24 Uur Van Woerden

Toen ik enige weken geleden bij Willy op school even op de koffie was heb ik me laten strikken als deelnemer aan de 24 uur van Woerden. Het is een grootse sponsorloop voor allerlei goede doelen zoals Kika en het Kanker - inloophuis.  Het vindt plaats in onze wijk Molenvliet, in het Wijkpark.
Ik loop met Willy namens het team van de Constantijnschool  vrijdagavond vanaf 10 uur tot middernacht rondjes rond de 'krater', zoals wij de voormalige vuilnisbelt van Woerden noemen.
Precies tijdens mijn looptijd komt Marco Bakker optreden in het park, kortom het wordt een mooie vrijdagavond.......
UPDATE: na het nachtelijke wandelen hebben we op zaterdag de slotronde nog meegelopen. Zo'n projekt levert zo'n 60 duizend euro op... het blijft een wonderlijk landje: zwaar mopperen op de ontwikkelingshulp en ondertussen heel gul dit soort acties steunen.

Zoover

Bij het afscheid  nemen van een vakantieplek wordt duidelijk hoe belangrijk websites als Zoover en Tripadvisor geworden zijn voor deze op grote bezetting gerichte bedrijven. In plaats van een fooi  ziet het management liever een beoordeling op een van dit soort websites, want men weet dat iedereen daar op kijkt tegenwoordig. En dan graag met een naam erbij. Een aantal slechte beoordelingen  op Zoover en je kunt je toko wel sluiten. We hebben Najib en Volkan beloofd positief te schrijven op een aantal websites. En terecht, want het is een aanrader naar Bodrum Park Resort in Yaliciftlik te gaan. En Bodrum is een leuke stad. De vakantie leverde me ook nog een prima bril op....

Resort

Dit welvarende gedeelte van Turkije hebben we 1 dag verlaten en we zijn met een supersnelle Ferry overgevaren naar het Griekse eiland Kos. Het verschil is meteen zichtbaar: slechts enkele schepen hier in de haven, hoge prijzen voor een  cappuccino, de huurfiets die al meteen kapot ging, grote gaten in de weg. We fietsten langs niet afgemaakte opgravingen, met Europese subsidie gerealiseerd.... of is het een vooroordeel om zo naar de Grieken te kijken?

Het was wel een sportief uitje met een fietsocht door de bergen. Nu storten we ons verder in het Resortleven dat bestaat uit lekker eten en drinken, zonnen, zwemmen en veel Animatie.

Bril

Ik had al vaker gelezen dat Turkije prima opticiens heeft. Vandaag heb ik dat uitgeprobeerd in de havenstad Bodrum, een half uurtje van onze vakantiebaai met de Dolmus bus, (dolmus betekent propvol....)
Binnen een uur had ik - een mooie bril gevonden - heeft de opticien me naar het ziekenhuis gereden - kreeg ik een oogmeting en uitgebreide controle van een oogarts en - heb ik ook nog een paar honderd euro verdiend vergeleken met de offertes die ik thuis heb liggen. Net voor ons vertrek kan ik de bril ophalen. Zie ik al dat moois hier in de haven nog beter!

Levenskunst

 

Uit dit Zuidwestelijke deel van Turkije kwamen vroeger de eerste filosofen vandaan. Die legden ver voor onze jaartelling de basis van onze hedendaagse beschaving en levenskunst. Het begrip levenskunst hebben de Turken nu in de Resorts aan de kust  tot een zeer aantrekkelijke vakantievorm verheven. Je wordt hier enorm verwend door het zeer talrijke personeel. Het hotel heeft na veel slechte Zoover-beoordelingen weer een goede naam op te bouwen en daar wordt keihard aan gewerkt. Een mooie Russin smeerde ons allerlei Wellness activiteiten aan zoals Hammam,  massage en een therapie met visjes die aan je voeten snuffelen. Allemaal om te ontstressen. Gelukt. Op Koninginnedag stond de oranjebitter klaar bij het ontbijt. We hebben onze Majesteit die onlangs nog de Turkse president ontvangen heeft in Nederland gepast toegezongen. Verder bestaat het leven hier uit fantastische maaltijden, zon, zee en een zeer gezellige internationale sfeer. En we leren al aardig Turks zoals Sjok Guzel, het betekent: erg goed!
 

Bodrum

De berichten die ik vanaf nu schrijf zijn ontstaan in een prachtig gelegen resort in Bodrum, Turkije.We zijn daar vannacht samen met Kees en Martine naar toe gevlogen met als doel om het zeer matige weer in Nederland een weekje te ontvluchten. Tot nu toe lukt dat want het is hier zomer. De komende dagen is dit ons uitzicht:

 

Je Net Uitgooien

Zaterdagmiddag had ik net mijn bewondering uitgesproken over de cartoon van Len in Trouw. Hij heeft het gesprek van de week over het Catshuisoverleg beeldend weergegeven......

Dan, tijdens het bekijken van een nieuwe bril,  een  SMSje van onze zoon: 'kabinet gaat vallen'. Ik ben gestopt met winkelen om de persconferentie te zien op TV. De politieke constructie van een minderheidskabinet met een gedoogpartij is op de klippen gelopen. Omdat ik op het beruchte partijcongres was van het CDA, dat over de samenwerking met de PVV ging, en daar toen ook 'voorgestemd' heb, voel ik mee met de teleurgestelde en boze reacties.  Hoe nu verder? Vandaag in de kerk hebben we er ook uitgebreid over gesproken, onder de koffie. 'Gooi je net eens uit aan de andere kant van de boot'  was de boodschap vandaag in de Preek van Frans. We zullen het in  Nederland over een andere boeg moeten gooien. Ik voorzie nieuwe verkiezingen en daarna een Nieuw Paars ontstaan met zowel aan de linker- als de rechterflank grote, op populariteit en opportunisme gerichte oppositiepartijen. En ondertussen loopt de staatsschuld op met 90 miljoen per dag.

Update vrijdag 27-4: in 48 uur is het politieke landschap in Nederland volledig gekeerd. Christen Unie, Groen Links en D66 vormen samen met CDA en VVD de nieuwe coalitie en hebben onder leiding van Jan Kees de Jager een concept begroting gepresenteerd.....Veel oud beleid is teruggedraaid, er is een start gemaakt met hervormingen op het gebied van de woningen en arbeid. Ondanks het herfstweer buiten toch een lentegevoel in Nederland! 

Yom Ha Shoa

Vanavond  bezocht ik de Yom ha Shoa herdenking in Woerden. Aan de Prins Bernhardlaan staat een monument ter nagedachtenis aan de 14 Woerdense Joden die in de tweede wereldoorlog vermoord zijn in de vernietigingskampen. Burgemeester Hans Schmidt las de namen voor, een Joodse rabbijn heeft de bijbehorende gebeden gezongen, we hebben steentjes gelegd bij het monument. Het was een indrukwekkend half uur op een alledaagse donderdagavond.

Het monument roept nogal wisselende gevoelens op in mijn omgeving. Een aantal vindt het lelijk, een beetje eng die witte man in dat parkje. Als het schemerig is licht z'n gezicht en de hond wonderlijk op. Maar dat is wellicht ook de bedoeling van de kunstenaar, dat het gesprek oproept. Een zwart - wit familiefoto van het Woerdense gezin Izaks, gemaakt voordat alle gezinsleden naar concentratiekampen werden weggevoerd, vormde  het uitgangspunt voor dit kunstwerk. Als je het verhaal kent wordt het een heel ander beeld.

Beter Spellen

Mijn werkdag start meestal met het bekijken en waar mogelijk meteen beantwoorden van e-mail. In de mail zit elke dag een korte spellingtest. Een mooi initiatief van een onderwijsuitgever om leerlingen elke dag 5 minuten te triggeren met een spellingoefening en uitleg te geven als je het fout doet. Ik heb de test ingesteld op niveau 2f, een van de referentieniveaus voor het MBO. Veel van mijn leerlingen moeten dit niveau zien te halen. Vanmorgen moest ik kiezen is het lineaal of liniaal; heeft dat werkwoord een d, dt of dd, is het boeddhisme of boedhisme? Het valt nog niet mee en ik baal als ik slechts 50 % scoor. Want het programma rekent ook je gemiddelde uit. Je kunt je gratis abonneren via: www.beterspellen.nl .Ik doe ook de dagelijkse Engelse  test (www.nubeterengels.nl), die heb ik op een lager niveau ingesteld, dat scoort beter......En er is er een voor wiskunde maar daar begin ik 's morgens vroeg niet aan als avondmens.

Affligem 950 Jaar

Gisteren bezocht ik met Arie Bol de mis en de receptie ter gelegenheid van het 950 jarig jubileum van Abdij Affigem. Het was leuk en goed om daarbij aanwezig te zijn. Bij de presentatie van het fraaie jubileumboek vertelde een van de aanwezigen hoe de bezoeken aan Affligem zijn leven beïnvloed hebben. Dat geldt voor mij ook. In de 17 jaar dat ik er nu kom heb ik daar zoveel boeiende mensen ontmoet en me ook altijd bijzonder welkom geweten. Gisteren was het feest, met een mooie mis, prachtige muziek, hapjes en volop bier. Broeder Frits was op z'n tachtigste een  echte 'netwerker' tijdens de receptie. Zo hadden we hem nog nooit meegemaakt. Ik heb een doos jubileumboeken meegenomen, waarvan we vandaag al de helft verkocht hebben in de kerk van Woerden.

bron: jubileumboek Affligem

The Passion

Veel discussie deze week over The Passion, het media spektakel rond het lijdensverhaal van Jezus dat verleden week uitgezonden werd. Is het reli - kitsch? Is het geldverspilling? Is het de eigentijdse Mattheus Passion?  Ik heb er met veel genoegen naar gekeken, vond het fantastisch vorm gegeven met het mooiste decor van Nederland, de stad Rotterdam. De regisseur van deze uitzending mag van mij een Award krijgen. De vondst om hedendaagse Nederlandstalige muziek te gebruiken om de Boodschap over te brengen spreekt mij erg aan. Het laat ook zien hoe spiritueel vaak Nederlandse songwriters zijn. Het heeft in elk geval veel gespreksstof opgeleverd, zowel inhoudelijk als over de vorm. En dat is ook veel waard. Volgend jaar in Woerden?

Pelgrimstocht

Vandaag heb ik de pelgrimstocht van vastenaktie /Cordaid afgerond door na zo'n 8o kilometer vanmiddag aan te komen bij het klooster in Wittem. Het wandelen  verliep ondanks mijn kleine voetmankementen prima en de organisatie was helemaal goed. De groep van 75 pelgrims was zeer pluriform en vormde zich tot een grote familie die genoot van het prachtige Limburgse landschap en het lekkere voorjaarsweer. We overnachtten in gastenhuizen in België, Duitsland (Aken) en Simpelveld.

Hoogtepunten waren voor mij: de leuke ontmoetingen en vaak diepe gesprekken die de deelnemers wilden voeren. Wat zijn er toch veel boeiende mensen! Maar ook liepen we vele kilometers lang  in stilte. Ook de bezinningsmomenten waren goed en de feestavond zorgde ervoor dat de stijve spieren weer wat soepeler werden....

Natuurlijk werden alle kapellen en kerken onderweg aangedaan waaronder een oude Romaanse  kapel die expressionistisch beschilderd is. Na een eerste indruk zo van 'wat is dit nu' werd het een  mooie ervaring, het Bijbelverhaal ontdekken in deze Romaanse Cobra-achtige kapel.

In Vaals was ik nog net op tijd om de middagdienst van de Benedictijnen bij te wonen. In hun uiterst sobere gebedsruimte. In Aken bezochten we de Dom.

Met elkaar hebben  we zo'n 70 000 euro bij elkaar gelopen voor  het ontwikkelingsproject in Ethiopië. Enkele Ethiopiërs hebben een paar dagen mee gewandeld, ook dit leverde mooie gesprekken op.

Op mijn verjaardag zorgde presentatrice Hella v.d. Wijs ervoor dat ik ben toegezongen en heb ik heerlijk  taart gegeten. Leuk! En als een echte pelgrim hebben we onze verzamelde stenen, als metafoor van de troubles van elke dag, achtergelaten in de kerk van Bocholtz.



Al me al een erg inspirerende  ervaring. Met dank aan mijn gulle sponsors!

Stabat Mater

Dit weekend stond in het teken van de nu snel startende 'Pelgrimstocht'. Vrijdagavond waren alle pelgrims uitgenodigd in Oirschot bij de  jaarlijkse Stabat Mater concerten. Het Stabat Mater Dolorosa is een gedicht uit de 13e eeuw waarin het leed van Maria beschreven wordt als zij  haar zoon aan het Kruis genageld ziet.  De (onbekende) dichter maakt het verdriet van Maria volledig tot het zijne, in de hoop ook voor zichzelf eeuwigdurende opname in het paradijs te kunnen bereiken. Dit gedicht is honderden keren op muziek gezet en in Oirschot worden 2 weken voor Pasen jaarlijks enkele van die composities uitgevoerd. In de prachtig gerestaureerde Petrus kerk, door het eveneens fantastische  Brabants Orkest en Brabant koor en solisten.

Ik heb al enkele medepelgrims gesproken in Oirschot en  kennis gemaakt met Hella v.d. Wijst de tv presentatrice van 'de wandeling', die dit project promoot.

Verder  heb ik zaterdag met neef Jaap gelopen langs de Dommel, ook in Brabant. En op zondagmorgen  bij prachtig voorjaarsweer nog de Greftroute naar Kanis en Kamerik. Sponsorgeld is bijna rond. Ik ben er klaar voor.

langs de Dommel, achter Olland

 

langs de Greft, achter Kanis

Modeling

Deze week bezocht ik een conferentie over lezen en leesmotivatie. Zo'n congres bezoeken past in mijn POP - Persoonlijk ontwikkelings Plan - en ik vind het altijd erg inspirerend met collega's over het mooie vak onderwijs na te denken. Een van de workshops ging over 'Modelen', een didactische aanpak waarbij je  als leraar je expertise zichtbaar maakt door aan je leerlingen uit te leggen en voor te doen waarom en hoe je iets doet. Bijvoorbeeld een zakelijke tekst lezen en begrijpen. Niks nieuws natuurlijk. In de Middeleeuwen kende men deze truc al en deed een 'meester' aan zijn 'gezel' voor hoe hij een tafel of een beeldhouwwerk moest maken. Tot de leerling het zelf kon en dat liet zien met een meesterwerkstuk. En de gouvernante leerde in de Gouden Eeuw op deze manier aan rijke kinderen hoe je letters moest schrijven. Er naast zitten en het voordoen. 1 op 1. Sinds Karel  de Grote ermee begon geloven wij in het klassikale onderwijs systeem: je zet 20 liefst 30 kinderen bij elkaar op geografische criteria en je denkt dat ze met 1 leraar ervoor veel gaan opsteken. Het is wel goedkoop zo, maar geeft allerlei gedoe en randverschijnselen zoals ordeproblemen, overvraging of verdebilisering,  pestgedrag, verveling, uitvallers, speciaal onderwijs, 'rugzakjes' en ambulant begeleiders.... mijn werk. Hoe leerde ik zelf vroeger lezen? Door Oom Arie van Zwieten, de broer van mijn moeder. Ik mocht als 5 jarige met de vrachtwagen mee van Oom en bij elk ANWB bord vertelde hij mij wat er op het bord stond. Waarder, Zwammerdam, Hoofddorp, Beverwijk. Hij deed aan Modeling en binnen enkele maanden kon ik lezen. Mijn moeder werkte er ook aan mee door mij niet naar de kleuterschool te brengen - waar ik een enorme hekel aan had- maar me vaak in de Magirus Deutz van Oom Arie te zetten. Daardoor kan ik nog steeds niet goed knippen, maar weet ik wel uit ervaring wat Modelen is en dat het werkt voor 5 jarige nieuwsgierige jongetjes.

Hollandse Kade

De trainingsroute van vandaag ging van Breukelen naar Woerden via Kockengen.
Hollandser kan het bijna niet....

In Memoriam

Vandaag ontving ik het bericht dat Tante Cathrien is overleden. Zij was de laatste uit het gezin van mijn vader die nog leefde. Gek eigenlijk, dat die generatie, waar je vroeger zo tegenop keek, nu compleet gestorven is. Tante Cathrien hoorde net als mijn vader tot de zachtaardige types van de ooms en tantes. Er waren ook enkele driftkikkers bij, waar ik nogal bang voor was. Bij Tante Cathrien ging ik als kind  jaarlijks een week logeren . Dat was een enorm avontuur voor zo’n dorpsjochie: met de bus en trein naar Utrecht. Een van de neefjes of nichtjes haalde je dan op bij het station. Vervolgens  een stuk lopen,  met de grote koffer, naar hun minihuis vlak achter de spoorbaan. Dat huis stond vol met de hobby van Oom Jaap: het verzamelen van oude harmoniums. In zo’n  logeerweek verwende Tante ons met zakgeld, voor een ijsje bij Rutecks. En ik kocht  dan met neef Jan bij de Slegte een boekje van Biggles. Dat lazen we diezelfde dag nog uit om het de volgende dag weer te verkopen bij De Slegte en een nieuwe aan te schaffen. Mijn eerste ervaring met recycling. Op regenachtige dagen kropen we via een eng vlizotrapje op zolder om daar met een elektrische trein te spelen. En natuurlijk beklommen we de Domtoren of mochten met Tante mee naar het Spoorwegmuseum. Deze logeerdagen waren prachtig spannend in de grote stad. De nachten waren ook spannend want ik durfde ‘s nachts niet naar het toilet vanwege de hond Tippie die in een grote kist in het gangetje voor de WC zat. En tjsa, als je daar de halve nacht aan ligt te denken, dan moet je natuurlijk ook…..Deze lieve tante is 94 geworden. Een mooie leeftijd. Ik sprak haar voor het laatst uitgebreid op de 80 jarige verjaardag van mijn moeder, waar ze samen, nog helder, alle familie nieuwtjes bespraken

Bruin Goud

Vandaag ben ik in het kader van mijn Pelgrimstochttraining van Woerden naar Gouda gelopen. En terug met de trein. Je gaat dan dwars door het Reeuwijkse land, nu nog stil omdat de toeristen er nog niet zijn. Een land vol ganzen, eerste kieviten  en aarzelend uitlopende knotwilgen. Ik liep gedeeltelijk de Bruine Goud Route, vanwege het veen dat hier vroeger door baggermannen met hun baggerbeugels werd uitgegraven. Onlangs kocht ik  in de uitverkoop een boekje  over de geschiedenis van de ontginning van dit gebied. Nu ik dit gelezen heb loop ik met nog meer bewondering door dit door onze voorouders op het water/moeras overwonnen land. Samenwerking op het gebied van waterbeheer was een noodzaak om hier te kunnen leven. De ontginners zijn zich vanaf  1450 al gaan organiseren in polderbesturen en waterschappen. Deze bestuursorganen behoren dan ook tot de oudste democratische instellingen ter wereld. En ik maar denken dat de democratie uit Griekenland komt ... het is in mijn eigen geboortegrond ontwikkeld!

Jubilea

Deze week ontving ik 2 uitnodigingen. 1 om het jubileum van de Gereformeerde  Kerk van Waarder bij te wonen, omdat deze kerk morgen 125 jaar bestaat. En een uitnodiging om de start van het jubileumjaar van Abdij Affligem in België te bezoeken. Het klooster bestaat  op 14 april aanstaande precies 950 jaar en dat wordt gevierd met een Pontificale dankmis en een receptie. Beide gebeurtenissen worden opgeluisterd met een gedenkboek. In het boek van Waarder heb ik een stuk geschreven, zie mijn blog van 13 oktober 2011.  Met het fotoboek van Affligem heb ik geen bemoeienis,  maar omdat ik nu tijdelijk webmaster ben van de Abdij kan ik er wellicht  iets van plaatsen op hun website. Als Opa Jan Uittenbroek, die aan de basis stond van de Gereformeerde kerk van Waarder en daarin altijd een belangrijke rol gespeeld heeft, zou weten dat zijn kleinzoon  en naamdrager geschreven  heeft in het Herdenkboek zou hij trots geweest zijn. Of hij het ermee eens zou zijn dat ik een paar weken later in een plechtige concelebratie als gast voorin mag zitten in een streng Katholiek klooster.... valt sterk te betwijfelen. The Times They Are Achanging.

UPDATE: Het is een mooi boekje geworden!  De reünie was Waarders gezellig met veel 'hoe is het met jou?' ontmoetingen.
UPDATE: het kloosterboek is ook uit, zie ook www.boekabdijaffligem.be 

Jongste

Maandag 5 maart wordt onze Jongste 25 jaar. De geboortes van de kinderen zijn voor ons de parelmomenten in het leven geweest. De bevalling van de Jongste ging erg snel, voor ik het allemaal goed verwerkt had waren we al weer thuis vanuit het Hofpoortziekenhuis.
Hoewel ik er voor doorgeleerd heb zie ik  opvoeden als een enerverende, uitdagende en ook wel riskante onderneming. In tobberige dagen denk ik: er kan ook veel fout gaan. Gelukkig was Willy daar veel nuchterder en relaxter in. Toch blijf je altijd twijfelen: heb ik het goed gedaan, was ik er te weinig of juist teveel? Met onze Jongste heb ik het doel van opvoeden wel duidelijker gekregen: je moet je kinderen Vleugels geven en Houvast. En uit een soort intuïtie voel je wel aan wanneer het Vleugeltijd is en wanneer een Houvastperiode. Wat je uiteindelijk wil bereiken is dat je kinderen het beste exemplaar worden van zichzelf. Zo omschrijf ik ook vaak het opvoedingsdoel van m'n werk in het onderwijs.
Onze Jongste  wilde vroeger niet op de foto. Vandaar dat ik in de albums en fotodozen veel Willemijn-met-hand-voor-de-ogen-foto's heb. Toen vond ik dat erg irritant, nu denk ik: 'geeft ook wel een grappig beeld'....Relativeren kun je leren.

Altena

In het Sauerlandse stadje Altena bezochten we vandaag het fraai gerestaureerde kasteel. In deze enorme burcht is in het begin van de 20e eeuw (1912) het verschijnsel 'jeugdherberg' ontstaan. Om de Duitse jeugd meer in de natuur te laten verblijven, te richten op wandelen en groepsactiviteiten als zingen, volksdansen en samen corveeën, werden goedkope overnachtingsmogelijkheden gebouwd. Dat werd een enorm succes! Jammer dat Hitler de jeugdherbergen ging gebruiken als politieke propaganda huizen en heropvoedingsverblijven. Na de Tweede Wereldoorlog ontstond een nieuwe bloeiperiode van de jeugdherberg, tot nu toe. De oorspronkelijke inrichting van de Jugend Herberge wordt hier in Slot Altena tentoongesteld en ik heb maar eens een strozak uitgeprobeerd.

Verder is het kasteel nu een leuk museum. In de kapel kwam ik een soort Jezus-op-Hobbelpaard tegen. Het werd in de Middeleeuwen gebruikt in de Palmpasenprocessie

En met behulp van Middeleeuwse voorwerpen worden  tientallen Duitse spreekwoorden en gezegden uitgelegd. Bijvoorbeeld deze originele 'kerfstok'

Ook bevindt zich in Altena een draadstaalmuseum. Na een bezoek ben je je bewust hoe belangrijk dat enorm sterke ijzer- koper- en staaldraad is in ons dagelijks leven. Overal kom je het tegen. In de omgeving van Altena is de vaardigheid van het ijzerdraaien ontstaan en wordt er dus een geheel en echt geen saai museum aan gewijd. Ook in het museum: de kleinste fiets ter wereld.....

Ludenscheid

Ter afsluiting van de voorjaarsvakantie zijn we enkele dagen in het Sauerland, in de stad Ludenscheid. Het hotel heeft volgens de folder het mooiste uitzicht over de Altstadt, maar vanwege de mist hebben we dat nog niet kunnen bewonderen. De stad heeft een fantastisch Saunadorp waar we met de plaatselijke 60 plussers prima gewellnest hebben. In het winkelcentrum had ik gisteren een gesprek met een journalist van de plaatselijke krant over de betekenis van 'vasten' in deze tijd. Ik heb hem uitgelegd dat ik bezig ben me voor te bereiden op een pelgrimstocht. En dat we proberen een beetje minder luxe te leven deze weken. Dat valt niet mee in een stad met zoveel bakkerijen en koffiehuizen. Morgen de krant lezen!

UPDATE: het is een leuk artikel geworden over de hedendaagse beleving van de vastentijd

Hallux Valgus

Wie zouden er in de 56 jaar dat ik hier rondloop wel eens mijn voeten aangeraakt hebben? Niet veel mensen denk ik. M'n moeder vroeger, Willy, de kinderen misschien.... en nu in korte tijd al meerdere mensen. Een vriendelijk meisje dat zich podoloog noemt, de pedicure bij mij in de straat. De reden is dat mijn grote teen teveel naar buiten gaat staan en als tegenreactie ontstaat er een soort knobbel onder de teen. Hallux Valgus heet dat verschijnsel. Het komt vooral bij vrouwen voor meldt wikipedia en is vaak genetisch bepaald. O, dat hebben wij ook, riepen de dochters al gisteren. Op internet las ik verder over allerlei enge operaties die mogelijk zijn en ook tientallen hulpmiddelen als spalkjes, bandages, pleisters en echte halluxvalgusbeschermers.... Ik ga in deze vakantieweek eerst maar eens op zoek naar betere schoenen of een extra zooltje. Er zullen dus vast nog meer deskundigen zich met mijn voeten gaan bezighouden de komende tijd. Ik moet daar wel erg aan wennen!

Kloosterhumor

Novice Maria ging binnen in het Klooster van de Grote Stilte.
De abdis zei: 'Waarde novice, dit is een stil klooster. U bent hier hartelijk welkom, zolang als je wilt, maar je mag niet spreken, enkel wanneer ik je hiertoe toestemming geef. '
Novice Maria leefde nu al 5 jaar in het klooster toen de abdis tegen haar zei : 'Zuster Maria je bent hier al 5 jaar. Je mag 2 woorden spreken.
Zuster Maria zei: 'Hard bed.'
'Het spijt me dat te horen', zei de abdis. 'We zullen zorgen dat je een beter bed krijgt.'
Na nog eens vijf jaar, werd zuster Maria weer opgeroepen door de leiding van het klooster.
'Je mag weer twee woorden zeggen, zuster.'
'Eten koud,' zei Zuster Maria.  En de abdis verzekerde haar dat het eten beter en warmer zou zijn in de toekomst.
Op haar 15e verjaardag in het klooster, werd ze opnieuw opgeroepen in haar kantoor. 'Je mag weer twee woorden zeggen vandaag.'
'Ik vertrek', zei zuster Maria.
'Dat is waarschijnlijk het beste', zei de abdis. 'Je hebt niets anders gedaan dan klagen sinds de dag dat je hier binnenkwam!'

Wierickedijk Goejanverwelle

IJs Mystiek

Het Midden Oosten staat in brand, de Grieken gaan eerdaags failliet, het kabinet broedt op drastische bezuinigingen, de laatste autofabriek van ons land gaat dicht. En Nederland maakt zich druk .... over de ijsdikte in Balk. Wanneer gaat de Elfstedentocht van start? In Trouw verschijnen artikelen waarin deze ijsdrukte religieuze en zelfs mystieke trekjes krijgt. Ik citeer: "Schaatsen is een kwestie van je overgeven en een oefening in vertrouwen'. Geloof dus. En  'Wie naar het ijs leert luisteren,  kan overleven'. Als Water een Bijbels symbool is van Dood maar ook een archetype van Nieuw Leven, wat is IJs dan wel niet? Mijn favoriete columnist  Ephimenco noteert vandaag dat het nadenken over de Tocht der Tochten bij hem leidt tot een religieuze ervaring en ziet de ijspegels aan zijn neus als de stigmata die daarbij horen....Prachtig toch? Dat kan alleen maar in Nederland.
Ik ben geen schaatser. Het rillerige gevoel van vroeger, toen ik op mijn Friese doorlopertjes aan mijn laarzen geklemd op het slootje van opa Uittenbroek wat rondkrabbelde, staat me nog erg bij. Het was weinig religieus. Later kon ik me wel wat profileren op het ijs door mee te doen met ijshockey op de vijver van Ome Willem. Ik had daar speciaal ronde schaatsen voor gekocht. Mijn vader maakte onbreekbare houten hockeysticks en de sjoelbakstenen deden het prima als puck. Toen ik eenmaal gewend geraakt was aan ronde schaatsen lukte het mij niet meer op rechte schaatsen te rijden, laat staan op klapschaatsen. En ik ben TE bang voor vallen. Redenen genoeg dus om deze religiositeit alleen als toeschouwer mee te maken. Ik ga wel kijken naar de Elfstedentocht op TV,  al is het maar om de mystieke teksten van lector Mart Smeets niet te hoeven missen.
UPDATE woensdagavond: afgelast......te dun ijs in Balk......

Winter In Affligem

Afgelopen zaterdag en zondag verbleef ik in het Pajottenland, in abdij Affligem. Bij min 15 en een kapotte kachel ervaar je weer eens hoe zwaar het leven in een klooster kan zijn. De komende weken zullen er besluiten worden genomen hoe de toekomst eruit gaat zien voor de abdij. Een spannende tijd voor de bewoners en voor de 'vrienden van'. Als teken van hoop heb ik potjes bloembollen meegenomen.....

De Duitse Belg Philippe heeft me een mooie gedeelte van het besneeuwde Pajottenland laten zien. Wat een prachtig landschap is dit, ook in de winter! Ik heb ook nog een flink stuk kunnen trainen voor m'n pelgrimstocht eind maart. De sponsoring begint lekker op gang te komen....

Nederland Knutselland

Hoewel ik een redelijk fanatiek TV kijker ben, zijn er weinig programma's waar ik voor thuis blijf of eerder voor thuis wil zijn. Nu loopt er wel weer een serie die ik niet graag mis: Nederland van Boven. Vanuit helikopters en ballonnen maakte de VPRO spectaculaire beelden die in verschillende verbanden een fraai beeld geven van ons kleine maar zo gestructureerde land. Het spreekwoord 'God maakte de wereld, maar Nederland hebben we zelf in elkaar geknutseld' wordt zichtbaar gemaakt vanuit het perspectief van de helikopterview. Wat jammer dat ik geen aardrijksundeles meer geef, want dan zou ik de boeken aan de kant mikken en deze beelden gaan gebruiken.
ga hier naar de website met afleveringen