Sapa

In Noord Vietnam, tegen de Chinese grens, bevinden we ons nu in een berggebied. Gisteren bezochten we enkele bergvolken in kleine, zeer primitieve dorpjes. Nu zijn we in Sapa, de centrale bergstad hier, op ruim 1600 meter hoogte. De rit er naar toe was spectaculair, vooral ook omdat de weg nog bezaaid lag met rotsblokken en modder van de tyfoon die hier enkele dagen geleden nogal verwoestend tekeer ging. Sinds vandaag was het gebied weer bereikbaar, achter de bulldozers aan.... De groep gaat hier een 2 daagse trekking doen, vanwege mijn gebrekkige Trittsicherheid sla ik dat over en morgen ga ik met de kabelbaan naar een bergtop hier. En misschien kom ik nog wel aan dat filosofieboek toe dat al 2 weken in de tas zit....

 

 

parkeerplaats....

 

En zoals in elk ver vakantieland ging ik ook hier even naar de kapper; knippen, wassen, hoofdmassage, kokosnootolie, koffie toe, voor 4 euro...

Hanoi

Om 5 uur kwamen we vanmorgen aan in de hoofdstad Hanoi. Na het ontbijt met noodles, gebakken banaan en Morning Glory, een soort gebakken spinazie, zijn we meteen de zeer levendige stad in getrokken. Zo liepen we al vroeg in het mausoleum van Ho Chi Minh, de grote leider van de Vietnamese onafhankelijkheidsstrijd. Zijn lichaam ligt hier gebalsemd. Ik heb nu de 3 grote communistische leiders bezocht in hun imposante mausolea , Lenin in Moskou, Mao in Beijing en deze Ho hier in Hanoi. Het blijft iets bijzonders het showen van die overleden leiders op deze manier. Een soort moderne relikwieën....

Gids Foeng nam ons verder mee naar een tempel, een gevangenis, een botanische tuin, nog een pagode, ik weet het allemaal niet meer want de nachttrein schudde nogal vannacht. Met de riksja zijn we weer terug gegaan naar het hotel! Ook leuk.
Morgen nog een slenterdag in Hanoi, dan door met de volgende nachttrein naar de bergen aan de Chinese grens. Het lijkt allemaal erg vermoeiend maar ik voel me er goed bij. Zo'n hectische stad waar van alles op straat gebeurt vind ik fascinerend. En zoon JW weet met zijn telefoon en handige apps overal de weg. Ik voel me hier ook erg veilig, zeker nu ik weet hoe ik over
moet steken in deze min of meer georganiseerde verkeerschaos.

Met gids Foeng heb ik goede gesprekken over het leven, de betekenis van Bon Sai ,Yin en Yang en de Feng Shu principes. En hoe ik aan mijn Karma kan werken, door vooral veel los te laten in het leven. Maar niet alles kan ik loslaten denk ik dan maar, een beetje gereformeerde invloed is wel goed voor mij bij al dat Boeddhisme! En ik besef dan ook dat ik zo veel waarde-en liefdevols in Nederland heb!

 

Parfumrivier

Aan de parfumrivier ligt Hue, een midden Vietnamese stad met een enorme oude keizerlijke stad, de citadel, die jw en ik gisteren bezocht hebben. De rest van de groep ging scooter rijden maar dat is niet zo mijn ding....
Vandaag maakten we een boottocht op de rivier en bezochten we enkele grote koningsgraven. Nu hebben we even genoeg pagodes, paleizen en tempels gezien. Vanavond gaan we per nachttrein naar Hanoi en gaat het programma verder in noord Vietnam. In de omgeving van de parfumrivier wordt veel wierook gemaakt, dat is mijn eerste souvenir om thuis ook eens die lekkere geur vanuit de tempels hier te maken. Het ontbijt wordt steeds Aziatischer, vanmorgen gebakken noedels, bananen pannenkoek, lychees, heerlijk...

Dit land loopt vol backpackers, zij weten de beste restaurantjes dus het is slim daar op te letten!

En 's morgens even meedoen met de bejaardengym in de tempel:

My Son

Na een mooie fietstocht door de omgeving van Hoj An zijn we met de bus naar het tempelcomplex My Son gereden. De fraaie hindoe tempels die vanaf de 4e eeuw gebouwd zijn werden in de Vietnam oorlog grotendeels verwoest door Amerikaanse bommen. Wat over is maakt indruk mede door de zo afgelegen ligging van het complex tussen de bergen. Gids Foeng wil ons de feiten van die gruwelijke oorlog laten weten. Hij heeft zelf aan den lijve de wreedheden ook ervaren.
Ik was zelf 14/15 toen dit allemaal gebeurde, maar kan me niet herinneren dat op de MULO werd uitgelegd wat er in dit gedeelte van de wereld speelde.

Hoi An

Hoi An is de volgende pleisterplaats op deze Vietnamreis. Het was een belangrijke haven- en handelsplaats en staat op de Unesco werelderfgoed lijst. Het centrum doet erg Chinees aan en heeft fraaie pagodes. Door de markt is het een levendige plaats om uren rond te dwalen. Veel groepsleden laten hier nog even snel een maatpak maken of een zomerjurkje...ik laat m'n schoenen repareren en de was doen.....en jw speelt waterpolo in het zwembad bij dit luxe hotel. Morgen gaan we fietsen en een groot tempelcomplex bezoeken. ' s Avonds Vietnamese  kookles.
Om de boeddhistische  sfeer te bevorderen was ik vandaag in het oranje gekleed, gids Foeng had me verteld dat Oranje de kleur is van de Verlichting en het spiritueel ontwaken,  maar ik ontdekte dat Vietnamese monniken in het bruin gekleed gaan....

Hon Ong

De afgelopen 2 dagen verbleven we op een eilandje in de Chinese Zee, heerlijk stil, primitief, met een prachtig strand en heerlijk eten. Een welkome verademing na al die brommertjes. Vanmorgen verlieten we dit heerlijke plekje en zijn nu verder getrokken naar het midden van Vietnam. Het nieuwe resort ligt ook aan het strand en heeft ook een prima zwembad. En overal is WiFi in dit land, terwijl ik verwacht had in de rij te moeten staan voor een oude Franse telefooncel om contact te leggen met thuis....de wereld verandert snel, ook hier in Azië. Iedereen loopt hier met een mobieltje in zijn hand.

onze eiland-bungalow:

Nha Trang

Na een spannende rit vanuit Saigon met de nachttrein zijn we in de badplaats Nha Trang aangekomen . Ook weer een miljoenenstad  vol brommertjes. Omdat we het oversteken nu snappen-gewoon rustig doorlopen, ook al komen er duizend brommertjes aangereden- kunnen we nu de stad in en zaten we vanmorgen om 7 uur al aan het strand. Vanmiddag nog fraaie katholieke kerken bezocht en een grote Boeddha tempel, om  kaarsjes aan te steken en wierook te branden. Genoeg redenen om even stil te staan bij het thuisfront, mijn leven en toekomst. Gids Foeng had vanavond een Vietnamese gourmetavond  georganiseerd, een mooi slot van deze fraaie dag. Morgen gaan we nog meer Zennen op een strandeiland in de Chinese zee. Zonder die brommertjes!

Saigon

Na een lange maar voorspoedige vlucht via Hong Kong ben ik met zoon JW in zuid Vietnam aangekomen. We zijn de eerste 3 dagen in Saigon dat nu Ho Chi Min Stad heet. De cultuurschok was behoorlijk, HCMS heeft 11 miljoen inwoners die allemaal toeterend op een brommertje rijden....Maar vandaag zijn we er al wat aan gewend en zeker ook aan de tropische hitte. De gids doet tot nu toe geweldig zijn best en houdt deze jongerengroep goed bezig met stadswandelingen, fietstocht door de kokosnootplantages, varen door de Mekongdelta en fantastische eetgelegenheden opzoeken. Ik ben de groepsoudste en dat vind ik erg leuk.... Morgen staat de grote Cao Dai tempel op het programma en de Vietcong- schuilkelders, daarna stappen we in de nachttrein richting het noorden.

UPDATE.: heel bijzonder was het bezoek aan de Grote Tempel van de Cao Dai religie. Een wonderlijke religie/filosofie met zo'n 3 miljoen volgelingen. De dagelijkse tempelbijeenkomsten zien er spectaculair uit. Tijdens de ceremonie die wij bezochten barstte een enorme stortbui los waardoor al onze schoenen weggedreven zijn.....

Poseren (2)

De verf moet nog drogen, maar verder is het portret van de oudste kleinzoon Benjamin klaar.
Ik vind het ontroerend om hem zo fraai vereeuwigd te zien.
Het schilderijtje krijgt een mooie plek in huis.

De schilderes, Annelies van der Sman heeft een mooie website: link

Boomplantdag

UPDATE zaterdag : project afgerond.
Ik ben zeer tevreden over de manier waarop tuinman Frits onze ideeën heeft uitgevoerd.
Vakwerk!
Zijn website is: www.klenehoveniers.nl

Dinsdag 12-7, boomplantdag aan de Vaartuigenlaan

Zundert

Maandag 11-7 liep ik met neef Jaap en neef Jan een fraaie tocht in de buurt van het Trappistenklooster Maria Toevlucht in Zundert. Nadat we flink verdwaald waren door onze verouderde digitale hulpmiddelen (...) liepen we uiteindelijk toch de goede route door landschap De Reten en aansluitend De Moeren op de grens van Nederland- België.

Tijdens de vesper in de prachtige kloosterkerk hadden we alle 3 de wonderlijke ervaring van een bijzondere lichtval achter het altaar..... een engelachtig schijnsel......
Misschien dat het genuttigde kloosterbiertje ook wel wat spiritueel stimulerend werkte, maar toch.
Oordeel zelf:

Het klooster kan ook bezocht worden met groepen, daar ga ik zeker verder over nadenken, want de sfeer sprak me erg aan, ook al was het een korte kennis-
making vandaag.

Vietnam

De komende tijd zullen mijn blogs, als internet het toelaat, uit Vietnam komen.
Met zoon JW ga ik een 3 weekse reis maken door dit Aziatische land. We starten in het zuiden, doen alle  hoogtepunten aan van het land en gaan in etappes met nachttreinen naar Noord-Vietnam. Daar maken we nog een trekking in het berggebied. Ik verwacht mooie hectische steden, bijzondere landschappen, fraaie stranden, tempels en Verboden Steden, oorlogsresten, monumenten, markten en ook lekker eten. Het programma zit vol actieve onderdelen dus eerst even goed uitrusten en me  er weer bewust van zijn dat Vakantie komt van het Benedictijnse 'Vacare', je vrij maken.

Mooie Maria's

Aanstaande zondag start ik mijn zomervakantie met een bezoek aan het museum Catharijneconvent. Samen met Imca van het kloostergroepje hier in Woerden, gaan we naar een openingslezing van Herman Pleij. In de door hem samengestelde zomerexpositie daagt hij ons uit om op een andere manier naar (Middeleeuwse) kunst te kijken. Kunst als voorwerp van religie, maar ook als vermaak en zelfs als therapie. De topstukken uit het museum zijn daarvoor beschikbaar gesteld. Het gaat onder andere over de Mooie Maria's. Want Maria mocht in die strenge Middeleeuwen met een glimlach worden afgebeeld. Ik heb hoge verwachtingen want Herman Pleij, hoort voor mij tot de top van de hedendaagse verhalenvertellers, de narratieven zogezegd. Als ik nog eens Stadsgids word in Woerden of in Brugge wil ik ook tot dat gilde gaan behoren....

In het kloostergroepje zijn we bezig om een aantal avonden te organiseren rond Thomas Merton, Trappistenmonnik, mystiek schrijver en Interreligieus Zoeker. Daar over meer in een volgende blog.

 

De zomer van Herman Pleij from Museum Catharijneconvent on Vimeo.

Springkussen

En waar doe je een kleinkind, dat 3 jaar is geworden,  nu een groot plezier mee voor zijn verjaardagsfeest?
Opa Jan huurde voor 4 dagen een Springkussen.

Succes verzekerd, ook voor de hele buurt.....

 

Poseren (1)

Toen mijn kinderen vroegen wat ik graag voor mijn verjaardag zou willen hebben wist ik het meteen: een geschilderd portret van die 3 lieve kleinkinderen. We hebben er geen gras over laten groeien en vandaag ben ik met de oudste gaan poseren in het atelier van kunstschilderes - en onze kennis van de hardloopclub - Annelies v.d. Sman. Benjamin vond het maar wat spannend!
Ik zou het prachtig vinden om zo mijn en onze eigen 'Sterren op het Doek' te krijgen, want kinderen en kleinkinderen zijn toch de mooiste tekenen en bewijzen  van doorgegeven genen en het doorgaan van leven.

Voortuin

Deze week wordt de voortuin drastisch herzien, namelijk alles eruit en opnieuw aangelegd. Ik laat dit samen met de buren doen. Het zal een heel ander gezicht worden in plaats van onze verwaarloosde  stukjes grond. Daarmee is het laatste projectje dat we bedacht hadden om dit huis nog gerieflijker te maken, gerealiseerd.

UPDATE, dag 2:

UPDATE, bijna klaar

 

Reeuwijkse Hout

Na de moesson van de afgelopen dagen, heb ik vanmiddag de start van de zomer gevoeld en geproefd in de Reeuwijkse Hout.
Groener dan hier kan het Groene Hart niet zijn.

De prachtige wandelingen, die je hier kunt maken, gaan langs de Reeuwijkse Plassen. Ze hebben vaak namen met 'Broek' erin, zoals 's Gravenbroek, Vettenbroek en Broekvelden. Als Uittenbroek voel ik me hier extra thuis, mijn voorouders kwamen ongetwijfeld uit zo'n Broek, een moerasachtig land dus.

Drs.P

Dit weekend hebben we als Woerdense PKN gemeente Kruiskerk afscheid genomen van onze wijkpredikant Nico van Tellingen. Hij gaat met pensioen, in de kerk heet dat emeritaat.  Nico heeft veel voor Willy en mij en ons gezin betekend, zeker de laatste maanden van het ziekteproces van Willy en rond de begrafenis. Toen hij in Woerden benoemd werd was ik secretaris van de kerkenraad, wat in ons jargon 'scriba' heet. Ik mocht hem zijn contract aanbieden. We hebben toen gefilosofeerd over het beroep 'predikant' en ik weet nog de metafoor die Nico toen gebruikte: 'ik voel me vaak een veerman die wat heen en weer laveert tussen het Aardse en het Bovenaardse'. Toen mij gevraagd werd een bijdrage te leveren aan het fotoboek dat hem ter afscheid werd aangeboden dit weekend, wist ik meteen waar die gemaakt kon worden. Op het fietsveerpontje over de Greft. Met daarbij een tekst van een van onze grote filosofen, Drs. P: 'Zo denk ik dikwijls over het geheim van het bestaan-en dat ik op de wereld ben om heen en weer te gaan' . Nico, het ga je goed.

foto's: Aart Sliedrecht

VaderEnOpaDagLunch

 

Smakelijck

Elke dag wordt er door mij gekookt. Meestal vrij vroeg, want anders ga ik snoepen. Mijn kookpatroon is eenvoudig, maar verandert wel steeds meer. Ik lees regelmatig op de website van een mevrouw uit Putten wat verantwoord is (smakelijck.nl). Of vraag tips aan dochter Willemijn die diëtiste is. Vorig jaar hield ik er uiteraard rekening mee wat Willy wel en niet verdroeg tijdens de chemo kuren. Ik heb toen rood vlees en vleeswaren al zo'n beetje afgeschaft. Nu eet ik 2 keer per week vis, 2 keer kip of kalkoen en verder vegetarisch. En verder veel groenten in bijvoorbeeld een maaltijdsalade. Ook eet ik vrijwel geen geraffineerde suiker, minder aardappels en brood en producten met veel E nummers probeer ik te vermijden. Het lukt niet altijd want de toetjes en de pindasaus van de Jumbo zijn wel erg lekker..... Melk, chips, frisdrank, koekjes en zo koop ik vrijwel niet meer. 's Avonds wel een handje ongebrande noten. En ik heb altijd snoeptomaatjes in huis.
Zoals bij alles in het leven moet je niet doorschieten in je eetpatroonaanpassingen. Maar 'ne quid nimes', alles met mate, is wel een gezondmakend uitgangspunt denk ik. Ach, het is geen garantie. Willy heeft 60 jaar supergezond gegeten....
Het beste dieet is volgens mij toch het HaPo-dieet: Halve Porties.
Dan ga ik nu aan een wokmaaltijd met blokjes kip beginnen. Zonder pakje van Honig. Als toetje  Turkse Yoghurt met verse aardbeien.

Update: 't smaakte goed en nog genoeg over voor morgen door die HaPo

Unter Der Linden

Een voordeel van de komende vele Voetbalavonden is, dat er op de andere netten vaak boeiende films vertoond worden. Vrijdagavond bijvoorbeeld, 'das Leben der Anderen' over het leven in Oost- Duitsland zo rond 1980. Het gaat over de praktijken van een Stasi agent die iemand moet bespioneren. In de film wordt niet de bespioneerde, maar de geheime agent de hoofdpersoon. Goed om deze film weer eens terug te zien.
Willy en ik waren in 1979 ook in Oost-Duitsland. In de kerstvakantie van dat jaar hadden we het plan opgevat om naar de Sovjet Unie  te gaan met een groepsreis voor jongeren. Dat is een boeiende ervaring geworden, waarbij we Leningrad, Moskou en Kiew uitgebreid hebben bekeken. We gingen vrijwel elke avond naar het theater (Bolshoi) of een circus en we hebben zelfs de beroemde clown Popov ontmoet. Door de contacten die het reisbureau had waren er veel ontmoetingen met (communistische) jongeren op bedrijven, scholen en bij de Pioniers (jeugdorganisaties). Ze spraken geen Engels dus de communicatie was minimaal, maar onze Russische gids Irina sprak vloeiend Nederlands en Fries...en gaf daar ook les in op de universiteit.
Op de terugweg was er zoveel sneeuw gevallen in Kiew, dat we te laat konden vliegen, om de aansluiting in Oost-Berlijn te halen. Dat betekende een extra overnachting. In plaats van te gaan slapen zijn we toen naar de Muur gereden met de tram. Ik herinner me nog de bijzondere en naargeestige sfeer  bij de Brandenburger Tor, met militairen, honden, grote schijnwerpers, prikkeldraad. We hebben in een café aan 'Unter der Linden' enkele flessen wijn gedronken. Hoe ik dat zo goed weet? Ik heb een uitgebreid verslag geschreven destijds van deze reis. En ik heb zelfs  het S-Bahn kaartje, van  20 cent, 36 jaar bewaard.....

Eerlijk en Behulpzaam

Mijn vertrouwen in de mensheid kreeg een flinke Boost deze dagen. Ten eerste was ik mijn auto- en huissleutels kwijtgeraakt. Dat leverde mij veel gestress op, het huis en de omgeving uitkammen, politiemelding, autoverzekering om raad vragen. En nog eens nadenken, 'wat heb ik fout gedaan', 'waar ben ik nog geweest'. Ik schiet dan in Alfaoplossingen als de deur barricaderen en een fietsketting aan het stuur van de auto. Niet zo efficiënt allemaal maar toch. En schietgebedjes naar Antonius (link). Vanmorgen kreeg ik een telefoontje dat er een sleutelbos was ingeleverd bij het stadskantoor. En ja, het was de mijne. Gelukkig, er zijn nog eerlijke mensen op deze wereld.

Verder werd ik gisteren bij een stoplicht gewezen op mijn leeglopende achterband. En de attente man gaf mij nog wat tips hoe ik nog net bij de garage kon komen. Er zijn ook nog behulpzame mensen.
't Was een goede leerdag, ook om mijn concentratie weer op een hoger peil te brengen!

Pietje Potlood

Op deze eindelijk weer eens zonnige zaterdag organiseerde de Woerdense Volksuniversiteit een uitstapje  voor het docententeam en alle vrijwilligers. Omdat ik via deze club 'kloosterles' geef was ik uitgenodigd mee te gaan. Na een potje Boerengolf in een natuurgebied in Zegveld, gingen we langs het Ooievaarsdorp alhier. Al tientallen jaren worden hier ooivaars ge- en behouden. Hoewel het geen bedreigde vogelsoort meer is nu, wordt deze buitenplaats in stand gehouden en zijn er nu nog 10 nesten met veel jonge kuikens dit jaar. De gezellige teamontmoeting eindigde in een restaurantje bij het Meije-strand in Nieuwkoop. Je fietst dan langs de watertoren van De Meije (link), dit opvallende bouwsel wordt hier 'Pietje Potlood' genoemd. Iedereen in Woerden en omgeving weet dan waar je moet zijn.

Talent Op De Vlucht

Vanavond bezocht ik met schoonzoon Bash een theatervoorstelling in het Woerdense theater van Syrische vluchtelingen. Via muziek, theater en filmbeelden vertelden ze hun verhalen. Indrukwekkend.