Tanzania Groen

Vanmorgen keerden we via de KLM terug van een indrukwekkende reis door Tanzania. We hadden dit land uitgekozen vanwege de mogelijkheden om op Safari te gaan en dat is uitstekend gelukt. Zo reden we 7 dagen met chauffeur en gids  Silva door de Noord-Tanzaniaanse National Parks Tarangire, Lake Manyara, Serengeti en Ngorongoro Crater. Allemaal verschillend en fantastisch om doorheen te rijden. 

Overnachten kon in zogenaamde Tented Camps. De een wat primitiever dan de ander maar allemaal mooi gelegen. Omdat er geen hekken zijn liepen de dieren 's nachts over de kampeerplaats. Dat was een bijzondere ervaring met hyena's snuffelend aan je tent en een olifant op de camping. Overigens was de beveiliging goed geregeld en werd er lekker gekookt. Douchen met een emmer warm water ging ook goed. 

In de nationale parken zijn de oorspronkelijke bewoners (Masai) zo'n beetje weggejaagd en zijn de dieren het 'kapitaal' van het land Tanzania. Er is dan ook genoeg te zien. Soms ontstaat er een file omdat er echt iets bijzonders te observeren is zoals hier een groep leeuwen, maar meestal ben je alleen met je eigen auto in de wildernis. De wegen zijn ronduit slecht, vooral als het geregend heeft. Zonder landrover kom je nergens en je krijgt elke dag 'free massage'.....

In de Serengeti vindt een bijzonder natuurverschijnsel plaats de zogenaamde Migratie of wel de Grote Trek, 1 van de Afrikaanse natuurwonderen. Enorme kuddes van wel een miljoen gnoes en zebra's trekken door dit gebied op zoek naar voedsel. Rondom die kuddes zijn leeuwen en andere grote katten actief  op zoek naar lekkere hapjes. Door de klimaatverschuiving, ook hier, was de grote trek nog niet gestart en waren net de jonge kalveren geboren. Deze zebra's trokken alvast een rivier over op zoek naar mals gras, de leeuwen wachtten hen al op:

Door de vele regen is dit gedeelte van Tanzania vooral groen. Vele tinten groen.
Kleurrijk wordt het als de bevolking in beeld komt, daar gaat mijn volgende blog over.

Het mooiste resort onderweg was Marera Lodge, daar wil ik morgen wel weer naar terug....

In Arusha verbleven we 5 dagen in hotel Arusha Villa, ook een aanrader!

Woorden Doen Er Toe

Deze zondag maakte Erick Versloot, Woerdenaar en predikant te Mijdecht, gebruik van mijn pensioenboekje als inspiratie voor zijn overdenking tijdens een PKN kerkdienst. Leuk dat het boekje zo  kan werken!

After Life

Of je vindt het prachtig of je haakt na 10 minuten ergernis af, de Netflix serie 'After Life' door en met Ricky Gervais. Het speelt in zo'n typisch Engels dorp vol excentrieke figuren waarin Tony probeert staande te blijven. Hij is ernstig depressief na het overlijden van zijn vrouw en zijn hond is zijn redding. Hij is cynisch, lomp, is allergisch voor medelijden en laat vaak alle menselijkheid varen. Tony heeft van die typisch Engelse zwarte humor wat leidt tot deze tragikomedie. En dan die wereldvreemde vrienden, de postbode, de kranten bezorger, de veel te dikke fotograaf. Z'n baan is dat hij stukjes schrijft in een plaatselijk krantje over die  excentriekelingen in het dorp. Op kantoor gebeurt ook van alles of eigenlijk niets. Daarnaast zijn er ook ontroerende momenten als hij zijn demente vader opzoekt of filosofische gesprekken voert met weduwe Anne op de begraafplaats. Dan ontdek je dat Tony ook een menselijke kant heeft en zelfs vriendelijk en behulpzaam kan zijn.
Probeer het uit is mijn advies, houd het nog even vol als het je te grof wordt, ik kon niet meer stoppen met  serie 1 en 2 en stort me eerdaags op serie 3. Dat is weer een voordeel als je pensionado bent.

Christe Lux Mundi

Zondagavond hebben we met veel plezier meegewerkt aan de hieronder  al beschreven oecumenische Thomasviering. Fijn om mooie reacties te krijgen op het geheel. In mijn visie zijn dit soort vieringen de toekomst: het gaat dan meer om ervaring en beleving dan om uitleg en lange overwegingen. Het gevormde gelegenheidskoortje had er zoveel plezier in dat dit smaakt naar meer... In de viering maakte Marijke A. ter plekke een kunstwerk dat een wisselende plaats gaat krijgen in de Woerdense kerken. Het symbolische bloemstuk gaat naar B&W van de gemeente Woerden ter bemoediging van hun bestuurswerk.

Via deze link kun je de dienst terugkijken

Thomas

Aanstaande zondag werken we mee aan de eerste zogenaamde Thomasviering in Woerden. Het wordt een oecumenische viering vanuit de werkgroep van de Raad van Kerken waar ik sinds een jaar nu voorzitter, of liever gezegd samenroeper van ben. Hieronder publiceer ik een artikel over Thomasvieringen dat ik schreef voor de kerkbladen van  de PKN kerken en de Bonaventura parochie hier in onze kerkse stad. De viering moesten we helaas wat ombouwen vanwege de corona maatregelen maar je kunt meekijken, -bidden en -vieren via: deze link

Oecumenische Thomasviering:

Ter afsluiting van de ‘week van Gebed voor eenheid ’ in januari 2022 willen wij een Thomasviering houden in de Kruiskerk.
Wij hopen dat u  met ons mee wilt vieren.
U kunt alvast als datum noteren: zondag 23-1-2022, 18.30 uur, Kruiskerk, online
Het thema dan is: Licht in het duister.

Omdat deze vorm van vieren nog niet zo bekend is in Woerden volgt nu enige informatie: Thomasvieringen zijn ontstaan in het Noorden van Europa en zijn zo’n 20 jaar geleden overgewaaid naar ons land. Op verschillende plekken kent men inmiddels een echte ‘Thomas-traditie’. In het spoor van de discipel Thomas, die de ongelovige genoemd wordt, gaan we gezamenlijk uitzoeken hoe hij heden ten dage ook ons kan inspireren. We zien Thomas dan niet zozeer als ongelovig maar wel als de aarzelend onderzoekende en tastende discipel.

Een Thomasviering is  samen te vatten in de woorden: ruimte, ontmoeting, openheid,  beleving en betrokkenheid.
Dat komt met name tot uitdrukking  in de manier waarop de uitleg van het gelezen Bijbelgedeelte wordt gebracht. Er is namelijk geen preek of overdenking, maar in de kerk zijn verschillende plekken ingericht waar de kerkganger zélf met het thema van de lezing(en) aan de gang gaat. Zo groeit de betrokkenheid van de deelnemers. Bovendien is de inhoud van de overdenking niet afhankelijk van één persoon, maar groeit in de dienst. Zo’n invulling van de viering is dus  anders dan op andere zondagen. 
Daarnaast wordt er in een Thomasviering ook (gewoon) gezongen en gebeden.

Deze informatie komt vanuit de oecumenische werkgroep vieringen van de Raad van Kerken, te bereiken via: oecumenewoerden@gmail.com

In Paradisum

Afgelopen vrijdag maakte ik een begrafenis mee vanuit een Katholieke parochie. Ik had eerder begrafenissen meegemaakt in de abdij van Affligem maar dit was toch weer heel anders. De rituelen met kaarsen, wijwater, wierook, gedachtenis kruisje en meer  maken het toch anders dan in mijn Protestantse traditie. Als het lichaam wordt uitgedragen klinkt het 'In Paradisum' van Gabriel Faure. 

Elke mens heeft wel eens last van thanatafobie denk ik, zeker als je ouder wordt en een vervelende ziekte onder de leden hebt. Muziek kan daarbij helpen!

Lichtpuntjes

Op de Nieuwjaarsbijeenkomsten heb ik lichtpuntjes uitgedeeld in de vorm van zaklantaarns. De kleinkinderen konden er meteen allerlei spelletjes mee spelen zoals tikkertje op het plafond.

Ik wens iedereen  speelse lichtpuntjes toe voor 2022

TOP2000 in Woerden

 

                                                      klik hier voor meer informatie

KerstGedachte 2021

                                     Open hier mijn kerstwens 2021

Existentie

Hier loopt het ik, het loopt zichzelf te vinden,

het ziet verbaasd de regen en het gras.

Het denkt: wat loop ik hier zo in den blinde,

wie laat dit hart slaan, wie bepaalt de pas?

Het luistert naar de stromen van de winden.

 

Hier loopt het ik, het treft zich aan in straten

die het slechts na lang aarzelen herkent.

Het ziet de huizen, lange, donk’re raten

tegen het harde blauwe firmament.

Wat gaat het hier zo eenzaam en verlaten.

 

Hier loopt het ik, vanwaar is het gekomen

tot dit moment als tot een open plek,

waar tussen het zwart geheim der bomen

zich in een maanblank watervlak ontdekt

en wakker wordt en toch volloopt met dromen.

 

Hier loopt het vreemde ik, het richt zijn voeten

naar waar, naar waar? Het kent de wegen niet.

Alleen: het is! Het wil de aarde groeten

met een herkennend nieuw en oeroud lied.

Hier loopt het ik en het wil God ontmoeten.

 

Jan Willem Schulte Nordholt

- - - - - 

Dit gedicht kwam ik onlangs tegen bij het opruimen van een verhuisdoos.
Het herinnert me aan een van de vele mooie kloosterweekenden die ik samen met Arie Bol georganiseerd heb in abdij Affligem in Vlaanderen. Tijdens een van die weekenden hadden we een poëzie dag bedacht. De broeder die dit onderdeel begeleidde heeft wel twee uur lang met ons over dit gedicht gesproken en gefilosofeerd. Als ik nu Arie tegen kom en zeg 'hier loopt het ik' dan valt hij meteen in met  'het loopt zichzelf te vinden'. Ach wie niet....

Er ontstond veel creativiteit tijdens die weekenden....

Abraham Van Strij

Daar was ik weer, afgelopen vrijdag, in het Dordrechts museum. Nu om de vaste collectie te bewonderen. Zo ontdekte ik de voor mij onbekende schilder Abraham van Strij. Hij schilderde bijvoorbeeld dit straattafereel bij Het Schildersgilde in Dordrecht. Nu heet mijn appartementencomplex ook Het Schildergilde, een extra reden om dit schilderij goed te bekijken. De lichtinval en de details zijn fascinerend. 

Layla

 

Altijd goed nieuws: een nieuwe CD van Eric Clapton. Ik heb al veel blogs aan hem gewijd. Deze CD is gemaakt in corona tijd, waarin alle concerten werden afgezegd van de Grote Gitaarmeester.
Dan maar de studio in.
En dat werden een CD vol met  Lockdown Sessions met als titel 'The Lady In The Balcony.'
Ik draai dit via spotify. 

We gaan richting de Top2000 en dan zijn er veel achtergrondverhalen bij nummers  te vertellen. Layla is gebaseerd op een oud Perzisch verhaal waarin de dichter Majnun hopeloos verliefd is op de onbereikbare Layla. Tja, liefdesverdriet levert vaak mooie muziek op....won't you ease my worried mind....

Theoloog des Vaderlands

Voor het eerst is een monnik gekozen tot Theoloog des Vaderlands voor het komende jaar.
Het is de Benedictijn Thomas Quartier, ik  heb diverse boeken ('heilige woede') en artikelen van en over hem in mijn Benedictus-verzameling staan.

Ik ben benieuwd hoe hij deze functie-voor-1-jaar gaat vormgeven. Thomas durft echt wel iets te zeggen in zijn publicaties. Hij vindt zichzelf een Godzoeker.

Citaat uit het Nederlands Dagblad:

'Voor mij is het zoeken naar God de kern van de religie. Ik herken dat bij heel veel mensen, ook mensen die niet gelovig zijn. Als je mij dus vraagt: wie is God voor je?, heb ik daar geen antwoord op. Daarom is het niet zo gek dat ik in interviews vooral spreek over praktijken. Geloven is voor mij doen. Het zoeken naar God is iets universeels, wat bij mij wordt gestempeld door de christelijke traditie. Die heeft voor mij een enorme zeggingskracht en ik voel me er ook diep mee verbonden.’ 

Broeder Thomas is fan van Bob Dylan en maakt zelf ook muziek. 

(foto komt van het Nederlands Dagblad)

Erasmus in Woerden

Op de Pedagogische Academie in Utrecht (ik was daar van 1972-1975) hadden we het vak CuMa, cultuur en maatschappij ontwikkelingen. Meneer De Bruin gaf dat vak en ik heb er veel van geleerd. Hij legde bijvoorbeeld uit waarom wij zo snel mogelijk een huis zouden moeten kopen zodra we een baan hadden. Dat was een prima advies, dat ik in de jaren tachtig ook opgevolgd heb. Zo heb je wat aan je schooltijd.

Ook moest ik voor dit vak CuMa een werkstuk schrijven over een grote Nederlandse denker en ik weet nog dat ik me toen verdiept heb in Erasmus. Het klooster Stein, waar hij lange tijd woonde - en het niet kon uithouden - lag op de grens van mijn geboortedorp en Gouda en ik ben vaak lang de boerderij gefietst die daar nu op die plek staat. Het klooster is helaas verdwenen. Mijn werkstuk van toen gaf ik de titel 'om de Vrije wil' en het ging over het verschil van inzicht tussen Erasmus en Maarten Luther. Ik weet nog dat ik het meer eens was met de vooruitstrevende en humoristische Erasmus dan die strenge Middeleeuwse Maarten Luther, maar ik heb het werkstuk niet meer dus kan het niet meer checken.

Nu ben ik druk aan het studeren  in het nieuwste boek over Erasmus, geschreven door historica Sandra Langereis. Het boek heeft onlangs een belangrijke prijs gewonnen. Tot mijn grote verbazing lees ik hierin dat Erasmus ook in Woerden gewoond heeft en hier op school heeft gezeten. Zijn vader Gerard, was hier van 1471- 1476 vice-pastoor in de Sint - Petruskerk. Een priester met een kind? Ach ja er kon veel in die late Middeleeuwen. Al had Erasmus  als 'bastaard' veel minder rechten en kon hij bijvoorbeeld zelf geen priester worden. Maar na een brief aan de paus en wat geld kon dat ook weer bijgesteld worden. Erasmus is misschien wel de grootste denker en auteur uit onze geschiedenis. Wat mooi dat hij hier in Woerden onderwijs genoten heeft van een van mijn Middeleeuwse collega's..... En van mij de tip om dit fantastische boek te lezen! Jammer is die lelijke kaft.

                Hier een link naar een podcast met Sandra Langereis over dit boek

of bekijk deze lezing

Liefhebben

Regelmatig heb ik de neiging te reageren op een stukje in de krant (ik lees Trouw, Nederlands Dagblad en het AD voor het plaatselijke nieuws). Meestal gooi ik die stukjes weer weg, maar dit weekend had ik mijn reactie opgestuurd naar het Nederlands Dagblad en dat werd vandaag geplaatst. Het gaat over 'je naaste liefhebben' waar ik in de loop der jaren een wat minder zoetsappige mening over gevormd heb.

 

Aelbert Cuyp

Vandaag bezocht ik de tentoonstelling in het Dordrechts Museum van  Dordrechts grootste schilder: Aelbert Cuyp. Zijn schilderijen zijn vooral in Engeland terecht gekomen en zo heeft hij een grote invloed gehad op Engelse schilders als Turner, Gainsborough en Constable. Ik heb slechts 1 Aelbert Cuyp eerder gezien, namelijk in het Rijksmuseum. Hier in Dordt hangen er nu ruim 30  en de kenmerken zijn : rust, licht, wolken, koeien, herders, zeilboten en stadsgezichten.

Naast de vele zonovergoten landschappen, met vaak 1  persoon in rood gekleed heeft hij ook Bijbelse  taferelen geschilderd zoals deze 'bekering van Paulus op weg naar Damascus'. 

De tentoonstelling is nog tot 6 maart 2022 te zien.

Tikoen Olam

Tijdens de klimaatmars viering van afgelopen zaterdag hoorde ik van een jonge Joodse vrouw het begrip Tikoen Olam. Het gaat over de boodschap die vanuit de Thora aan het Joodse volk gegeven wordt om de wereld beter te maken. Het lijkt denk ik op het begrip 'rentmeesterschap' in het Christendom. Letterlijk betekent tikoen olam 'herstellen van de wereld' en het staat voor verantwoording nemen voor wat je ziet dat er gebeurt in een naar herstel snakkende wereld. En zo ook een voorbeeld te zijn voor anderen. Ieder heeft de opdracht zijn of haar eigen bijdrage te leveren om van de wereld een betere plek te maken, een licht te zijn. Dat kan gaan om het bestrijden van de corona crisis of een bijdrage leveren aan de  klimaatproblemen, maar ook in het klein: omzien naar elkaar, een kaartje sturen,  je buurvrouw helpen met de boodschappen. Zo breng je in het Jodendom de Messiaanse tijd dichterbij. Niks doen is geen optie. Tikoen olam is een opdracht. En ook al kun je het doel niet bereiken je mag nooit stoppen het te Willen bereiken.

En God? Gaat God ingrijpen om de wereld te redden? Vanuit tikoen olam kun je dan zeggen: de mens moet in actie komen en ervoor zorgen dat er wonderen komen. 

Vandaag mocht ik een sluiting uitspreken bij een kerkvergadering en ik eindigde met dit verhaal uit de Midrasj:

Er is een enorme  watersnood. Een man staat op het dak van zijn huis en er komt een bootje langs. De man wil echter niet instappen omdat hij wil wachten tot God hem helpt. Het bootje vaart weer weg en het water stijgt. Dan komt er een helikopter langs. En weer wil de man geen gebruik maken van de aangeboden redding. Hij zegt: God zal me helpen. Dan gaat ook de helikopter weg en de man verdrinkt.

Hij komt voor Gods troon en is heel erg boos en vraagt God waarom Hij hem niet gered heeft. Dan antwoordt God: ik heb een bootje en een helikopter naar je gestuurd maar je wilde niet instappen.

(bron tekening: kinderwoorddienst)

Count My Blessings

 Een toepasselijk lied op deze 'Dankdag' in de Protestantse kerken

                                                          Nylons - Count My Blessings 

In and out
Of situations
I take the good with the bad
Ups and downs
Get complicated
But I don't have the right
To be sad

How about the children who are hungry
And never get to eat
How about the people who are homeless
Sleeping in the street

Every night
Before I go to sleep
I count my blessings
Instead of sheep
I say a prayer
My soul to keep
I count my blessings

When I hear
The sound of complaining
I put my hands to my ears
Think of those
Whose lives have been taken
And thank the lord I am here

I've got some money in my pocket
A hand I can hold
Somebody standing by me
When the winter gets too cold

I'd give some away

Share in my good fortune
Hear me when I say
I'll give some away

How about the people who are starving
And never get to eat
How about the children in the desert
Dying from the heat

Klimaatmars 6 November

Hoewel ik niet zo'n protesterend mens ben heb ik me wel aangemeld voor de klimaatmars van 6 november aanstaande. Terwijl de wereld leiders in Glasgow praten over het klimaat worden wereldwijd acties en evenementen georganiseerd. Als kerklid vind ik dat ik niet op de (kerk)bank kan blijven zitten. Gods mooie Schepping is in ademnood en niemand kan het nog ontkennen. Ik doe het ook voor (mijn) kinderen en kleinkinderen. 

De laatste keer dat ik met een protestactie meedeed was de grote demonstratie van het IKV tegen de kernwapens in 1981. Die kruisraketten zijn er nooit gekomen, dus protesteren helpt. Er deden toen naar schatting 400.000 deelnemers mee. Ik vond het een overweldigende ervaring, zoveel gelijkgestemden met elkaar op straat. 'k Ben benieuwd hoe het zaterdag  (weer) in Amsterdam wordt.

UPDATE: het was een mooie ervaring zaterdagmiddag met zo'n 40.000 mensen schuifelend door Amsterdam. De dienst in de Westerkerk was ook inspirerend. Ik heb veel creatieve teksten gezien op de borden en de massaal aanwezige politie had niets te doen.

Wenen - Salzburg - Oberjoch

Mijn eerste pensionado-vakantie ging afgelopen 2 weken eerst naar Wenen. Dit is voor ons misschien wel de mooiste hoofdstad van Europa met z'n paleizen, kerken, theaters, WienerWald, musea, koffiehuizen-sfeer. De stad is schoon, het OV is perfect, je kunt overal vegan of vegetarisch eten en er is (nog) zoveel te doen dat we zeker eens terugkeren. Het 'coronabeleid' is pittig streng, maar je kunt gratis testen en het geeft ook wel een veilig gevoel.

Ballet in de StaatsOper:

De divan van Sigmund Freud:

De treinreis ging verder naar Salzburg. In deze stad staat Mozart centraal en de 'Sound of Music'. 

Daarna zijn we verder getreind naar Zuid Duitsland om nog een week door de Allgauer Alpen te lopen. Prachtig om in de herfst in het gebergte te zijn! Vooral met alle dagen zon en een goede  wandeltemperatuur.

Reizen met de trein is heel relaxt, al hadden we op de terugreis fikse vertragingen door een storing op het spoor en een kapotte trein, maar ook dat loste zich weer op. Voor het klimaat is het in elke geval veel beter! 

Brabant

Gisteren maakte ik een lange fietstocht door het land van Vincent van Gogh, de schilder van het Brabantse land. Het kenmerk van dit coulissenlandschap is de afwisseling en variatie. Door vererving ontstonden hier relatief kleine akkers en weilanden afgewisseld met stukken bos en houtwallen. Spectaculair zijn de zandvlaktes van de Drunense en Loonse duinen. Je waant je hier aan de rand van de Sahara.

Vincent van Gogh haalde uit dit gebied zijn inspiratie voor bijvoorbeeld 'de aardappeleters'. Er is nu een tentoonstelling rond dit schilderij in Amsterdam linkje. De aardappelvelden zijn nu vervangen door sierboomkwekers. Dat levert vast meer geld op.

PBS en WAS

Op de plaats waar ik nu woon stond vroeger een school, eerst de Prins Bernardschool, later na een fusie werd het de Willem Alexanderschool. Ik heb hier gewerkt van 1975-1995. Mijn lokaal was bij de meest linkse ramen. Precies waar ik nu woon, al is dat nu 10 meter hoger. Ik heb hier het vak 'meester' geleerd. Ik heb hier echt hard gewerkt en allerlei functies gehad. Het was ook een erg onrustige tijd met fusie besprekingen waarbij alles wat mis kon gaan ook mis ging. Mijn overstap in 1995 naar het Speciaal Onderwijs is een van de beste  keuzes geweest in mijn werkzame leven. 

De Dijk 40 Jaar

Groot feest gisteravond in de Ziggo Dome in Amsterdam, het jubileum concert van De Dijk. Ik was er met Joost Sch. en we hadden met nog vele duizenden een prima avond. Het kan weer, weliswaar met QR  check, veel controles maar zonder mondkapje. Zo kom je binnen.... zonder kloppen.

Dat dach ik dus nie

Nou, nog een keer dan een terugblik op het programma 'Beste Zangers'. Hendrik-Jan Bökkers vertaalt een Turks lied naar echte Sallandse boerenrock. De opvolger van 'kom van dat dak af', schreef iemand....  en wat een geweldige band erachter. 

Zaterdagvond ga ik naar De Dijk in de Ziggo Dome, 'k ben benieuwd of ze ook zo'n rocksfeer bereiken.

Bijen en Boeren

Ik ben niet zo'n actievoerder maar dit is wel heel belangrijk: een Europees burgerinitiatief tegen het gebruik van pesticiden en voor een andere blik op de landbouw.

Er zijn 1 miljoen handtekeningen nodig om het bespreekbaar te kunnen maken in de EU, en er zijn nog maar een paar dagen te gaan.... 

Dus kom op in actie, als de toekomst van onze kinderen je lief is!

hier kun je tekenen (actie is afgelopen )

UPDATE: het miljoen is op tijd gehaald, maar er kan  nog meer bij! De paus heeft deze actie ook gezegend....link

Trappisten

Deze week was ik een dagdeel in het klooster van de Trappisten vlakbij Tilburg. Hier deed ik 47 jaar geleden mijn eerste kloosterervaring op. Tijdens een werkweek die we georganiseerd hadden op de Pedagogische Academie mochten de mannen een bezoek brengen aan dit klooster. We hadden stiekem een van de vrouwelijke klasgenoten meegesmokkeld naar binnen en omdat ik in de organisatie van  deze excursie zat zie ik dit nog steeds als een van de hoofdzonden uit mijn jeugd. Mea Culpa.
Gisteren was ik terug in het klooster en mocht ik tussen de broeders meedoen met de eucharistie. Mijn jeugdzonde lijkt daarmee vergeven....

Na dit bezoek fietste ik door naar Tilburg voor een bezoek aan de centrum kerk, de St Jozef. Naast de ingang is een levensecht beeld geplaatst van de 'stervende Jezus'. Geen leuke binnenkomer in deze zo fraaie neogotische kerk. Maar de maker en schenker van het beeld willen nu juist dat de waarde van het kruis versterkt wordt, vandaar die realistische weergave met zelfs oogprothesen en echt haar. Mijn smaak is het niet, al blijft zo'n beeld wel hangen. 

Aan de andere kant van de ingang bevindt zich een fraai beeld van Immaculata, Maria dus. Dat geeft mij meer een symbool van God die Liefde is.

Moerputten

De wekelijkse wandeling ging deze keer door natuurgebied De Moerputten, net achter 's Hertogenbosch. Ik zou hier wandelen met een natuurgids, maar door een foute routemelding kwam ik daarvoor te laat aan. Dus heb ik alleen gelopen door dit bijzondere stukje  Nederland met als beginpunt een oude spoorbrug.