Filosofen

Dagblad Trouw start vandaag met een mooi initiatief. In een tijd  van one-liners, vervlakkende discussies en waan-van-de dag-denken komt er een serie boeken uit over 12 grote filosofen die het denken in onze westerse wereld sterk beïnvloed hebben. Vandaag het eerste deel over Friedrich Nietzsche, ik citeer deze wonderlijke denker regelmatig in mijn blogs.
De andere 11 lijken me ook erg boeiend. Nu nog tijd vinden om alles volgens de methode van de Lectio Divina -'herkauwend'- te lezen.

Benedictijns Leiderschap

Deze week verschijnt een nieuw boek over de Benedictijnse filosofie:

De schrijfster is Yvonne Nieuwenhuijs. Deze week had ik e-mail contact met haar. Zij geeft net als ik  lezingen en cursus over de regel van Benedictus, maar dan op een prachtige locatie namelijk in Nursia, Italië. De geboortestreek van Benedictus.
Op 14 september geeft Yvonne een presentatie van haar boek in de Benedictijner Abdij van Egmond. Ik ben daarbij uitgenodigd en hoop met dit boek weer nieuwe inspiratie op te doen!

 



UPDATE: op 14-9 heb ik de presentatie en een mooie  workshop van Yvonne bezocht in de abdij van Egmond. Een inspirerende middag in een prachtige omgeving.

Klimt

Na het behangen van de slaapkamer hebben we aan de muur naast onze nieuwe 'shutters' een kopieschilderij gehangen van Gustav Klimt. We zagen deze  afbeelding bij de IKEA en vonden dat het thema en de kleur mooi pasten in het geheel van onze verbouwing. Nu ik elke avond op z'n minst even naar dit werk van Gustav Klimt kijk, ben ik een boekje over deze Oostenrijkse schilder gaan lezen. Het was een bijzonder mens in een bijzondere tijd: Wenen, rond 1900. De schilderijen van Klimt hebben 1 hoofdthema : De Vrouw. De kleurstelling is heel bijzonder vooral ook omdat hij veel goud gebruikte. In de preutse Victoriaanse tijd werd hij al snel als een pornografisch schilder betiteld, maar dat valt reuze mee hoor. Anders zat hij echt niet in de collectie van IKEA.  Maar Klimt durfde wel veel meer af te beelden dan gemiddeld in die tijd. Het was ook de tijd waarin Freud zijn vaak sexueel gerichte theorieën opstelde.

De titel van ons schilderij is : Waterslangen. De stijl van Klimt, de Jugendstil, houdt van de wereld van het water met z'n glibberige algen, venusschelpen en  koraalkleuren. Vissevrouwen met veel symboliek. En dat in onze slaapkamer.

Areopagus

Het gebied zuidwest Turkije en zuidoost Griekenland, waar ik vorige week rondreisde, is de bakermat van de antieke wereld. Geweldig al die tempels, agora’s, stoa’s en andere resten uit de Hellenistische en Romeinse periode waar we tot aan onze cultuur zoveel aan te danken hebben. Zowel Turkije als Griekenland hebben talloze antieke plaatsen opgegraven en opengesteld voor het publiek. In Griekenland vaak met enorme Europese subsidies…
Hoogtepunt is natuurlijk de Acropolis in Athene. Aan boord van het cruiseschip had ik tijd om via mijn e-reader veel te lezen over en van de filosofen uit dit gebied. Natuurlijk Plato en Aristoteles, maar Epicurus past hier ook prima. Hij was de filosoof van het nastreven van genot en het vermijden van verdriet, angst en pijn. Hij leerde zijn volgelingen om (matig) genietend en onverstoorbaar te leven. In een soort commune in Athene, de ‘tuin’, verkondigde hij deze filosofie en leefde ernaar.

In het fantastische Archeologisch Museum van Istanbul – op 5 minuten lopen van ons hotel – zag ik een onlangs gevonden beeld van Psyche, de Hellenistische mythologische verbeelding van de Ziel. Hier is dus het idee ontstaan van de scheiding ziel en lichaam, verder uitgewerkt door Plato en de latere Neo Platonisten, overgenomen door Augustinus en de kerkvaders. Weer anders uitgewerkt door Descartes en ter discussie gesteld door de Verlichting en Kant.

Nietzsche noemde het Christendom dan ook ‘Platonisme voor het volk’. Tot aan heden denken we na over deze scheiding psyche – lichaam, zeker met de huidige neuro-wetenschap.

In Athene heb ik op de plaats gestaan waar de apostel Paulus de Griekse filosofen toesprak: bovenop de Areopagus, een kale rots dichtbij de Acropolis.

Het verhaal staat in het bijbelboek Handelingen, hoofdstuk 17. Als publiek had ik nu m'n eigen dochter die braaf naar mijn verhalen heeft geluisterd. 'Zullen we dan nu Griekse salade gaan eten' was haar Epicuristische reactie.....

Santorini

Een cruise is een mix van elementen van een luxe resort, een all - in camping, een drijvend hotel en een rondreis. Het was een geweldige ervaring die ik vannacht met dochter Willemijn heb afgesloten. Het grote voordeel is dat je geen koffers hoeft te sjouwen en niet uren in een bus gaat zitten en toch op de mooiste plekken komt. Vanuit de havens waren de culturele bezienswaardigheden vaak lopend te bereiken. Of via een taxi ritje of dolmus. Alleen in de haven van Athene boekten we een excursie vanaf de boot. De combinatie 's nachts varen, 's ochtends vroeg allerlei culturele dingen doen en 's middags naar het strand of in de zon / wind op het dek van het schip beviel ons prima.  Hoogtepunten waren voor mij de relaxte sfeer aan boord van zo'n schip waar altijd wel iets te doen is of muziek wordt gemaakt door de huisband, de prima hut, het  fantastische eten aan boord. Het bezoek aan de 2 hoofdsteden Istanbul en Athene was ook groots, maar we waren beiden verliefd op Santorini, het Griekse vulkaaneiland. Dochter Willemijn zag hier de mooiste kleurstellingen die ze ook in haar nieuwe huis wil gaan toepassen.

In Athene beklommen we natuurlijk de Acropolis met de beroemdste tempel ter wereld, het Parthenon.
Op Patmos bezochten we de grot waar Johannes zijn Openbaringen kreeg.
In Izmir was de sfeer op de Oude Bazaar geweldig en bekeken we de opgravingen van de oude Agora.
Het Griekse Rhodos is een fraai ommuurde stad met ook een gezellig strandleven.
In Istanbul maakten we het einde van de Ramadan mee, het suikerfeest,.... een gezellige chaos waarbij 20 miljoen mensen allemaal op straat gaan lopen.....
Heb je vooroordelen ten aanzien van een cruise? Schrap ze uit  je systeem en probeer het uit!  

Buren

Het jaarlijkse uitje met de 2 Krasse Tachtigers, Oma en Tante Tinie, ging gisteren naar landgoed Marienwaerdt, achter de plaats Beesd. Het is het grootste landgoed in Nederland dat nog in particuliere handen is. De baron heeft zijn landgoed opengesteld om er te wandelen, fietsen en lekker te eten. We bezochten er onder meer de Zorg-imkerij en het pannenkoekenhuis. Daarna gingen we naar het schilderachtige vestingstadje Buren waar ons Oranjehuis banden mee heeft. Willem van Oranje is hier getrouwd en in de kerk van Buren liggen Oranjes begraven. Beatrix is gravin van Buren. Het voormalige weeshuis is een prachtig Renaissance gebouw. Ik wist niet dat we ze zo mooi in ons land hebben.
Het was al met al een  Oranje dag met ook nog Goud voor Epke en Dorian op de Olympische Spelen.

Cruise

Vandaag kreeg ik de papieren binnen van de Cruise die ik volgende week met dochter Willemijn ga maken. Het is het cadeau ter ere van haar afstuderen aan het HBO. De diploma uitreiking is al lang achter de rug, maar tot nu toe hadden we geen tijd voor een reis. Nu wel. Na enkele dagen Highlights van Istanbul gaan we cruisen tussen Turkije en Griekenland. Met uitstapjes naar o.a. Patmos, Kreta, Izmir en Athene. Het centrum van de Klassieke Filosofie en het ontstaan van het Christendom, maar daar zal ik het niet de hele dag met Willemijn over hebben!
Hoewel ik nog erg bij moet komen van het overlijden van m'n zwager stel ik me nu in op: Ik heb er zin in!

We eindigen 19 augustus, als het Suikerfeest is in Turkije.

Moses

Vandaag deden  we een dagje Den Haag en bij het slenteren door het museum Galerij Prins Willem V begon m'n hart plotseling sneller te kloppen: daar hing een echte Uyttenbroeck. De catalogus legde uit dat Moses van Uyttenbroeck (1595-1647) een schilder en etser was uit de Gouden Eeuw. Hij was  goed in portretten, landschappen, mythologische taferelen, maar vooral  in erotisch getinte bacchanalen. Dat waren woeste, Dionysische drankfeesten uit de tijd voor de jaartelling. Erg zondig allemaal in ogen van de Goudeneeuwers, maar wel leuk om te schilderen. Moses kon er van leven meldt Wikipedia. Het Mauritshuis in Den Haag heeft een paar Uyttenbroecken maar wegens een verbouwing hangt dit herderslandschap nu in genoemde schilderijenverzameling van de stadhouder.
Ik ga de schilderijen van m'n oudste zus toch eens wat beter bekijken met zoveel talent in de genen!

Geloof&Cultuur

In de PKN kerken in Woerden wordt jaarlijks een programma gemaakt dat we Geloof en Cultuur noemen. Het zijn zeer afwisselende kerkelijke activiteiten die plaats vinden naast de zondagse liturgische bijeenkomsten.

Ik heb deze week mijn bijdragen voor dit programma van het kerkelijk winterseizoen ingeleverd. Het totaal wordt in augustus gepubliceerd  in een fraai boekwerkje.

Mijn programmaonderdelen zijn:

1. kloosterweekend bij de Karmelieten - Brugge in november
2. 2 cursusavonden die ik zelf geef rond de Benedictijnse Wijsheid in januari 2013, de maand van de spiritualiteit
3. Themareis naar Marokko in februari 2013, langs de Koningssteden en enkele dagen in Marrakech
4. 4 lezingen en gespreksavonden in het kader van de commissie Joden – Christenen, met als inleiders Rabbijn Shmuel Katz, TV presentatrice en theologe Jacobine Geel, professor en spraakmakend auteur Cees den Heijer en Hans Berkheij uit Woerden, die een lezing geeft over archeologie in Israel.

Volgens mij boeiende onderwerpen. Tip: meld je aan!

RIP

Woensdag 18 juli  hebben we onze fietsvakantie plotseling moeten afbreken door het overlijden van de man van m’n jongste zus, zwager Cor.  Heel raar zo’n kom-maar-snel-terug-telefoontje.

We hadden net een pelgrimspad gelopen in het Bergisches Land, achter Keulen.  In een bedevaartskerk  heb ik een kaarsje gebrand, ook voor Cor, want ja die lag in het ziekenhuis omdat hij wat benauwd was. Maar waarschijnlijk mag hij  morgen weer naar huis was de laatste melding. Op dat moment is hij zo ongeveer overleden.

Ik kende Cor al vanaf de lagere schooltijd, we zaten in dezelfde klas van de dorpsschool. In de pauzes gingen we stiekem chocolademelk drinken bij de zorgzame moeder van Cor. Ik mocht zelfs op z’n verjaardag komen. Op Koninginnedag probeerde iedereen z'n fiets  nog mooier te versieren dan die van Cor. Dat lukte nooit. En Cor ging met zijn ouders naar het Buitenland op vakantie. We wisten het wel:  Cor is enig kind..., daar kwam het door.

Pas later beseften we ons als dorpsjongens dat hij daardoor ook wel vaak erg eenzaam was.

Later kwamen we elkaar weer tegen als familieleden en hebben we veel lief en leed met elkaar gedeeld. Met de twee gezinnen zijn we vaak op vakantie geweest, naar Italië, Zwitserland, Frankrijk. Cor reed met z'n 'meiden' in de volgeladen bouwbus. Ik las de kaart en regelde de zaken in dat lastige Frans of Italiaans.

En als vakman - zwager heb ik Cor vaak gevraagd of ik een stukje gereedschap mocht ‘lenen’ bij een klemmende deur of een net niet passend IKEA meubeltje. Ik kom wel even langs was dan zijn begripsvolle reactie, doe er zelf nog maar niets aan….

Bizar als je een leeftijdgenoot opgebaard ziet liggen. Hij is 58 jaar geworden.

Rust In vrede!

Update: vandaag, 24 juli hebben we Cor zoals dat heet ter aarde besteld in Waarder. Op een waardige en emotionele wijze. In de bloemstukken waren zijn gereedschap en laatste bouwtekeningen verwerkt.

Geheugen

Deze week is klusjesweek en omdat ik bij voorkeur geen klusser ben onderbreek ik het behangen en witten van de slaapkamer vaak met koffie drinken, even tv kijken, iets ophalen bij de Gamma.... Vanmorgen, onder de koffie, belandde ik bij  de geheugentrainer van omroep MAX. Dat is nog knap lastig dat onthouden van boodschappenlijstjes of simpele vragen bij een net bekeken filmpje  beantwoorden. Het ging in dat programma ook over je oudste herinneringen.Voor mij is dat het zitten in de kinderstoel en spelen met de daarop bevestigde gekleurde houten balletjes, de kinder - app van de 50er jaren. Je leerde daarmee tellen en de kleuren benoemen. Dat scheelde weer een paar maanden kleuterschool.

De zussen vonden het wel wat,  zo'n broertje, al lag ik wel vaak en lang in het ziekenhuis wegens acuut reuma. Die traumatische herinneringen aan het Woerdense ziekenhuis en de dagelijkse penicilline spuiten  heb ik allemaal gewist uit mijn geheugen!

Meetjesland

In zo'n eerste vakantieweekend moet ik altijd nog wat adrenaline kwijt en daarom ging ik zaterdag vroeg  met zoon Jan Willem naar de grens  Zeeuws Vlaanderen -  Belgje, het zogenaamde Meetjesland. We logeerden in het boeren-bed-and-breakfast van familie van  Driessen. Toen ik anderhalf jaar geleden in Marokko was voor de halve marathon met de Runnersclub  Woerden waren Frans en Marijke ook deelnemers aan deze reis. Voor deze vriendelijke mensen was het wel bijzonder in zo'n groep hardlopers terecht te komen. Maar ze hebben het erg leuk gehad en nodigden mij uit om hun boerderij te komen bekijken. Een prachtig akkerbouwbedrijf in een eindeloos landschap. We hebben ondanks het matige weer het hele Meetjesland doorkruist en zijn ook nog in Brugge aangekomen waar we de stadsbrouwerij van Maes ( 'Brugse Zot' ) bekeken. Ter afsluiting fietsten we vandaag door Zeeuws Vlaanderen, onder ander door het stadje Groede waar Jacob, 'Vadertje' Cats gewoond en gedicht heeft.  

Cats was tegelijk politicus, jurist en dichter. Hij werd bekend om zijn opvoedkundige gedichten. De ambtswoning van de minister president, het bekende Catshuis is zijn woning geweest in Den Haag.
Van hem zijn uitspraken als:

'Het puntje van een gaeuwe pen is 't felste wapen dat ick ken'

'Al is de leugen wonder snel, de waerheyt achterhaelt se wel.'

en

'Als de wijn gaet in den man, leyt de wijsheyt in de kan.'

E Reader

Deze week is mijn leven-met-een-e-reader gestart. Door een rekening te openen bij een Engelse bank kreeg ik zo'n ding cadeau. En het is meteen top. Zoon Jan Willem  liet mij zien hoe je binnen enkele minuten 100 boeken op zo'n ding kan zetten. En dan is er ruimte zat voor nog 900 boeken. Ik weet niet hoe legaal het allemaal is, maar het werkt fantastisch en nog even lezen 's avonds in bed gaat ideaal met zo'n lichtgewicht apparaatje. Via projecten als Gutenberg (39.000 gratis e-books) en de Koninklijke Bibliotheek is er nog veel meer moois binnen te halen op boekengebied. Nog 2 dagen, dan start de vakantie. Ik heb alvast mijn vakantiespeeltje.

Golfslag

artikel geschreven voor ons kerkblad:

Golfslag van de tijd

Onlangs las ik met veel genoegen het boek met bovenstaande titel.

Verleden week werd het verkozen tot ‘theologie boek van het jaar’. De schrijver is Gerben Heitink, emeritus hoogleraar praktische theologie aan de VU

De ondertitel van het boek zegt al veel over de inhoud: Europa’s niet te stille  verlangen naar God. Schrijver onderzoekt in het boek de religieuze roots van onze Westerse samenleving en vraagt zich af ‘hoe het komt, dat wij denken zoals we denken en we geloven zoals we geloven’.

Om tot antwoorden te komen onderzoekt Heitink in het eerste deel van het boek de ontwikkeling die het denken en met name het Christendom heeft doorgemaakt. Hij beschrijft dat zeer boeiend en met een enorme bronnenkennis in vijf culturele vloedgolven: kerstening, hervorming, verlichting, revolutie en ontplooiing. In het tweede deel werkt schrijver de gedachte uit dat, ondanks de zo ingrijpend veranderde geloofsomstandigheden, de spiritualiteit, het verlangen naar God,  voor heel veel mensen een onvervangbare bron van inspiratie is geweest en gebleven.  

Een boek voor lezers die niet tevreden zijn met korte, populistische  antwoorden op de vragen van onze tijd. En die het levensbeschouwelijke gesprek en de daarbij behorende existentiële vragen niet uit de weg willen gaan. Laat u niet afschrikken door de saaie kaft!

Reformatorisch Dagblad

Zo nu en dan lees ik het Reformatorisch Dagblad, digitaal. En niet op zondag want dan is  die website niet bereikbaar. Vooral de achtergrondartikelen stralen degelijke onderbouwing uit en een stevige Calvinistische toon. Niet de Waan van de Dag of de Leugen die regeert, maar op principes en argumenten gebaseerde journalistiek. Waar heb je dat nog?
En dan deze week: een artikel en fotoserie in het RD over..... Abdij Affligem!
Voor mij het toppunt van oecumene deze Reformatorische belangstelling voor de strenge Katholieke Abdij. Ik werd er vrolijk van  en heb het RD gevraagd of ik als webmaster de foto's mag gebruiken voor de website van Affligem!
http://www.refdag.nl/nieuws/fotoseries/van_benedictus_moest_elke_abdij_een_eigen_brouwerij_hebben_fotoserie_1_656553

Cruise

Hoewel ik mezelf niet materialistisch vind, heb ik nog wel van die stille wensen, bijvoorbeeld een elektrische Solex kopen, of een luxe cruise maken... Willy vindt zich / ons te jong voor die cruise, dat is iets voor oude mensen. Maar ik heb een truc bedacht en nu net een cruise geboekt met onze jongste dochter. Zij heeft nog altijd haar afstudeerreis  tegoed! Toen Johanneke afstudeerde ben ik met haar door Marokko gereisd. Met Jan Willem als Master ging ik door China en nu met Willemijn cruisen over de Egeïsche Zee  En we gaan interessante plaatsen bezoeken als Istanbul, Izmir, Patmos en Athene. Een soort einde-van-de-opvoeding-uitstapje. Ik heb nog wel het beeld op mijn netvlies van dat gestrande cruiseschip, de Costa Concordia. Als potentiële angsthaas houd ik gewoon 10 dagen het reddingsvest om......

Gebed

God, zegen mijn laptop, nu ik hem vanmorgen aanzet.

Dat zijn geheugen de gedachten die ik zo moeilijk op een rijtje krijg goed bewaart.

Dat zijn programma’s mijn gebrek aan kennis kunnen opvangen.

Dat de helpfunctie de antwoorden geeft die ik nodig heb.

Dat de spellingcontrole het juiste Nederlands voorschrijft.

Dat zijn world wide web me verbindt met de plaatsen waar ik werkelijk wat te zoeken heb.

Dat hij nederig genoeg blijft om mij te laten denken dat ik de baas ben.

Dat onze samenwerking vandaag kort en bevredigend zal zijn.

(Iona)

Babyboomers

De komende jaren zal ik regelmatig een afscheid meemaken van de Babyboom generatie die nu op het punt staat het arbeidzame  leven te stoppen. Vandaag nam ik afscheid van collega Jan Dirk B. Jan Dirk is een trouw bezoeker van mijn blogspot en we hebben daar ook regelmatig gesprekken over. Hij is net als ik amateur reisleider, dat levert ook gespreksstof op. Hij was 17 jaar geleden betrokken bij de aannameprocedure toen ik op mijn huidige baan  solliciteerde. En bezocht mij toen in mijn vorige school, een bomvolle combinatieklas (39 leerlingen) waar ik al managend de kinderen van groep 7 en 8 tegelijk les gaf. De klas was zo vol dat mijn bureau op de gang stond en ik Jan Dirk slechts een klein krukje achterin  de klas  kon aanbieden. Het gaf hem toch voldoende vertrouwen om mij aan te nemen. En we hebben met veel genoegen samengewerkt bij Ambulante Dienst Kentalis Het Rotsoord.

Ik had zijn afscheid geregeld in het restaurant van IKEA. Als aanstaand pensioengenieter is het goed om hier alvast rond te kijken hoe je hier tussen veel leeftijdgenoten bijna gratis kunt ontbijten!

Condoom

In de 4 jaren dat ik deze blogs schrijf ging het nooit over sex- onderwerpen. Niet dat ik sex niet belangrijk vind, in tegendeel. Maar sex en erover communiceren in breed verband dat past niet bij mij.
Vroeger was seksualiteit een onderwerp dat in gezin Uittenbroek niet aan de orde kwam. Tot mijn tiende geloofde ik dat je kinderen kreeg als je vaak ging bidden. Bij voorkeur op je knieën voor het bed zoals mijn vader elke avond deed. Moeder heeft wel eens een vaag boekje gegeven over 'wat grotere jongens moeten weten'. Als ik vragen had dan hoorde ze het wel. Niet dus. En van de NCRV gids, de Spiegel en de Vriend van Oud en Jong die we van Tante Willempje kregen werd ik ook niet veel wijzer. TV hadden we niet. Als  er een zusje of broertje bij kwam hoorden we dat een paar dagen van te voren.

geboortehuis, Westeinde 28

feestje bij Oma en Opa  van Zwieten

De titel van deze blog heeft dan ook niet met sex te maken, maar wel met de stelling 'Powerpoint is het condoom van de Communicatie',  die ik deze week tegenkwam. Iets om bij stil te staan, want ik gebruik vaak een powerpoint presentatie in m'n werk en hobby's.  PPT is voor mij een mooi hulpmiddel om m'n gedachten te ordenen en toehoorders mee  te nemen in m'n betoog. Dat een PPT de communicatie en interactie teveel inkapselt is inderdaad een gevaar. Daar ga ik goed op letten  de komende tijd. Bij mezelf en anderen.
Zo,..... ging het toch weer nauwelijks over sex.....

Job

Als ik een keer mocht preken in de kerk zou dat gaan over Job. Ik zou het hebben over het verschil om te praten Over God en te praten Met God. Deze week schreef Jean Jacques Suurmond daar een prachtige column over in Trouw.  Job ontdekt dat hij niet veel opschiet met al dat gepraat met zijn vrienden over God. Hij wordt stil en gaat over op praten Met de Eeuwige. En dan gebeurt er van alles.
Misschien is dat ook wel de reden waarom ik zo nu en dan naar het klooster ga. Om te proberen mijn zoektocht-geloof iets te verplaatsen van het hoofd naar het hart. Van argumenten naar ervaring. Want praten met het Goddelijke kan goed in de stilte van een  klooster of tijdens de mantra's van de monniken als ze de Psalmen reciteren. Althans zo werkt het bij mij. Spirituele ervaring als kennisbron.
Misschien moeten we in de PKN kerken die stap nog meer zien te maken. Van Over God naar Tot God. En dat zo nu en dan koppelen aan vormen van spiritualiteit die passen bij typen zoals ik. Ik heb me voorgenomen om Augustinus weer eens te gaan lezen in de vakantie. Om hier verder over na te denken. Die preek van mij wordt toch voorlopig niks.

Engel

Vandaag heb ik gebeld met een engel
Ze staat op de fraai gerestaureerde Sint Jan  in  Den Bosch
Met een mobieltje in haar vleugel
0900 746 8526
De engel bleek een man te zijn
Met een keuzemenu
Ik had best veel vragen
Maar de engel ging niet in dialoog
Een engel kost 80 cent per minuut.
Hij heeft zelf geen geld nodig
De opbrengst gaat naar de kerk
Leuk geloof, die Katholieken

We waren in Den Bosch voor een feest van Arjan en Marjan W. Naast lekker eten en wandelen door de stad maakten we ook een boottocht over of beter door de Binnendieze, een kilometers lang kronkelend stelsel onder de stad door. Vroeger van groot belang voor de ambachten, vervoer, watervoorziening, wasplaats en als riolering. Nu erg leuk voor de toeristen. De schippergids vertelde over het ontstaan en de restauratie van de muren, overkluizingen en togen. De constructies zijn zo sterk dat er complete huizen en zelfs een kerk op de togen gebouwd zijn.

Nachtburgemeester

Zaterdagavond bleef ik tijdens het jaarlijkse Woerdens Jazzfestival hangen bij de Tiny Little Big Band. Aanstekelijke muziek door 8 strak geklede heren. Een echte festivalband. De zanger, Marcel Fokker, is sinds vorig jaar de officiële Nachtburgemeester van Woerden. Pech voor Marcel is dat zo'n festival in het nog degelijke Woerden tot uiterlijk 1 uur mag duren... dus een nachtburgemeester heeft het niet zo druk in onze stad. Toch leuk dat wij ook zo onze eigen Jules Deelder hebben. Wil je een leuk feest hebben: boek deze band!

Balans

Samen met collega Henk H ben ik bezig een stukje studiedag voor te bereiden voor het team waar wij in functioneren. Ons onderdeel gaat over de mensvisie en de kernwaarden die in onze organisatie Kentalis opgesteld zijn. En welke onze eigen kernwaarden zijn in ons werk. We willen onze collega's daar volgende week mee aan  het werk zetten. Om vast in de sfeer te komen en te oefenen hebben we vandaag een kernwaarde die wij beide belangrijk vinden uitgebeeld in het speeltuintje tegenover ons kantoor. Het mag duidelijk zijn wat dat is. Ik vind het een voorrecht in een organisatie te werken die ook  ruimte geeft voor dit soort onderwerpen.  Wat beweegt je, waarom doe je dit werk, waar haal je je inspiratie, de spiritus, vandaan? Hoe houd je het vast? Wat zijn jouw bronnen van waarde? En dat in de Pinksterweek.

UPDATE, 31 mei: het studiemoment  'kernwaarden' is prima verlopen. Ik werk in een leuk en inspirerend team! Ter afsluiting deelde ik deze Kernwaarden metafoor uit, getekend door een cliënt van Kentalis: het mensvisie-huis

Oerknal

Deze week in DWDD (De Wereld Draait Door) een live hoorcollege over De Oerknal door professor Dijkgraaf. Conclusie: we weten al veel over het ontstaan en de ontwikkeling van het heelal, maar het meeste weten we nog niet. Wel fascinerend om dat kleine stukje dat we weten op zo'n duidelijke manier uitgelegd te krijgen. Deze man weet wat lesgeven is: hij heeft wat te zeggen, staat enorm boven de stof, weet aan te sluiten bij zijn luisteraars, gebruikt veel visuele hulpmiddelen en heeft ook nog humor, passie en relativeringsvermogen. In een goede redevoering zaten volgens de oude Grieken drie elementen:  Ethos ( geloofwaardigheid), Pathos (emotie ) en Logos (logisch redeneren).  Als je dat kon beheerste je de:  Ars Rhetorica. Zie hier een mooi voorbeeld:

Landmacht

Toen ik opgeroepen werd voor de dienstplicht in 1975 waren er in mijn omgeving ( de PABO, het LCGJ, de PPR....) 2 opties: je werd principieel dienstweigeraar of je liet je afkeuren. Dat laatste is me gelukt na het aanvragen van enkele herkeuringen. En met een brief in handen van de dorps - huisarts over mijn kinderziektes.
Dat ik nu de Open Dag van de Landmacht in Oirschot bezocht heb vandaag,  komt omdat de vriend van Willemijn, militair Tim, mij speciaal had uitgenodigd om bij hem op de schietbaan langs te komen. Zodoende had ik vandaag voor het eerst een zwaar wapen in handen. En ik vond het nog leuk ook. Zo'n open dag is spectaculair. Wat een enorm bedrijf is dat leger. En hoe strak is zo'n open dag georganiseerd. In het onderwijs kunnen we daar nog heel wat van leren om aan het grote publiek te laten zien waar de belastingcenten naar toe gaan!