Aelbert Cuyp

Vandaag bezocht ik de tentoonstelling in het Dordrechts Museum van  Dordrechts grootste schilder: Aelbert Cuyp. Zijn schilderijen zijn vooral in Engeland terecht gekomen en zo heeft hij een grote invloed gehad op Engelse schilders als Turner, Gainsborough en Constable. Ik heb slechts 1 Aelbert Cuyp eerder gezien, namelijk in het Rijksmuseum. Hier in Dordt hangen er nu ruim 30  en de kenmerken zijn : rust, licht, wolken, koeien, herders, zeilboten en stadsgezichten.

Naast de vele zonovergoten landschappen, met vaak 1  persoon in rood gekleed heeft hij ook Bijbelse  taferelen geschilderd zoals deze 'bekering van Paulus op weg naar Damascus'. 

De tentoonstelling is nog tot 6 maart 2022 te zien.

Tikoen Olam

Tijdens de klimaatmars viering van afgelopen zaterdag hoorde ik van een jonge Joodse vrouw het begrip Tikoen Olam. Het gaat over de boodschap die vanuit de Thora aan het Joodse volk gegeven wordt om de wereld beter te maken. Het lijkt denk ik op het begrip 'rentmeesterschap' in het Christendom. Letterlijk betekent tikoen olam 'herstellen van de wereld' en het staat voor verantwoording nemen voor wat je ziet dat er gebeurt in een naar herstel snakkende wereld. En zo ook een voorbeeld te zijn voor anderen. Ieder heeft de opdracht zijn of haar eigen bijdrage te leveren om van de wereld een betere plek te maken, een licht te zijn. Dat kan gaan om het bestrijden van de corona crisis of een bijdrage leveren aan de  klimaatproblemen, maar ook in het klein: omzien naar elkaar, een kaartje sturen,  je buurvrouw helpen met de boodschappen. Zo breng je in het Jodendom de Messiaanse tijd dichterbij. Niks doen is geen optie. Tikoen olam is een opdracht. En ook al kun je het doel niet bereiken je mag nooit stoppen het te Willen bereiken.

En God? Gaat God ingrijpen om de wereld te redden? Vanuit tikoen olam kun je dan zeggen: de mens moet in actie komen en ervoor zorgen dat er wonderen komen. 

Vandaag mocht ik een sluiting uitspreken bij een kerkvergadering en ik eindigde met dit verhaal uit de Midrasj:

Er is een enorme  watersnood. Een man staat op het dak van zijn huis en er komt een bootje langs. De man wil echter niet instappen omdat hij wil wachten tot God hem helpt. Het bootje vaart weer weg en het water stijgt. Dan komt er een helikopter langs. En weer wil de man geen gebruik maken van de aangeboden redding. Hij zegt: God zal me helpen. Dan gaat ook de helikopter weg en de man verdrinkt.

Hij komt voor Gods troon en is heel erg boos en vraagt God waarom Hij hem niet gered heeft. Dan antwoordt God: ik heb een bootje en een helikopter naar je gestuurd maar je wilde niet instappen.

(bron tekening: kinderwoorddienst)

Count My Blessings

 Een toepasselijk lied op deze 'Dankdag' in de Protestantse kerken

                                                          Nylons - Count My Blessings 

In and out
Of situations
I take the good with the bad
Ups and downs
Get complicated
But I don't have the right
To be sad

How about the children who are hungry
And never get to eat
How about the people who are homeless
Sleeping in the street

Every night
Before I go to sleep
I count my blessings
Instead of sheep
I say a prayer
My soul to keep
I count my blessings

When I hear
The sound of complaining
I put my hands to my ears
Think of those
Whose lives have been taken
And thank the lord I am here

I've got some money in my pocket
A hand I can hold
Somebody standing by me
When the winter gets too cold

I'd give some away

Share in my good fortune
Hear me when I say
I'll give some away

How about the people who are starving
And never get to eat
How about the children in the desert
Dying from the heat

Klimaatmars 6 November

Hoewel ik niet zo'n protesterend mens ben heb ik me wel aangemeld voor de klimaatmars van 6 november aanstaande. Terwijl de wereld leiders in Glasgow praten over het klimaat worden wereldwijd acties en evenementen georganiseerd. Als kerklid vind ik dat ik niet op de (kerk)bank kan blijven zitten. Gods mooie Schepping is in ademnood en niemand kan het nog ontkennen. Ik doe het ook voor (mijn) kinderen en kleinkinderen. 

De laatste keer dat ik met een protestactie meedeed was de grote demonstratie van het IKV tegen de kernwapens in 1981. Die kruisraketten zijn er nooit gekomen, dus protesteren helpt. Er deden toen naar schatting 400.000 deelnemers mee. Ik vond het een overweldigende ervaring, zoveel gelijkgestemden met elkaar op straat. 'k Ben benieuwd hoe het zaterdag  (weer) in Amsterdam wordt.

UPDATE: het was een mooie ervaring zaterdagmiddag met zo'n 40.000 mensen schuifelend door Amsterdam. De dienst in de Westerkerk was ook inspirerend. Ik heb veel creatieve teksten gezien op de borden en de massaal aanwezige politie had niets te doen.

Wenen - Salzburg - Oberjoch

Mijn eerste pensionado-vakantie ging afgelopen 2 weken eerst naar Wenen. Dit is voor ons misschien wel de mooiste hoofdstad van Europa met z'n paleizen, kerken, theaters, WienerWald, musea, koffiehuizen-sfeer. De stad is schoon, het OV is perfect, je kunt overal vegan of vegetarisch eten en er is (nog) zoveel te doen dat we zeker eens terugkeren. Het 'coronabeleid' is pittig streng, maar je kunt gratis testen en het geeft ook wel een veilig gevoel.

Ballet in de StaatsOper:

De divan van Sigmund Freud:

De treinreis ging verder naar Salzburg. In deze stad staat Mozart centraal en de 'Sound of Music'. 

Daarna zijn we verder getreind naar Zuid Duitsland om nog een week door de Allgauer Alpen te lopen. Prachtig om in de herfst in het gebergte te zijn! Vooral met alle dagen zon en een goede  wandeltemperatuur.

Reizen met de trein is heel relaxt, al hadden we op de terugreis fikse vertragingen door een storing op het spoor en een kapotte trein, maar ook dat loste zich weer op. Voor het klimaat is het in elke geval veel beter! 

Brabant

Gisteren maakte ik een lange fietstocht door het land van Vincent van Gogh, de schilder van het Brabantse land. Het kenmerk van dit coulissenlandschap is de afwisseling en variatie. Door vererving ontstonden hier relatief kleine akkers en weilanden afgewisseld met stukken bos en houtwallen. Spectaculair zijn de zandvlaktes van de Drunense en Loonse duinen. Je waant je hier aan de rand van de Sahara.

Vincent van Gogh haalde uit dit gebied zijn inspiratie voor bijvoorbeeld 'de aardappeleters'. Er is nu een tentoonstelling rond dit schilderij in Amsterdam linkje. De aardappelvelden zijn nu vervangen door sierboomkwekers. Dat levert vast meer geld op.

PBS en WAS

Op de plaats waar ik nu woon stond vroeger een school, eerst de Prins Bernardschool, later na een fusie werd het de Willem Alexanderschool. Ik heb hier gewerkt van 1975-1995. Mijn lokaal was bij de meest linkse ramen. Precies waar ik nu woon, al is dat nu 10 meter hoger. Ik heb hier het vak 'meester' geleerd. Ik heb hier echt hard gewerkt en allerlei functies gehad. Het was ook een erg onrustige tijd met fusie besprekingen waarbij alles wat mis kon gaan ook mis ging. Mijn overstap in 1995 naar het Speciaal Onderwijs is een van de beste  keuzes geweest in mijn werkzame leven. 

De Dijk 40 Jaar

Groot feest gisteravond in de Ziggo Dome in Amsterdam, het jubileum concert van De Dijk. Ik was er met Joost Sch. en we hadden met nog vele duizenden een prima avond. Het kan weer, weliswaar met QR  check, veel controles maar zonder mondkapje. Zo kom je binnen.... zonder kloppen.

Dat dach ik dus nie

Nou, nog een keer dan een terugblik op het programma 'Beste Zangers'. Hendrik-Jan Bökkers vertaalt een Turks lied naar echte Sallandse boerenrock. De opvolger van 'kom van dat dak af', schreef iemand....  en wat een geweldige band erachter. 

Zaterdagvond ga ik naar De Dijk in de Ziggo Dome, 'k ben benieuwd of ze ook zo'n rocksfeer bereiken.

Bijen en Boeren

Ik ben niet zo'n actievoerder maar dit is wel heel belangrijk: een Europees burgerinitiatief tegen het gebruik van pesticiden en voor een andere blik op de landbouw.

Er zijn 1 miljoen handtekeningen nodig om het bespreekbaar te kunnen maken in de EU, en er zijn nog maar een paar dagen te gaan.... 

Dus kom op in actie, als de toekomst van onze kinderen je lief is!

hier kun je tekenen (actie is afgelopen )

UPDATE: het miljoen is op tijd gehaald, maar er kan  nog meer bij! De paus heeft deze actie ook gezegend....link

Trappisten

Deze week was ik een dagdeel in het klooster van de Trappisten vlakbij Tilburg. Hier deed ik 47 jaar geleden mijn eerste kloosterervaring op. Tijdens een werkweek die we georganiseerd hadden op de Pedagogische Academie mochten de mannen een bezoek brengen aan dit klooster. We hadden stiekem een van de vrouwelijke klasgenoten meegesmokkeld naar binnen en omdat ik in de organisatie van  deze excursie zat zie ik dit nog steeds als een van de hoofdzonden uit mijn jeugd. Mea Culpa.
Gisteren was ik terug in het klooster en mocht ik tussen de broeders meedoen met de eucharistie. Mijn jeugdzonde lijkt daarmee vergeven....

Na dit bezoek fietste ik door naar Tilburg voor een bezoek aan de centrum kerk, de St Jozef. Naast de ingang is een levensecht beeld geplaatst van de 'stervende Jezus'. Geen leuke binnenkomer in deze zo fraaie neogotische kerk. Maar de maker en schenker van het beeld willen nu juist dat de waarde van het kruis versterkt wordt, vandaar die realistische weergave met zelfs oogprothesen en echt haar. Mijn smaak is het niet, al blijft zo'n beeld wel hangen. 

Aan de andere kant van de ingang bevindt zich een fraai beeld van Immaculata, Maria dus. Dat geeft mij meer een symbool van God die Liefde is.

Moerputten

De wekelijkse wandeling ging deze keer door natuurgebied De Moerputten, net achter 's Hertogenbosch. Ik zou hier wandelen met een natuurgids, maar door een foute routemelding kwam ik daarvoor te laat aan. Dus heb ik alleen gelopen door dit bijzondere stukje  Nederland met als beginpunt een oude spoorbrug.

Schijf for Life

Een groep diëtisten heeft gisteren een alternatief gepresenteerd voor de bekende Schijf van Vijf van het Voedingscentrum. Dit alternatief heet Schijf for Life en aan de illustratie is te zien waar het hen om gaat: plantaardig leven:

Er is door de groep een uitgebreide verantwoording geschreven met talloze wetenschappelijke onderbouwingen. Deze is hier in te zien

Als veganist vind ik het een dappere poging om een tegengeluid te laten horen naar de bekende uitgangspunten van het Voedingscentrum. Elke revolutie of transitie begint met eenlingen of een groepje  gelijkgestemden dat z'n nek uit durft te steken. En zo klein is die groep veganisten niet meer. Kijk maar rond in de supermarkt of bestudeer menukaarten. De voedselrevolutie is al lang van start gegaan.

Karsu

Het programma 'Beste Zangers' maakt dat ik kan kennis maken met nieuw talent, zoals de Turks-Nederlandse zangeres Karsu. Ik had nog nooit van haar gehoord, maar wat een stem!!!

Veelzijdig talent!!: Boeren Rock....

KlimaatGelovigen

Bij het woord oecumene denk je al snel aan ruzie. Meningsverschillen genoeg. Over de Doop, is Jezus nou God of mens, nemen we de bijbel letterlijk of zijn de verhalen bedoeld als een inspirerende metafoor, wat is de rol van de vrouw in  de kerk. Zo kan ik nog wel een blog vullen. Maar er is hoop, er lijkt een gezamenlijk thema gevonden door de kerkelijke leiders om aan te gaan werken: het Klimaat.
Vanmorgen schreef Trouw dit hoopgevende bericht:

Ik vind het hoopgevend, want het klimaat gaat ons allen zeer dringend aan en dat gesprek zal niet vertroebeld worden door oude dogma's, vaak nog stammend uit de tijd van de Kerkvaders. Ik noem onze Christelijke kerken hier in het westen 'concilie kerken', gevormd door de concilies uit de eerste eeuwen van de kerk met de daaruit voortkomende geloofsbelijdenissen en leerregels. Laten we van ConcilieChristenen, KlimaatGelovigen worden, dan is er wat mij betreft weer hoop voor de oecumene.

  

Vrije Academie

Samen met nog 7 pensionada's liep ik vandaag een stadswandeling door Haarlem. Het was een wandeling van de Vrije Academie. De VA organiseert cursussen, lezingen  en excursies op het gebied van kunst, architectuur, (kunst)geschiedenis, filosofie, muziek, religie, kortom allemaal onderwerpen die mij interesseren.
Vandaag dus een stadswandeling onder leiding van gids Frank. Na afloop heb ik op een zonnig terras achter de St. Bavo Kerk een biertje gedronken met de gids en vertelde hij mij hoe hij gids geworden is en welke opleiding hij daarvoor volgde. Daar ga ik ook eens naar kijken....
En Haarlem heeft prachtige hofjes ontdekte ik vandaag.

Weet Wat Je Eet

Waarom schrijf je zo weinig over kanker en voedsel werd mij onlangs gevraagd. Ik praat wel vaak en graag over voedsel, maar schrijven gebeurt al genoeg in de media denk ik dan. Vandaag verscheen een nieuwe actuele gids waarin de invloed van pesticiden en andere chemicaliën op onze hormoonhuishouding weer eens duidelijk wordt toegelicht. 

Mijn vorm van kanker (prostaat) wordt daarin als voorbeeld genoemd van een  sterk hormoongerelateerde ziekte. Vandaar ook mijn keuze voor veganistisch eten, nu al ruim 2  jaar.  

'Weet wat je eet' is mijn advies, ook aan jonge mensen en weet wat je je kinderen voor zet. Koop bewust. En lees dit gidsje even door: Link naar de gids van PAN-NL

Milow

De fraaie stem van Milow ontdekte ik via het tv. programma 'Beste Zangers'.

Hier zingt hij een hoopgevend lied  bij deze tijd van klimaatzorgen, Afghanistan en andere brandhaarden, CO2 uitstoot,  corona-die-maar-niet-verdwijnt, maatschappij verharding....

'Wees gerust m'n lief, morgen komt het goed'

Vredesweek 2021

Als 'pensionado' weten organisaties zoals kerken je snel te vinden voor klusjes. Zo ben ik nu voorzitter van de oecumenische werkgroep vieringen van de Raad van Kerken in Woerden. Onze eerste activiteit vindt plaats op 19 september, Zo juist heb ik het persbericht opgesteld:

Wat doe jij in Vredesnaam?

Dit is het thema van de Vredesweek 2021 en het gaat over inclusief samenleven.
Iedereen kent wel eens het gevoel er (even) niet bij te horen en te worden uitgesloten. Sommige mensen ervaren dat ze stelselmatig niet gehoord worden en dat ze geen onderdeel uitmaken van een groter geheel. Deze uitsluiting ligt diep verankerd in onze maatschappij. Er is pas sprake van Vrede als er recht wordt gedaan aan iedereen.
In de Vredesweek wordt door de Raad van Kerken Woerden aandacht besteed aan dit thema op zondagmiddag 19 september. We sluiten daarmee ook aan bij het festival van de gemeente Woerden ‘Iedereen doet mee’.
Ons programmadeel is:
Om 14.00 uur start vanuit 4 kerken (Maranathakerk, Kruiskerk, Bonaventurakerk en Het Baken) een wandeling waarbij ontmoeting en gesprek kunnen plaatsvinden. U kunt dus ‘oecumenisch’ starten in de wijk waar u woont. We komen samen op het plein van de Petruskerk waar de ontmoeting verder kan gaan met koffie en thee.
Om 15.30 start de oecumenische viering in de Petruskerk met diverse sprekers en toepasselijke muziek van het combo van Patricia Boll, Marcel Kooijman en Dick van Vliet.

U bent allen van harte uitgenodigd.

Organisatie: Werkgroep vieringen van de Raad van Kerken Woerden

Stoer

Deze week had ik extra tijd gemaakt voor de kleinkinderen en dat hield in: tuinieren in Kamerik, naar het Maritiem museum in Rotterdam, de Nachtwacht bekijken in Amsterdam en naar dierentuin Artis. Allemaal aanraders om met kinderen te doen! Ze zijn inmiddels 2,5, 6  en 8 jaar oud en vinden op de foto gaan best stoer.

Dorpskerk Waarder

Vandaag was ik in mijn geboortedorp om daar spullen op te halen bij mijn zus. Op de terugweg heb ik de Dorpskerk bezocht in Waarder. Daar was ik bijna 40 jaar niet geweest. Als jongere ging ik regelmatig mee naar deze kerk, waar de 'bevindelijken' ofwel de 'bonders' van Waarder op zondag hun diensten hadden en hebben met lange preken, samenzang op hele noten en veel zondebesef. Geen vrolijkheid dus , maar ik vond het wel interessant om met mijn vrienden mee te gaan om te ervaren hoe dat is, een bevindelijk geloof. De laatste dienst die ik hier meemaakte was de begrafenis van mijn bijzondere oom Willem Uittenbroek. De voorgaande dominee ging daar zo te keer tegen iedereen die volgens  hem zondig en niet van zijn geloof en kerk was, dat ik ter plekke besloten heb nooit meer naar zo'n dienst te gaan. Volgens deze voorganger heeft God zich met name in Waarder gepresenteerd met de eeuwige waarheid. Ja, ja, je moet maar durven als dienaar van deze God. 
De dorpskerk is in al die jaren vrijwel niet veranderd, al is er met het plaatsen van een galerij wel meer zitruimte gekomen. Na de grote splitsing in 2004 in 'bonders' en 'herstelden' zijn de kerkgangers van de dorpen Driebruggen en Waarder verscheurd verder gegaan  met ieder een eigen kerk. Het dorp Driebruggen heeft onlangs voor het eerst in haar bestaan een net nieuwgebouwde enorme kerk geopend.
De dorpskerk Waarder stamt uit de eerste helft van de 16e eeuw en is dus katholiek gestart. De kerk heeft een sacristie gehad, die nu als kleine consistorie wordt gebruikt. Dat Katholieke is wel verdwenen....'Wil je 't nog zwaarder, ga dan naar Waarder' zei Dominee Buskes eens. Het geeft aan hoe dit orthodox - Christelijke dorp bekend stond en staat.  De dorpskerk Waarder staat in de zomertijd vaak open, met binnen altijd iemand voor een goed gesprek zoals ik vandaag had met een oud dorpsgenoot.

   

HerrGottsBeton

Mijn pensionada tijd startte goed in het ZuidDuitse Balderschwang. Een mooi natuurgebied met eindeloze wandelmogelijkheden op de grens met Oostenrijk. Hier hebben we vorig jaar al een super hotel gevonden dat biologisch en veganistisch kookt.

Dit gebied in de Allgauer Alpen heet NagelfluhKette en heeft een bijzonder natuurverschijnsel met een betonachtige ondergrond. Ze noemen het HerrGottsBeton, want ze zijn hier ook erg gelovig.   

We reisden klimaatneutraal per trein en ter plekke met de postbus en dat bevalt uitstekend.

En hoe hoog je ook klimt, Maria is overal

Dank

Mijn tekst gisteren bij mijn afscheid:

Beste mensen, ja daar sta je dan op donderdag 15 juli, in Plein7 te Woerden te midden van velen die mij lief zijn.

Ik wil eerst Agaath bedanken voor haar hartelijke woorden van waardering en collegialiteit, zojuist uitgesproken.

Bij een afscheid hoort een bespiegeling op je carrière en een dank woord.

Dat eerste, die bespiegeling, dat ga ik niet doen, daar kom ik wel zo op terug.

Dat tweede een dankwoordje doe ik wel.

Want na 46 jaar werkzaam in het onderwijs ben ik veel dank verschuldigd.

Ten eerste aan de honderden leerlingen die mij kregen en vaak accepteerden als hun meester of docent. Bedankt meisjes en jongen dat ik een poosje met jullie mee mocht lopen op jullie levensweg en fijn als ik nog iets voor jullie betekend heb.

Daarmee bedank ik ook die honderden ouders die hun kind of jongere tijdens de schooltijden aan mij  toevertrouwden. Ik hoop dat ik dat vertrouwen niet beschaamd heb.

Dan dank ik mijn werkgevers dat ik bij hen in dienst mocht komen, eerst de Woerdense basisscholen, de Prins Bernhard school en de Willem Alexander school. En vanaf 1995 Het Rotsoord, later opgegaan in KEGG en daarna in Kentalis.  Ik dank jullie hartelijk voor alle kansen en mogelijkheden in deze organisaties. Kansen krijg je niet, zeg ik tegen mijn leerlingen, die creëer je, maar je moet er wel de gelegenheid voor krijgen. En dat kreeg ik bij deze werkgevers.

En dan bedank ik de lange rij collega’s die ik heb leren kennen en waarmee ik mocht samenwerken. Bedankt dat jullie mij accepteerden zoals ik ben, met m’n kloosterverhalen, de soms wat relativerende opmerkingen, m’n matige en te korte handelingsplannen…. Ik heb het werk altijd met veel plezier gedaan en dat komt mede door jullie. 'Door samen te werken leer je jezelf goed kennen' heb ik onlangs nog ingebracht in een teamgesprek. En zo is het.

In het bijzonder dank ik degenen die mij het vak geleerd hebben, mijn mentoren van vroeger, Gerard, hier aanwezig, en later Jan Dirk die mij het vak van ambulant begeleider leerde. En Agaath die lief en leed met mij deelde en mij soms  moest bijsturen. 'Je mag meer voor jezelf opkomen hoor', zei ze dan. Volgens mij gaat dat steeds beter.

Ik bedank ook mijn kinderen dat ze mijn onderwijsverhaaltjes accepteerden, een vader en moeder als meester en juf valt niet mee denk ik. Maar het had ook voordelen, toch?

Ik bedank allen die mij door moeilijke tijden hebben heen geholpen ook vanuit de collega’s. Dat was heel waardevol om het 46 jaar vol te houden.

Ik bedank Imca en haar dochters die mij geholpen hebben het  leven weer een doorstart te gegeven. 

Bedankt!

Ik kan nog veel mensen bij name noemen, maar dan ga ik er ook veel vergeten.

Een paar maanden geleden heb ik aan familie en  kennissen en enkele collega’s gevraagd iets te schrijven in mijn afscheidsboekje. Ik heb het hier  bij me; ik had gevraagd om vooral positief te schijven want het onderwijs is een prachtig vak. Het boekje is klaar, gemaakt door studenten van een MBO in Utrecht. Ik wil het eerste exemplaar nu aanbieden aan Agaath.

Bedankt voor al die jaren ! Alle bespiegelingen van mij staan in het boekje. Dan kunnen we nu aan de borrel. Bedankt voor alles. En het ga jullie goed.

Punt Zetten

 In deze maand stopt mijn onderwijs carrière. Bij het afscheid deel ik dit boekje uit:

Verantwoording:
Na 46 jaar werken in het onderwijs zijn er veel verhalen over dit mooie vak te vertellen.
Ik heb een aantal  familieleden, vrienden, kennissen en (ex)collega’s gevraagd wat hun, vooral positieve ervaring is met het onderwijs. In dit boekje heb ik een verzameling gemaakt van hun verhalen. Het onderstreept mijn visie dat de vrouw of de man voor de klas er echt toe doet!
Ook heb ik een aantal van mijn ‘blogs’ opgenomen die ik de laatste jaren schreef over het onderwijs. Met dit boekje sluit ik mijn onderwijs carrière af.

De tekeningen zijn gemaakt door de kleinkinderen. 

Met dank aan de leerlingen Lisa en Noa van het Grafisch Lyceum in Utrecht die het prachtig vorm gegeven hebben, als stage opdracht.

Volgende week donderdag zal ik het eerste exemplaar aanbieden.

Bitterzoet

Terwijl ik bezig ben met de drukproeven voor mijn afscheidsboekje komt de juist uitgekomen roman binnen van mijn oud klasgenoot Henk Vis. Henk heeft al vaker geschreven over de Joodse geschiedenis van Winterswijk en een kinderboek en dit is zijn eerste roman. Een half autobiografisch boek wil ik het noemen, want in de eerste hoofdstukken kom ik veel tegen van het leven dat ik in de jaren 70 met Henk gedeeld heb. Ik kwam regelmatig bij hem thuis of op de gezellige Gereformeerde jeugdsoos in zijn geboorte dorp. En we waren 3 jaar klasgenoot op de Pedagogische Academie Rehoboth. Een voor mij geweldige tijd. Henk kijkt er in het boek ook wat anders tegenaan....
Maar ja dat geldt voor elke schrijver, wat is fictie wat is autobiografie? Het is een mooi debuut Henk, ik ga er vanmiddag weer snel in lezen. Ben reuzebenieuwd naar je plot!

UDATE: vandaag kreeg ik een foto binnen van de klas waar Henk en ik in zaten, even terug naar 1974....

Voorlezen

Voorlezen blijft voor mij een van de leukste dingen om te doen met de kleinkinderen. 

Het was ook mijn taak, vroeger in de opvoeding, om voor het slapen gaan verhaaltjes te vertellen en voor te lezen. Vooral 'Koning van Katoren' en 'Kruistocht in Spijkerbroek' waren favoriet, Maar ook mijn eigen verhaaltjes waarin we de hele dag met z'n gebeurtenissen nog even doornamen. Jammer dat ik ze niet heb opgeschreven..... 

Afscheid Nemen Met Een Goed Gevoel

Rond mijn afscheid van het onderwijs ben ik een boekje aan het maken met positieve verhalen over ons mooie vak.
Het boekje is een stageopdracht geworden voor een leerling van het Grafisch Lyceum in Utrecht, waar ik ook leerlingen begeleid heb.
Aan een van mijn leerlingen, Guus, vroeg ik of hij wilde opschrijven wat mijn begeleiding voor hem betekend heeft. Hieronder zijn verhaaltje.
Hoe mooi dat zo'n bescheiden boerenjochie uitgegroeid is tot een mondige en voor zichzelf opkomende MBO'r.
Hij vindt dat ik daar een bijdrage aan heb geleverd, maar hij heeft het natuurlijk allemaal zelf gepresteerd. Zo'n verhaaltje, daar heb ik het die 46 jaar voor gedaan.....

Toen ik begon op het Minkema college met de Havo, had ik vrij veel moeite met talen. Dat kwam onder andere door mijn doofheid, maar ook door mijn ouders die beide geen talenknobbel hebben. Ondanks mijn twee cochleair implantaten hoor ik niet alles en hoor ik volgens mij ook anders dan de anderen. Gelukkig kreeg ik op de Havo meteen Jan als begeleider, iedere woensdag en dat ging meteen goed. We hebben een goede klik. Na school op woensdag, hielp Jan mij dan met de talen en alle vragen die ik had of dingen waar ik tegenaan liep. Dankzij deze hulp, kon ik mijn draai vinden en heb ik goede resultaten. De laatste tijd hielp Jan mij vooral met Engels spreken dan spraken wij bijvoorbeeld een kwartiertje alleen maar in het Engels. Ook had hij kaartjes waar een vraag opstond en die moest ik dan in het Engels beantwoorden. Dat was nog best lastig, dus een goede oefening. Tijdens de lockdown gaf Jan ook veel online les, eerst met Whatsapp videobellen en later met Microsoft teams. In het begin ging alles niet helemaal soepel, maar na een paar weken ging het toch weer heel erg gestroomlijnd. Wat ook hielp is dat Jan heel geduldig is. Als ik iets na een kwartier nog niet snapte, legde hij het nog steeds even goed uit. Ook was hij nieuwsgierig naar mijn cijfers en mijn toetsen die nog kwamen en vooral hoe het met mij ging. Naast al het leren was er ook nog wel tijd om leuke dingen te doen, zo heeft Jan mij leren schaken en hadden we leuke gesprekken ook over de boerderij. In die drie jaar dat ik begeleiding van Jan heb gehad, ben ik het maar 3 keer vergeten en Jan 1 keer, wat natuurlijk compleet onacceptabel is. Een docent vergeet zijn les toch ook niet. De laatste tijd hebben we ook sollicitatiegesprekken geoefend. Ik ga namelijk na dit schooljaar naar MBO technical engineering. Hiervoor moest ik een gesprek doen om toegelaten te worden. Ik wil meer praktijk, maar dat krijg ik niet op de Havo. Toen ik hoorde dat Jan met pensioen zou gaan, werd het de hoogste tijd om op eigen benen te staan!   

Guus

Papyrus

De Spaanse schrijfster  Irene Vallejo schreef een boek over 'het boek'. Het is geen saaie opsomming van feitjes maar leest als een roman. Een 'ode aan het geschreven woord' staat er op de achterkaft. Ik laat me op mijn buitenterras in het voorjaarszonnetje heel graag door Irene Vallejo meenemen naar Alexandrië, Athene, Rome en  vele andere plaatsen waar het boek en het lezen centraal heeft gestaan. 

Voor Corona.....

Voor de Coronatijd kon dat nog, 2 topmuzikanten met 1 microfoon.
Voor wie vergeten was hoe dat ging, kijk even naar Sheryl Crow en Eric Clapton: Living on Tulsa Time

Jordaan

Ook de stadswandelingen weer opgepakt, afgelopen zondagmorgen naar de Hofjes in de Jordaan, Amsterdam.  

Den Treek

 Landgoed Den Treek Henschoten is  een prachtig afwisselend gebied voor een voorjaarswandeling!

Bob Wordt 80

In mei wordt Bob Dylan 80 jaar. Zijn muziek speelde een belangrijke rol in mijn jeugd in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw. Met mijn gitaar speelde ik Blowin in the Wind bij het kampvuur tijdens de LCGJ weekenden of speelde ik Bob Dylan liedjes tijdens de vakantiekampweken in Italië en Noorwegen. Aan mijn eerste vriendinnetje van dansles stuurde ik songs van Bob die ik overschreef uit het songbook dat ik gekocht had met al zijn teksten, 'may you stay forever young'. Enkele jaren geleden woonde ik nog een concert bij van De Meester in Amsterdam en vorig jaar speelde een coverband al zijn nummers in het Rie theater hier in Woerden (linkje). Begrijp ik zijn teksten? Nou meestal niet. Het is een mix van poëzie,  kritische songs, maatschappelijk bewustzijn, filosofisch, hier en daar religieus. Van zoete liefdesliedjes tot rap-blues. Bob gaf de Popmuziek hersenen. Dat is denk ik  ook de reden dat hij tot verrassing van velen de Nobelprijs kreeg voor de literatuur in 2016.

Stevie Wonder zingt hier een van Bob Dylans meest bekende nummers (1966):

De Kracht Van Taal

Woorden zijn krachtig, taal is machtig. Je woordkeus bepaalt volgens mij voor een groot deel wie je bent. Het is daarom van het grootste belang de goede woorden te kiezen:

          

Kruisig hem

Precies in de nacht van Goede Vrijdag zat ik naar een wonderlijk en beschamend schouwspel te kijken in de Tweede Kamer. Hoe een mug opgeblazen kan worden tot een mammoet.
Kruisig hem klinkt het midden in de nacht. Vergeten is wat Mark Rutte jarenlang gedaan heeft voor ons land, hoe hij de economie gered heeft na de crisis, hoe hij ons land een gezicht geeft in Europa, hoe hij al anderhalf jaar dag en nacht met die corona pandemie bezig is, zo zou ik nog vele regels kunnen schrijven.
En dan maakt hij fouten, natuurlijk dat doet iedereen! Natuurlijk had hij beter eerlijk kunnen zijn en aan  ons allen openbaar maken dat hij inderdaad gesproken heeft over personen. En natuurlijk was dit eerder gebeurd in zijn lange carrière. En ja, als tijdens het spel de spelregels (het zijn geheime besprekingen) veranderd worden (alles wordt openbaar), dan vraag je om dit soort problemen. 'Kruisig hem', de Christelijk partij SGP doet er meteen aan mee, de CU volgt een dag later. Ik heb nu al spijt van mijn stem van twee weken geleden, want die was niet op MR. 'Wie zonder zonden is werpe de eerste steen'. 

Rutte

Hoe zie je dat, de almacht van God? Welke plek neemt de Bijbel in ? Waarom en hoe bid je eigenlijk? Welke functie heeft het geloof bij het maken van je keuzes in het leven?
Het zijn regelmatig de scharniervragen van het leven, althans voor mij. Ik was dan ook erg onder de indruk hoe onze premier Mark Rutte daar een antwoord op geeft in het dagblad Trouw (linkje)van vorige week. Tussen alle verkiezingsretoriek en -rumoer van deze weken een inhoudelijk stuk om nog eens terug te lezen. Ik heb een korte lezersreactie geschreven vandaag in  mijn dagblad:

200.000

Deze of volgende week haal ik de 200.000ste bezoeker van mijn blog. Waarom doe je dit al zo lang vroeg iemand mij onlangs. Ik heb daar meerdere redenen voor. Ik begon er aan, 14 jaar geleden, omdat mijn 3 zussen nieuwsgierig waren naar wat ik zoal deed. Dan is zo'n dagboek bijhouden wel een leuk middel om hen op de hoogte te houden van mijn activiteiten en hobby's. Maar meer en meer vond ik het ook een mooie manier om mijn gedachten te ordenen, stukjes te schrijven, interesses te delen en misschien naast mijn zussen andere mensen op een idee of gedachte te brengen. 
Als jongere wilde ik graag journalist worden, mijn vader vond die opleiding te links en dacht dat het beter was om het onderwijs in te gaan. Ik heb dat advies gevolgd, maar de wat onderdrukte neiging om iets te willen schrijven is altijd gebleven.
Voor mijn afscheid van het onderwijs ben ik nu een boekje aan het samenstellen met 'blogs' van mezelf, maar vooral van anderen die ik daarom gevraagd heb.

Een blog schrijven is een mooie manier om m'n gedachten te ordenen, interesses te delen, m'n mening te geven, soms gevoelens te uiten. Al heb ik ook veel blogs niet gepubliceerd of weer weg gehaald om privacy redenen. En respecteer ik ook de  privacy van mijn naasten zo goed mogelijk.

Daarnaast hoop ik dat zo'n blog blijft bestaan in de virtuele wereld. Als de servers van Blogger niet gewist worden. Misschien dat mijn kleinkinderen later nog eens denken: wat dacht onze opa Jan, welke muziek vond hij mooi, welke boeken las hij en waar ging hij heen op vakantie....