Vol

Gisterenavond startte na onze informatieavond de inschrijving voor de PKN Marokko reis.
Vanochtend om half 11 was de  reis volgeboekt.
Een record? Ik zal het eens navragen bij KRAS reizen.
Misschien komt het ook wel door onze mooie folder.

Passend Onderwijs

Deze week is na een zeer lang traject van onderhandelen, uitstellen, wijzigen en heroverwegen de Wet op Passend Onderwijs door de Eerste Kamer aangenomen. De Tweede Kamer was al eerder akkoord gegaan.
Dat betekent een grote stelselwijziging voor het Speciaal Onderwijs in Nederland de komende jaren. Op alle  niveaus en van basisschool tot middelbaar onderwijs heeft het gevolgen.
Voor mijn werk is dit ook een erg belangrijke stap. Doordat mijn sector (doof, slechthorend, taalproblematiek, autisme) een uitzonderingspositie heeft in deze wet, is er de komende jaren nog genoeg te doen. De dreigende ontslaggolf is van de baan. Het werk zal wel veranderen, maar zeker niet minder worden. Want leerlingen met extra hulpvragen zijn er heel veel en wij krijgen een budget om die hulp te blijven bieden. De school waar ik nu werk zal een instelling worden. De 'rugzak' leerlingen verdwijnen en we gaan light, medium of intensieve onderwijsarrangementen bieden. Zo iets.
Crisis wordt Kans, zegt mijn werkgever. En zo zie ik het ook.
Je kunt  de golven van verandering echt niet tegen houden. Maar je kunt wel leren surfen.

Roze Buurt

Toen we ons huidige huis kochten, 10 jaar geleden kregen we regelmatig de opmerking  'zo, gaan jullie in  de roze buurt wonen?' Dat had te maken met de overheersende kleur van de carports in onze straat: fel roze. Ook de randen van het dakterras waren roze en de deuren paars.
De architect had er lang over nagedacht werd ons verteld in de buurt en bij de eerste schilderbeurt konden we dan ook niet anders dan het Felroze opnieuw gebruiken.
Nu we weer aan een schilderbeurt toe zijn hebben we de knoop doorgehakt: het wordt degelijk Bijnawit met Boerengroen. Einde Roze buurt. Einde Negentiger Jaren Vorige Eeuw. Toch wel jammer.

Dag van de Leraar

Vandaag Dierendag.
Ik heb de kat 5 minuutjes eerder binnen gelaten vanmorgen.
Morgen:  dag van de Leraar.
Van Fikkie naar Frikkie zei een collega vandaag.
Dierendag koppel  ik aan Franciscus.
Hij praatte met de dieren.
Maar aan wie koppel ik Lerarendag?
Aan de grote pedagogen zoals Comenicus? Rousseau?
Montessori? Steiner? Dasberg?
Of uit mijn opleiding: Langeveld? Bladergroen? Stevens?
Of de praktische leerkracht Theo Thijssen?
Of oud Woerdenaar en orthopedagoog Wim ter Horst?
Op mijn school werd Elke Medewerker vandaag centraal gesteld.
Ik dus.
Met een boekje vol inspirerende teksten.
Gekoppeld aan kernwaarden die elke leerkracht moet hebben.
Een Levenlang Leren.

Pensées

Sinds kort noem ik mijn weblog 'pensées', gedachten. Natuurlijk met een kleine letter want de Pensées met een hoofdletter zijn geschreven door Blaise Pascal een Frans wiskundige en natuurgeleerde die ook aan filosofie en theologie deed. Pascal heeft veel betekend voor de wiskunde met bijvoorbeeld de stelling van Pascal, waar ik niets van begrijp. Over God en de Godsdienst schreef hij minder vanuit zijn enorme intelligentie, maar veel meer vanuit het hart, de emotie. In de zoom van zijn jas vond men na zijn dood teksten over God waaruit zijn geloof en zijn zoektocht naar God beschreven stond. 'Twijfelen aan God betekent in hem geloven'.
Pascal had zo veel hersenen dat ze niet in z'n schedel pasten en hij zijn hele leven last had van hoofdpijn.
Ik weet nog een van de filosofische uitspraken in zijn  Pensées namelijk 'ik schrijf je dit keer een lange brief, want ik had geen tijd om je een korte te schrijven'. Dat is wijs en geldt voor elke auteur, schrijven is schrappen! Ook leerkrachten en dominees kunnen hier veel van leren.
Pascal is de uitvinder van de eerste mechanische rekenmachine en bedacht ook het Openbaar Vervoer voor de gewone man.  Hij zette tijdens zijn korte leven een Koets-dienst op in Parijs.
Ik kwam tijdens mijn HAVO tijd in contact met het werk van Pascal, omdat de jonge lerares Frans, Mevrouw de Koning, ons, Havisten, Franse filosofie liet lezen. Ook de Pensées van Pascal. Zo las ik als net-uit-het -dorp ontsnapte leergierige ook het toneelstuk 'La Putain Respecteuse' (de respectabele hoer) van Jean Paul Sartre. Op het eindexamen moest ik daar een gesprek over voeren. Dankzij mijn grote vocabulaire Frans, opgebouwd op de MULO, vond ik die Franse literatuur prachtig en haalde een hoog cijfer. Misschien ook wel omdat ik die Mevrouw de Koning wel erg leuk vond.....
Dat (passieve) Franse lexicon heb ik nog steeds, maar of ik Blaise Pascal nog begrijp betwijfel ik.

Havo klas 5, Rehoboth, Utrecht, ik rechts vooraan

Be Slama

Het programma Marokko februari 2013 is klaar. Vanavond heb ik  met onze contactpersoon van KRAS reizen de laatste details uitgewerkt. Het wordt een prachtige rondreis langs de Koningssteden en enkele dagen in Marrakech.

Ook mijn favoriete stadje  Essaouira hebben we in het programma opgenomen. En natuurlijk met jeeps de Atlas in. Tot onze grote verbazing hebben zich meer dan 55 belangstellenden gemeld voor deze activiteit. Dat wordt nog lastig als je maar 35 vliegtuigstoelen hebt..... Nou ja, eventueel gaan we volgend jaar weer.....Maar eerst moeten de Belangstellenden ook Boekers worden. Op 11 oktober houden Arie en ik een informatieavond over deze reis. Yalla Yalla!

Schoenpoetser

Deze zomer in Istanbul.
Ik slenter met dochter Willemijn in de omgeving van de Galatabrug, inderdaad ja, die brug waar Geert Mak een boek over schreef.
Voor ons loopt een schoenpoetser met zijn zoontje.
Als er een borstel van zijn schoenpoetskoffertje valt, raap ik die natuurlijk op,  loop naar de man en  geef  hem de borstel terug. Hij is super dankbaar en blij dat ik dat doe, begint een praatje en biedt mij een schoenpoetsbeurt aan. Aan die sandalen van mij is niet veel werk, maar goed, ik laat hem begaan. Tijdens het poetsen begint hij over z'n zoontje die naar school moet en dat het leven zo duur is en... ik geef hem een fooi, hij vraagt natuurlijk of we nog iets meer willen geven... einde verhaal.
Totdat we de volgende dag weer in die buurt lopen en er voor de tweede keer een  poetsborstel vlak voor ons  op de grond valt. Ik raap hem weer op, het is een andere schoenpoetser, die begint een praatje.... En dan heb ik de truc door.
Zo werkt het dus. Die empathische, compassievolle toeristen kun je zo lokken.....We vonden het eigenlijk wel een leuke  truc en toen het ons zelfs een derde keer overkwam hebben we er smakelijk om gelachen, met de volgende schoenpoetser, die ook wel door had dat wij hem door hadden.
Deze week schreef Rob Schouten in zijn altijd lezenswaardige column in Trouw over wat hem gebeurd is in Istanbul.... precies hetzelfde dus. Rob reageerde er chagrijnig op en vond het walgelijk deze manier van doen. Weg van  Istanbul was zijn oproep. Jammer voor jou Rob, want Istanbul is een fantastische stad . En ik weet zeker dat de schoenpoetsers en verkoopmannetjes  volgend jaar weer een andere truc bedacht hebben. Ik blijf er liever de humor van in zien!

Trage Vragen

Dinsdag 18 september bezocht ik de startavond van het jaarprogramma Geloof en Cultuur, van de PKN kerken, hier in Woerden. In de vele  en diverse activiteiten laat de werkgroep zien dat onze Kerk meer is dan het liturgische uur op zondagmorgen. Ik lever regelmatig een bijdrage aan dit programma met mijn kloosterbezoeken en kerkreizen.

De voorzitter van de groep, Aart Sliedrecht, meldde met trots dat er vorig jaar meer dan 1000 deelnemers geweest zijn aan 1 of meer activiteiten. Dus het werkt.

Deze avond werd ingeleid door Aart Mak, dominee, filosoof, Twitteraar, pastor, auteur, maar bovenal retoricus want Aart kan een groep mensen een avondlang boeien met zijn beschouwingen over de Kerk anno 2012. De oude Grieken vonden dat je een goed spreker was als je in je toespraken 3 basiselementen toepaste: Ethos (geloofwaardigheid), Pathos (je eigen emotie bij het onderwerp) en Logos (kennis en logische opbouw). Deze aspecten zaten duidelijk in de toespraak van Aart. Hij kent het verleden en de traditie van de Kerk, door zijn opvoeding en studie. Hij kent de problematiek van de huidige kerk door zijn werk en zijn staan in de wereld. En hij heeft een toekomstvisie waarbij hij optimisme uitstraalt.
Aart schetste ons eerst, heel herkenbaar, de Kerk van de vorige eeuw: standvastig, vanzelfsprekend, vol conformering en saamhorigheid. Maar het geestelijk landschap is enorm veranderd, we leven in een overgangstijd. Zo’n 150.000 leden verlaten jaarlijks de kerken in Nederland en ‘Christelijk’ heeft een negatief imago. De  individualisering heeft als gevolg dat de Wij generatie tot een Ik tijdperk is geworden. En dat individualisme is ook zichtbaar in de kerk. Daarbij hebben de emancipatiegolven, het hogere opleidingsniveau, de media, internet, kortom de nieuw tijd geleid tot een tijd van Beweging. En dat analyserend komt Aart bij de bijbel terecht een boek waarin het ook vaak gaat over beweging en loslaten, het waagstuk aangaan. Aart vindt dat kerkmensen niet de weg van de Heimwee moeten kiezen: ‘als de kerk de oude waarheid wil vasthouden gaat ze het verliezen’. Hij ziet in deze tijd ook vele nieuwe mogelijkheden voor geloof, spiritualiteit en zingeving. Het bijeenkomen op zondagmorgen om te luisteren, geloof te delen, ontvankelijk te zijn voor de traditie, met elkaar dankbaar te zijn maar ook  te wapenen voor de teleurstellingen van het Leven is zeer waardevol. Dat moet de kerk blijven bieden. Aart is er optimistisch over dat dit blijft bestaan al zullen de groepen kleiner en anders worden. ‘Er is veel gezaaid in  de afgelopen eeuwen door het Christendom, ook in de kunst en de architectuur’. Daarnaast moet de kerk oog hebben voor onze tijd en moeten we elkaar de Trage  Vragen durven en  blijven stellen, de vragen over het Leven, de bestemming van de mens, vragen over ziekte en gezondheid, leven en dood. Vragen over wie  je nu echt bent als mens, welk bijbelverhaal jou aanspreekt, hoe je rechtvaardigheid ziet en nastreeft. Aart pleit voor aansluiting met anders gelovigen of anders denkenden  en noemt dat de noodzakelijke ‘democratie in geloof’. Hij roept de kerk op te laten zien wat die in huis heeft. En vindt dat Woerden trots mag zijn op zo’n programma  als Geloof en Cultuur. ‘Maak in vertrouwen de Beweging mee; en dat we niet meer precies weten hoe het allemaal zit geeft ook bevrijding!’ Blijf de creativiteit en de inventiviteit zien , ook in deze tijd, ook bij jongeren.
Ik eindig met een zin die bij mij bleef hangen deze avond:

‘deze tijd vraagt dat de kerk afstemt op de zoekende mens’. Aart heeft ervaren dat een geestelijk nomade  op de Weg allerlei mooie ontdekkingen doet. Hij heeft een website met een aantal van zijn ontdekkingen fraai in Taal gevangen; www.tuimeltekst.nl.  Die ga ik regelmatig bezoeken.

Jan Pis

In ons dorp hadden veel mensen vroeger een bijnaam. Soms wist ik echt niet wat de echte naam was van Piet de Slak, Kees de Bibber (de schilder) en meneer Hukkukkuk (hij stotterde erg). De familie Uittenbroek had geen bijnaam nodig, die achternaam was al gek genoeg.
Bij Jan Pis in het Laageind kon je  een jampotje met urine inleveren. Daaruit kon hij vertellen hoe je  toekomst vooral op medisch gebied eruit zou zien. Niet zo gek toch? Volgens mij gebeurt er in die  supermoderne ziekenhuizen van ons niet veel anders.
Vandaag werden de middeleeuwse (?)  Piskijkers in Trouw vergeleken met de Peilingen zo rond de verkiezingen. Alsof die opiniepeilers er helemaal naast zaten. Volgens mij klopten de aangekondigde trends toch wel aardig: PvdA en VVD in een tweestrijd, de halvering van het CDA ( slik) en de achteruitgang van  de PVV. Het is met die peilingen net als bij Jan Pis, als je  er in wilt geloven dan hecht je er waarde aan en anders neem je het met een korreltje  zout. Nu kan de stoelendans om de kabinetszetels starten tussen Rutte en Samsom.  Ik denk dat D66 en het CDA  ook mee mogen doen en het in 3 weken gepiept is.

Amsterdamse Stelling

Gisteren, zondag 9-9, maakten we een  flinke Hollandse Riviertjes Fietstocht langs  de Greft, de Kromme Mijdrecht, de Amstel, de Waver en via de Vinkeveense Plassen terug langs de Kamerikse Wetering. In Uithoorn raakten  we in deze route de zogenaamde Stelling van Amsterdam, een verdedigingsstelsel van wel 135 km lengte rond onze hoofdstad. Het was destijds een waterlinie: een combinatie van land onder water zetten en daartussen vestingen, forten en batterijen. Wegens Monumentenweekend was een aantal van de vele bouwwerken opengesteld en zo kwamen we  in en op het fort bij Uithoorn terecht.
Een uniek bouwwerk die Stelling van Amsterdam. Het staat niet voor niets op de Werelderfgoedlijst van de Unesco. Toen het klaar was zo rond 1914 was de wapentuigtechniek inmiddels zo gevorderd dat het hele  systeem niet meer ging werken. Toch mooi dat het niet gesloopt is en allerlei clubs, verenigingen en recreanten in en rond deze 46 forten een fantastisch onderdak vinden.

Paralympics

2 Woerdense meiden halen prachtige resultaten op de Paralympics in Londen deze week. Esther Vergeer en Jiske Griffioen behaalden goud en brons bij het rolstoeltennis. En vanmiddag volgen er nog meer medailles. Esther kom ik regelmatig tegen in de stad en Jiske was vroeger ons overbuurmeisje. Ik weet hoe moeilijk ze  het gehad heeft als kind met haar handicap en bewonder daardoor nog meer deze prestatie!
Mijn eigen sporten is inmiddels op een laag pitje gekomen. Ik heb me deze week uitgeschreven bij de Runnersclub Woerden. Na mijn voetblessure in het vroege voorjaar is het er niet meer van gekomen te starten met trainen en  als de motivatie ontbreekt kun je beter stoppen. Anders blijft dat gevoel knagen  elke zaterdagochtend 'ik had beter kunnen gaan trainen dan de krant lezen...'
Ik heb een erg leuke tijd gehad bij de RCW. Prima trainingen, leuke sfeer, goede gesprekken. Ik heb er sportieve reisjes kunnen organiseren naar Oostenrijk en Marokko. Als lid van het bestuur heb ik nog geregeld dat we na elke training gratis Thee konden drinken. Als ik over 30 jaar terug kijk op mijn leven heb ik toch maar deze Steen verlegd in een Riviertje op aarde!

Knevel

Woensdagavond ben ik door de EO uitgenodigd in het publiek te zitten bij de live TV uitzending van '1 voor de Verkiezing' vanuit een soort Glazen Huis midden in Utrecht. Deze avond wordt geleid door Andries Knevel en Thijs vd Brink en zal natuurlijk in het teken staan van de verkiezingen volgende week. Diederick Samsom is hoofdgast. Wie er verder als gasten komen weet ik nog niet maar er is een avondvullend programma aan gekoppeld, dus ik moet me al vroeg melden. De uitzending is van 23-24 uur. Tevens heb ik een verklaring moeten ondertekenen dat ik me correct gedraag en de uitzending niet mag verstoren. Ook mag ik geen reclame maken voor iets of iemand..... Da's nou jammer.
Ik denk wel dat Nederland zo'n beetje Debatmoe aan het geraken is na al die mediaoptredens van steeds dezelfde mensen. Nog een week vol houden en dan mogen, nee moeten we van ons democratische recht gebruik maken.
UPDATE: Het was een boeiend gesprek waarin het over belangrijke items ging, naar elkaar geluisterd werd en ook gelachen kon worden. Naast Samsom was priester Antoine Bodar aanwezig. Hij vertelde heel mooi hoe hij om zou gaan met ingewikkelde medische behandelingen bij oude mensen. 'Maak de dood tot je vriend en accepteer de eindigheid van het leven'.  Het leek op de filosofie van  Epictetus.
Ook  een journalist van de Telegraaf en een stemdeskundige hadden een boeiende inbreng. Wel grappig die spanning rond zo'n rechtstreekse uitzending mee te maken. En nog snel Diedericks glimmende hoofd even schminken in een pauzemoment.....

Nieuw in TV land is Het Tweede scherm waarbij iedereen mee mag doen en meteen kan reageren. Alsof iedereen overal verstand van heeft. Ik wil niet zover gaan als Plato dat alleen filosofen een land kunnen regeren, maar laten we nog wel  wat ruimte bieden aan deskundigen.  En op z'n minst zelf ook tijd nemen om over ingewikkelde thema's na te kunnen denken en te bestuderen voordat je je mening vormt, laat staan geeft.

Zomer Passie

De Mattheus Passion associeer ik met de 40 dagen tijd, het ontluikende voorjaar, de maart-stormen buiten, mijn pogingen om de vastentijd vorm te geven.
Gisteren beleefden Willy en ik, toch wel heel anders,  een Zomeravond - Mattheus uitvoering in Muziek Centrum Vredenburg. In het kader van het festival Oude Muziek hadden we kaartjes gekregen via dagblad Trouw. Het was een prachtige uitvoering onder de bezielende leiding van de in de Barok gespecialiseerde Belgische dirigent René Jacobs. Hij dirigeerde een volledig Berlijnse equipe met prachtige solisten. Heel indrukwekkend vond ik de lange stilte na afloop.... Nederland met z'n passie voor de Passie weet hoe het hoort.  Tijdens de uitvoering werden de teksten van Bach,  in het Nederlands vertaald, geprojecteerd. Je komt er dan achter dat het toch wel erg door zijn tijd bepaalde theologische beelden zijn die Bach ons voorschotelt. In de handboeken Christendom wordt het Piëtisme genoemd.

Ook vandaag hebben we, na een boeiende kerkdienst,  op de Uitmarkt in Utrecht rondgedwaald, met overal leuke kunst, politieke debatten op straat, een eetmarkt in de Twijnstraat en een Sterke-Vrouwententoonstelling in  het Catharijneconvent. Het was al met al een cultureel weekend. Ik weet nu waarom op de Middeleeuwse schilderijen van de gekruisigde Christus vaak enkele beenderen en een schedel worden afgebeeld onder het kruis. Het is een verwijzing naar Adam die volgens de traditie begraven zou zijn onder Golgotha. De preek is dan, dat Christus door zijn dood en opstanding de erfzonde, begaan door  de Mens, heeft overwonnen. Het bloed  van Christus druppelt  op de schedel van de eerste zondaar: oervader Adam. Wat een symboliek. Dus zowel schilders als  muziek schrijvers (Bach) hadden als hoofddoel met hun kunst: preken!

Ook weet ik nu waarom  vrome Katholieke vrouwen een lange tijd 'Klopjes' werden genoemd. Voor het antwoord moet je naar dit museum, maar wel opschieten want de tentoonstelling stopt begin oktober.

Filosofen

Dagblad Trouw start vandaag met een mooi initiatief. In een tijd  van one-liners, vervlakkende discussies en waan-van-de dag-denken komt er een serie boeken uit over 12 grote filosofen die het denken in onze westerse wereld sterk beïnvloed hebben. Vandaag het eerste deel over Friedrich Nietzsche, ik citeer deze wonderlijke denker regelmatig in mijn blogs.
De andere 11 lijken me ook erg boeiend. Nu nog tijd vinden om alles volgens de methode van de Lectio Divina -'herkauwend'- te lezen.

Benedictijns Leiderschap

Deze week verschijnt een nieuw boek over de Benedictijnse filosofie:

De schrijfster is Yvonne Nieuwenhuijs. Deze week had ik e-mail contact met haar. Zij geeft net als ik  lezingen en cursus over de regel van Benedictus, maar dan op een prachtige locatie namelijk in Nursia, Italië. De geboortestreek van Benedictus.
Op 14 september geeft Yvonne een presentatie van haar boek in de Benedictijner Abdij van Egmond. Ik ben daarbij uitgenodigd en hoop met dit boek weer nieuwe inspiratie op te doen!

 



UPDATE: op 14-9 heb ik de presentatie en een mooie  workshop van Yvonne bezocht in de abdij van Egmond. Een inspirerende middag in een prachtige omgeving.

Klimt

Na het behangen van de slaapkamer hebben we aan de muur naast onze nieuwe 'shutters' een kopieschilderij gehangen van Gustav Klimt. We zagen deze  afbeelding bij de IKEA en vonden dat het thema en de kleur mooi pasten in het geheel van onze verbouwing. Nu ik elke avond op z'n minst even naar dit werk van Gustav Klimt kijk, ben ik een boekje over deze Oostenrijkse schilder gaan lezen. Het was een bijzonder mens in een bijzondere tijd: Wenen, rond 1900. De schilderijen van Klimt hebben 1 hoofdthema : De Vrouw. De kleurstelling is heel bijzonder vooral ook omdat hij veel goud gebruikte. In de preutse Victoriaanse tijd werd hij al snel als een pornografisch schilder betiteld, maar dat valt reuze mee hoor. Anders zat hij echt niet in de collectie van IKEA.  Maar Klimt durfde wel veel meer af te beelden dan gemiddeld in die tijd. Het was ook de tijd waarin Freud zijn vaak sexueel gerichte theorieën opstelde.

De titel van ons schilderij is : Waterslangen. De stijl van Klimt, de Jugendstil, houdt van de wereld van het water met z'n glibberige algen, venusschelpen en  koraalkleuren. Vissevrouwen met veel symboliek. En dat in onze slaapkamer.

Areopagus

Het gebied zuidwest Turkije en zuidoost Griekenland, waar ik vorige week rondreisde, is de bakermat van de antieke wereld. Geweldig al die tempels, agora’s, stoa’s en andere resten uit de Hellenistische en Romeinse periode waar we tot aan onze cultuur zoveel aan te danken hebben. Zowel Turkije als Griekenland hebben talloze antieke plaatsen opgegraven en opengesteld voor het publiek. In Griekenland vaak met enorme Europese subsidies…
Hoogtepunt is natuurlijk de Acropolis in Athene. Aan boord van het cruiseschip had ik tijd om via mijn e-reader veel te lezen over en van de filosofen uit dit gebied. Natuurlijk Plato en Aristoteles, maar Epicurus past hier ook prima. Hij was de filosoof van het nastreven van genot en het vermijden van verdriet, angst en pijn. Hij leerde zijn volgelingen om (matig) genietend en onverstoorbaar te leven. In een soort commune in Athene, de ‘tuin’, verkondigde hij deze filosofie en leefde ernaar.

In het fantastische Archeologisch Museum van Istanbul – op 5 minuten lopen van ons hotel – zag ik een onlangs gevonden beeld van Psyche, de Hellenistische mythologische verbeelding van de Ziel. Hier is dus het idee ontstaan van de scheiding ziel en lichaam, verder uitgewerkt door Plato en de latere Neo Platonisten, overgenomen door Augustinus en de kerkvaders. Weer anders uitgewerkt door Descartes en ter discussie gesteld door de Verlichting en Kant.

Nietzsche noemde het Christendom dan ook ‘Platonisme voor het volk’. Tot aan heden denken we na over deze scheiding psyche – lichaam, zeker met de huidige neuro-wetenschap.

In Athene heb ik op de plaats gestaan waar de apostel Paulus de Griekse filosofen toesprak: bovenop de Areopagus, een kale rots dichtbij de Acropolis.

Het verhaal staat in het bijbelboek Handelingen, hoofdstuk 17. Als publiek had ik nu m'n eigen dochter die braaf naar mijn verhalen heeft geluisterd. 'Zullen we dan nu Griekse salade gaan eten' was haar Epicuristische reactie.....

Santorini

Een cruise is een mix van elementen van een luxe resort, een all - in camping, een drijvend hotel en een rondreis. Het was een geweldige ervaring die ik vannacht met dochter Willemijn heb afgesloten. Het grote voordeel is dat je geen koffers hoeft te sjouwen en niet uren in een bus gaat zitten en toch op de mooiste plekken komt. Vanuit de havens waren de culturele bezienswaardigheden vaak lopend te bereiken. Of via een taxi ritje of dolmus. Alleen in de haven van Athene boekten we een excursie vanaf de boot. De combinatie 's nachts varen, 's ochtends vroeg allerlei culturele dingen doen en 's middags naar het strand of in de zon / wind op het dek van het schip beviel ons prima.  Hoogtepunten waren voor mij de relaxte sfeer aan boord van zo'n schip waar altijd wel iets te doen is of muziek wordt gemaakt door de huisband, de prima hut, het  fantastische eten aan boord. Het bezoek aan de 2 hoofdsteden Istanbul en Athene was ook groots, maar we waren beiden verliefd op Santorini, het Griekse vulkaaneiland. Dochter Willemijn zag hier de mooiste kleurstellingen die ze ook in haar nieuwe huis wil gaan toepassen.

In Athene beklommen we natuurlijk de Acropolis met de beroemdste tempel ter wereld, het Parthenon.
Op Patmos bezochten we de grot waar Johannes zijn Openbaringen kreeg.
In Izmir was de sfeer op de Oude Bazaar geweldig en bekeken we de opgravingen van de oude Agora.
Het Griekse Rhodos is een fraai ommuurde stad met ook een gezellig strandleven.
In Istanbul maakten we het einde van de Ramadan mee, het suikerfeest,.... een gezellige chaos waarbij 20 miljoen mensen allemaal op straat gaan lopen.....
Heb je vooroordelen ten aanzien van een cruise? Schrap ze uit  je systeem en probeer het uit!  

Buren

Het jaarlijkse uitje met de 2 Krasse Tachtigers, Oma en Tante Tinie, ging gisteren naar landgoed Marienwaerdt, achter de plaats Beesd. Het is het grootste landgoed in Nederland dat nog in particuliere handen is. De baron heeft zijn landgoed opengesteld om er te wandelen, fietsen en lekker te eten. We bezochten er onder meer de Zorg-imkerij en het pannenkoekenhuis. Daarna gingen we naar het schilderachtige vestingstadje Buren waar ons Oranjehuis banden mee heeft. Willem van Oranje is hier getrouwd en in de kerk van Buren liggen Oranjes begraven. Beatrix is gravin van Buren. Het voormalige weeshuis is een prachtig Renaissance gebouw. Ik wist niet dat we ze zo mooi in ons land hebben.
Het was al met al een  Oranje dag met ook nog Goud voor Epke en Dorian op de Olympische Spelen.

Cruise

Vandaag kreeg ik de papieren binnen van de Cruise die ik volgende week met dochter Willemijn ga maken. Het is het cadeau ter ere van haar afstuderen aan het HBO. De diploma uitreiking is al lang achter de rug, maar tot nu toe hadden we geen tijd voor een reis. Nu wel. Na enkele dagen Highlights van Istanbul gaan we cruisen tussen Turkije en Griekenland. Met uitstapjes naar o.a. Patmos, Kreta, Izmir en Athene. Het centrum van de Klassieke Filosofie en het ontstaan van het Christendom, maar daar zal ik het niet de hele dag met Willemijn over hebben!
Hoewel ik nog erg bij moet komen van het overlijden van m'n zwager stel ik me nu in op: Ik heb er zin in!

We eindigen 19 augustus, als het Suikerfeest is in Turkije.

Moses

Vandaag deden  we een dagje Den Haag en bij het slenteren door het museum Galerij Prins Willem V begon m'n hart plotseling sneller te kloppen: daar hing een echte Uyttenbroeck. De catalogus legde uit dat Moses van Uyttenbroeck (1595-1647) een schilder en etser was uit de Gouden Eeuw. Hij was  goed in portretten, landschappen, mythologische taferelen, maar vooral  in erotisch getinte bacchanalen. Dat waren woeste, Dionysische drankfeesten uit de tijd voor de jaartelling. Erg zondig allemaal in ogen van de Goudeneeuwers, maar wel leuk om te schilderen. Moses kon er van leven meldt Wikipedia. Het Mauritshuis in Den Haag heeft een paar Uyttenbroecken maar wegens een verbouwing hangt dit herderslandschap nu in genoemde schilderijenverzameling van de stadhouder.
Ik ga de schilderijen van m'n oudste zus toch eens wat beter bekijken met zoveel talent in de genen!

Geloof&Cultuur

In de PKN kerken in Woerden wordt jaarlijks een programma gemaakt dat we Geloof en Cultuur noemen. Het zijn zeer afwisselende kerkelijke activiteiten die plaats vinden naast de zondagse liturgische bijeenkomsten.

Ik heb deze week mijn bijdragen voor dit programma van het kerkelijk winterseizoen ingeleverd. Het totaal wordt in augustus gepubliceerd  in een fraai boekwerkje.

Mijn programmaonderdelen zijn:

1. kloosterweekend bij de Karmelieten - Brugge in november
2. 2 cursusavonden die ik zelf geef rond de Benedictijnse Wijsheid in januari 2013, de maand van de spiritualiteit
3. Themareis naar Marokko in februari 2013, langs de Koningssteden en enkele dagen in Marrakech
4. 4 lezingen en gespreksavonden in het kader van de commissie Joden – Christenen, met als inleiders Rabbijn Shmuel Katz, TV presentatrice en theologe Jacobine Geel, professor en spraakmakend auteur Cees den Heijer en Hans Berkheij uit Woerden, die een lezing geeft over archeologie in Israel.

Volgens mij boeiende onderwerpen. Tip: meld je aan!

RIP

Woensdag 18 juli  hebben we onze fietsvakantie plotseling moeten afbreken door het overlijden van de man van m’n jongste zus, zwager Cor.  Heel raar zo’n kom-maar-snel-terug-telefoontje.

We hadden net een pelgrimspad gelopen in het Bergisches Land, achter Keulen.  In een bedevaartskerk  heb ik een kaarsje gebrand, ook voor Cor, want ja die lag in het ziekenhuis omdat hij wat benauwd was. Maar waarschijnlijk mag hij  morgen weer naar huis was de laatste melding. Op dat moment is hij zo ongeveer overleden.

Ik kende Cor al vanaf de lagere schooltijd, we zaten in dezelfde klas van de dorpsschool. In de pauzes gingen we stiekem chocolademelk drinken bij de zorgzame moeder van Cor. Ik mocht zelfs op z’n verjaardag komen. Op Koninginnedag probeerde iedereen z'n fiets  nog mooier te versieren dan die van Cor. Dat lukte nooit. En Cor ging met zijn ouders naar het Buitenland op vakantie. We wisten het wel:  Cor is enig kind..., daar kwam het door.

Pas later beseften we ons als dorpsjongens dat hij daardoor ook wel vaak erg eenzaam was.

Later kwamen we elkaar weer tegen als familieleden en hebben we veel lief en leed met elkaar gedeeld. Met de twee gezinnen zijn we vaak op vakantie geweest, naar Italië, Zwitserland, Frankrijk. Cor reed met z'n 'meiden' in de volgeladen bouwbus. Ik las de kaart en regelde de zaken in dat lastige Frans of Italiaans.

En als vakman - zwager heb ik Cor vaak gevraagd of ik een stukje gereedschap mocht ‘lenen’ bij een klemmende deur of een net niet passend IKEA meubeltje. Ik kom wel even langs was dan zijn begripsvolle reactie, doe er zelf nog maar niets aan….

Bizar als je een leeftijdgenoot opgebaard ziet liggen. Hij is 58 jaar geworden.

Rust In vrede!

Update: vandaag, 24 juli hebben we Cor zoals dat heet ter aarde besteld in Waarder. Op een waardige en emotionele wijze. In de bloemstukken waren zijn gereedschap en laatste bouwtekeningen verwerkt.

Geheugen

Deze week is klusjesweek en omdat ik bij voorkeur geen klusser ben onderbreek ik het behangen en witten van de slaapkamer vaak met koffie drinken, even tv kijken, iets ophalen bij de Gamma.... Vanmorgen, onder de koffie, belandde ik bij  de geheugentrainer van omroep MAX. Dat is nog knap lastig dat onthouden van boodschappenlijstjes of simpele vragen bij een net bekeken filmpje  beantwoorden. Het ging in dat programma ook over je oudste herinneringen.Voor mij is dat het zitten in de kinderstoel en spelen met de daarop bevestigde gekleurde houten balletjes, de kinder - app van de 50er jaren. Je leerde daarmee tellen en de kleuren benoemen. Dat scheelde weer een paar maanden kleuterschool.

De zussen vonden het wel wat,  zo'n broertje, al lag ik wel vaak en lang in het ziekenhuis wegens acuut reuma. Die traumatische herinneringen aan het Woerdense ziekenhuis en de dagelijkse penicilline spuiten  heb ik allemaal gewist uit mijn geheugen!