Eerlijk

'Nee hoor opa, ik heb geen chocola gesnoept...'

Mijn kapsel (foto uit 1957) zie ik nog wel een beetje terug:

 

En kleine neef en grote nicht kunnen het prima samen vinden:

 

Zuiderzee

Als begin van de Tulpvakantie bezocht ik deze week het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Zowel het buiten- als het binnenmuseum zijn erg de moeite waard. Met leuke activiteiten voor kinderen, dus  ik kom hier zeker terug als de kleinkinderen iets ouder zijn.
In het buitenmuseum kun je een straatje in waar de Grote Overstroming van 1916 opnieuw is uitgebeeld. Het was de aanleiding voor de toenmalige regering om het plan van de Afsluitdijk en de IJsselmeerpolders versneld uit te voeren.
In het museum staat een TBC huisje. Ik weet nog dat ze vroeger ook in mijn geboortedorp stonden in enkele achtertuinen. Al heb ik er geen patiënten meer in zien liggen. De enige remedie tegen die akelige ziekte Tuberculose was rust  en buitenlucht. Het huisje kon draaien, zodat je altijd in de zon of uit de wind lag.

Verder heb ik  ideeën opgedaan voor de (her)inrichting van mijn voortuin, want dat plan, dat ik samen met Willy nog in gang heb gezet, gaat snel starten nu het voor jaar echt gaat aanbreken. Zo werden er vroeger spiegelbollen geplaatst om de tuin ruimer te laten lijken...

Sint Adelbert

Dit weekend verbleef ik met een Woerdense PKN groep van 15 deelnemers in de Benedictijner Abdij van Egmond. Deze abdij is opgedragen aan Sint Adelbert, een belangrijke heilige in deze streek, die hier zo rond het jaar 700 het geloof gebracht heeft. Op de akker, waar hij begraven werd, is nu een put waar je Heilig Water kunt  tappen. Het helpt tegen van alles. En er wordt lekker bier gemaakt vanuit deze bron.

Verder stond het weekend in het teken van: het klooster ontdekken, de groep leren kennen, veel gebedsdiensten, Latijn en Kaarsjes, levensverhalen, een fantastisch mooi gastenhuis en goede gesprekken met broeder George  en broeder Adri. De wandeling over het Monnikenpad ging door de fel gekleurde bollenvelden en de Egmondse duinen.

Met Philippe uit Duitsland heb ik  goed bijgepraat over wat ons zoal privé bezig houdt, maar ook over Frau Merkel en 'Wir schaffen das....'

De abdij heeft prachtige tuinen, een goed restaurant, een voor mij ideale boekwinkel, een  kaarsenmakerij, studiecentrum en ook nog een mooie website: link. Ik kom hier zeker terug!

 

Bonni en Ramadi

Bonni en Ramadi, zo noemen we de 2 dwergkonijntjes die we vanavond aan Bash gegeven hebben voor z'n 40ste verjaardag. Ze komen uit Waarder, mijn geboorteplaats en ze gaan een mooi leven tegemoet met zo'n goede aaibaarheidsfactor en hoog knuffelgehalte.

45 Dagen

Ruim 6 weken oud al weer.
Na een kort verblijf in het ziekenhuis deze week, ....waardoor Opa Jan slecht geslapen heeft..., is Jax weer helemaal gezond.

Statio

stukje geschreven voor de Podium pagina van ons kerkblad:

De morgendienst op 10-4 in de Kruiskerk begon met een kort moment stilte. Om iedereen de tijd te geven zich te focussen op de dienst, die stond te beginnen. Het leverde voor mij een nog meer bewuste start op. Stilte doet dan vaak meer dan Woorden.

Ik ben een groot voorstander van dit soort momenten en ik roep de kerkenraad dan ook op om hier een vast liturgisch moment van te maken. Dat Protestanten praten voor de dienst is denk ik een verschijnsel dat we niet meer gaan veranderen (...), dan is het mooi om zo'n korte overgangstijd in te bouwen. Ik herken dit vanuit de kloosterwereld. Daar sluit je het ene moment met Aandacht  af en probeer je je te concentreren op het volgende. Als de bel gaat of de klok luidt dan stop je met aardappels schillen, gras maaien of de preek schrijven. Je sluit deze activiteit af, je kleedt je misschien om, je loopt bijvoorbeeld even door  de lange kloostergang en je maakt je klaar om met diezelfde Aandacht aan het volgende te beginnen, bijvoorbeeld het gebed in de kerk. Die korte bewuste tussentijd wordt de statio genoemd. Vanaf de zesde eeuw begrepen monniken al dat we dat nodig hebben voor ons functioneren. Zeker voor onze tijd, met  z'n multi tasken en voortdurende media-, app-, en mailaanvallen, is dit  een goede gewoonte. Ook buiten het klooster  en wat mij betreft zeker in de kerk. Daar hebben we geen cursus mindfulness voor nodig, het zit in onze eigen traditie en bronnen.

---------

Ikea weet al hoe het werkt......:

 

Paaskaars wordt Huiskaars

Deze week werd mij namens de kerkenraad van  de Kruiskerk in Woerden  de Paaskaars 2015 aangeboden. Omdat 2015 zo'n bijzonder jaar is geweest in ons leven heb ik deze met bijzondere dank ontvangen. Voorzitter Joke en dominee Nico hebben, na een kort ritueel, de kaars aangestoken in het gedenkhoekje van Willy.

Opdat het Licht zichtbaar mag blijven ook in donkere tijden

Songs In The Key Of Life

Van de Theaterbon die ik in Willy's portemonee vond ben ik gisterenavond met zoon JW naar een concert geweest in de Goudse schouwburg. Songs In The Key Of Life, de beroemde dubbel LP van Stevie Wonder met zoveel wonderschone nummers werd helemaal gespeeld door een geweldige band met prima solisten.  Deze muziek zit bij velen, ook bij mij, in het collectieve geheugen. Het is  de muziek van onze 'verkerings tijd', 1976, precies 40 jaar geleden dus. Hoe goed is een mensengeheugen dat je elk detail, elk gitaarloopje, elke mondharmonica solo, enzovoort nog kent. Stevie Wonder schreef prachtige liefdesliedjes, maar ook sterk maatschappelijke teksten over racisme en mensenrechten. En over zijn geloof, zoals in 'have a talk with God'. Hij bewonderde de natuur en het universum en maakte het ontroerende gedicht voor zijn net geboren dochter Aisha. Kijkend naar het theater decor, gebaseerd op de platenhoes van destijds ontdekte ik een overeenkomst met de Middeleeuwse schilder Jeroen Bosch waar ik pas geweest ben. De tunnel van Licht, de Levenstunnel, een detail uit zijn beroemde Drieluik. Songs in the key of life, muziek uit de sleutelmomenten van het leven, de Psalmen van de zeventiger jaren. Ik ga hem weer veel draaien in de auto, nu als CD.

 

Hier een link naar de originele uitvoering van Stevie Wonder

Niet Stemmen

Voor het eerst van mijn leven-na-mijn 18e ga ik morgen niet stemmen. Dat belachelijke referendum, waarvan de initiatiefnemers zelf zeggen dat het fake is en hen dat hele Oekraïene geen barst kan schelen.
Ik ben sowieso tegen referenda, we hebben toch volksvertegenwoordigers gekozen? Trouwens, dat associatieverdrag is al lang ondertekend.
Als er een referendum komt over de vraag 'ben je voor of tegen een referendum' dan zal ik daar nog 1 keer gebruik van maken.
En die 30 miljoen, waar nu bedrukte wc rollen van gemaakt zijn en een meneer met een matrozenpetje in een dure reclamebus mee rondrijdt, hadden we beter kunnen besteden. Aan kankeronderzoek bijvoorbeeld.

Luthers Tuinieren

Volgend jaar is het precies 500 jaar geleden dat Maarten Luther de kerkhervorming startte.  Met zijn 95 stellingen op de kerkdeur in Wittenberg, dat verhaal.

Omdat in Woerden het centrum van de Lutherse kerk in Nederland is, zijn er nu al allerlei activiteiten ter gelegenheid van het Lutherjaar. Ik heb het niet zo op Luther, hoewel ik natuurlijk wel het enorme belang van hem zie als start van het Protestantisme. Maar verder vind ik hem nog te Middeleeuws en te Anti-Joods. Geef mij Erasmus maar, maar daar heb ik al over geschreven. link. Ik ga wel graag en regelmatig naar de Lutherse kerk, vanwege het Hoog-Liturgische.

Eén uitspraak van (misschien?) Luther vind ik wel geweldig: "Als ik wist dat morgen de wereld zal vergaan, zou ik vandaag een boompje planten". Deze Lutherse visie op tuinieren heb ik vandaag overdacht, terwijl ik de tuin voorjaarsklaar gemaakt heb. Met de plantjes die ik kreeg voor mijn verjaardag afgelopen week. Met dank aan mijn familie en collega's; precies de goede kleur Viooltjes waar Willy ook altijd voor koos.

 

Paasbrunch

 

zo, de oogst is binnen.....

Gekantelde Tijd

Een mooi artikel vandaag in Trouw van Olaf Stomp.
Over de fase in je leven waarin je beseft dat de tweede helft van de zandloper voller is dan het bovenste gedeelte.
Over het ervaren van kantelmomenten.
Je kinderen hebben jouw advies steeds minder nodig.
De arts in het ziekenhuis die qua leeftijd je dochter had kunnen zijn.
M'n jonge collega's die net wat slimmer zijn met de social media of de nieuwste app's.
De fietstochtjes naar Gouda die toch wel meer moeite kosten.
Dat dus.

Deze week haalde ik mijn nieuwe paspoort op.
'Weduwnaar' staat er nu in.
Je nieuwe identiteit, Jan.
En de post schrijft 'aan de erven van' als er nog iets voor of over Willy verstuurd wordt.

Ik heb diverse boeken en artikelen gekregen en  verzameld over 'afscheid  nemen' en  'de kunst van het doodgaan'.
Dat is de afgelopen maanden een groot item geweest.
Ik heb ontdekt dat het besef vergroten dat je sterfelijk bent nog wel te doen is.
Maar de dood aanvaarden als hij bij je aan de deur klopt is een heel ander verhaal.
Willy heeft me laten zien dat zij het kon.
Dat neem ik mee als ik er in dit Paasweekend nog eens extra over nadenk.
De tijd, mijn tijd, is gekanteld.
Een troost is dat al mijn generatiegenoten deze kanteling vroeg of laat onder ogen zullen krijgen en er mee moeten dealen.

Bedankt....

Aan onze familie, vrienden, collega's, leerlingen, buren, mede kerkleden

en aan jou:

 

Mudra's

Zondagmorgen bezocht ik de Boeddha tentoonstelling in het Volkenkundig Museum in Leiden.
Het was daar vandaag Boeddha-dag met extra lezingen, muziek, workshops en rondleidingen waardoor het gezellig druk werd. Naast het levensverhaal van Prins Siddharta, de Boeddha, werd ook de veelzijdigheid van het Boeddhisme in verschillende landen getoond, de diverse stromingen en de vele  manieren waarop de Boeddha in beelden, schilderingen, films (India), posters en stripverhalen (Japan) werd en wordt weergegeven. Onze Tuincentra staan er tegenwoordig vol mee, maar hier zie je de Echte.
Ik heb vooral gelet op de Mudra's, de Handhoudingen van de Boeddhabeelden. Het lijkt wel wat op de gebarentaal van  de dovenscholen van mijn werk.

In de door het mooie licht zeer sfeervolle Boeddhazaal van het museum zie je die diverse mudra's, zoals hier de mudra van de meditatie, de mudra van de onderwijzing en de mudra van de
geruststelling.

Inhoudelijk vind ik het Boeddhisme nog best lastig te doorgronden. Ik heb regelmatig mail contact met mijn oud leerling Peter Mulder, die nu als Boeddhist en parttime monnik in Taiwan woont. Klik hier naar mijn eerdere blog over Peter. Hij stuurde mij onlangs nog informatie en tips om te lezen. Wie weet ga ik de clou nog wel eens doorkrijgen. En snap ik de vier edele Waarheden over het Lijden en het Achtvoudige pad om het Lijden op te heffen.Vandaag was een goede start op weg naar enig inzicht. Ik ontdekte dat er veel overeenkomsten zijn met  ons Christelijk Westerse kloosterleven waarin Aandacht, Stilte, Mediteren, Ascese, Pelgrimage  en Mantra's (vgl. de Psalmen) ook centraal staan. En deze Boeddhistische Chinese monnik lijkt best wel op Benedictus of Franciscus met z'n staf en z'n pij:

 

Beerschoten

Wachtend op een leerling die een tentamen moest afmaken maakte ik vandaag een pauzewandeling door Landgoed Beerschoten, achter De Bilt.
Onze kinderen kennen dit bos goed want we liepen hier vaak een zondagmiddagrondje en gingen hier jaarlijks naar de Levende Kerststal.
Zo'n loofbos heeft opvallend licht en mooie kleuren in het vroege voorjaar ontdekte ik vandaag.

Na de drukte

Nu ’t rouwrumoer rondom jou is verstomd,
de stoet voorbij is, de schuifelende voeten,
nu voel ik dat er ’n diepe stilte komt
en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten.
En telkens weer zal ik je tegenkomen,
we zeggen veel te gauw: het is voorbij.
Hij heeft alleen je lichaam weggenomen,
niet wie je was en ook niet wat je zei.
Ik zal nog altijd grapjes met je maken,
we zullen samen door het stille landschap gaan.
Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken,
raak je mijn hart nog duidelijker aan.

- Toon Hermans -

netopdewereld@ad.nl

Vandaag in het Algemeen Dagblad:

Franciscus

Deze week ben ik weer grotendeels gestart met mijn werk.
Werk geeft structuur en afleiding. En ik doe het graag.
Een andere goede manier van afleiding is voor mij museumbezoek. Ook in de ziekteperiode van Willy ging ik vaak naar een museum. Zij stimuleerde dat ook enorm. De museumjaarkaart maakt bezoeken laagdrempelig en je vindt het dan niet 'zonde van het geld' om maar kort te gaan.
Dit voorjaar zijn er prachtige tijdelijke tentoonstellingen. Ik was al bij 'Jeroen Bosch' in 's Hertogenbosch, bij 'Erasmus' in Gouda en vrijdag ga ik met Piet de K. naar 'Franciscus' in het Catharijneconvent te Utrecht.
Ik verheug me nu al op de teksten van Henk  van Os, ook zo'n rasverteller.
De Heilige Franciscus is voor mij op geloofsgebied de tegenhanger van de Heilige Benedictus. Benedictus was in mijn beeld een schrijver, een geleerde, een manager, een bestuurder. Hij kende de bijbel en de filosofen, zijn geloof zat vooral in zijn hoofd. Franciscus was een charismaticus, een pastor, een gelovige vanuit het hart, hij had oog voor mensen en de natuur. Hij droeg de Stigmata, de kruiswondtekenen, zo close was hij met Jezus. De huidige paus laat ook dat charismatische zien, hij heeft niet voor niets de naam Franciscus gekozen. En de vorige paus, Benedictus, was denk ik ook veel meer een geleerde en schrijvende, studerende paus. Deze twee Heiligen laten 2 geloofsbeelden zien die ook in de (protestantse) kerk waar ik lid van ben zeer zichtbaar zijn. Met alle tussenvormen die zo Nederland-eigen zijn. Het leidt tot een boeiende, pluriforme gemeente waarin zowel plaats is voor verstilde vespers als diensten met uitbundige opwekkingsliederen.
Wie mijn blogs leest, zal zo'n beetje kunnen inschatten in welk geloofsgebied ik mij bevind....
Ik ben benieuwd of mijn beeld van Franciscus erg overhoop wordt gegooid tijdens het museumbezoek.      klein filmpje
UPDATE 11-3, zoals ik al verwacht had waren de teksten van Henk van Os zeer boeiend bij deze tentoonstelling. Het museum liet het leven van Franciscus zien en ook zijn  zo belangrijke stigmatisering,  zijn liefde voor de natuur, Franciscus als mysticus en schrijver van bijvoorbeeld het Zonnelied en stichter van een kloosterorde.
2 beelden uit de tentoonstelling, 500 jaar verschil in tijd, de een Middeleeuws met stigmata, de ander uit onze tijd:

Nieuw Leven

Woensdag geboren: kleinzoon Jax
(spreek uit: Djeks)

een prachtig kereltje, alles erop en eraan

het gaat goed met de ouders Willemijn en Tim

en opa is opgelucht en dolgelukkig

wel wat van slag van al die wisselende emoties van de laatste weken

maar dankbaarheid overheerst 

  Jax werd woensdagmiddag geboren in het ziekenhuis

precies boven het kamertje waar Willy enkele weken geleden lag 

'Niet alles in het leven is toeval Jan', zei iemand mij vanavond.....

 

UPDATE vrijdag 4-3, 't is een mooi ventje!

Update 7-3: en overgrootmoeder kan het nog allemaal gezond meemaken, bijna 90 jaar leeftijdsverschil.....

Update 11-3, 3 kleinkindjes, een rijk bezit:

 

Safari

Dit weekend was ik op bezoek bij Jo en Bash met de kinderen in een vakantieoord bij de Beekse Bergen. Het was prachtig helder weer voor spectaculaire ritten met de Jeep door het safaripark. En Selma mocht voor het eerst van haar leven poedelen in het zwembad. Meteen maar vriendschap gesloten met de krokodil... Quality Time!

 

 

Sysselt

Twee wandeltochten vandaag: landgoed Sysselt en het Wekeromsche Zand.
Allebei in de buurt van Ede.
Genoeg gebeurd de afgelopen weken om te bespreken met neef Jaap.

Erasmus in Gouda

Vandaag bezocht ik de Erasmus tentoonstelling in Gouda, de plaats waar Erasmus opgegroeid is. Hij was denk ik een van de grootste denkers en filosofen die ons land heeft voortgebracht. En hoewel geboren in Rotterdam (1466) is hij verwekt en  opgegroeid in Gouda. Hij bezocht hier de lagere school, waar hij overigens veel kritiek op had 'veel te simpel en te kinderachtig', kinderen werden niet serieus genomen vond hij. Maar ja, hij schreef op zijn vijfde al brieven in het Latijn....
Erasmus woonde  enige tijd in het klooster Stein, op 20 minuten fietsen van mijn geboortestreek. Van het klooster is niets meer over, de boerderij op de plaats van  het klooster staat er nog, je kunt er  's zomers lekker ijs eten.

Toen ik als 17 jarige in 1972 op de Rehoboth-HAVO zat in Utrecht, heb ik al een scriptie over Erasmus geschreven. Ik weet nog, dat ik toen vooral de polemiek van Erasmus met Luther 'Over de Vrije Wil' bestudeerd heb. Ik denk dat ik het toen ook al meer met Erasmus eens was dan met Luther. Erasmus was een vrijdenker, een soort intellectuele nar, criticus en raddraaier. Hij wist veel van het Middeleeuwse en Rooms-katholieke gedachtegoed te relativeren.

Hij vertaalde, precies 500 jaar geleden,  het Nieuwe Testament opnieuw vanuit het Grieks in het Latijn en maakte er meteen meer dan 1000 aantekeningen bij waarin hij vele dogma's van de kerk bekritseerde. Hij schreef over opvoeden, onderwijs, oorlog en vrede, verdraagzaamheid, vriendschap, misstanden in de kerk, 'Lof der Zotheid'. In het klooster hield hij het niet uit, hij wilde reizen, vrienden ontmoeten, schrijven en studeren.
Net als Willy en ik in  de laatste zomervakanties samen, ging Erasmus graag naar de streek van Venetië, Bologna en Padua. Hij stierf in Bazel (1536).

'niemand laat een krachtiger

geloof zien 
dan wie zijn twijfel toont'

Het is een mooie tentoonstelling in dit museum, dat vroeger het ziekenhuis, 'Gasthuis', was van Gouda. De vader van Erasmus is hier aan de pest overleden.

De teksten van de audiotour in het museum zijn ingesproken door professor Herman Pleij, alleen al voor zijn mooie manier van vertellen is een bezoek aan Gouda de moeite waard.
Erasmus hield ervan met vrienden te filosoferen aan een tafel 'met een kruik wijn en een homp brood'. In het museum is ook zo'n tafel opgesteld. Ik heb er vanmiddag gezellig gepraat met een paar Rotterdammers, een scholier uit Reeuwijk en een Goudse kunstenaar.....
link

Fragile

Er is mij de laatste week veel gevraagd naar het lied 'Ken je mij' dat we tijdens de Dankdienst voor het leven van Willy gedraaid hebben vorige week vrijdag.

Het lied van Trijntje Oosterhuis is een bewerking van psalm 139, geschreven door haar vader Huub Oosterhuis. Ik heb het 's nachts meermaals gedraaid in het hospice.

Willy hield, net als ik, van de Psalmen. Alle emoties die in een mensenleven voorkomen vind je terug in deze liederen van Israël. Het is niet voor niets dat ze de Rode Draad vormen van het Kloosterleven.

Alle 150 psalmen komen in 2 weken langs tijdens de getijden van de Benedictijnen in Egmond of Affligem. En vroeger wekelijks.

'Jan,  ze worden steeds mooier' zei broeder Frits mij toen ik hem vroeg of hij wel eens iets anders wilde zingen.... Dat wil ik ook ervaren door bijvoorbeeld dit lied vaak te herhalen.

Hier nogmaals een van de mooiste opnames van deze psalm in De Rode Hoed:

En als ik dan toch mooie passende muziek weergeef op deze dag-een week later-, dan ook nog een keer het ontroerende Fragile van Stevie Wonder en Sting. 'How fragile we are', hoe breekbaar en broos zijn we eigenlijk.