Santorini

Een cruise is een mix van elementen van een luxe resort, een all - in camping, een drijvend hotel en een rondreis. Het was een geweldige ervaring die ik vannacht met dochter Willemijn heb afgesloten. Het grote voordeel is dat je geen koffers hoeft te sjouwen en niet uren in een bus gaat zitten en toch op de mooiste plekken komt. Vanuit de havens waren de culturele bezienswaardigheden vaak lopend te bereiken. Of via een taxi ritje of dolmus. Alleen in de haven van Athene boekten we een excursie vanaf de boot. De combinatie 's nachts varen, 's ochtends vroeg allerlei culturele dingen doen en 's middags naar het strand of in de zon / wind op het dek van het schip beviel ons prima.  Hoogtepunten waren voor mij de relaxte sfeer aan boord van zo'n schip waar altijd wel iets te doen is of muziek wordt gemaakt door de huisband, de prima hut, het  fantastische eten aan boord. Het bezoek aan de 2 hoofdsteden Istanbul en Athene was ook groots, maar we waren beiden verliefd op Santorini, het Griekse vulkaaneiland. Dochter Willemijn zag hier de mooiste kleurstellingen die ze ook in haar nieuwe huis wil gaan toepassen.

In Athene beklommen we natuurlijk de Acropolis met de beroemdste tempel ter wereld, het Parthenon.
Op Patmos bezochten we de grot waar Johannes zijn Openbaringen kreeg.
In Izmir was de sfeer op de Oude Bazaar geweldig en bekeken we de opgravingen van de oude Agora.
Het Griekse Rhodos is een fraai ommuurde stad met ook een gezellig strandleven.
In Istanbul maakten we het einde van de Ramadan mee, het suikerfeest,.... een gezellige chaos waarbij 20 miljoen mensen allemaal op straat gaan lopen.....
Heb je vooroordelen ten aanzien van een cruise? Schrap ze uit  je systeem en probeer het uit!  

Buren

Het jaarlijkse uitje met de 2 Krasse Tachtigers, Oma en Tante Tinie, ging gisteren naar landgoed Marienwaerdt, achter de plaats Beesd. Het is het grootste landgoed in Nederland dat nog in particuliere handen is. De baron heeft zijn landgoed opengesteld om er te wandelen, fietsen en lekker te eten. We bezochten er onder meer de Zorg-imkerij en het pannenkoekenhuis. Daarna gingen we naar het schilderachtige vestingstadje Buren waar ons Oranjehuis banden mee heeft. Willem van Oranje is hier getrouwd en in de kerk van Buren liggen Oranjes begraven. Beatrix is gravin van Buren. Het voormalige weeshuis is een prachtig Renaissance gebouw. Ik wist niet dat we ze zo mooi in ons land hebben.
Het was al met al een  Oranje dag met ook nog Goud voor Epke en Dorian op de Olympische Spelen.

Cruise

Vandaag kreeg ik de papieren binnen van de Cruise die ik volgende week met dochter Willemijn ga maken. Het is het cadeau ter ere van haar afstuderen aan het HBO. De diploma uitreiking is al lang achter de rug, maar tot nu toe hadden we geen tijd voor een reis. Nu wel. Na enkele dagen Highlights van Istanbul gaan we cruisen tussen Turkije en Griekenland. Met uitstapjes naar o.a. Patmos, Kreta, Izmir en Athene. Het centrum van de Klassieke Filosofie en het ontstaan van het Christendom, maar daar zal ik het niet de hele dag met Willemijn over hebben!
Hoewel ik nog erg bij moet komen van het overlijden van m'n zwager stel ik me nu in op: Ik heb er zin in!

We eindigen 19 augustus, als het Suikerfeest is in Turkije.

Moses

Vandaag deden  we een dagje Den Haag en bij het slenteren door het museum Galerij Prins Willem V begon m'n hart plotseling sneller te kloppen: daar hing een echte Uyttenbroeck. De catalogus legde uit dat Moses van Uyttenbroeck (1595-1647) een schilder en etser was uit de Gouden Eeuw. Hij was  goed in portretten, landschappen, mythologische taferelen, maar vooral  in erotisch getinte bacchanalen. Dat waren woeste, Dionysische drankfeesten uit de tijd voor de jaartelling. Erg zondig allemaal in ogen van de Goudeneeuwers, maar wel leuk om te schilderen. Moses kon er van leven meldt Wikipedia. Het Mauritshuis in Den Haag heeft een paar Uyttenbroecken maar wegens een verbouwing hangt dit herderslandschap nu in genoemde schilderijenverzameling van de stadhouder.
Ik ga de schilderijen van m'n oudste zus toch eens wat beter bekijken met zoveel talent in de genen!

Geloof&Cultuur

In de PKN kerken in Woerden wordt jaarlijks een programma gemaakt dat we Geloof en Cultuur noemen. Het zijn zeer afwisselende kerkelijke activiteiten die plaats vinden naast de zondagse liturgische bijeenkomsten.

Ik heb deze week mijn bijdragen voor dit programma van het kerkelijk winterseizoen ingeleverd. Het totaal wordt in augustus gepubliceerd  in een fraai boekwerkje.

Mijn programmaonderdelen zijn:

1. kloosterweekend bij de Karmelieten - Brugge in november
2. 2 cursusavonden die ik zelf geef rond de Benedictijnse Wijsheid in januari 2013, de maand van de spiritualiteit
3. Themareis naar Marokko in februari 2013, langs de Koningssteden en enkele dagen in Marrakech
4. 4 lezingen en gespreksavonden in het kader van de commissie Joden – Christenen, met als inleiders Rabbijn Shmuel Katz, TV presentatrice en theologe Jacobine Geel, professor en spraakmakend auteur Cees den Heijer en Hans Berkheij uit Woerden, die een lezing geeft over archeologie in Israel.

Volgens mij boeiende onderwerpen. Tip: meld je aan!

RIP

Woensdag 18 juli  hebben we onze fietsvakantie plotseling moeten afbreken door het overlijden van de man van m’n jongste zus, zwager Cor.  Heel raar zo’n kom-maar-snel-terug-telefoontje.

We hadden net een pelgrimspad gelopen in het Bergisches Land, achter Keulen.  In een bedevaartskerk  heb ik een kaarsje gebrand, ook voor Cor, want ja die lag in het ziekenhuis omdat hij wat benauwd was. Maar waarschijnlijk mag hij  morgen weer naar huis was de laatste melding. Op dat moment is hij zo ongeveer overleden.

Ik kende Cor al vanaf de lagere schooltijd, we zaten in dezelfde klas van de dorpsschool. In de pauzes gingen we stiekem chocolademelk drinken bij de zorgzame moeder van Cor. Ik mocht zelfs op z’n verjaardag komen. Op Koninginnedag probeerde iedereen z'n fiets  nog mooier te versieren dan die van Cor. Dat lukte nooit. En Cor ging met zijn ouders naar het Buitenland op vakantie. We wisten het wel:  Cor is enig kind..., daar kwam het door.

Pas later beseften we ons als dorpsjongens dat hij daardoor ook wel vaak erg eenzaam was.

Later kwamen we elkaar weer tegen als familieleden en hebben we veel lief en leed met elkaar gedeeld. Met de twee gezinnen zijn we vaak op vakantie geweest, naar Italië, Zwitserland, Frankrijk. Cor reed met z'n 'meiden' in de volgeladen bouwbus. Ik las de kaart en regelde de zaken in dat lastige Frans of Italiaans.

En als vakman - zwager heb ik Cor vaak gevraagd of ik een stukje gereedschap mocht ‘lenen’ bij een klemmende deur of een net niet passend IKEA meubeltje. Ik kom wel even langs was dan zijn begripsvolle reactie, doe er zelf nog maar niets aan….

Bizar als je een leeftijdgenoot opgebaard ziet liggen. Hij is 58 jaar geworden.

Rust In vrede!

Update: vandaag, 24 juli hebben we Cor zoals dat heet ter aarde besteld in Waarder. Op een waardige en emotionele wijze. In de bloemstukken waren zijn gereedschap en laatste bouwtekeningen verwerkt.

Geheugen

Deze week is klusjesweek en omdat ik bij voorkeur geen klusser ben onderbreek ik het behangen en witten van de slaapkamer vaak met koffie drinken, even tv kijken, iets ophalen bij de Gamma.... Vanmorgen, onder de koffie, belandde ik bij  de geheugentrainer van omroep MAX. Dat is nog knap lastig dat onthouden van boodschappenlijstjes of simpele vragen bij een net bekeken filmpje  beantwoorden. Het ging in dat programma ook over je oudste herinneringen.Voor mij is dat het zitten in de kinderstoel en spelen met de daarop bevestigde gekleurde houten balletjes, de kinder - app van de 50er jaren. Je leerde daarmee tellen en de kleuren benoemen. Dat scheelde weer een paar maanden kleuterschool.

De zussen vonden het wel wat,  zo'n broertje, al lag ik wel vaak en lang in het ziekenhuis wegens acuut reuma. Die traumatische herinneringen aan het Woerdense ziekenhuis en de dagelijkse penicilline spuiten  heb ik allemaal gewist uit mijn geheugen!

Meetjesland

In zo'n eerste vakantieweekend moet ik altijd nog wat adrenaline kwijt en daarom ging ik zaterdag vroeg  met zoon Jan Willem naar de grens  Zeeuws Vlaanderen -  Belgje, het zogenaamde Meetjesland. We logeerden in het boeren-bed-and-breakfast van familie van  Driessen. Toen ik anderhalf jaar geleden in Marokko was voor de halve marathon met de Runnersclub  Woerden waren Frans en Marijke ook deelnemers aan deze reis. Voor deze vriendelijke mensen was het wel bijzonder in zo'n groep hardlopers terecht te komen. Maar ze hebben het erg leuk gehad en nodigden mij uit om hun boerderij te komen bekijken. Een prachtig akkerbouwbedrijf in een eindeloos landschap. We hebben ondanks het matige weer het hele Meetjesland doorkruist en zijn ook nog in Brugge aangekomen waar we de stadsbrouwerij van Maes ( 'Brugse Zot' ) bekeken. Ter afsluiting fietsten we vandaag door Zeeuws Vlaanderen, onder ander door het stadje Groede waar Jacob, 'Vadertje' Cats gewoond en gedicht heeft.  

Cats was tegelijk politicus, jurist en dichter. Hij werd bekend om zijn opvoedkundige gedichten. De ambtswoning van de minister president, het bekende Catshuis is zijn woning geweest in Den Haag.
Van hem zijn uitspraken als:

'Het puntje van een gaeuwe pen is 't felste wapen dat ick ken'

'Al is de leugen wonder snel, de waerheyt achterhaelt se wel.'

en

'Als de wijn gaet in den man, leyt de wijsheyt in de kan.'

E Reader

Deze week is mijn leven-met-een-e-reader gestart. Door een rekening te openen bij een Engelse bank kreeg ik zo'n ding cadeau. En het is meteen top. Zoon Jan Willem  liet mij zien hoe je binnen enkele minuten 100 boeken op zo'n ding kan zetten. En dan is er ruimte zat voor nog 900 boeken. Ik weet niet hoe legaal het allemaal is, maar het werkt fantastisch en nog even lezen 's avonds in bed gaat ideaal met zo'n lichtgewicht apparaatje. Via projecten als Gutenberg (39.000 gratis e-books) en de Koninklijke Bibliotheek is er nog veel meer moois binnen te halen op boekengebied. Nog 2 dagen, dan start de vakantie. Ik heb alvast mijn vakantiespeeltje.

Golfslag

artikel geschreven voor ons kerkblad:

Golfslag van de tijd

Onlangs las ik met veel genoegen het boek met bovenstaande titel.

Verleden week werd het verkozen tot ‘theologie boek van het jaar’. De schrijver is Gerben Heitink, emeritus hoogleraar praktische theologie aan de VU

De ondertitel van het boek zegt al veel over de inhoud: Europa’s niet te stille  verlangen naar God. Schrijver onderzoekt in het boek de religieuze roots van onze Westerse samenleving en vraagt zich af ‘hoe het komt, dat wij denken zoals we denken en we geloven zoals we geloven’.

Om tot antwoorden te komen onderzoekt Heitink in het eerste deel van het boek de ontwikkeling die het denken en met name het Christendom heeft doorgemaakt. Hij beschrijft dat zeer boeiend en met een enorme bronnenkennis in vijf culturele vloedgolven: kerstening, hervorming, verlichting, revolutie en ontplooiing. In het tweede deel werkt schrijver de gedachte uit dat, ondanks de zo ingrijpend veranderde geloofsomstandigheden, de spiritualiteit, het verlangen naar God,  voor heel veel mensen een onvervangbare bron van inspiratie is geweest en gebleven.  

Een boek voor lezers die niet tevreden zijn met korte, populistische  antwoorden op de vragen van onze tijd. En die het levensbeschouwelijke gesprek en de daarbij behorende existentiële vragen niet uit de weg willen gaan. Laat u niet afschrikken door de saaie kaft!

Reformatorisch Dagblad

Zo nu en dan lees ik het Reformatorisch Dagblad, digitaal. En niet op zondag want dan is  die website niet bereikbaar. Vooral de achtergrondartikelen stralen degelijke onderbouwing uit en een stevige Calvinistische toon. Niet de Waan van de Dag of de Leugen die regeert, maar op principes en argumenten gebaseerde journalistiek. Waar heb je dat nog?
En dan deze week: een artikel en fotoserie in het RD over..... Abdij Affligem!
Voor mij het toppunt van oecumene deze Reformatorische belangstelling voor de strenge Katholieke Abdij. Ik werd er vrolijk van  en heb het RD gevraagd of ik als webmaster de foto's mag gebruiken voor de website van Affligem!
http://www.refdag.nl/nieuws/fotoseries/van_benedictus_moest_elke_abdij_een_eigen_brouwerij_hebben_fotoserie_1_656553

Cruise

Hoewel ik mezelf niet materialistisch vind, heb ik nog wel van die stille wensen, bijvoorbeeld een elektrische Solex kopen, of een luxe cruise maken... Willy vindt zich / ons te jong voor die cruise, dat is iets voor oude mensen. Maar ik heb een truc bedacht en nu net een cruise geboekt met onze jongste dochter. Zij heeft nog altijd haar afstudeerreis  tegoed! Toen Johanneke afstudeerde ben ik met haar door Marokko gereisd. Met Jan Willem als Master ging ik door China en nu met Willemijn cruisen over de Egeïsche Zee  En we gaan interessante plaatsen bezoeken als Istanbul, Izmir, Patmos en Athene. Een soort einde-van-de-opvoeding-uitstapje. Ik heb nog wel het beeld op mijn netvlies van dat gestrande cruiseschip, de Costa Concordia. Als potentiële angsthaas houd ik gewoon 10 dagen het reddingsvest om......

Gebed

God, zegen mijn laptop, nu ik hem vanmorgen aanzet.

Dat zijn geheugen de gedachten die ik zo moeilijk op een rijtje krijg goed bewaart.

Dat zijn programma’s mijn gebrek aan kennis kunnen opvangen.

Dat de helpfunctie de antwoorden geeft die ik nodig heb.

Dat de spellingcontrole het juiste Nederlands voorschrijft.

Dat zijn world wide web me verbindt met de plaatsen waar ik werkelijk wat te zoeken heb.

Dat hij nederig genoeg blijft om mij te laten denken dat ik de baas ben.

Dat onze samenwerking vandaag kort en bevredigend zal zijn.

(Iona)

Babyboomers

De komende jaren zal ik regelmatig een afscheid meemaken van de Babyboom generatie die nu op het punt staat het arbeidzame  leven te stoppen. Vandaag nam ik afscheid van collega Jan Dirk B. Jan Dirk is een trouw bezoeker van mijn blogspot en we hebben daar ook regelmatig gesprekken over. Hij is net als ik amateur reisleider, dat levert ook gespreksstof op. Hij was 17 jaar geleden betrokken bij de aannameprocedure toen ik op mijn huidige baan  solliciteerde. En bezocht mij toen in mijn vorige school, een bomvolle combinatieklas (39 leerlingen) waar ik al managend de kinderen van groep 7 en 8 tegelijk les gaf. De klas was zo vol dat mijn bureau op de gang stond en ik Jan Dirk slechts een klein krukje achterin  de klas  kon aanbieden. Het gaf hem toch voldoende vertrouwen om mij aan te nemen. En we hebben met veel genoegen samengewerkt bij Ambulante Dienst Kentalis Het Rotsoord.

Ik had zijn afscheid geregeld in het restaurant van IKEA. Als aanstaand pensioengenieter is het goed om hier alvast rond te kijken hoe je hier tussen veel leeftijdgenoten bijna gratis kunt ontbijten!

Condoom

In de 4 jaren dat ik deze blogs schrijf ging het nooit over sex- onderwerpen. Niet dat ik sex niet belangrijk vind, in tegendeel. Maar sex en erover communiceren in breed verband dat past niet bij mij.
Vroeger was seksualiteit een onderwerp dat in gezin Uittenbroek niet aan de orde kwam. Tot mijn tiende geloofde ik dat je kinderen kreeg als je vaak ging bidden. Bij voorkeur op je knieën voor het bed zoals mijn vader elke avond deed. Moeder heeft wel eens een vaag boekje gegeven over 'wat grotere jongens moeten weten'. Als ik vragen had dan hoorde ze het wel. Niet dus. En van de NCRV gids, de Spiegel en de Vriend van Oud en Jong die we van Tante Willempje kregen werd ik ook niet veel wijzer. TV hadden we niet. Als  er een zusje of broertje bij kwam hoorden we dat een paar dagen van te voren.

geboortehuis, Westeinde 28

feestje bij Oma en Opa  van Zwieten

De titel van deze blog heeft dan ook niet met sex te maken, maar wel met de stelling 'Powerpoint is het condoom van de Communicatie',  die ik deze week tegenkwam. Iets om bij stil te staan, want ik gebruik vaak een powerpoint presentatie in m'n werk en hobby's.  PPT is voor mij een mooi hulpmiddel om m'n gedachten te ordenen en toehoorders mee  te nemen in m'n betoog. Dat een PPT de communicatie en interactie teveel inkapselt is inderdaad een gevaar. Daar ga ik goed op letten  de komende tijd. Bij mezelf en anderen.
Zo,..... ging het toch weer nauwelijks over sex.....

Job

Als ik een keer mocht preken in de kerk zou dat gaan over Job. Ik zou het hebben over het verschil om te praten Over God en te praten Met God. Deze week schreef Jean Jacques Suurmond daar een prachtige column over in Trouw.  Job ontdekt dat hij niet veel opschiet met al dat gepraat met zijn vrienden over God. Hij wordt stil en gaat over op praten Met de Eeuwige. En dan gebeurt er van alles.
Misschien is dat ook wel de reden waarom ik zo nu en dan naar het klooster ga. Om te proberen mijn zoektocht-geloof iets te verplaatsen van het hoofd naar het hart. Van argumenten naar ervaring. Want praten met het Goddelijke kan goed in de stilte van een  klooster of tijdens de mantra's van de monniken als ze de Psalmen reciteren. Althans zo werkt het bij mij. Spirituele ervaring als kennisbron.
Misschien moeten we in de PKN kerken die stap nog meer zien te maken. Van Over God naar Tot God. En dat zo nu en dan koppelen aan vormen van spiritualiteit die passen bij typen zoals ik. Ik heb me voorgenomen om Augustinus weer eens te gaan lezen in de vakantie. Om hier verder over na te denken. Die preek van mij wordt toch voorlopig niks.

Engel

Vandaag heb ik gebeld met een engel
Ze staat op de fraai gerestaureerde Sint Jan  in  Den Bosch
Met een mobieltje in haar vleugel
0900 746 8526
De engel bleek een man te zijn
Met een keuzemenu
Ik had best veel vragen
Maar de engel ging niet in dialoog
Een engel kost 80 cent per minuut.
Hij heeft zelf geen geld nodig
De opbrengst gaat naar de kerk
Leuk geloof, die Katholieken

We waren in Den Bosch voor een feest van Arjan en Marjan W. Naast lekker eten en wandelen door de stad maakten we ook een boottocht over of beter door de Binnendieze, een kilometers lang kronkelend stelsel onder de stad door. Vroeger van groot belang voor de ambachten, vervoer, watervoorziening, wasplaats en als riolering. Nu erg leuk voor de toeristen. De schippergids vertelde over het ontstaan en de restauratie van de muren, overkluizingen en togen. De constructies zijn zo sterk dat er complete huizen en zelfs een kerk op de togen gebouwd zijn.

Nachtburgemeester

Zaterdagavond bleef ik tijdens het jaarlijkse Woerdens Jazzfestival hangen bij de Tiny Little Big Band. Aanstekelijke muziek door 8 strak geklede heren. Een echte festivalband. De zanger, Marcel Fokker, is sinds vorig jaar de officiële Nachtburgemeester van Woerden. Pech voor Marcel is dat zo'n festival in het nog degelijke Woerden tot uiterlijk 1 uur mag duren... dus een nachtburgemeester heeft het niet zo druk in onze stad. Toch leuk dat wij ook zo onze eigen Jules Deelder hebben. Wil je een leuk feest hebben: boek deze band!

Balans

Samen met collega Henk H ben ik bezig een stukje studiedag voor te bereiden voor het team waar wij in functioneren. Ons onderdeel gaat over de mensvisie en de kernwaarden die in onze organisatie Kentalis opgesteld zijn. En welke onze eigen kernwaarden zijn in ons werk. We willen onze collega's daar volgende week mee aan  het werk zetten. Om vast in de sfeer te komen en te oefenen hebben we vandaag een kernwaarde die wij beide belangrijk vinden uitgebeeld in het speeltuintje tegenover ons kantoor. Het mag duidelijk zijn wat dat is. Ik vind het een voorrecht in een organisatie te werken die ook  ruimte geeft voor dit soort onderwerpen.  Wat beweegt je, waarom doe je dit werk, waar haal je je inspiratie, de spiritus, vandaan? Hoe houd je het vast? Wat zijn jouw bronnen van waarde? En dat in de Pinksterweek.

UPDATE, 31 mei: het studiemoment  'kernwaarden' is prima verlopen. Ik werk in een leuk en inspirerend team! Ter afsluiting deelde ik deze Kernwaarden metafoor uit, getekend door een cliënt van Kentalis: het mensvisie-huis

Oerknal

Deze week in DWDD (De Wereld Draait Door) een live hoorcollege over De Oerknal door professor Dijkgraaf. Conclusie: we weten al veel over het ontstaan en de ontwikkeling van het heelal, maar het meeste weten we nog niet. Wel fascinerend om dat kleine stukje dat we weten op zo'n duidelijke manier uitgelegd te krijgen. Deze man weet wat lesgeven is: hij heeft wat te zeggen, staat enorm boven de stof, weet aan te sluiten bij zijn luisteraars, gebruikt veel visuele hulpmiddelen en heeft ook nog humor, passie en relativeringsvermogen. In een goede redevoering zaten volgens de oude Grieken drie elementen:  Ethos ( geloofwaardigheid), Pathos (emotie ) en Logos (logisch redeneren).  Als je dat kon beheerste je de:  Ars Rhetorica. Zie hier een mooi voorbeeld:

Landmacht

Toen ik opgeroepen werd voor de dienstplicht in 1975 waren er in mijn omgeving ( de PABO, het LCGJ, de PPR....) 2 opties: je werd principieel dienstweigeraar of je liet je afkeuren. Dat laatste is me gelukt na het aanvragen van enkele herkeuringen. En met een brief in handen van de dorps - huisarts over mijn kinderziektes.
Dat ik nu de Open Dag van de Landmacht in Oirschot bezocht heb vandaag,  komt omdat de vriend van Willemijn, militair Tim, mij speciaal had uitgenodigd om bij hem op de schietbaan langs te komen. Zodoende had ik vandaag voor het eerst een zwaar wapen in handen. En ik vond het nog leuk ook. Zo'n open dag is spectaculair. Wat een enorm bedrijf is dat leger. En hoe strak is zo'n open dag georganiseerd. In het onderwijs kunnen we daar nog heel wat van leren om aan het grote publiek te laten zien waar de belastingcenten naar toe gaan!

24 Uur Van Woerden

Toen ik enige weken geleden bij Willy op school even op de koffie was heb ik me laten strikken als deelnemer aan de 24 uur van Woerden. Het is een grootse sponsorloop voor allerlei goede doelen zoals Kika en het Kanker - inloophuis.  Het vindt plaats in onze wijk Molenvliet, in het Wijkpark.
Ik loop met Willy namens het team van de Constantijnschool  vrijdagavond vanaf 10 uur tot middernacht rondjes rond de 'krater', zoals wij de voormalige vuilnisbelt van Woerden noemen.
Precies tijdens mijn looptijd komt Marco Bakker optreden in het park, kortom het wordt een mooie vrijdagavond.......
UPDATE: na het nachtelijke wandelen hebben we op zaterdag de slotronde nog meegelopen. Zo'n projekt levert zo'n 60 duizend euro op... het blijft een wonderlijk landje: zwaar mopperen op de ontwikkelingshulp en ondertussen heel gul dit soort acties steunen.

Zoover

Bij het afscheid  nemen van een vakantieplek wordt duidelijk hoe belangrijk websites als Zoover en Tripadvisor geworden zijn voor deze op grote bezetting gerichte bedrijven. In plaats van een fooi  ziet het management liever een beoordeling op een van dit soort websites, want men weet dat iedereen daar op kijkt tegenwoordig. En dan graag met een naam erbij. Een aantal slechte beoordelingen  op Zoover en je kunt je toko wel sluiten. We hebben Najib en Volkan beloofd positief te schrijven op een aantal websites. En terecht, want het is een aanrader naar Bodrum Park Resort in Yaliciftlik te gaan. En Bodrum is een leuke stad. De vakantie leverde me ook nog een prima bril op....

Resort

Dit welvarende gedeelte van Turkije hebben we 1 dag verlaten en we zijn met een supersnelle Ferry overgevaren naar het Griekse eiland Kos. Het verschil is meteen zichtbaar: slechts enkele schepen hier in de haven, hoge prijzen voor een  cappuccino, de huurfiets die al meteen kapot ging, grote gaten in de weg. We fietsten langs niet afgemaakte opgravingen, met Europese subsidie gerealiseerd.... of is het een vooroordeel om zo naar de Grieken te kijken?

Het was wel een sportief uitje met een fietsocht door de bergen. Nu storten we ons verder in het Resortleven dat bestaat uit lekker eten en drinken, zonnen, zwemmen en veel Animatie.

Bril

Ik had al vaker gelezen dat Turkije prima opticiens heeft. Vandaag heb ik dat uitgeprobeerd in de havenstad Bodrum, een half uurtje van onze vakantiebaai met de Dolmus bus, (dolmus betekent propvol....)
Binnen een uur had ik - een mooie bril gevonden - heeft de opticien me naar het ziekenhuis gereden - kreeg ik een oogmeting en uitgebreide controle van een oogarts en - heb ik ook nog een paar honderd euro verdiend vergeleken met de offertes die ik thuis heb liggen. Net voor ons vertrek kan ik de bril ophalen. Zie ik al dat moois hier in de haven nog beter!