 'Nieuwe Kijk op het Oude Boek' en 'Modern Bijbellezen' van Grollenberg. Een volstrekt andere kijk op de Bijbel dan de Catechisatielessen in Gereformeerd Waarder. Ik heb het boek meerdere keren gelezen en niet omdat ik er tentamens over kreeg. Ook zeer verrassend en openbarend was de visie van Nieuwenhuis op Godsdienstpedagogiek. Zijn boek 'Terwijl de Boer slaapt', was voor mij ook zo'n Keerpunt in mijn ontdekking hoe de wereld - misschien- in elkaar zit. Ik heb beide boeken nog steeds vooraan in mijn boekenkast staan en zal ze weer eens herlezen.
Vandaag hebben we het middaggebed en de vespers meegevierd in de kloosterkerk. Er werd gelezen uit  het Wijsheidsboek Jezus Sirach. We hebben bij het afscheid de broeders veel Wijsheid gewenst in hun gedachtevorming over de nabije toekomst van het Klooster.

Futureland

Dinsdag de 27e maakte ik met Willy en Zwager Jan een fietstocht naar Futureland op de Maasvlakte. In dit gebied worden de nieuwe havens van Nederland gebouwd. Er is/wordt dus een heel nieuw stuk Nederland gecreëerd. We zijn vanuit  Hoek van Holland met de Fast Ferry overgevaren, je bent dan na een korte fietstocht bij het bezoekerscentrum Futureland.

Helaas verliep de dag heel anders dan we gepland hadden, omdat Zwager Jan onwel werd in het bezoekerscentrum. En hij is met Willy met de ambulance naar een ziekenhuis in Schiedam vervoerd voor onderzoek.
Het laatst nieuws is dat hij zich vandaag- woensdag - weer een stuk beter voelt en hoopt dat hij morgen  naar huis kan.
We hopen het bezoek aan dit stukje Nederland nog eens op een leuke manier over te kunnen doen.
Overigens zijn we fantastisch geholpen door de medewerkers van Futureland en een toevallig aanwezig peloton van de politie. Zij waren daar om de president van een Afrikaans land te bewaken, die hier ook rondliep.
Het was bij alle hevige schrik van deze dag een goede ervaring om te zien hoe zo'n team acute en adequate hulpverlening kan organiseren.

UPDATE 30-8: Zwager blijft voorlopig nog in het ziekenhuis en zal gedotterd worden. Spannend!
UPDATE 5-9: Zwager is weer thuis!

Dode Zee Rollen

stukje geschreven voor onze kerk website:

Nieuw: online cursus over de Dode Zee Rollen

Er is veel aandacht voor de Dode Zeerollen. Dat komt omdat er op dit moment, tot januari 2014, een unieke tentoonstelling in het Drents Museum in Assen is over de Dode Zeerollen. Deze rollen zijn van groot belang voor de kennis over de (tijd van de) Bijbel.
Het Nederlands Bijbelgenootschap heeft een korte cursus gemaakt om meer over deze bijzondere archeologische vondst te weten te kunnen komen.
Deze online cursus staat op de website:  http://www.meeroverdebijbel.nl 
Overigens staan er nog meer interessante en mooi vorm gegeven cursussen op deze website: over de Psalmen en over Bijbelse Personen.
Ik vond het een bijzondere ontdekking deze eigentijdse manier van 'catechese, vorming en toerusting'


Toen ik met Willy in 1978 voor het eerst in Israël was, zijn we ook in Qumran geweest. Het was toen nog een bizar woestijnlandschap zonder toeristenwinkeltjes en wandelpaden. Het spectaculaire museum in Jeruzalem, The  Shrine of The Book, hebben we destijds natuurlijk ook bezocht. Dat deze teksten zo'n belangrijke rol zijn gaan spelen in onze visie op de Bijbel en het Jodendom was toen nog niet bekend, omdat het grootste gedeelte nog niet vertaald was.
Vlak nadat we Qumran bezochten, destijds, is de bus/truck waarmee  we reisden vast komen zitten in het woestijn zand. Dat leverde nog een spannende overnachting op in de woestijn met eigenlijk te weinig water. Uiteindelijk zijn we door een passerende militaire tankwagen weer op het juiste pad getrokken....'Toen was avontuur nog heel gewoon...'

Ik heb er nog een paar wat verkleurde foto's van.

Simonis

Vandaag maakten we onze jaarlijkse fiets- en stranddag in de buurt van Wassenaar. En daar hoort bij:  vis eten bij Simonis in Scheveningen. Willy deed dat vroeger al op woensdagmiddag met haar vader, die zijn werk had in Rijswijk. In de begintijd van onze onderwijscarrière kon je op woensdagmiddag  gewoon naar huis, of naar het strand. Tegenwoordig hebben de kinderen nog steeds vrij op de meeste scholen, maar worden de leerkrachten bezig gehouden met vergaderingen, cursus volgen of toetsen nakijken. Maar goed, over het werk gaan we na volgende week weer eens nadenken.

Deze mooie nazomerdag eindigde op het, deze mooie zomer, meest favoriete stukje van ons huis: het dakterras.  

Geloof en Cultuur

Deze week verscheen het nieuwe programma 'Geloof en Cultuur' van de PKN kerken, hier in Woerden. Ik vind dat onze kerkelijke gemeente trots kan zijn met zo'n veelzijdig aanbod aan activiteiten op het gebied van geloof, zingeving, filosofie, literatuur, studie, cultuur, ontmoeting...
Mijn bijdrage aan het programma dit keer is
- ik organiseer opnieuw een advent - kloosterweekend in Brugge
- ik heb meegewerkt aan 4 boeiende lezingen van de Commissie Kerk en Israël
- samen met Arie Bol een kloosterweekend:  Palmpasen in Affligem
- ik geef een korte basiscursus filosofie over, vooral, de Epicuristen en de Stoïcijnen

klik hier voor meer informatie en een inschrijfformulier

Katjeskelder

Afgelopen weekend waren we met de kinderen en kleinkind op een camping in Brabant. Leuk zo'n familieweekend met nieuwe Opa ervaringen als:

wandelen in het bos:

Benjamin wassen in een emmer:

boekjes voorlezen door Tante Willemijn:

en veel chillen met kind op schoot:

Om de conditie op peil te houden nog wat militaire oefeningen gedaan met instructeur Tim en fietstochten met Jan Willem langs de Biesbosch

nou vooruit, nog 1 foto, Benjamin bij Oma Willy, want het weekend was ook een cadeau voor haar bijna 60ste verjaardag.

Bätz

Vandaag liep ik binnen bij het wekelijkse Orgelconcert in onze Woerdense Petruskerk. Hier bevindt zich een beroemd Bätz Orgel uit 1768, dat vandaag bespeeld werd door organist Koos Damman. Ik heb nog een jaartje orgelles gehad van Koos op het hoofdorgel van de Bonaventurakerk, ook  in Woerden. Ik was niet zo'n goede leerling, maar het waren wel genoeglijke uurtjes, daar hoog boven in die indrukmakende kerk. Koos speelde vandaag mooie Franse Orgelmuziek en natuurlijk Bach. Volgende week woensdag weer een concert, 12 uur.

Nachtwacht

Vandaag bezocht ik, met nog honderden bezoekers, het nieuwe Rijksmuseum in Amsterdam. De lange rij kon ik vermijden, omdat ik een Museumjaarkaart heb. Het is een museum waar ik met open mond van verwondering doorheen loop. Prachtig gerestaureerd. En dan die grijze achtergrondkleur waardoor die schilderijen zo mooi uitkomen, het is overigens vrijwel dezelfde kleur als ik uitgezocht heb voor deze blogspot..... Om types zoals ik te helpen op kleine dingen te letten heeft het Rijksmuseum bij veel objecten kaarten gemaakt met detail- informatie.

Natuurlijk zijn Rembrandt, Vermeer, Jan Steen, Frans Hals de hoogtepunten van het museum. Zij hangen terecht in de Eregalerij. Maar de 19e eeuw boeide mij eigenlijk nog meer. Zoals de 'Pinken van Mesdag'. In Woerden zijn 'pinken' jonge koeien, voor deze schilder van de Haagse School zijn het platte visserschuiten. Ik weet nog dat ik tijdens een schoolreisje op de lagere School naar Panorama Mesdag ben geweest in Den Haag, mijn eerste ervaring met echte schilderkunst.

Om bij te komen van  deze Culturele Overvloed, m'n broodje gegeten op een bankje in de Begijnhof.

Ingebakerd

Na  de vakantie is het eerste bezoek natuurlijk aan kleinkind Benjamin. Sinds hij -op de Palestijnse manier- ingebakerd wordt slaapt hij veel beter en groeit hij als kool.....

Straatsburg

Meestal verblijven we tijdens de fietsvakantie in standaard conferentiehotels of een beetje oubollige familiehotels. De 2 overnachtingen in de Elzas (Dorlisheim) waren in een super modern, in pastelkleuren uitgevoerd, Best Western Hotel. Willy vond het niks, maar ik vond het prachtig. Een aanrader voor wie op doorreis is naar Zwitserland en Italië. En nog spotgoedkoop ook. Wij zijn van hieruit via een prima fietsroute naar Straatsburg gefietst. De Dom is zo enorm groot dat het met mijn simpele cameraatje niet lukt om een foto te maken waar de hele voorgevel op staat.

Vanaf de toren kijk je over de Elzas en tot aan het Zwarte Woud. Opvallend zijn de enorme pleinen van Straatsburg.

En een grandioze winkelstad. In het mooiste pand aan het plein bevindt zich  de Apple winkel met deze jonge klant:

Vandaag, zaterdag,  nog een Jezuïetenklooster bezocht in Molsheim en een wijnkelder. Daarna rustig en filevrij via België  teruggereden.
We kijken terug op een afwisselende rondreis met prachtig weer, leuke ontmoetingen en veel cultuur. De boekingen die we vooral deden via de Belgische organisatie Travelbird waren uitstekend. Het Termengebied bij Padua was een verrassende ontdekking, ook om te fietsen. En aan de hitte kun je je aanpassen. Veel water drinken, siësta houden; en we gingen 's avonds rond 22.30 uur nog naar het dakzwembad om lekker af te koelen.....

Dragani

Tijdens onze laatste dagen fietsen, dobberen, en genieten van de uitstekende Italiaanse kookkunst, ontmoetten we in een café de plaatselijke kunstenaar Guido Dragani. Hij nam ons mee in zijn Fiatje naar zijn atelier vol prachtige abstracte , religieuze en figuratieve kunst met veel brons en afvalhout. Een bijzondere ontmoeting, zo maar ongepland. Morgen gaan we weer verder met ons Europese rondje  naar Straatsburg.

         

Beloofde Land

Bezoekers aan de Termen, waar dit Italiaanse oord vol mee zit, trekken geen Baantjes maar Dobberen wat rond. Dat is even wennen voor ons Calvinisten, die altijd iets willen presteren. Maar het went snel, zeker in deze ook voor hier ongekende hittegolf. Geen wonder dat het Calvinisme nooit  is aangeslagen in deze warme streken.

Al dobberend kun je goed mijmeren. Vandaag over het Palestijnse Vraagstuk. Want dat is een probleem dat ons altijd bezig houdt, ook op vakantie. Wat wil je, als je schoonzoon een Palestijn is en je kleinkind dus half Palestijns.En je dochter toch zo graag haar kind aan Oma Jaber zou willen laten zien... Zou het nog eens gebeuren dat Benjamin naar zijn familie in Gaza zou kunnen reizen? En daar met zijn vele neefjes en nichtjes aan het strand zou kunnen barbecueën? Inshallah.

Vandaag las ik op internet een creatieve oplossing voor het Israelische / Palestijnse vraagstuk: we moeten het Beloofde Land gewoon een stuk vergroten.  De Middellandse Zee is ondiep. We leggen een dijk en spuiten het vol.  Nederlanders weten echt wel hoe dat moet, we hebben dat vaker gedaan in het Midden Oosten. Op het Nieuwe Land leggen we een Palestijnse Staat aan in de vorm van een Nieuwe Stad. Met hoogbouw, energie onafhankelijk, met verticale landbouw. Het levert ook nog  veel werkgelegenheid op. En Jeruzalem? Daar doen we niet meer moeilijk over, daar maken we een internationale enclave van.  En van de Tempelberg maken we een museum voor 3 religies. We laten Disney het geheel managen. Het is een serieus bedoelde oplossing van de originele denker Adjied Bakas, zie: www.bakas.nl.

Van mede kerklid Aad K. kreeg ik onlangs het boek ‘Het litteken van David’, een ontroerende roman over het ontstaan van het Palestijnse conflict. Ik lees het hier tussen de Dobbermomenten door. En snap door dit boek dat het probleem zo enorm geladen is met emoties van beide kanten dat simpel wat zand storten in zee niet de Echte oplossing zal worden. Maar wie weet, laten we het denken over oplossingen niet stop zetten.

En leest allen dit boek!

Venezia

Een dag Venetië levert fraaie plaatjes op:

De rij voor de San Marco Dom, waar de evangelist Marcus begraven ligt, was zo enorm lang dat we stiekem door de uitgang naar binnen zijn geglipt. Willy was bang  dat we in het Dogenpaleis zouden worden opgesloten, maar het ging goed..... In een volgende kerk waar de Martelares en daarom Heilige Lucia  ter verering lag, hebben we onze zonden beleden en als aflaat heilig Luciawater gekocht.  Dat was ook wel lekker in deze van de hitte zinderende stad. Een  tocht met de StadsBusBoot over het Grand Canal is een must want alle voorgevels zitten in deze stad aan de waterkant. 30 miljoen bezoekers per jaar.  Ik raad ondanks deze massale toestand iedereen aan deze waterstad een keer te ervaren.

In het hotel kent Ober Gabrielle ons inmiddels zo goed dat hij ons als een moderne Engel Gabriel verrast met lekkere cappucino, streekwijn en toetjes. Vanavond zelfs met kaarslicht en live pianomuziek.

Praglia

Ondanks de Rustdag en de nog steeds toenemende Hitte fietsten we naar het grote Benedictijnenklooster van Praglia. Hier wonen en werken nog 24 monniken. We kregen een rondleiding en maakten de versper mee. Hoe mooi als er nog zoveel en ook jongere stemmen bij zijn. Ik moest denken aan Abdij Affligem in België waar precies vandaag broeder Maarten begraven is. Nu zijn er nog maar 12 broeders over.Wie moet daar nu de tafel dekken, wat Maarten altijd met zoveel Obedientia en Aandacht deed?

Praglia is zo groot dat er zelfs 2 pandgangen zijn, onder en boven.