Pluto

Dinsdagmiddag: precies op dit moment vliegt de sateliet New Horizons langs de planeet Pluto. En krijgen we ongetwijfeld veel meer te weten over deze zo onbekende dwergplaneet. De sateliet heeft er 9 jaar over gedaan om zover te komen. Hierna vliegt hij door naar een andere ijsbal in de ruimte waar hij in 2019 aankomt. En dan op weg naar een volgende ster maar dat duurt nog zo'n duizend jaar.....
Toen ik op de lagere School zat was Pluto nog maar net ontdekt als een klein stipje op een enorme afstand. Hij doet er 248 aardse jaren over om een keer om de zon te draaien.
Ik weet nog wel dat we toen de namen van de planeten leerden, maar verder ging de ruimtevaart kennis niet. Wel keek ik in de zestiger jaren naar de uitzendingen van Henk Terlingen (ApolloHenkie), die de ruimtevaart en de maanlanding (1969) zo geweldig kon uitleggen met kartonnen raketjes en kaarten van de maan.
BREAK: Ik zie nu op de site van NASA dat de eerste foto's de ruim 4 miljard kilometer hebben afgelegd en binnen komen.....

ToerKoorts

Geholpen door de hittegolf  buiten loopt de ToerKoorts op in het Groene Hart. Zaterdag start de Tour de France in mijn werkplaats Utrecht. En zondag komt de karavaan vlak langs woonplaats Woerden, tijdens de eerste etappe naar Zeeland. De hele  regio is er druk mee. Elke plaats organiseert van alles. Ik hoor net dat de reclamekaravaan wel 400 voertuigen bevat, dus dat kan wat worden op onze smalle wegen. Zaterdag zoek ik een plekje langs de route in Utrecht en zondag ga ik me opstellen bij het Passionistenklooster in Haastrecht om te checken of de renners allemaal een kruisje slaan bij het passeren van het klooster. Want het is toch echt wel een Katholieke Sport dat wielrennen. Met veel Devotie en Mythes, maar ook vol Gesjoemel en Biechten. En er dan mee weg komen met de Zegen van de pastoor. Maar ook protestanten kijken ernaar, al is er in onze regio door de Bevindelijken en Bonders wel hevig geprotesteerd tegen het verstoren van de Zondagsrust.
Tijdens een kampeervakantie in Frankrijk hebben we vroeger met de kinderen 1 dag langs de route gestaan. Omdat de renners die dag een soort slow down staking hadden, duurde het wachten erg lang in de Franse hitte. Ik heb nog een vrouw geholpen die over de vangrail sprong op zoek naar een petje of een sleutelhanger en daarbij gewond raakte..... zo gek zal het bij die  Nuchtere Groene Hartbewoners toch niet worden denk ik nu (nog). Mijn eerste trofee heb ik al veroverd, een originele Grand Depart Bidon, van een leerling wiens vader in de organisatie zit. Hij past mooi bij ons nieuwe kunstwerk in de tuin.

UPDATE zaterdag: mooie dag in Utrecht, het was gezellig, warm, druk, strak georganiseerd zonder TE ervoor! En Iedereen was er, inclusief de Koning.

UPDATE zondagmiddag: weinig Kruisjes bij het klooster.....

 

Bellenblaasmachine

en dan opeens ben je  2 jaar
je bent de wereld aan het ontdekken
je kan al een gesprekje voeren
en tellen, ook in het Arabisch
en met opa voetballen
of nog mooier de bal verstoppen
en treinen kijken
liedjes zingen bij de gitaar
de wereld is mooi, uitdagend
en zonder zorgen
je bent gezond en je hebt fantastische ouders
je bent reuze blij met je  nieuwe loopfiets
maar ook met een bakje aardbeien van oma
en de Bellenblaasmachine van ome  Jan Willem

Rollercoaster-vervolg

Ik kijk terug op een, voor wat betreft de bijbehorende emoties, zeer wisselende week...:

...met voldoening, omdat ik afscheid nam van mijn 7 jaar deelname aan de GMR (medezeggenschapsraad) van Kentalis Onderwijs, met een goede opbouwende slotvergadering, met een gezellig afscheidsetentje in Woerden en vriendelijke woorden van de collega's en de raad van bestuur.



...maar ook met grote teleurstelling, omdat de chemobehandelingen die Willy het afgelopen half jaar heeft ondergaan te weinig effect hebben op de tumoren. De rollercoaster zit nog in een dalende lijn, hoewel het tempo is afgezwakt, waar we op verbetering hadden gehoopt!

... en met blijdschap, omdat de zwangerschap bij onze dochter goed verloopt en we ons nu al verheugen op een tweede kleinkind over enkele weken.

...daarnaast met bezorgdheid vanwege de toestand in onze wereld met heftige aanslagen deze week, financiële  malaise in Europa, milieu zorgen, ziektes. In wat voor wereld  gaan die kleinkinderen opgroeien?

...met opluchting, want alle leerlingen waar ik mee te maken had dit schooljaar zijn geslaagd.

...met optimisme, omdat Willy zo goed de moed er in kan houden, we zo veel fijne kennissen hebben hier in Woerden en omgeving en ik voor wat betreft mijn werk een aantal nieuwe uitdagingen ben aangegaan deze week.

40 Jaar In Het Onderwijs

Deze week ga ik terugkijken op 40 jaar werken in het onderwijs. Op 20 juni 1975 kreeg ik mijn eerste benoeming. Enkele invaldagen vanwege een huwelijk op de Prins Bernhardschool in Woerden. Op die school ben ik 20 jaar gebleven, wel met steeds andere klassen en andere functies. Ik heb alle klassen gedaan, zelfs kleuters, ben remedial teacher geworden, directielid geweest. Elke ochtend was ik daar conciërge, vuilnisbakken slepen, kleine reparaties, koffie maken, afwassen. En 's avonds vergaderen, voorbereiden, oudergesprekken, klusjesavonden. Of ik sjouwde met oud papier om de schoolkas wat te spekken. Een mooie tijd, waarin ik vooral didacticus was: lessenseries bedenken, trucjes om lastige sommen uit te leggen, projecten over de Middeleeuwen, excursies door Woerden en naar Haarzuilen, muziekles geven met de gitaar, kerststallen figuurzagen, spannende geschiedenisverhalen vertellen. Ik deed de laatste jaren daar vooral grote  bovenbouw combinatieklassen. Dat was hard werken, maar als je het slim organiseerde was het ook heel leuk en kinderen werden er goed zelfstandig van. Een belangrijk keerpunt in mijn loopbaan was het meedoen aan een zorgverbredingstraject van de schoolbegeleidingsdienst in deze inmiddels gefuseerde school. Het SOP project. Dat gaf mij een 'boost' om me weer didactisch maar zeker ook pedagogisch verder te ontwikkelen. Ik heb veel geleerd van Karin vd Mortel en Luuk Koning en ik ben ook weer veel gaan studeren: interne begeleiding, diploma speciaal onderwijs op de Marnix, Video Interactie Begeleiding. En voor mijn eigen ontwikkeling theologie en filosofie. Met die kennis op zak ben ik naar het Cluster 2 Onderwijs gegaan in Utrecht, waar ik nu nog steeds werk. De taken die ik nu doe in Kentalis Het Rotsoord passen goed bij mij. Ik ben rondreizend tussen verschillende scholen en bedrijven om leerlingen extra te ondersteunen. Ik neem daarbij de jaren van concreet lesgeven als ervaring mee. Verder ben ik actief in de medezeggenschap. Dat is ook erg boeiend in een grote organisatie, waar altijd wel wat speelt of aan verandering onderhevig is. Hoe lang blijf je nog werken? wordt mij wel eens gevraagd. Zo lang ik dingen kan doen die bij mij passen en niemand nog zegt 'Jan zal je niet eens aan je pensioen gaan denken', ga ik voorlopig nog door. Het ligt natuurlijk ook aan de thuissituatie en ook mijn eigen gezondheid. Ik weet inmiddels hoe snel je daar verandering in kunt krijgen...
In 40 jaar heb ik veel leerlingen iets mogen bieden. Ik heb ook fantastische collega's ontmoet met wie ik kon samenwerken en ook veel lol gehad heb. Ik heb regelmatig de kans gekregen - en ook wel actief genomen - om me verder te ontwikkelen in dit mooie vak. Willy (ook onderwijs) en ik hebben genoten van de lange vakanties,  een mooi  bijkomend aspect van het onderwijs! Door wat ik bij de Benedictijnen geleerd heb, ne quid nimes, alles met mate, maak ik regelmatig relativerende opmerkingen over het onderwijs. Want leraren denken wel eens dat Het Leven er van afhangt. Het doel van Opvoeding en Onderwijs is voor mij: kinderen helpen en stimuleren het beste exemplaar van zichzelf te worden. Dat kan ook heel goed en vaak buiten de school. Tenslotte heb ik het geluk gehad om me vrijwel nooit ziek te hoeven melden in deze 40 jaar. Dat zal deze week leiden tot dankbare mijmeringen.

Vuilnisbakreferendum

Vandaag werd in Woerden een referendum gehouden. We mogen meestemmen over de toekomst van het vuil ophalen. De details zal ik de lezer besparen. Wat wel interessant is, is dat het referendum
ging via een sticker op de vuilnisbak. Hoewel ik tegen referenda ben - we hebben toch bestuurders gekozen en deskundigen opgeleid?- heb ik wel meegedaan. Onze buurt bestaat vooral uit B-stemmers constateerde ik bij het plaatsen van de bak. Wij dus ook. De poes denkt, waar maak je je druk om, als ik maar kan eten om half 6. En via die vuilnisbak naar mijn nachtmandje kan.

Klein Scheveningen en Barbecue

Zondag 7 juni was een echte Hollandse Zondag, niet te heet, mooi fietsweer. De tocht met JW deze morgen ging langs de Lek en zo kwamen we op het terras terecht van Klein Scheveningen, vlak onder de Vianense brug. Een aanrader met een strand, goede lounge banken, muziekje op de achtergrond en cappuccino.









Aan het eind van de dag vierden we een beetje verlaat Oma Hoeksels verjaardag met een gezellige barbecue in onze tuin. 6 weken per jaar staat de zon de hele dag in de achtertuin. Gebruik van maken dus! Daarna nog een aantal filmpjes bekeken met jeugdopnames van de kinderen. Een vriend van ons heeft alle video banden gedigitaliseerd. Leuk om te zien, die vakanties, kinderfeestjes en zwemdiploma's! De camera leenden we destijds van Opa Hoeksel. Omdat hij altijd goede spullen kocht zijn de opnames nog prima van kwaliteit, ook al zijn ze ruim 20 jaar oud. Later meer over deze filmpjes.

 4 generaties 'oudsten' aan de maaltijd:

Sir Paul

Gelukt! Vandaag heb ik 2 tickets bemachtigd voor het concert van Paul Mc Cartney in de Ziggo Dome, aanstaande maandag. Bijna 73 is deze beroemdste van de 4 Beatles nu. Vandaag begint zijn nieuwste tournee in Frankrijk en zondag en maandag treedt hij dus op in Amsterdam. Ik verheug me er enorm op. JW gaat mee. Het hoort nog bij de opvoeding!
In mijn tienerjaren was het leven erg overzichtelijk en hoorde je bij de 'Beatles' of bij de 'Rolling Stones'. Het mag duidelijk zijn waar ik bij hoorde. Later volgen de foto's.

 

UPDATE MAANDAGAVOND: het was een grandioos concert. De Oude Meester is nog zeer creatief met nieuwe nummers. En energiek, hij speelt 40 nummers achter  elkaar zonder pauze. Oude songs, nieuw werk, rock , blues, ballads, love songs. En natuurlijk heeft hij een fantastische band bij zich. De Volkskrant maakte in zijn recensie een mooie vergelijking: je kijkt ernaar alsof Bach zelf de Mattheus Passion uitvoert. Dan let je echt niet op die ene hoge toon of de lichte trilling in de stem. Het gaat om de ervaring op het moment.

Het vuurwerk zette de Ziggo Dome op zijn kop....

 

Spinetti

Kan ik de slaap moeilijk vatten, dan neem ik mijn ZEN momenten bij dit geweldige concert van Eric Clapton in Bazel, 2013. Met die fantastische strakke drummer Henri Spinetti.
Mijn manier om te ontspannen en een beetje weg te dromen.... en heb je geen tijd om het hele concert te bekijken, doe dan Queen of Spades (schoppenvrouw...), start 1.17

Wandeling Geloof en Cultuur

Tijdens een drankje op het terras van het onlangs geopende en prachtige Stadshotel  in Woerden ontstond dit idee. Samen met mijn oud - studiegenoot Hans organiseer ik deze Geloof en Cultuur wandeling:

 

Extra Geloof- en Cultuurwandeling op zaterdag 18 juli: In het 750 jarige Oudewater is nu een bijzondere tentoonstelling te zien. De zeer bekende Middeleeuwse schilder Gerard David is rond 1455 in Oudewater geboren. Hij behoort tot de zogenaamde Vlaamse Primitieven en zijn religieuze schilderingen hangen in beroemde musea en kerken.
Ter gelegenheid van het feestjaar in Oudewater zijn op zo'n 20 plaatsen  reproducties van zijn schilderijen opgehangen. Over de schilderijen is veel te zeggen en dat laten we doen door een stadgids, die ons een paar uur meeneemt op zoek naar Gerard David.
We verzamelen op 18 juli om 13.30 uur op het plein bij de Heksenwaag in Oudewater.

Vindt u het leuk om mee te lopen ? Geef u dan voor 3 juli op bij:

Hans Eijkelestam, e-mail: hanseijkelestam@ziggo.nl

of Jan Uittenbroek: e-mail: uittenbroek@hotmail.com

De kosten zijn Euro 2,50 voor  het VVV en misschien een drankje tijdens de wandeling.

Voor meer informatie over Gerard David kunt u terecht op de website www.kerkpleinwoerden.nl

 

Ruige Weide

We komen in de leeftijdsfase dat vrienden en familie langdurige 'huwelijksverbintenissen' vieren.
Vandaag bezocht ik het feestje van Arie en Geertje B. ,40 jaar getrouwd. Ze vierden dat op een fraaie Boerenlocatie aan de Ruige  Weide, tussen Woerden en Oudewater.

Willy is gisteren aan haar achtste en hopelijk laatste  chemo kuur begonnen en kon helaas niet mee.

De Ruige  Weide doet mij aan een paar dingen denken: ten eerste  werd in mijn jeugd hier Swiebertje opgenomen. Het boerenweggetje werd dan afgezet voor opnames en Swiebertje en Saartje maakten dan hier hun fietstochtjes. Swiebertje sliep regelmatig in de hooiberg en die was van de boerderij van een jongetje dat bij mij in de klas zat. Iedereen in Nederland keek naar Swiebertje. Wij,  kinderen Uittenbroek, hadden geen TV en keken bij de bakker of bij mevrouw Van Vliet. We waren extra trots dat die Rare Swieber in ons dorp was geweest!
De Ruige Weide is ook het gebied waar mijn vader, toen hij van school kwam,  Stekeltrekker geweest is. Het apparaat, een soort houten schaar met een koperen bek,  dat daar bij hoort heb ik nog in de schuur staan. Misschien liep hij wel in dit weiland:

2e Pinksterdag

Er gaan stemmen op dat de 2e Pinksterdag kan worden afgeschaft. In plaats daarvan zou 5 mei dan voor iedereen een vrije dag kunnen worden. De familie Uittenbroek is tegen. Wanneer moeten we dan onze Familiedag houden?

En waarom ik altijd vooraan zit?

Ik bedien het knopje van de Zelfontspanner van mijn super simpele Canon cameraatje. En dan heb je maar 10 seconden om op de foto te komen... weer gelukt.

Koningin Maxima Op Bezoek

Morgen (vrijdag 22-5) opent de koningin een nieuwe school en zorgcentrum van Kentalis, het vernieuwde Effatha in Zoetermeer. Omdat ik bij Kentalis werk en betrokken ben bij de medezeggenschap van deze school ben ik uitgenodigd om de feestelijke opening bij te wonen. Ik moet me netjes aan het protocol houden dus kan niet vragen aan Maxima of ze wel weet dat de term 'Effatha' uit de bijbel komt en 'wordt geopend' betekent. De nieuwe school wordt in elk geval wel geopend en ik probeer er een mooie foto van te maken morgen. Wordt vervolgd.

UPDATE VRIJDAG: het was een geweldig mooi feest. En hoe Maxima met onze dove en gehandicapte leerlingen omging: Grote Klasse!

Goudse Catechismus

Mijn museum rondje van deze week eindigde vandaag in Gouda, in het Gouds Museum aan de Oosthaven. Dichtbij de geboorteplek van Willy en het Goudse stadhuis waar we getrouwd zijn. Ook in dit museum  veel schilderkunst uit de Haagse School. Maar ik kwam vooral voor de tentoonstelling over de Goudse Boekdrukkunst. In de vitrines werd mijn aandacht getrokken door de eerste druk van de Goudse Catechismus. In het vrijzinnige Gouda, de stad van vrijdenkers als Erasmus en Coornhert, werd als tegenhanger van de Heidelberger Catechismus in 1607 een eigen versie geschreven van dit vraag-en-antwoord boek over de kerkelijke leer. Op internet kwam ik een proefschrift tegen van een theoloog over dit unieke boekje met een vertaling naar hedendaags Nederlands. Die ga ik 's bestuderen. Overigens was het in Gouda al snel afgelopen met de vrijzinnigheid toen Prins Maurits in 1618 de stad innam en alle Remonstrantse predikanten ontsloeg en verving door degelijke Gereformeerden. De vele drukkers moesten een eed afleggen dat ze geen ketterse publicaties meer zouden drukken. Het was afgelopen met de Vrijheid van Consciëntie (geweten).  Op de foto's: de voorkaft van de Catechismus en een enorme maquette van Gouda rond 1560:

Dordrecht

Het zonlicht was vandaag uitstekend voor een dagje Hollandse Schilderkunst. Ik ging daarvoor naar het Dordrechts Museum, waar de tentoonstelling  'Holland op z'n Mooist' is. De schilders van de Haagse School, zoals Mauve, Maris, Roelofs, Israëls, Mesdag, Weissenbruch, van Goyen, Cuyp en niet te vergeten Ary Scheffer uit Dordrecht, zijn in dit prachtige gebouw in groten getale  verzameld. Er werd door deze schilders vaak in de natuur geschilderd, zoals het strand bij Den Haag, de bossen van Oosterbeek en ook het Polderlandschap van Noorden en Nieuwkoop, vlak achter Woerden. Omdat het licht daar zo fraai is. Ik heb het zelf afgelopen zondag nog ervaren toen ik met Jan Willem daar een fietstochtje maakte.

'Welk schilderij zou je mee willen nemen?', vroeg een gezellige suppoost mij. Het zou dan toch Maris of  Weissenbruch worden, ik heb ze maar vast digitaal meegenomen.....

- Willem Maris:  'ik schilder geen koeien maar lichtreflecties' -

Verder bezocht ik in Dordrecht het Augustijnenklooster uit 1275, waar museum het Hof van Nederland nu gevestigd is. Het is onlangs op Koningsdag van dit jaar officieel door Willem Alexander en Maxima geopend. In 1572 werd hier met een vergadering van de Vrije Staten van Holland het begin van ons land als zelfstandige natie gesticht. De film die over deze gebeurtenis gemaakt is en hier vertoond wordt vond ik erg informatief.
Met zwager Ton heb ik een duwboot bekeken waar hij als vrijwilliger van de Binnenvaart Club les over gaf aan een groep basisschoolleerlingen. Daarna samen met Ton door de fraaie stad gelopen. Met ook hier dat mooie Hollandse Meilicht. Ik begrijp wel dat de Koning hier zijn verjaardag wilde vieren.

Ter afronding ben ik  met de Waterbus een stuk gaan varen, onder meer langs de Ark die hier na zijn tochtje over het Ararat gebergte en de wereld zeeën door Noach himself is afgemeerd. Want ja, waar kun je nu beter terechtkomen als Bijbels figuur, dan in de stad waar de Predestinatieleer, de Dordtse Leerregels tegen de Papen en de Statenvertaling ontstaan is?

Mierennest

Onderweg van het Centraal Station naar de binnenstad van Utrecht is een 'kijkplek' waar je naar de enorme bouwput kunt kijken bij de Catharijne Singel. Hier wordt het Nieuwe Stadscentrum gebouwd. Er staan altijd wel wat oudere mannetjes te kijken en ik ga daar graag een kwartiertje bij staan. Zoals ik in het bos gefascineerd naar een mierenhoop kan kijken.

Overigens was ik onderweg naar het Catharijne Convent voor de tentoonstelling 'het Geheim van de Middeleeuwen'. Eeuwenoude geestelijk kledij wordt hier getoond. Volop fluweel, gouddraad en zijde, want Deo Optimo  Maximo, voor God is alleen het mooiste goed genoeg. Herman Pleij kan er mooi over vertellen:

Het is prachtig om te zien, maar eigenlijk vond ik de moderne Kazuifels en Stola's van firma Stadelmeier uit Nijmegen nog wel zo mooi, zonder al die afbeeldingen van de lijdende Jezus en kruisigingen erop.

Utrecht komt meer en meer in de sfeer van de Tour de France, die hier begin juli van start gaat. De Tour komt ook vlak langs Woerden. Dat zal mooie beelden gaan geven van ons Groene Hart.

Romeinen en Kaas

In Woerden Centrum is elke  zaterdag wel iets te doen. Vandaag was het Geranium markt van de Lions Club. Daar ga ik elk jaar voor het goede doel inkopen doen om onze plantenbakken te vullen, zodat die er op Moederdag weer mooi bij staan. Ook was het Romeinendag met allerlei Romeinse activiteiten zoals zwaardvechten en lekkere hapjes proeven. Woerden behoorde in de Romeinse tijd tot de zogenaamde Limes, de verdedigingslinie die langs de Rijn liep tussen Katwijk en Xanten. In Woerden lag een castellum (Laurium). En in onze bodem zijn zoveel resten gevonden dat we er nu de zolder van het het plaatselijke museum en de parkeergarage mee opvullen. Lees hier meer over de Romeinen in Woerden

Dan was er ook nog de start van onze Zaterdagse Kaasmarkt Nieuwe Stijl. Een oud leerling van mij, Gerben Smit, is nu marktopbouwer en hij heeft fraaie houten huisjes bedacht om daar de Groene Hart kaasboeren een plek te bieden hun waren aan te bieden. De hele zomer is deze markt er op zaterdag en je kunt ook nog het Kaasmuseum bezoeken, dat deze week geopend wordt.

Omdat we door de gezondheidsperikelen van Willy veel in Woerden zullen zijn deze zomer hier alvast het programma voor de komende weken:

6 juni: Graskaasdag, een aanrader!

12 en 13 juni: havendagen en shantyfestival met veel oude schepen en stoommachines

26 juni: straat theater, ook een aanrader!

Arbeitseinsatz

Deze week gedenken we 70 jaar bevrijding. Voor mijn generatie ( ik ben van 1955) was die Tweede Wereld oorlog in onze jeugdjaren nog alom aanwezig. Ik weet nog de verhalen die op school verteld werden met de schoolwandplaten. We gingen met alle kinderen naar het Dorpshuis in Driebruggen om films te bekijken, waarin alle Moffen slecht waren en alle Hollanders verzetshelden. Ik smulde van boeken zoals 'Reis door de Nacht', 'Engelandvaarders' en 'Snuf de Hond'.
Van mijn ouders heb ik zelden iets gehoord over de oorlog. Mijn moeder vertelde  wel dat Opa Van Zwieten op de fiets naar Drente ging om aardappels te halen. De fiets had houten banden. En dat ze bang was voor die marcherende soldaten. Daar bleef het bij. Mijn vader zweeg over die tijd. En dat terwijl hij enkele  jaren in Duitsland geweest was, vanwege de Arbeitseinsatz. Door het tekort aan mannelijke  arbeiders werden duizenden Hollandse jongens opgeroepen om in Duitsland in de fabrieken te werken. Mijn vader is tewerkgesteld in Twiste, een klein dorpje achter het Sauerland. Dat moet toch wat voor hem geweest zijn. Nooit buiten het dorp geweest en dan meegenomen naar zo'n onbekende en gevaarlijke bestemming. Hij werkte in een houtfabriek en maakte daar houten spoelen. Ik heb er als aandenken nog een  in mijn boekenkast staan.

 Met zwager Jan ben ik 1 keer met mijn vader in de zeventiger jaren naar Twiste gereden. Ik zie nog zijn blik toen we ontdekten dat de fabriek  er nog stond. Ook hebben we de mensen ontmoet die in de oorlogsjaren voor hem gezorgd hebben. Er waren ook goede Duitsers geweest ontdekte ik toen. In die paar dagen in Duitsland kwamen de verhalen los. Over de bombardementen waardoor ze in de schuilkelders moesten, over de Turken die in de fabriek ontluisd werden, over de dorpsbewoners die zich ontfermden over zo'n jong ventje uit Holland, over z'n ingewikkelde terugreis en de lauwe reacties van de Hollanders na zijn terugkomst. Kwam je als onderduiker terug dan was je wel een held!
Na dit reisje heeft hij er niet meer over gesproken. Tot bijna het eind van zijn leven, toen had hij weer nachtmerries over die tijd.
Ik vond in mijn fotodozen nog een fotootje van de fabriek.

Vacare

Vandaag begon de meivakantie. Vakantie komt van het Latijnse woord Vacare, 'je vrij maken'. Vacare Deo is het motto van de monniken van Egmond, maak je vrij voor God.
In Abdij Egmond was ik vanmiddag met Arie B. en neef Jan voor de boekpresentatie van Ora et Labora. Dat ging samen met een inspirerende lezing van Wil Derkse, Jan Willem Wits  en Leo Fijen. We hebben ook de kaarsenmakerij en de fraaie tuin in bloei bewonderd. En bijgepraat over wat ons zoal bezig houdt in het Leven.....

Dochter Wint Prijs

Vandaag, Koningsdag, heeft dochter Willemijn en  vriendin de hoofdprijs gewonnen in de Koningsdag wedstrijd van Staatsloterij en Radio538 en mag ze een week zeer luxe op reis naar..... Curaçao.
Voor het winnende filmpje hebben de meiden deze week een oranje bikini gekocht en  opnames gemaakt in de paleistuin in Soestdijk.
Vanavond om 23.30 wordt de prijsuitreiking uitgezonden op SBS 6.
We zijn natuurlijk trots op zo'n creatieve en ondernemende dochter!

Schuurtje

Fijn dat het 's avonds weer lang licht is. Tijd voor klusjes, zoals het repareren van een lekke tuinkast. Zo'n project gaat nooit vanzelf bij mij. En er komen veel mensen aan te pas: een familielid om een stukje hout op te halen, een buurman om een hamer te lenen, een andere buurman die een brander uitleent, de kinderen om het geheel weer in elkaar te krijgen, Willy die kritisch meekijkt.
Nu staat het bouwwerk nog wel wat scheef, omdat de onderkant rotter bleek te zijn dan ik verwacht had. En ja ik was aan de bovenkant gestart, want daar lekte het. Ik begrijp wel waarom mijn vader, die de dorpstimmerman was, me niet vaak liet meehelpen met klusjes. Ik ben zelfs bij het vasthouden van gipsplaten half door het plafond gezakt, een traumatische jeugdervaring, vooral ook omdat Pa boos was dat z'n gipsplaat naar de Filistijnen was in plaats van dankbaar dat ik halverwege het plafond was blijven hangen.....Door deze ervaringen heb ik het ook nooit goed geleerd denk ik nu maar. Onze kinderen zijn niet veel handiger dan ik, al kan Willemijn inmiddels wel goed vloeren leggen. Goed contact houden met buren is mijn advies. Of een mannetje inhuren.

Bid en Werk

Als je de Benedictijnse woorden 'Ora et Labora' intypt bij Google dan vind je  van alles. Boeken, tijdschriften, verenigingen, scheepsnamen, campings, zorgboerderijen, kloosterwebsites, bordspelen.......
Ora et Labora is ook de titel van een nieuw boek van Wil Derkse en Notker Wolf, de 'paus' van de Benedictijnen.

De reclame tekst luidt:
In Ora et labora nemen auteurs Notker Wolf en Wil Derkse je mee naar de fascinerende wereld van de Benedictijner kloosters in Europa. Het boek toont de verborgen schoonheid van de monastieke leefwereld, die weldadig aandoet als een landschap van de ziel. Als bijschrift bij de foto’s staan tweetalige citaten (Latijn en Nederlands) uit de Regel van Benedictus, die niet alleen als kloosterregel maar steeds meer ook als algemene spirituele leefregel wordt herkend en gebruikt.

Het boek wordt volgende week, vrijdagmiddag 1 mei,  gepresenteerd in Abdij Egmond. Ik heb me opgegeven voor deze presentatie en verwacht een inspirerende middag.

Eindelijk daar is-ie dan....

..., de zon

Kentalis 225 jaar

Vandaag vierde de organisatie waar ik bij werk, Kentalis, het 225 jarig bestaan. Dat gebeurt niet vaak dat een maatschappelijke organisatie ruim 2 eeuwen vol maakt. Het begon op 14 april 1790. Toen nam de Waalse predikant Henri Daniel Guyot in Groningen het initiatief om les te gaan geven aan dove kinderen. Het is de geboorte van wat nu ‘cluster 2 onderwijs’ is. Daarna zijn er meer pioniers geweest binnen dat onderwijs zoals Effatha in Zoetermeer en Het Rotsoord in Utrecht waar ik werk. De fusies van deze organisaties hebben uiteindelijk met elkaar de basis gelegd voor Kentalis Onderwijs en Zorg.
We vierden deze feestdag met ruim 3000 collega's in het Open Lucht museum in Arnhem. Een prima locatie,  zeker met fantastisch voorjaarsweer. Mijn bijdrage bestond uit het mede bemensen van 2 kramen: een van de medezeggenschap waar ik lid van ben en een van de Kenthiek commissie. Leuk en nuttig om zo weer vele collega's te ontmoeten en te spreken.

Gerard David

Op drie kwartier fietsen van Woerden ligt Oudewater. Bekend om zijn heksenwaag en touwmuseum. De inwoners werden vroeger 'Geelbuiken' genoemd vanwege de touwfabrieken. Maar er is veel meer! Vandaag was ik tijdens een voorjaarsfietstochtje in Oudewater, de stad die zijn 750 jarig bestaan viert dit jaar. Bij het VVV werd ik gewezen op de schilder Gerard David die hier in   1455 geboren is. Gerard was na zijn opleiding in Haarlem meesterschilder en heeft gewerkt en geleefd in Brugge, waar ook veel van zijn schilderijen hangen. Hij behoort tot de latere Vlaamse Primitieven. In Oudewater liggen dus zijn roots en ter gelegenheid van het jubileumjaar hangen hier nu 25 reproducties van zijn prachtige schilderijen, gewoon buiten aan de muren van de mooie pandjes.  Als je een uurtje rondloopt in dit sfeervolle stadje, dan kom je ze allemaal tegen. Bij het VVV is een boekje te koop met een beschrijving.

 

Paaseieren zoeken bij Opa en Oma.....

Maand van de Filosofie

In april, de maand van de filosofie geef ik een basiscursus klassieke filosofie.
Ik doe dat voor het programma  'geloof en cultuur' van onze plaatselijke PKN kerken, maar iedere geïnteresseerde is welkom hoor! Ik noem mijn cursusmomenten: filosofie op zaterdagmiddag. En ik  behandel de belangrijkste filosofen en stromingen van Thales tot Augustinus
klik hier voor meer informatie