Mucha

Omdat ik 2 reproducties van de schilder Alphonse Mucha in mijn appartement heb hangen, bezocht ik vandaag de tijdelijke tentoonstelling van zijn werk in het Kunstmuseum in Den Haag.
De Tsjech Mucha was een belangrijk schilder en illustrator zo rond 1900 in de toenmalige bruisende en kunstzinnige stad Parijs, de eerste hoofdstad van de moderne Westerse wereld.
De stad hing vol met zijn affiches.
Zijn stijl kun je  Art Nouveau of Jugendstil noemen en zijn werk is herkenbaar aan weelderige, feeërieke vrouwen, daaromheen sierlijke patronen van bloemen en planten, mozaïeken, zwierige lijnen.... Zijn kunst moest sierlijk zijn. Schoonheid heeft een verheffend effect voor alle lagen van de bevolking, was zijn opvatting
Door de moderne druktechnieken verscheen zijn werk in grote oplages en was vooral bedoeld om te verleiden, zoals deze fietsreclame:

De tentoonstelling is nog te zien tot begin juli 2022

Het werk van Mucha heeft grote invloed gehad op de latere flowerpower beweging. In allerlei posters 

van concerten en bijvoorbeeld platenhoezen is zijn stijl terug te zien.

You 'll Never Walk Alone

Gisterenmiddag waren we bij een meezingfestijn in de Bonaventurakerk in Woerden. Pastor Janneke had een mooi programma gemaakt met hedendaagse muziek, passend bij deze tijd van gedachten aan corona en meeleven met Oekraïne. Met fraaie zang en muziek van de Woerdense Patricia, Marcel, Dick en Daniel.  Zij vormen inmiddels de (inter)kerkelijke huisband hier. De bijpassende teksten en foto's van Janneke maakten er alles met elkaar een indrukwekkende middag van. Dit zangfestijn kan zomaar een goede gewoonte worden op de 4e zondag in de Veertigdagentijd, die 'Vastentijd Halfweg' genoemd wordt.

Heilige Herrie

Het is de 40 dagen tijd, een tijd van bezinning en reflectie. Het is ook een tijd van grote onrust met oorlog in Europa. En voor mij een vervelend ongemak, namelijk thuis zitten wegens corona.
Bij de 40 dagen tijd hoort bij mij muziek met een stemmig karakter zoals Bach of Taize. Dit jaar heb ik mij ook 40 dagen geabonneerd op Heilige Herrie waarin popmuziek met een diepe boodschap gepresenteerd wordt. Elke dag heb ik zo een  kort bezinningsmoment zoals deze week  John Legend met Preach. Zelf zegt hij daarover: "Sometimes we can get so frustrated by the news and what's going on and there is this battle going on in ourselves. Do we become apathic? Do we become engaged? Do we just talk about it or do we do something?"

Een voor mij herkenbaar gevoel in deze verwarrende tijd.

Je kunt je nog aanmelden voor 40 dagen Heilige Herrie via deze link

Kiew

De hele wereld kijkt met afgrijzen deze week naar wat er gebeurt in Oekraïne en met name de hoofdstad Kiew waar Russische aanvallers proberen deze soevereine staat te onderwerpen.
Ik was in december 1979 in deze stad tijdens een rondreis door de Sovjet Unie. We kwamen op 31 december aan in Kiew na een nachtelijke treinreis vanuit Moskou. In mijn verhuisdozen vond ik vandaag een uitgebreid reisverslag. In kiew sneeuwde het enorm en ik beschrijf hoe we een wandeling maakten in de stad en daar Vadertje Vorst tegen kwamen de Sovjet tegenhanger van de Kerstman. Want religie was daar toen uit den boze. We bezochten ook een pioniershuis, de Sovjet buitenschoolse opvang en hun manier destijds om kinderen ook na schooltijd een staatsopvoeding te geven. Op nieuwjaarsdag 1980 bezocht ik de Vladimir kathedraal en een dag later de Russisch orthodoxe Sofia kathedraal. Ik herinner me nu nog de  donkere en benauwde sfeer in deze kerken, die dan wel oogluikend werden toegestaan.  Reizen door de stad ging met de metro of met de trolleybus, een ritje kostte 4 cent. Ook bezochten we een komsomol, een communistische jongerenorganisatie waar vrijwel iedereen lid van werd. En we werden verwelkomd op een kindercrèche. De bedoelde uitwisseling met de jongeren verliep moeizaam omdat vrijwel niemand Engels sprak en wij geen Russisch. We gingen ook naar  het beroemde klooster van Kiew en bezochten de opera. De Sovjets wilden goede sier maken met hun land zeker met de Olympische spelen van 1980 in het vooruitzicht. Het eten was enorm slecht. Ik beschrijf dat we daarom als groep 'vegetarisch' werden om daardoor nog een beetje vitamines binnen te krijgen.

Terug naar het Hier en NU. Met de hoop dat er snel een einde komt aan deze oorlog in Europa, waarvan we - naïef - dachten dat dat  niet mee mogelijk zou zijn!

Rijtje

Net voor de geboortedag van George Harrison even tijd voor een rijtje fantastische musici bij elkaar: Dhani Harrison (zoon van...) Andy Fairweather Low, Eric Clapton, Paul Mc Cartny, Ringo Starr, Henry Spinetti, Ray Cooper, Billy Preston, Gary Brooker, Albert Lee.... en zag ik daar ook nog Phil Collins  tussen? Het kan niet op in deze 'tribute to George': 

Of kijk hier nog een stukje verder met in de hoofdrollen Billy Preston op hammond en Eric Clapton: Isn't it a pity :linkje

Veganistisch

Tijdens de vakantie in Oost-Afrika verscheen het nieuwste nummer van Vierstroom Magazine. Ik heb voor dat blad een interview gegeven over mijn voedingspatroon sinds de diagnose 'prostaatkanker' in 2019. Hopelijk breng ik wat mensen op een idee met dit interview, om nog eens kritisch naar je levensstijl te kijken wanneer je geconfronteerd wordt met slecht gezondheidsnieuws. Maar ik had erbij gezegd dat het gaat om het beste uit 2 werelden: maak optimaal gebruik van de reguliere geneeskunde en denk na over je eigen inbreng. En wat voor mij werkt hoeft niet voor anderen te gelden.

 

Tanzania Kleurrijk

De bevolking van Tanzania is opgebouwd uit ruim 120 stammen (tribes) die, zoals hier gezegd wordt, vreedzaam in dit land samenleven. De eerste president na de onafhankelijkheid, Julius Nyerere, heeft hier een grote rol in gespeeld. De stam die nog zeer traditioneel leeft en denkt is de Masai stam, die nog grotendeels nomadisch is. In een van de dorpen bezochten we een stamhoofd met 35 vrouwen. Zijn zoon kon ons rondleiden, hij sprak goed Engels en had 1 vrouw ( 'I am catholic'). Hij leek mij een voorbode van de moderne Masai, die ongetwijfeld steeds meer gaan komen.

Masai zijn kleurrijk en gastvrij zoals ook de rest van de bevolking. We hebben ons geen moment onprettig gevoeld als, vaak enige, blanke. De toeristen zijn door corona al twee jaar weggebleven en de mensen waren blij om weer toeristen te zien. Want toerisme was een belangrijke bron van inkomsten in dit gebied rond de stad Arusha en de berg Kilimanjaro. Gelukkig voor dit land is de landbeveiligingscode deze week geel geworden en zal het toerisme vast weer snel op gang komen. Van corona hebben we niets gemerkt deze weken. Er zijn hier nog heel wat andere problemen....

Veel toeristen vliegen na de Safari naar het strandeiland Zanzibar. Wij zijn in Arusha gebleven. Arusha is een typisch Afrikaans stad waar je ogen en oren tekort komt!

Dit waren onze buren bij het hotel. Het was een gastvrij gezin, we mochten het huis zien en in de buitenkeuken werd bananensoep bereid, zoals elke dag.
Je voelt je wel de rijke blanke als je pennen van de Action uitdeelt, maar het werd toch erg gewaardeerd.

Tanzania Groen

Vanmorgen keerden we via de KLM terug van een indrukwekkende reis door Tanzania. We hadden dit land uitgekozen vanwege de mogelijkheden om op Safari te gaan en dat is uitstekend gelukt. Zo reden we 7 dagen met chauffeur en gids  Silva door de Noord-Tanzaniaanse National Parks Tarangire, Lake Manyara, Serengeti en Ngorongoro Crater. Allemaal verschillend en fantastisch om doorheen te rijden. 

Overnachten kon in zogenaamde Tented Camps. De een wat primitiever dan de ander maar allemaal mooi gelegen. Omdat er geen hekken zijn liepen de dieren 's nachts over de kampeerplaats. Dat was een bijzondere ervaring met hyena's snuffelend aan je tent en een olifant op de camping. Overigens was de beveiliging goed geregeld en werd er lekker gekookt. Douchen met een emmer warm water ging ook goed. 

In de nationale parken zijn de oorspronkelijke bewoners (Masai) zo'n beetje weggejaagd en zijn de dieren het 'kapitaal' van het land Tanzania. Er is dan ook genoeg te zien. Soms ontstaat er een file omdat er echt iets bijzonders te observeren is zoals hier een groep leeuwen, maar meestal ben je alleen met je eigen auto in de wildernis. De wegen zijn ronduit slecht, vooral als het geregend heeft. Zonder landrover kom je nergens en je krijgt elke dag 'free massage'.....

In de Serengeti vindt een bijzonder natuurverschijnsel plaats de zogenaamde Migratie of wel de Grote Trek, 1 van de Afrikaanse natuurwonderen. Enorme kuddes van wel een miljoen gnoes en zebra's trekken door dit gebied op zoek naar voedsel. Rondom die kuddes zijn leeuwen en andere grote katten actief  op zoek naar lekkere hapjes. Door de klimaatverschuiving, ook hier, was de grote trek nog niet gestart en waren net de jonge kalveren geboren. Deze zebra's trokken alvast een rivier over op zoek naar mals gras, de leeuwen wachtten hen al op:

Door de vele regen is dit gedeelte van Tanzania vooral groen. Vele tinten groen.
Kleurrijk wordt het als de bevolking in beeld komt, daar gaat mijn volgende blog over.

Het mooiste resort onderweg was Marera Lodge, daar wil ik morgen wel weer naar terug....

In Arusha verbleven we 5 dagen in hotel Arusha Villa, ook een aanrader!

Woorden Doen Er Toe

Deze zondag maakte Erick Versloot, Woerdenaar en predikant te Mijdecht, gebruik van mijn pensioenboekje als inspiratie voor zijn overdenking tijdens een PKN kerkdienst. Leuk dat het boekje zo  kan werken!

After Life

Of je vindt het prachtig of je haakt na 10 minuten ergernis af, de Netflix serie 'After Life' door en met Ricky Gervais. Het speelt in zo'n typisch Engels dorp vol excentrieke figuren waarin Tony probeert staande te blijven. Hij is ernstig depressief na het overlijden van zijn vrouw en zijn hond is zijn redding. Hij is cynisch, lomp, is allergisch voor medelijden en laat vaak alle menselijkheid varen. Tony heeft van die typisch Engelse zwarte humor wat leidt tot deze tragikomedie. En dan die wereldvreemde vrienden, de postbode, de kranten bezorger, de veel te dikke fotograaf. Z'n baan is dat hij stukjes schrijft in een plaatselijk krantje over die  excentriekelingen in het dorp. Op kantoor gebeurt ook van alles of eigenlijk niets. Daarnaast zijn er ook ontroerende momenten als hij zijn demente vader opzoekt of filosofische gesprekken voert met weduwe Anne op de begraafplaats. Dan ontdek je dat Tony ook een menselijke kant heeft en zelfs vriendelijk en behulpzaam kan zijn.
Probeer het uit is mijn advies, houd het nog even vol als het je te grof wordt, ik kon niet meer stoppen met  serie 1 en 2 en stort me eerdaags op serie 3. Dat is weer een voordeel als je pensionado bent.

Christe Lux Mundi

Zondagavond hebben we met veel plezier meegewerkt aan de hieronder  al beschreven oecumenische Thomasviering. Fijn om mooie reacties te krijgen op het geheel. In mijn visie zijn dit soort vieringen de toekomst: het gaat dan meer om ervaring en beleving dan om uitleg en lange overwegingen. Het gevormde gelegenheidskoortje had er zoveel plezier in dat dit smaakt naar meer... In de viering maakte Marijke A. ter plekke een kunstwerk dat een wisselende plaats gaat krijgen in de Woerdense kerken. Het symbolische bloemstuk gaat naar B&W van de gemeente Woerden ter bemoediging van hun bestuurswerk.

Via deze link kun je de dienst terugkijken

Thomas

Aanstaande zondag werken we mee aan de eerste zogenaamde Thomasviering in Woerden. Het wordt een oecumenische viering vanuit de werkgroep van de Raad van Kerken waar ik sinds een jaar nu voorzitter, of liever gezegd samenroeper van ben. Hieronder publiceer ik een artikel over Thomasvieringen dat ik schreef voor de kerkbladen van  de PKN kerken en de Bonaventura parochie hier in onze kerkse stad. De viering moesten we helaas wat ombouwen vanwege de corona maatregelen maar je kunt meekijken, -bidden en -vieren via: deze link

Oecumenische Thomasviering:

Ter afsluiting van de ‘week van Gebed voor eenheid ’ in januari 2022 willen wij een Thomasviering houden in de Kruiskerk.
Wij hopen dat u  met ons mee wilt vieren.
U kunt alvast als datum noteren: zondag 23-1-2022, 18.30 uur, Kruiskerk, online
Het thema dan is: Licht in het duister.

Omdat deze vorm van vieren nog niet zo bekend is in Woerden volgt nu enige informatie: Thomasvieringen zijn ontstaan in het Noorden van Europa en zijn zo’n 20 jaar geleden overgewaaid naar ons land. Op verschillende plekken kent men inmiddels een echte ‘Thomas-traditie’. In het spoor van de discipel Thomas, die de ongelovige genoemd wordt, gaan we gezamenlijk uitzoeken hoe hij heden ten dage ook ons kan inspireren. We zien Thomas dan niet zozeer als ongelovig maar wel als de aarzelend onderzoekende en tastende discipel.

Een Thomasviering is  samen te vatten in de woorden: ruimte, ontmoeting, openheid,  beleving en betrokkenheid.
Dat komt met name tot uitdrukking  in de manier waarop de uitleg van het gelezen Bijbelgedeelte wordt gebracht. Er is namelijk geen preek of overdenking, maar in de kerk zijn verschillende plekken ingericht waar de kerkganger zélf met het thema van de lezing(en) aan de gang gaat. Zo groeit de betrokkenheid van de deelnemers. Bovendien is de inhoud van de overdenking niet afhankelijk van één persoon, maar groeit in de dienst. Zo’n invulling van de viering is dus  anders dan op andere zondagen. 
Daarnaast wordt er in een Thomasviering ook (gewoon) gezongen en gebeden.

Deze informatie komt vanuit de oecumenische werkgroep vieringen van de Raad van Kerken, te bereiken via: oecumenewoerden@gmail.com

In Paradisum

Afgelopen vrijdag maakte ik een begrafenis mee vanuit een Katholieke parochie. Ik had eerder begrafenissen meegemaakt in de abdij van Affligem maar dit was toch weer heel anders. De rituelen met kaarsen, wijwater, wierook, gedachtenis kruisje en meer  maken het toch anders dan in mijn Protestantse traditie. Als het lichaam wordt uitgedragen klinkt het 'In Paradisum' van Gabriel Faure. 

Elke mens heeft wel eens last van thanatafobie denk ik, zeker als je ouder wordt en een vervelende ziekte onder de leden hebt. Muziek kan daarbij helpen!

Lichtpuntjes

Op de Nieuwjaarsbijeenkomsten heb ik lichtpuntjes uitgedeeld in de vorm van zaklantaarns. De kleinkinderen konden er meteen allerlei spelletjes mee spelen zoals tikkertje op het plafond.

Ik wens iedereen  speelse lichtpuntjes toe voor 2022

TOP2000 in Woerden

 

                                                      klik hier voor meer informatie

KerstGedachte 2021

                                     Open hier mijn kerstwens 2021

Existentie

Hier loopt het ik, het loopt zichzelf te vinden,

het ziet verbaasd de regen en het gras.

Het denkt: wat loop ik hier zo in den blinde,

wie laat dit hart slaan, wie bepaalt de pas?

Het luistert naar de stromen van de winden.

 

Hier loopt het ik, het treft zich aan in straten

die het slechts na lang aarzelen herkent.

Het ziet de huizen, lange, donk’re raten

tegen het harde blauwe firmament.

Wat gaat het hier zo eenzaam en verlaten.

 

Hier loopt het ik, vanwaar is het gekomen

tot dit moment als tot een open plek,

waar tussen het zwart geheim der bomen

zich in een maanblank watervlak ontdekt

en wakker wordt en toch volloopt met dromen.

 

Hier loopt het vreemde ik, het richt zijn voeten

naar waar, naar waar? Het kent de wegen niet.

Alleen: het is! Het wil de aarde groeten

met een herkennend nieuw en oeroud lied.

Hier loopt het ik en het wil God ontmoeten.

 

Jan Willem Schulte Nordholt

- - - - - 

Dit gedicht kwam ik onlangs tegen bij het opruimen van een verhuisdoos.
Het herinnert me aan een van de vele mooie kloosterweekenden die ik samen met Arie Bol georganiseerd heb in abdij Affligem in Vlaanderen. Tijdens een van die weekenden hadden we een poëzie dag bedacht. De broeder die dit onderdeel begeleidde heeft wel twee uur lang met ons over dit gedicht gesproken en gefilosofeerd. Als ik nu Arie tegen kom en zeg 'hier loopt het ik' dan valt hij meteen in met  'het loopt zichzelf te vinden'. Ach wie niet....

Er ontstond veel creativiteit tijdens die weekenden....

Abraham Van Strij

Daar was ik weer, afgelopen vrijdag, in het Dordrechts museum. Nu om de vaste collectie te bewonderen. Zo ontdekte ik de voor mij onbekende schilder Abraham van Strij. Hij schilderde bijvoorbeeld dit straattafereel bij Het Schildersgilde in Dordrecht. Nu heet mijn appartementencomplex ook Het Schildergilde, een extra reden om dit schilderij goed te bekijken. De lichtinval en de details zijn fascinerend. 

Layla

 

Altijd goed nieuws: een nieuwe CD van Eric Clapton. Ik heb al veel blogs aan hem gewijd. Deze CD is gemaakt in corona tijd, waarin alle concerten werden afgezegd van de Grote Gitaarmeester.
Dan maar de studio in.
En dat werden een CD vol met  Lockdown Sessions met als titel 'The Lady In The Balcony.'
Ik draai dit via spotify. 

We gaan richting de Top2000 en dan zijn er veel achtergrondverhalen bij nummers  te vertellen. Layla is gebaseerd op een oud Perzisch verhaal waarin de dichter Majnun hopeloos verliefd is op de onbereikbare Layla. Tja, liefdesverdriet levert vaak mooie muziek op....won't you ease my worried mind....

Theoloog des Vaderlands

Voor het eerst is een monnik gekozen tot Theoloog des Vaderlands voor het komende jaar.
Het is de Benedictijn Thomas Quartier, ik  heb diverse boeken ('heilige woede') en artikelen van en over hem in mijn Benedictus-verzameling staan.

Ik ben benieuwd hoe hij deze functie-voor-1-jaar gaat vormgeven. Thomas durft echt wel iets te zeggen in zijn publicaties. Hij vindt zichzelf een Godzoeker.

Citaat uit het Nederlands Dagblad:

'Voor mij is het zoeken naar God de kern van de religie. Ik herken dat bij heel veel mensen, ook mensen die niet gelovig zijn. Als je mij dus vraagt: wie is God voor je?, heb ik daar geen antwoord op. Daarom is het niet zo gek dat ik in interviews vooral spreek over praktijken. Geloven is voor mij doen. Het zoeken naar God is iets universeels, wat bij mij wordt gestempeld door de christelijke traditie. Die heeft voor mij een enorme zeggingskracht en ik voel me er ook diep mee verbonden.’ 

Broeder Thomas is fan van Bob Dylan en maakt zelf ook muziek. 

(foto komt van het Nederlands Dagblad)