Geloven Na Harry Kuitert

Dit weekend overleed de Gereformeerde theoloog Harry Kuitert. In november vorig jaar schreef ik deze blog over hem.

Toevallig heb ik me vorige week ingeschreven voor een cursusavond  'Geloven na Harry Kuitert', die in november gegeven wordt door de Woerdense emerituspredikant Evert Hoogerwerf.
In Trouw en het Nederlands Dagblad, dat ik tijdelijk lees, staan uitgebreide  beschrijvingen vandaag over het leven en vooral de visie op geloof en kerk van Kuitert.
Zijn boeken zijn voor mij erg belangrijk geweest. De biografie die vorig jaar verscheen heb ik half uit. Nu maar eens goed tijd voor maken.

Brussen

Vandaag een bijpraatmoment bij mij thuis met m'n broer en zussen.... in zo'n 50 jaar geen steek veranderd....

Gildepoortje

Een wandeling door de stad op Open Monumentendag levert in Woerden altijd weer leuke ontdekkingen op. Zo zag ik in de Bonaventurakerk vandaag een fraai houtsnijwerk van de Heilige Benedictus, in de preekstoel verwerkt. Ik had het nog nooit gezien. En in de stad is deze week een oud 16e eeuws poortje herplaatst, het zogenaamde Gildepoortje. Het heeft jarenlang op het Stadserf gelegen en nu weer een mooie bestemming gekregen bij de tuin van de Petruskerk. Het voegwerk is nog niet helemaal af, maar dat komt door het slechte weer van deze week.

Mechelen

Dit weekend was ik voor een kort bezoek in  Abdij Affligem, waar ik zo veel mooie momenten, gesprekken en ontmoetingen heb gehad. We hebben hier een gedeelte van de zondagmiddag meditatie meegemaakt. Ook bezocht ik enkele oude broeders van Affligem in het verzorgingshuis in Liedekerke. 'Sukkelen' noemt Dom Frits het leven hier. Maar er kwam weer leven in zijn stem toen we het hadden over de kerk en de toekomstperspectieven. 'Van mij mogen ze de vrouwen toelaten hoor, tot alles in de kerk', zei een van de broeders. Nu de paus nog.
Aan het bezoek hadden we een dag Mechelen gekoppeld. Een prima stad-voor-1-dag, met een gezellig terrasjes centrum.

Op de terugweg hebben we lang stil gestaan vanwege een ernstig en dodelijk ongeluk, dat vlak voor ons gebeurde. Hoe kwetsbaar is een mens!

Zwanenmeer

Vandaag sloten we dit culturele weekend af in theater Carré in Amsterdam voor een voorstelling van het Shanghai ballet. Het beroemde Zwanenmeer van Tsjaikovski werd hier uitgevoerd in een extra uitgebreide samenstelling. Het leverde een prachtig schouwspel op en ook het bezoek aan

Carré is al zo fraai. (link)

Les Carillonneurs

Vanmiddag maakte ik een open lucht concert mee ter gelegenheid van de 60ste verjaardag van mijn neef Henry. Hij woont in een zorgcentrum en op een binnenplein speelde Boudewijn Zwart samen met een Franse carillon groep 'les Carilloneurs'. Henry vormde jarenlang met Boudewijn een succesvol carillon duo. Ik ben nog wel eens met Henry meegegaan  in de toren van Barneveld en heb bewondering gekregen voor het creatieve werk van een beiaardier in zo'n hoge, koude toren.
Het indrukwekkend rijdend carillon met 50 klokken speelde vanmiddag leuke muziek, waar de bewoners van het zorgcentrum prima bij konden meezingen. Vooral de psalmen in de oude berijming gingen goed. De Fransen maakten er een echt Middeleeuws plein van, met hun klokkenspel, schalmei en luit.

Vandaag Jarig

PIZ

Augustus 2017 is de laatste maand waarin mijn werktijdfactor op 1,0 staat. Vanaf 1 september ga ik met deeltijdpensioen en dat houdt in dat ik 3 dagen ga werken, met regelmatig een vergadering of studiemoment op de 4e werkdag.
Het ABP biedt deze mogelijkheid van deeltijdpensioen en na 42 dienstjaren in het onderwijs ben ik daar wel aan toe vind ik nu.
Een cursus PIZ - Pensioen in Zicht- heb ik niet nodig. Ik blijf nog gewoon werknemer en vind zeker nog voldoende uitdaging in het onderwijs de komende jaren. Zolang mijn collega's en mijn leerlingen niet zeggen 'zul je niet eens volledig met pensioen gaan...' en zolang mijn gezondheid het toelaat, blijf ik werkzaam bij  dit 'krachtigste wapen':

Golden Earring In Woerden

Deze week is het Woerdense Vakantieweek, een programma vol wisselende activiteiten voor jong en oud. Met de kleinkinderen bezoek ik er enkele van en vandaag probeer ik nog kaartjes te bemachtigen voor het concert dat Golden Earring op ons eigen zogenaamde Exercitieveld geeft (linkje). De band rond Barry Hay, de Mick Jagger van de Nederpop, bestaat al sinds 1970 en ik heb ze nog nooit Live gezien, dus dat wordt tijd.
Ik ben eens met een hardloper van de Runnersclub Woerden meegereden heen en terug van Nederland naar ons wandelgebied in Oostenrijk en onderweg alleen maar Golden Earring gehoord in de auto. Ik kan sindsdien veel nummer meezingen....
Golden Earring zit ook in mijn herinnering vanwege de commotie die hun Video clips opriepen. Hillary Clinton gebruikte dit nummer hieronder voor een van haar campagnes in 2008. Dat vond ik toen wel wat gewaagd met deze clip in het achterhoofd. Maar ja, nu we president Donald Trump dagelijks de vreselijkste dingen horen roepen valt dit allemaal in het niet.

Jongens

SIRE staat voor Stichting Ideële Reclame en zij zenden momenteel discussie oproepende TV spotjes uit onder het motto 'laat jij jouw jongen nog genoeg jongen zijn'. (linkje) SIRE is niet van de overheid, wat ik altijd gedacht heb. De organisatie wil ons nu laten nadenken over de vraag hoe we jongens opvoeden en met ze omgaan. Jongens en meisjes zijn gelijkwaardig, maar niet hetzelfde. Krijgen jongens in bijvoorbeeld het basisonderwijs waar vrijwel alleen vrouwen werken nog wel  voldoende ruimte? Een terechte vraag. Jongensgedrag - onderzoekend, druk, niet zo talig, minder sociale vaardigheden, lerend vanuit ervaring, trial and error - wordt minder gewaardeerd in onze maatschappij lijkt het wel. Ik heb heel wat leerlingen (m) begeleid die pilletjes moesten slikken vanwege hun drukke gedrag of omdat ze moeilijk stil konden zitten. De term ADHD is alom bekend. Ik herinner me een verontwaardigd gesprek tussen collega's (v), omdat een jongetje tijdens de schoolreis tegen een boom geplast had.....
Ach, zo erg zwart wit wil ik het niet zien hoor, het is ook komkommertijd in de media, maar een goed gesprek hierover kan geen kwaad. Vandaag maakte ik een Jongensuitje met mijn kleinzoon. We waren uren in de Doe-Speelplaats van het Maritiem Museum in Rotterdam. Een  fantastische speelplek waar ik ook meisjes volop zag sjouwen en bouwen en met kranen, elevators, containers en blusboten zag spelen. Kostelijk om een paar uur naar te kijken. Je kon mijns inziens al snel zien wie later in het management terecht gaat komen en wie het gaat zoeken op de (technische) werkvloer.
In het museum kun je ook veel vaartuigen buiten bekijken die hier aangemeerd liggen,  je kunt knutselen aan je eigen bootje, naar de smid gaan of meevaren  met een rondvaart. Leuk voor meisjes en jongens! En opa's kunnen rustig observeren of het nog goed gaat komen met de volgende generaties.

Put van Kruijt

Omdat zoon JW een trektocht gaat lopen in Peru is hij zijn schoenen aan het inlopen. Vandaag liep ik met hem mee door het Groene Hart, via Oukoop over de Wierickedijk langs de Put van Kruijt. Hier zie je nog een stukje vervening, ofwel Turfsteken, waardoor bijvoorbeeld de Reeuwijkse plassen ontstaan zijn. Een mooie natuur wandeling met een goed café halverwege in Goejanverwellesluis.

Heksenwaag en Arminius

Mijn vader ging in mijn jeugd een enkele keer met mij naar iets cultureels. Zo herinner ik me nog goed dat we samen de Dom gingen beklimmen in Utrecht en ook dat we de Heksenwaag bekeken in Oudewater.
Vandaag, zo'n 50 jaar later, ben ik weer eens in dit kleine museumpje geweest, op 30 minuten fietsen van Woerden.
Er is niet veel veranderd, de grote eikenhouten weegschaal uit 1452 hangt er nog. Je kunt je er nog steeds laten wegen, leuk voor de kinderen. Op de zolderverdieping wordt veel informatie gegeven over de waanzin van de heksenvervolging en de rol die Oudewater daarin gespeeld heeft. Hier werd je, bij beschuldigingen van hekserij, eerlijk gewogen en kreeg je een certificaat met het juiste gewicht.(lees hier mijn eerdere blog over heksen)



Naast het museum staat het geboortehuis van de theoloog Arminius.

Arminius was de woordvoerder van de Remonstranten bij de Godsdiensttwisten tijdens de Tachtigjarige oorlog. Het ging allemaal om de Uitverkiezingsleer, de predestinatie, de vrije wil en de erfzonde. Onbegrijpelijke dogmatische protestantse theologie, maar in die tijd een aanleiding tot een bijna-burgeroorlog. Uiteindelijk koos stadhouder Maurits met zijn leger de kant van de Contra Remonstranten en werden de Remonstrantse predikanten en bestuurders afgezet. Johan van Oldenbarnevelt werd onthoofd en Hugo de Groot verbannen naar Loevestein. Om een lang en ingewikkeld verhaal kort samen te vatten. (zie ook hier)
Morgen ga ik een dagje naar Dordrecht, waar de ontknoping van dit verhaal allemaal speelde.

UPDATE 4-8: Dordrecht is een zeer geschikte stad voor een dagtocht. Bij de VVV, dicht bij het station, kun je een route voor een rondwandeling ophalen. In de oude kerk en museum het Hof van Holland wordt het verhaal van Arminius en Gomarus, ofwel de rekkelijken en de preciezen ook weer eens uitgelegd.

Luxemburg

Om de verjaardag van oudste dochter Johanneke mee te kunnen vieren ben ik enkele dagen naar Luxemburg gegaan waar het gezinnetje met andere vrienden  op een camping woont. Luxemburg is een lieflijk landje waar volgens mij nooit iets gebeurt. Het lijkt een groot park met watervallen en talloze kastelen. En veel Nederlandse toeristen. M'n gezelschapsspelletjes op de verjaardag avond zoals verstoppertje en  'het doorgeven van de munt' deden het nog goed.

Nespresso

Na een jaar nadenken heb ik vandaag in Utrecht een Grote Knoop doorgehakt: ik ga koffie zetten met Nespresso. Dat betekent dat ik afscheid ga nemen van de haperende Senseo en de oude koffiefiltermachine. Een vriendelijke mevrouw in een luxe winkel, pardon Boutique, aan de Oude Gracht heeft me wegwijs gemaakt in de wereld van Nespresso. Ik ben ook meteen lid van een 'club' met een pasje en een eigen taalgebruik als Lungo, Espresso en Ristretto. Ik ga me de komende tijd verdiepen in de 24 Grands Crus met melanges als Livanto, Volluto, Envivo of Cosi. De bijbehorende smaaktermen lijken op die uit de wijnwereld. Nu ben ik nog Connoisseur, maar als ik stijg op de Nespressoladder kan ik opklimmen tot Expert of zelfs Ambassador. Zo biedt het leven weer een nieuwe uitdaging.
Ik ga vanaf morgenochtend Koffie drinken ervaren als een Beleving. En de capsules kan ik milieubewust recyclen.
Eigenlijk moet ik er erg om lachen, dit stukje gelikte welvaartswereld, maar de koffie smaakt wel erg goed....

Almen

Het gebied waar we afgelopen tijd vakantie hielden kenmerkt zich door prachtige Almen, met als mooiste de Seiser Alm die wij bereikten door vanuit St. Ulrich (Ortisei) de kabelbaan te nemen.
Hoewel Imca en ik ons hadden voorgenomen eerst een paar dagen bij het zwembad en in de mooie tuin van Pennhof te blijven, zijn we meteen tochten gaan lopen en dat beviel zo goed dat we vrijwel niet meer gestopt zijn met wandelen, klimmen en dalen. De mogelijkheden zijn hier onbeperkt en de voorzieningen zijn uitstekend. Bussen rijden op tijd, de berghutten zijn schoon en hebben lekker eten en cappuccino, de bordjes en wandelkaarten kloppen, het weer is stabiel-mooi en de kabelbanen zijn prima en leveren mij geen hoogtevrees meer op....

In het landschap kom je veel kleine kerken en kapellen tegen met vaak erg bloederige Jezussen. Gelukkig ook wel afgewisseld met Maria, dat past beter in dit lieflijke land.

 

Penhoff

De eerste 10 dagen van de zomervakantie brachten we door in Sud Tirol, Noord Italië. In het gehucht Barbiano ligt het kleinschalige Bio Hotel Penhoff van familie Braun. Alleen al om het uitzicht op de Dolomieten kun je hier wel 2 weken door brengen. Het leek of je in het zwembad zo de bergen in zwom....

In het hotel wordt zeer verantwoord gekookt en we zijn enorm verwend met het uitgebreide ontbijt, het keuze-avondeten en lekkere tussendoorhapjes. In de tuin werd regelmatig bij zonsondergang een barbecue georganiseerd.
Een plek om aan te raden en om terug te keren!
Door in anderhalf uur te vliegen naar Innsbruck en dan de trein te nemen ben je er in enkele uren en kom je relaxt aan. Met de openbaar vervoerkaart kun je onbeperkt gebruik maken van de bus, trein, gondels, of de speciale Wanderbus die je naar mooie plekjes brengt. En ook nog allemaal gratis, evenals  de zon die hier elke dag schijnt.

Een gebied om al snel verliefd op te worden

Vacare

Vandaag rond 12 uur begint mijn zomervakantie

Na een bewogen jaar zowel op het werk als privé

Vakantie komt van het woord 'vacare' een woord uit de kloostertaal

Het betekent 'je vrij maken' en 'ruimte  scheppen' en dan 'op adem komen'

Ik hoop dat mij en jou dat lukt de komende tijd

 

 

Vier

Vandaag vierden we de vierde verjaardag van kleinzoon Benjamin.
Zijn schoolcarrière kan na de vakantie beginnen.
Het Springkussen was weer een succesvol Opa-cadeautje en niet alleen voor de kinderen....

Overleden

Gisteren, 29 juni,  overleed ze na een kort  ziekbed, Oma Hoeksel
90 jaar is ze geworden
In april schreef ik nog een blogstukje over haar (linkje)
Ze had een enorm  groot geloof en dat hield haar staande in haar bewogen leven
Dat ze mag Rusten in Vrede

De Witte Dame

Na een goed concert in de Ziggo Dome met Marco Borsato (zoekplaatje, zoek Imca en Jan), Roel van Velzen, Elske vd Wal, Clouseau en Trijntje Oosterhuis begeleid door een fantastische band,  overnachtten we gisteren in een fraai hotel in Abcoude, De Witte Dame. Echt een aanrader voor wie een leuk, luxe vormgegeven overnachtingshotel zoekt, dicht bij Amsterdam, 5 minuten lopen van het station Abcoude en ook nog een startpunt van wandelingen of fietstochten in deze regio, bijvoorbeeld langs het riviertje Het Gein of om het fort van de Stelling van Amsterdam dat hier ligt.

Van Hoofd Naar Hart

Morgen vindt de uitvaart en afscheidsdient plaats van een lid uit onze kerk waar ik veel contact mee had. De laatste tijd, die hij veel in het ziekenhuis moest doorbrengen, hebben we regelmatig met elkaar gemaild. Fred was een trouw volger van mijn blog en reageerde vooral als ik iets filosofisch of iets theologisch had geschreven. Ook in de kerk hebben we veel gepraat over de preek of over theologische onderwerpen. Maar ook over Bach en Barnard en de ontwikkelingen in de kerkmuziek.
Ik zong samen met hem op gelegenheidskoortjes in de kerk of op de cantorij. Mijn lezing over 'de Ziel' (linkje)heeft destijds ook veel gesprekken met hem opgeleverd.

Op het overlijdensbericht schreef Fred zelf een afscheidswoord, over zijn zoektocht in het geloof.
Met ontroering heb ik het ge- en herlezen. Het is ook het gespreksonderwerp, waar ik het met Imca zo vaak over heb.

Met toestemming van Freds vrouw zet ik zijn tekst op mijn blog. De laatste  boodschap die hij ons meegeeft:

"Ik heb me te lang ingelaten met het kritisch-filosofisch bezig zijn met het geloof. Ik zocht begrip van het dogmatische  systeem als geheel. En dan kom je op allerlei onbegrijpelijke  zaken terecht. Ik heb moeten leren inzien en accepteren dat de ratio nooit het laatste woord kan hebben. Je moet een concrete sprong (willen) maken van het ene domein naar het domein van  het godsvertrouwen. Dat is een heel andere werkelijkheid dan die ons nu nog slechts zeer beperkt is geopenbaard"
FD

Visuele Stilte

De net afgelopen 3 zomerse dagen was ik met een groep voor een Abdij weekend in Egmond. We waren hier met een afwisselend gezelschap, waardoor mooie gespreken ontstonden en er veel spirituele uitwisselingen plaats vonden. Gastenpater George vertelde over de Visuele Stilte van het kloosterleven en nam het Klooster ABC met ons door.
De inspiratie wandeling door de Egmondse Duinen had ik vorm gegeven met de kaartjes van het spel 'Samenspraak -Levenskaart' van de PKN, een fraai hulpmiddel om inhoudelijke gesprekken op gang te brengen. Het leven wordt in het spel verdeeld in 4 tijdperken, de Ontkiemers, 0-18 jaar, de Aarders, 18-40 jaar, de Vruchtdragers, 40-60 jaar en daarna de fase van de Loslaters. Bij elke Levensfase zijn passende Levensvragen opgesteld. Het spel is helaas niet meer te koop. Jammer want het heeft mij al zoveel mooie uitwisselingsmomenten opgeleverd!

 

 

 

 

 

   

 

Laat

mijn

gebed

mogen

stijgen

als

Wierook

omhoog 

tot

Uw

aanschijn

 

psalm

141

 

 

Het weekend leverde ook nog een Uitzoekvraag op: Wat doet de abdij van Egmond in het beroemde lied van Boudewijn de Groot, het Land van Maas en Waal. Ik ga het uitzoeken. De tekst is, zoals iedereen van 50+ mee kan zingen, als volgt:

Ik loop gearmd met een kater voorop

Daarachter twee konijnen met een trechter op hun kop

En dan de grote snoeshaan, die legt een glazen ei

Wanneer je 't schudt dan sneeuwt 't op de Egmondse abdij

Social Media

Op een Blog of op Facebook of andere Social Media schrijft iedereen doorgaans Positief Nieuws. Alsof het leven alleen maar bestaat uit Dagjes uit, Leuke ontmoetingen, Mooie boeken of Boeiende cursussen. En altijd vrolijke foto's met mooi weer en lachende mensen.... 

Dat is natuurlijk niet zo, ik zie dat ook aan mijn eigen blog. De eindeloze file waar ik in terecht kwam, die ene leerling waar het niet zo goed mee gaat, dat lastige gesprek deze week, de fouten die ik deze week maakte in mijn communicatie, verdriet om de ziekte van een kennis, kortom de moeilijker momenten van het leven laat ik hierin meestal achterwege.

Ik las daar onlangs een artikel over. De neiging om jezelf positief te presenteren heeft al een naam in de psychologie, je kunt het Positieve - Zelfpresentatie-Voorkeur noemen. En waarom we dat doen? Omdat het effect hiervan voor ons mensen belangrijk is. Je kunt er waardering,  bewondering, beloning, goedkeuring of vriendschap door oproepen.
Of je wil je eigen zelfbeeld nog eens steviger en vooral positief neerzetten.

 

Social Media als een grote Happy show. Ik denk dat het goed is me daarvan bewust te zijn. En ook onze kinderen en jongeren te leren dat het echte leven ingewikkelder is dan de social media ons doen geloven.
 

Neemt niet weg dat ik gelukkig veel mooie momenten mee maak om hier te delen. Vandaag heb ik een uitje met de docenten van de Volksuniversiteit naar een golfbaan. Daarna Reünie van de 100 jarige Kalsbeekschool met hopelijk veel mooie ontmoetingen en vanavond een verjaardag bij een goede vriend. Dat mag ook best genoemd worden vind ik.

 

Lindesche Molen

De jaarlijkse Familie-Uittenbroek-dag vond dit jaar plaats in en rond een molen in Vorden, aan de Lindeseweg. Een vast onderdeel is het maken van de familiefoto met dit keer een fraaie achtergrond in de altijd mooie Achterhoek.

Reunie Vervolg

Het vervolg van het Rehoboth-Reuniegroepje (link naar de eerste keer)vond vandaag plaats in Woerden. Na koffie en lunch bij Hans  slenterden we door de Woerdense binnenstad waar het een vrolijke drukte was wegens Graskaasdag. Met een kopie van een Romeins schip voeren we door de singels van Woerden. En daarna Tapas eten bij El Rey... over een half jaar praten we verder, dan  in Utrecht!