Stille Week

Er is veel Spirituele Drukte in deze Stille Week in de vorm van  kerkdiensten, Paaswake, ontbijt in de kerk, Vastenactie, Kruisprocessie, Mattheus Passion, gezamenlijk The Passion kijken in de kerk, Paasdiensten, vanavond al de Paasviering met de school van mijn oudste kleinzoon.
Vroeger wisten wij Protestanten niet zo veel raad met dit hoogtepunt aan Christelijke feesten. Een extra lange preek kan ik me herinneren van het Paas'feest' in onze kerk. En een slotlied met een Trompet erbij. Nu we de symboliek weer meer ontdekt en ontgonnen hebben begint het echt op Feest te lijken. De Katholieke kerk was altijd al goed  in dat feesten... Nog meer reden om snel samen te gaan.
                                                         Lees hier mijn Paaswens

UPDATE 30-3: de 'Mattheus' in het Concertgebouw was weer prachtig, we gaan volgend jaar weer....

Bach 333

Vandaag is het precies 333 jaar geleden dat de grote Johann Sebastian Bach geboren werd. Volgende week beginnen alle Mattheus-Passion uitvoeringen weer, die in ons land zo populair zijn. Ik ga met Imca naar de uitvoering op Goede Vrijdag in het Concertgebouw in Amsterdam, een mooi verjaardagscadeau. Over de Mattheus is al veel geschreven, ook over de cijfersymboliek die Bach in dit meesterwerk zou hebben verwerkt. Dat gaat dan zo: het getal 3 staat voor Vader, Zoon en Heilige  Geest, 3x3x3 is 27, er zijn 27 recitatieven in de Mattheus, 27x27 = 729, het totaal aantal maten waaruit dit  stuk bestaat. Als je de naam Bach omzet in cijfers volgens het Latijnse alfabet kom je uit op 14, Jezus zingt 14 keer. Enzovoorts. En dan vandaag dus het getal 333....
Ik heb niets met dit soort getallenmystiek, maar vind het wel grappig om er over te lezen. Volgende week gaan we  heerlijk zitten in de fijne stoelen van het concertgebouwbalkon en ruim 3 uur genieten van prachtige muziek. Misschien wel 3 uur en 33 minuten.
Mijn favoriete muziek programma 'Podium Witteman' besteedde ook aandacht aan deze geboortedag:

                  

Auguste Victoria

Tijdens mijn werkdagen probeer ik een leuk en geschikt plekje te zoeken om de boterham te nuttigen. Vaak is dat op een school, regelmatig  in de auto, soms op een parkeerplaats of in een La Place. Vlak naast een van de scholen waar ik kom ligt de Auguste Victoria rozentuin, het is de tuin die keizer Wilhelm II naast zijn kasteel in Doorn liet aanleggen voor zijn vrouw. Een prima lunch plekje, zeker met die felle voorjaarszon van vandaag. De duizenden rozen die hier aangepland zijn hebben nog niet veel zin tevoorschijn te komen in dit koude voorjaar.

Kloostermensen

vandaag een stukje geschreven voor de website van onze kerk:

Kloostermensen

In het nieuwste boek van schrijver/presentator Leo Fijen en monnik Thomas Quartier staan 20 boeiende interviews met monniken en monialen (kloosterzusters). Een van de geïnterviewden is broeder George Pijnacker. Veel Woerdenaren kennen George als de  gastenpater van Affligem. Hij is na zijn verhuizing 4 jaar geleden naar de abdij van Egmond daar ook gastenbroeder geworden en we hebben hem in Egmond ook ontmoet.  George doet in dit boek mooie uitspraken over het kloosterleven, zijn geloof in God, het willen navolgen van Jezus en over hoe zinvol het leven in een kloostergemeenschap voor hem is. Voor George is het kloosterleven niet doodlopend maar doorlopend.  Een lezenswaardig boek over een bijzonder mensentype: de ‘kloostermens ‘.

Rie Theater

In Woerden is onlangs een nieuw theatertje geopend,  het Rie Theater,  in een kelder in de de Franse Steeg. Leuk zo'n cultureel initiatief. Ik ga hun agenda goed volgen want het ziet er sfeervol en experimenteel uit. Gisterenavond was ik er met zoon JW en Imca met haar dochter voor het grote plaatselijke politieke debat rond de gemeenteraadsverkiezing. Het was een levendige gedachtewisseling met als voornaamste thema's de duurzaamheid van Woerden en uiteraard 'de Randweg'. We zijn voldoende toegerust voor de verkiezing van volgende week. Nu nog nadenken over het referendum. De uitslag kunnen we ook gaan meemaken in het Rie Theater.

Pieter Pourbus

In het Gouds museum is tot  17 juni een unieke tentoonstelling ingericht van de schilder Pieter Pourbus, geboren in Gouda en vooral gewerkt  in Brugge. Daar in Brugge is hij erg bekend en ik heb zijn werk al eens bewonderd in het Groeninge museum. Nu dus een tentoonstelling in zijn geboortestad. Pourbus leefde in de onrustige 16e eeuw, de tijd van de reformatie, Noord Nederland gaat over op het protestantisme, kerken worden bestormd, de maatschappelijke veranderingen zijn enorm. Het is terug te zien in zijn werk, enerzijds nog Middeleeuws, maar ook de kenmerken van de Renaissance zijn zichtbaar in zijn altaarstukken. Ik ga snel een bezoek plannen.

Op Weg Naar Pasen

Elke dag, in de 40 dagen tijd, of Vastentijd zoals Katholieken deze tijd noemen, loopt de pastoor van woerden, Huub, om 9 uur een Vastenwandeling. Hij nodigt iedereen uit met hem mee te lopen. Vandaag liep ik met de groep mee en gingen we een rondje door de omgeving van Woerden. De bijeenkomst start met een korte Bijbellezing en een lied en eindigt uiteraard met koffie en gezelligheid. Onderweg had ik een mooi gesprek over de toekomst van de kerk en het belang en de meerwaarde van samenwerking tussen Katholieken en Protestanten. WRK, Wederzijdse Respectvolle Kruisbestuiving noemde ik dat eerder deze week in een gespreksavond, ook over de Rooms Katholieke kerk, met onze predikant Joost. Huub en Joost, het zou een mooi spiritueel en pastoraal duo zijn.....

Lezing

Donderdag geef ik een lezing voor de Chr. Vrouwenvereniging 'Samen op weg' in Waarder over het kloosterleven. Het AD schreef er een stukje over vandaag.

In mijn lezing ga ik uitleggen wat je van het (Benedictijnse) kloosterleven kunt leren ook als je niet in een klooster woont. Ik zal ook een groot aantal boeken meenemen die over dit onderwerp gaan. Wellicht maak ik een paar mensen nieuwsgierig, dan is mijn doel al bereikt.

Ik ga m'n lezing starten met een paar citaten uit een artikel van het Nederlands Dagblad van vandaag waarin over de opvallende groei van kloosters geschreven wordt. Dit naar aanleiding van een nieuw boek van Leo Fijen en Thomas Quartier over 'Kloostermensen'. Het citaat uit het ND past wel bij het protestantse Waarder:

Opvallend: bij de nieuwelingen in de kloosters zitten geregeld voormalig protestanten. ‘Kloosters horen bij de Rooms-Katholieke Kerk, maar het is geen toeval dat protestanten daar graag komen. De soberheid, eenvoud en het gedisciplineerde leven is heel protestants. Het kloosterleven is ontdaan van alle frivoliteit om je te richten op God.’

Update:  het was een druk bezochte avond met zo'n 45 belangstellende vrouwen. De beamer wilde het eerst niet doen maar gelukkig kreeg ik 'm weer aan de praat. 2 zussen waren er ook en vroegere buurmeisjes....Veel leuke reacties!

Vuurwerk

Vuurwerk vandaag bij de verjaardag van kleinzoon Jax.

 2 jaar al weer, nou dan ben je wat hoor!

Tussen Filosofen

De kerken zijn groots en imposant in Rome, de Sint Pieter, de Santa Maria Maggiore, San Giovanni in Laterano, San Clemente, Maria del Popolo, het houdt niet op. De kleinere, meer intieme kerken vond ik vaak mooier en ook prachtig beschilderd met fresco's en vol kunst.

 

In de Vaticaanse musea is het niet alleen religieuze kunst waarmee de zalen gevuld zijn, ook de antieke wereld en de  filosofie krijgt een belangrijke plaats, zoals in de Stanza delle Segnatura van Rafael waarin Plato, Aristoteles en Socrates centraal staan. Deze wereldberoemde fresco heet ook wel de Atheense School.
De Rationele zoektocht naar de Waarheid wordt hier uitgebeeld in kunst. En dat is dus ook te zien in het Vaticaan. Bij het geloof hoef je niet je verstand uit te schakelen is voor mij de boodschap van al deze filosofen in het centrum van de kerkelijke macht.
Mijn filosofielezingen starten vaak met deze afbeelding. Plato in het midden die omhoog wijst naar het Hogere, het hemelse, het transcendente. Aristoteles met zijn boek de Ethica in de hand die naar beneden wijst, het waarneembare, alles wat meetbaar en empirisch te onderzoeken is. 2 basale denkwijzen die onze filosofie en theologie tot heden ten dage beïnvloed hebben. Ik zag deze fresco deze week voor het eerst 'live'.

Pietro Berrettini

Natuurlijk staan de beroemde MichelAngelo, Leonardo da Vinci en Rafael centraal in de musea en kerken van Rome. Ze waren schilder, beeldhouwer en architect tegelijk. Die fresco's in de Vaticaanse musea van hen zijn ongeëvenaard. Maar ik was ook erg onder de indruk van de kunstwerken van Berrettini. Zijn schilderij van de Roof van de Sabijnse Maagden wordt wel gezien als het eerste  belangrijke Barok schilderij. Hij schildert dit klassieke mythische thema alsof je er zelf bij bent.

Het schilderij hangt in de Musei Capitolini, ook een must om een halve dag voor uit te trekken.
Verder zijn de mooiste werken van Caravagio in Rome te zien, vaak in de gratis toegankelijk kerken.

 

Omdat de rij wachtenden kort was ben ik een groot gedeelte van de 1400 zalen van de Vaticaanse Musea door gelopen. Daar trekt de kunstgeschiedenis aan je voorbij.

Kapel van Maria Immaculata

Na de velen honderden Madonna col Bambini (moeder met kind) (link) is de moderne religieuze kunst van Dali, Van Gogh of Henri Matisse een esthetische verademing. Die pausen hielden wel van verzamelen zeg. Of was het roof...?

 

In april starten Imca en ik een uitgebreide vervolgcursus bij de Vrije Academie om de kunstgeschiedenis nog beter te leren kennen. Na mijn bezoek aan Athene in oktober en Rome, nu, heb ik al een goede basis te pakken.

Sinaasappels in de sneeuw, Rome, februari 2018

Trevi Fontein 

Ratto di Proserpina

Eigenlijk gingen we maar voor 1 belangrijk doel naar Rome de afgelopen dagen: het zien van Bernini's beeldhouwwerk en hoogtepunt: de Proserpina. Toveren met marmer werd het genoemd in de cursus Kunstgeschiedenis van de Vrije Academie die we in de winter volgden. We hebben er inderdaad ademloos naar gekeken in de Galleria Borghese.  Hoe kreeg hij het voor elkaar uit een stuk steen. Barok in z'n puurste vorm.

Verder bestond ons zeer afwisselende lange weekend uit het bezoeken van prachtige musea, kerken, opgravingen, het Colosseum, spaanse trappen, Trevi, Pantheon, het Vaticaan, met daarbij veel cappuccino's en pasta's. De heenvlucht was geschrapt, de terugvlucht zwaar vertraagd. Het begon met veel regen, daarna volop sneeuw en zon. Op zondag een pausbezoek en ook kreeg Imca griep waardoor we eerst niet terug konden vliegen, hotelwisselingen...; kortom never a dull moment, een extra reden om snel weer eens terug te keren naar SPQR!

Dat witte vlekje is paus Franciscus;

Later meer foto's van de overweldigende schilderkunst in de stad.

 

 

Geen Randweg

Er wordt in mijn wijk nu een actie gevoerd tegen een omstreden plan in de gemeente Woerden, tegenover mijn huis; daar zou een randweg moeten komen dwars door het prachtige weiland. En vanwege  het spoor moet die randweg de hoogte in... als een muur door het landschap. De kosten zijn ruim 35 miljoen, het zal een paar minuten tijdbesparing opleveren om op de A12 te komen. Het plan zal sluipverkeer aantrekken, het heeft een negatief effect op de luchtkwaliteit en natuur, onze OZBelasting gaat aanzienlijk omhoog; kortom: Niet doen!Onnodig.
Situatie nu:

Wordt:

Bij de gemeente raadsverkiezing in maart zal dit in Woerden een belangrijk item worden. De actie groep is al vast gestart met handtekeningen verzamelen: www.geenrandweg.nl

75 Jaar

Dagblad Trouw bestaat 75 jaar, dat wordt vandaag gevierd met een uitgebreid katern waarin veel Trouw lezers aan het woord komen. Al ruim 50 jaar heb ik met deze voormalige Verzetskrant een trouwe relatie. Vroeger lazen we Trouw samen met Opa Uittenbroek en kregen we de krant een dag te laat. Ach de tijd en het nieuws gingen toen aanzienlijk minder snel. Ik knipte stripverhalen uit de oude krant die ik dan weer in een album plakte.

's Morgens om 6 uur ben ik vaak wakker en dan start ik de dag met het downloaden van Trouw op de Ipad. Op zaterdagmorgen bij de koffie de diverse magazines van Trouw lezen, bij voorkeur in het zonnetje, is een feestje. Hoewel het nieuws daar natuurlijk niet altijd feestelijk bij past. Meestal niet zelfs, want Trouw is een serieuze krant die het nieuws en het leven beschouwt en weegt. Vooral de pagina's over filosofie of spiritualiteit sla ik nooit over, maar ook de artikelen over duurzaamheid of verantwoord eten hebben mijn grote interesse. Ephimenco en Stevo Akkerman lees ik altijd. En over het stripverhaal 'Anton Dingeman' heb ik al vaker geblogd en ook ingezonden brieven aan Trouw over gestuurd. Het 'Klein Verslag' van Wim Boevink zijn vaak literaire hoogstandjes. Net als in een intermenselijke relatie ben ik het niet altijd met mijn papieren partner eens en dat houdt de geest scherp. Ik heb onlangs mijn abonnement weer voor een paar jaar verlengd, op weg naar 100 jaar Trouw.

Soldaat Van Oranje

Net als vele landgenoten bezocht ik de musical Soldaat van Oranje. Ik kan me nu goed voorstellen dat deze productie al jarenlang draait en steeds weer verlengd wordt, want  het is een spectaculaire avond. Met allerlei speciale effecten en het ronddraaiende podium. Het is ook een verhaal met een boodschap, welke keuzes had jij gemaakt in deze oorlogsomstandigheden, studeren of het verzet in, Joden helpen of niet, lid worden van de NSB  of illegale krantjes drukken, mensen te hulp schieten of net doen of je neus bloedt. Wat een dilemma's kregen jongeren in die jaren voor hun kiezen. Mijn vader, destijds een tiener,  had er ook mee te maken: verplicht werken in Duitsland of onderduiken.

Ga het zien als je nog niet geweest bent, ik hoorde net op de radioreclame dat er weer tickets te koop zijn tot september.

Week Van Gedenken

'Heer, herinner U de Namen van hen die gestorven zijn'

met een meditatie in muziek van Klaas Jan Mulder

Het Verhaal Gaat

In mijn boekenkast staan vrijwel alle delen van 'Het Verhaal Gaat', een hervertelling van de Bijbelverhalen, geschreven door dominee Nico ter Linden uit Amsterdam. Afgelopen weekend overleed ds. Ter Linden. Het is een mooie manier zoals hij de Bijbel aan ons uitlegt. Kort samengevat: de Bijbelverhalen zijn niet echt gebeurd, maar wel Waar!
'Vrijzinnig' is het etiket dat je er op kunt plakken, die prachtige Bijbelverhalen, vol wijsheid en humor navertellen, los van allerlei dogmatiek of andere catechese wijsheid. Ook in allerlei interviews en krantenartikelen heeft Nico ons uitgelegd hoe je zonder al die opvoedings- of geloofsballast op een menselijke, moderne manier naar de Bijbelverhalen kunt kijken en luisteren en dat is voor mij erg waardevol geweest.
Hij schreef ook een ontroerend boekje met herinneringen aan  z'n vader. Ik ga er deze week weer in lezen.

Zuid Afrika

Gisteren bezochten we het FOX theater in Hoofddorp voor een presentatie van de reis die we komende zomer gaan maken door Zuid Afrika. We bezoeken dan het Oostelijke gedeelte van dit enorme land, met de wildparken, Drakensbergen, panoramaroute, Hluhluwe, St. Lucia, Swaziland en Lesotho. Leuk zo'n presentatie om alvast in de sfeer te komen.
Nu nog een half jaar wachten op vertrek...

Een Laat Kerstverhaal

Vier broers verlieten het ouderlijk huis om te gaan studeren.
Alle vier werden succesvolle, welgestelde dokters en advocaten.

 

Op een dag komen ze bij elkaar, en gaan uit eten, ze vertellen elkaar welke mooie cadeaus ze hun oude moeder, die ver weg in een andere stad woont, met Kerstmis hebben gegeven. De eerste broer zegt: "Ik heb een groot huis voor mamma laten bouwen." De tweede broer zegt: "Ik heb voor honderd duizend euro een filmzaal in dat huis voor haar laten inrichten." De derde zegt: "Ik heb mijn Mercedes dealer opdracht gegeven om een luxe cabriolet bij haar af te leveren."

 

De vierde broer zegt: "Wel, jullie weten hoe graag mamma de Bijbel leest, omdat haar ogen zo slecht geworden zijn kan ze dat niet meer doen, ik kwam onlangs een priester tegen, die me vertelde over een papegaai, die de hele Bijbel kan opzeggen. Het heeft twintig paters 12 jaar gekost om het hem allemaal te leren, maar nu is ie zó goed, dat je alleen maar het hoofdstuk en vers hoeft te noemen, en hij zegt het op. Ik heb moeten beloven dat ik twintig jaar lang ieder jaar honderd duizend euro aan de kerk zal geven om hem te krijgen, maar ik vond dat mamma dat dubbel en dwars waard is.

 

Kerstmis is voorbij en mamma stuurt haar jongens een bedankbriefje. Aan de eerste schrijft ze: "Jan, het huis dat je voor me gebouwd hebt, is zó enorm groot, dat ik er maar één kamer van gebruik, al moet ik wèl dat hele godganse huis schóónhouden. Niettemin, wel bedankt!" Aan de tweede: "Piet, ik ben te oud om op reis te gaan en mijn boodschappen worden thuis bezorgd, dus de Mercedes staat buiten te roesten. Maar het was een aardig idee. Wel bedankt!" De derde kreeg te horen: "Karel, die filmzaal heeft Dolby geluid, en er kunnen wel 50 mensen in. Prachtig! Maar al mijn vrienden en kennissen zijn dood, ik ben stokdoof, en praktisch blind, dus ik kom er nooit. Maar bedankt voor de goede bedoeling!" En de vierde...: "Mijn lieve Henk, jij bent de enige zoon, die genoeg om me geeft om iets te bedenken waar je me écht een groot plezier mee kon doen!
De kip was héérlijk! Héél hartelijk bedankt!"

 

 

Spiritueel Erfgoed

In het Catharijne Convent is zoveel meer moois te zien, zoals dit prachtige Glas in Lood raam van Otto Mengelberg. Het werd gered uit een Utrechtse kerk, die gesloopt werd. Per week verdwijnen nu gemiddeld 2 kerkgebouwen in Nederland, ze worden afgebroken of krijgen een andere bestemming. Gelukkig is er wel oog voor dit cultureel en spiritueel erfgoed.

Luther In Het Catharijneconvent

Ter afsluiting van het Lutherjaar bezocht ik zondag de Luther tentoonstelling in Utrecht. Het is bijna afgelopen, dit interessante overzicht van het leven en de leer en de enorme invloed van Luther op de maatschappij, toen en tot nu toe. Wil je er nog naar toe moet je snel zijn!
Heel interessant zijn de schilderijen met venijnige metaforen zowel van Katholieke als van Protestantse kant uit de 16e eeuw. Op dit schilderij zie je achter de tafel de meest bekende Reformatoren, met een opengeslagen boek, dat verlicht wordt door een kaars. De paus, de bisschop en een monnik proberen het licht uit te blazen.... Gelukkig zijn de tijden veranderd.

De enige toekomst van de kerk ligt denk ik in een respectvolle samenwerking, waarbij we de sterke kanten van de Katholieke kerk verenigen met wat het Protestantisme heeft voortgebracht. Van zo'n kerk zou ik meteen lid worden!

Lees hier mijn eerdere gedachten over de Reformatie

Het Leven Wordt Voorwaarts Beleefd En Achterwaarts Begrepen

Deze uitspraak deed mijn goede vriend broeder George in de aflevering van Kruispunt afgelopen zondagavond. Hij is gastenpater van de abdij in Egmond. Hij begeleidde in dit programma Gert Jan Segers van de Christen Unie tijdens een retraite in de abdij. Ik ben gewend dat George wijze uitspraken doet, dus de moeite waard om deze uitzending nog een keer te bekijken. klik hier voor de uitzending

Creedence Clearwater Revival

Een van mijn goede voornemens voor 2018 is nog iets vaker naar het theater , de concertzaal of musea. We gaan ook een cursus kunstgeschiedenis volgen bij de vrije Academie. Zo kocht ik al kaarten voor Imca en mij naar de Mattheus Passion in maart en ga ik over 3 weken met zoon naar een Amerikaanse band die Creedence Clearwater Revival speelt. Deze nummers heb ik vroeger zoveel  gedraaid op de Philips Pick Up van mijn vader dat ik ze nog letterlijk mee kan zingen. Veel protestsongs en een hoog Vietnam gehalte! Zeventiger Jaren vorige eeuw.

Klik hier voor meer Vietnam muziek, die vreselijke oorlog - ik heb de resten gezien tijdens mijn Vietnam reis in 2017- heeft wel échte muziek opgeleverd!

UPDATE 30-1: het was een prima concert met 4 enthousiaste muzikale Amerikaanse jongens, een aanrader, ze spelen nog door heel Nederland;

met muziek

Kerstschaatsen Op Het Kerkplein

Kerstwandeltheater

Vanavond liep ik met m'n oudste kleinzoon het Woerdense Kerstwandeltheater. In 10 scenes werd in ons fraaie historische centrum het Kerstverhaal uitgebeeld. Onze 4 Centrum kerken,  hadden daar een prominente rol in en de tocht eindigde in de mooiste kerk, de Bonaventura. Met daar een echte stal en een echt kind, veel muziek en lekkers en prachtige engelen. Katholieken weten van uitpakken op zo'n feest!
Domus Dei Porta Coeli staat daar boven de ingang. Huis van God, Poort naar de Hemel. Een mooi begin van de Kerstvakantie.

Chanoeka

Jeruzalem staat weer eens hevig in het nieuws, nu president Trump de Amerikaanse ambassade wil verplaatsen naar Jeruzalem. Dat betekent onlusten in de stad. Onrust in de Palestijnse gebieden en andere Arabische hoofdsteden. Tegelijk begint vandaag het Chanoeka, ofwel het Lichtjes feest.
Het Joodse volk viert in dit 8 daagse feest de overwinning van het licht over de duisternis, van eerlijkheid over vervalsing, van spiritualiteit over het materialisme.
Meer dan eenentwintig eeuwen geleden, werd Israël geregeerd door de Grieken, die probeerden met alle macht hun Hellenistische ideeën  de Joden op te dringen. Tegen alle verwachtingen in, heeft een kleine groep vrome Joden een van de machtigste legers op aarde verslagen. Zij hebben de Grieken uit het Joodse Land gedreven om vervolgens de Tempel in Jeruzalem opnieuw in te wijden.
De tempel heeft een menora (zevenarmige kandelaar) die elke dag behoort te worden aangestoken met pure olie. Helaas vonden ze maar één kruikje kosjere olijfolie geschikt voor gebruik in de tempel. Alle andere kruikjes hadden de Grieken onbruikbaar gemaakt. En zie hier: opnieuw een wonderbaarlijke gebeurtenis zoals zo vaak bij de Joden: het kruikje dat genoeg olie had om maar 1 dag te branden bleef acht dagen lang branden, totdat er nieuwe olie, kosjer voor gebruik in de tempel, was bereid.
Als aandenken aan deze wonderen hebben de rabbijnen het Chanoeka feest ingesteld. Na zonsondergang steekt het Joodse volk al generaties lang onder goede en slechte omstandigheden hun Chanoeka kaarsen aan. Het begint met een kaarsje op de eerste avond, een tweede op de tweede avond enz. tot de achtste avond. Er wordt ook lekker gegeten zoals gefrituurde aardappelkoekjes en een soort donuts.  De ouders geven aan de kinderen Chanoeka geld met als doel hen te leren dat zij hun geld aan het goede doel moeten geven.
Mijn ex collega en goede vriend Jan Dirk en zijn vrouw Eta doen nu vrijwilligerswerk in een bejaardenhuis in Jeruzalem. Ik heb hen vandaag deze Chanoeka kaart gestuurd. Eens zal er vrede zijn in Jeruzalem.....

En hier mijn Kerstwens voor de lezers van deze blog

Proto Evangelie

Vrijdag was ik met Imca in Amsterdam en bezochten we het Rijksmuseum. Wat is dat toch een prachtig gebouw, geen wonder dat de halve  wereld naar onze Hoofdstad reist om dit te komen bekijken. En het wordt hier strak georganiseerd met die vele bezoekers. Dit keer bekeken we met name de 0-etage met vroeg Middeleeuwse kunst tot en met de Renaissance. Het blijft fascinerend, al die Maria's met kind en lijdende Christussen. Wat hebben die geloofsverhalen toch een mooie kunst opgeleverd. Musea en kerken vol. En dan is er door allerlei twisten en Beeldenstormen nog veel vernietigd. Ik ben blij dat ik goede Bijbelkennis heb overgehouden aan mijn degelijke Gereformeerde opvoeding, stevige onderwijzersopleiding en aanvullende theologie studie. Anders mis je toch veel van de afgebeelde symboliek. Het door mijn moeder dagelijks voorlezen uit de Kinderbijbel van Anne de Vries heeft echt geholpen....
Volgende keer gaan we een etage hoger naar de Gouden Eeuw. Alles met Mate.

In de cursus dag van de Vrije  Academie deze week kwam ik meer te weten over het verhaal van Anna en Joachim, de ouders van Maria. Ook zij hebben op een bijzondere manier een kind gekregen, het verhaal staat in het Proto Evangelie van Jakobus, een Apocrief boekje uit de Tweede Eeuw over het leven van Maria. Moeder Anna is volgens die legendes ook Onbevlekt ontvangen van Maria(Immaculata), want anders kon ze nooit de Koningin van de Hemel worden. In de Middeleeuwen werd dit boekje een bron voor vele kunstwerken, omdat het toen in het Latijn werd vertaald. Dit beeld in het 'Rijks' toont  dat moment van ontvangenis bij de Gouden Poort in Jeruzalem. Als je dat verhaal niet weet (link naar informatie)snap je toch minder van de emotie die de kunstenaar erin gelegd heeft.

Deze muziek hoort erbij vind ik, neem er even de tijd voor in deze december hectiek :

Preek

Deze week was ik bij een buurt- en kennismakingsgesprek met onze nieuwe predikant Joost. Het was een goede ontmoeting, waarin we naast kennismaking nagedacht hebben over geloof, de kerkdienst, dogmatiek en beleving, ratio en mysterie. Ook de Preek kwam aan de orde. Vanaf m'n zesde jaar heb ik al heel wat preken aan gehoord. Vroeger zelfs 2 per zondag. Het valt niet mee om een groep verschillende mensen een kwartier of langer te boeien. Ik weet het ook uit eigen ervaring. De Retorica, de kunst van het spreken in het openbaar, komt uit de Klassieke Wereld. De Oude Grieken hebben daar al diep over nagedacht, de Sofisten leefden ervan, Aristoteles en Plato hebben er veel over geschreven. Wat ik ervan onthouden heb is dat een goede toespraak zowel Logos (kennis en goede opbouw), Ethos (geloofwaardigheid) en vooral ook Pathos (emotie) in zich heeft. En een beetje Humor en Relativering voeg ik er zelf aan toe. Daarmee kun je ook de moeilijke levensvragen benaderen. Hier volgt een van mijn favoriete predikers over het leven, de dood en de hemel. Ik was bij deze theaterpreek in 2008 in het programma 'Na de Pauze':

 

Mijn eigen 'preekje' hield ik onlangs in Griekenland bij het Paulusmonument in het stadje Berea.

Hier predikte de apostel Paulus het Christendom voor het eerst in Europa. Deze week volg ik met Imca bij de Vrije  Academie een cursus over de geschiedenis van het Christendom, over alles dus wat hierna is gekomen. Een Chronisch studie onderwerp dat ons beide fascineert, al bekijken we het van een heel andere kant, Imca vanuit de Katholieke en ik vanuit mijn Protestantse roots.

 



HET

Sommigen in mijn kennissenkring vinden het niks, de Strip van Anton Dingeman, dagelijks in Trouw. Anderen genieten ervan om op deze relativerende, filosofische en voor mij vaak humoristische wijze de dag te beginnen. Ik hoor tot de laatste categorie. Zoals vandaag, de strip over  god, niet bekeren maar abstraheren, wat een vondst.....

Lichtjes In Het Donker

Met de kinderen bezocht ik vanavond de Lichtjes avond op de begraafplaats Meeuwenlaan hier in Woerden.
Het werd een druk bezochte avond met lichtjes, muziek, ruimte voor stilte en ruimte voor gesprek.

Nu de kerk voor velen deze functie van herdenken niet meer heeft vind ik het heel goed dat de gemeente Woerden hier dit initiatief voor heeft genomen.
Gezien de drukte voldoet dit zeker aan een behoefte.

Mata Hari

Afgelopen weekend bezocht ik de Mata Hari tentoonstelling in het Fries Museum in Leeuwarden. Mata Hari, ofwel Margaretha Zelle, kwam uit deze Friese hoofdstad stad en haar dramatische levensverhaal wordt hier uitgebreid weergegeven. Zij was na een moeilijke jeugd en beroerd huwelijk uiteindelijk een beroemd nachtclubdanseres en werd wegens spionage in de eerste wereldoorlog terecht gesteld. Leeuwarden maakt er een fikse PR gebeurtenis van, met veel Merchandise in de vorm van Mata Hari brillenkokers,  Mata Hari taartjes en dergelijke. Het is zonder meer een erg leuke stad voor een weekendje Noord Nederland. Het verblijf in Post Plaza Hotel was prima. Mooi hoe dat oude erfgoed zoals dit post- en bankgebouw, zo vaak in ons land een fraaie doordachte tweede bestemming krijgt.

Het verhaal van Mata Hari kende ik al uit het verhaal 'de neef van Mata Hari' van schrijver Maarten 't Hart. Dit verhaal gaat inderdaad over een verre neef van haar, de zeer welbespraakte dominee Zelle. Deze dominee kwam op zijn racefiets en in sportkleding naar de kerk. Hij ging ook alle kroegen langs om het heil te verkondigen. De kerken stroomden vol als hij voorging. Maarten schrijft er een erg grappig verhaal over, met een wonderlijke plot.... In Leeuwarden hadden we een gesprekje met een aardige mevrouw in een kousenwinkel, die dominee Zelle nog gekend heeft. Of alle wonderlijke verhalen over zijn leven echt kloppen kon ze ons niet bevestigen. Vanavond ga ik naar Amsterdam voor een balletvoorstelling over Mata Hari. Omdat prinses Beatrix  er ook bij is moeten we eerder aanwezig zijn in het theater. Opschieten dus vandaag! 



IJdel

Kleinzoon Jax is behoorlijk ijdel, zoals te zien is aan de manier waarop hij deze week poseerde tijdens een fotoshoot op de peuterspeelzaal.
Die eigenschap 'een beetje ijdel' heb ik ook. Ik vind het leuk om foto's van mezelf te plaatsen of te laten zien waar ik geweest ben. Filosoof Frank Meester heeft een filosofie van de IJdelheid geschreven. Hij vindt het geen slechte eigenschap of negatief trekje. Integendeel, ijdelheid helpt de mens op zichzelf te reflecteren en iemand die ijdel is houdt juist erg rekening met anderen, want ijdelheid 'helpt ons om na te denken over hoe we overkomen en hoe we ons eventueel moeten aanpassen aan de ander'. De Romeinen vonden het juist heel goed om jezelf te presenteren en het beste van jezelf te laten zien. Het Calvinisme heeft dat vast wel onderdrukt kan ik me zo voor stellen. Doe maar gewoon...
Is IJdel zijn dan ook een deugd of een ondeugd? In Griekenland heb ik weer eens goed kunnen nadenken over de Deugden van de Antieke wereld. De Oude Grieken onderscheidden 4 deugden, namelijk Moed, Wijsheid, Matigheid en Rechtvaardigheid. Plato en Aristoteles zijn de grote beschrijvers van deze deugden. In het Christendom werden deze deugden overgenomen en werden er 3 aan toegevoegd: Geloof, Hoop en Liefde. Paulus beschreef deze drie in zijn brief aan de Corinthiërs. 3 weken geleden liep ik daar nog rond.
Ik denk dat IJdelheid dan ook iets meer bij de 7 Ondeugden hoort. Nou ja, het levert in elk geval mooie foto's op van dit  ruim anderhalf jaar oude levenslustige jongetje.

Het leuke van een Groepsreis is dat je later van groepsgenoten nog foto's toegestuurd krijgt om je ijdelheid te strelen. Hier start ik een hardloopwedstrijdje in het stadion van Olympia, de plek waar de Olympische spelen ontstaan zijn en waar elke 2 jaar het Olympische vuur ontstoken wordt. Ik verloor het hardlopen overigens van Hans, dat dan weer wel....



Reformatie

Veel aandacht is er deze weken aan 500 jaar Reformatie. Ik heb daar volop aan meegedaan door vaak in de kerk te zitten (katholiek en protestant), een film avond  over het leven van Maarten Luther te bezoeken en veel te lezen over de reformatie in bijvoorbeeld Trouw en het Nederlands Dagblad.
Eerdaags gaan we nog naar de Luther tentoonstelling in het Catharijneconvent te Utrecht en dan is het wel weer klaar. Vanochtend heb ik op TV de viering bekeken in de Domkerk over de Reformatie. Mooi dat er ook gebeden werd om vergiffenis voor de schade die deze gebeurtenis aangebracht heeft. Ruim 10 jaar geleden was ik ook in de Domkerk met Frans van D. om de start van de PKN kerk mee te maken. We wilden toen koningin Beatrix die net voor ons zat, een Gereformeerd pepermuntje aanbieden, maar durfden uiteindelijk niet....

Een mooi stukje over de Reformatie heb ik uitgebreid besproken met Imca, het is van Stevo Akkerman in zijn column in Trouw. Het zegt goed hoe wij er samen over denken. Stevo hield enkele weken geleden een lezing in de Lutherse kerk hier in Woerden en ik ben een trouw volger van zijn columns. Deze week zal ik broeder Frits weer eens bellen en vragen hoe hij op de revolutie die Maarten Luther teweeg gebracht heeft terug kijkt.
Dan nu het citaat:
"Bestaat het eigenlijk nog, dat woord ‘rooms’? Ik hoor anderen en mezelf wel ‘katholiek’ zeggen, maar nooit ‘rooms’, of het moet met Reviaanse ironie zijn. Is het omdat de kerken van de Reformatie zelf steeds katholieker worden en willen zij met het gebruik van die term (die tenslotte ‘algemeen’ betekent) laten zien hoe dicht ze bij hun, uh, roomse ­­medegelovigen staan?
Ik weet dat er katholieken zijn die ervan gruwen dat de protestantse kerken op hen beginnen te lijken door afscheid te nemen van de alleenheerschappij van het woord, al dan niet met hoofdletter, en ruimte te geven aan de schoonheid van de liturgie, maar zelf juich ik dat alleen maar toe.
Natuurlijk kan er niets tippen aan het origineel, liefst uitgevoerd in een fatsoenlijke kathedraal, maar waarom zouden we de protestanten de ervaring van eeuwenoude vormen misgunnen? Wellicht komen ze daarmee ooit zelfs in de buurt van het mysterie dat het geloof schijnt te zijn, zoals katholieken altijd al wisten." Bron: Trouw

Graffiti

Epidavros, theater en heiligdom van Asklepios

 

Delfi: de wagenmenner

Athene is een fijne wandel- en dwaalstad. Er is genoeg te zien aan oudheid en prachtige kerken. De Akropolis is spectaculair en zeker ook het nieuwe Akropolis museum moet je niet overslaan.
Het hedendaagse Griekse leven is er ook goed te ervaren. Genoeg winkeltjes en terrassen voor de toeristen. Maar ook veel bedelaars en daklozen tussen de ruim 4 miljoen inwoners. Een groot verschil hier tussen rijk en arm. En enorm veel graffiti in de stad.
Die Grieken geven graag hun mening, luidkeels in gesprekken of schreeuwerige kranten, maar ook op de muren van de stad.