Condoom

In de 4 jaren dat ik deze blogs schrijf ging het nooit over sex- onderwerpen. Niet dat ik sex niet belangrijk vind, in tegendeel. Maar sex en erover communiceren in breed verband dat past niet bij mij.
Vroeger was seksualiteit een onderwerp dat in gezin Uittenbroek niet aan de orde kwam. Tot mijn tiende geloofde ik dat je kinderen kreeg als je vaak ging bidden. Bij voorkeur op je knieën voor het bed zoals mijn vader elke avond deed. Moeder heeft wel eens een vaag boekje gegeven over 'wat grotere jongens moeten weten'. Als ik vragen had dan hoorde ze het wel. Niet dus. En van de NCRV gids, de Spiegel en de Vriend van Oud en Jong die we van Tante Willempje kregen werd ik ook niet veel wijzer. TV hadden we niet. Als  er een zusje of broertje bij kwam hoorden we dat een paar dagen van te voren.

geboortehuis, Westeinde 28

feestje bij Oma en Opa  van Zwieten

De titel van deze blog heeft dan ook niet met sex te maken, maar wel met de stelling 'Powerpoint is het condoom van de Communicatie',  die ik deze week tegenkwam. Iets om bij stil te staan, want ik gebruik vaak een powerpoint presentatie in m'n werk en hobby's.  PPT is voor mij een mooi hulpmiddel om m'n gedachten te ordenen en toehoorders mee  te nemen in m'n betoog. Dat een PPT de communicatie en interactie teveel inkapselt is inderdaad een gevaar. Daar ga ik goed op letten  de komende tijd. Bij mezelf en anderen.
Zo,..... ging het toch weer nauwelijks over sex.....

Job

Als ik een keer mocht preken in de kerk zou dat gaan over Job. Ik zou het hebben over het verschil om te praten Over God en te praten Met God. Deze week schreef Jean Jacques Suurmond daar een prachtige column over in Trouw.  Job ontdekt dat hij niet veel opschiet met al dat gepraat met zijn vrienden over God. Hij wordt stil en gaat over op praten Met de Eeuwige. En dan gebeurt er van alles.
Misschien is dat ook wel de reden waarom ik zo nu en dan naar het klooster ga. Om te proberen mijn zoektocht-geloof iets te verplaatsen van het hoofd naar het hart. Van argumenten naar ervaring. Want praten met het Goddelijke kan goed in de stilte van een  klooster of tijdens de mantra's van de monniken als ze de Psalmen reciteren. Althans zo werkt het bij mij. Spirituele ervaring als kennisbron.
Misschien moeten we in de PKN kerken die stap nog meer zien te maken. Van Over God naar Tot God. En dat zo nu en dan koppelen aan vormen van spiritualiteit die passen bij typen zoals ik. Ik heb me voorgenomen om Augustinus weer eens te gaan lezen in de vakantie. Om hier verder over na te denken. Die preek van mij wordt toch voorlopig niks.

Engel

Vandaag heb ik gebeld met een engel
Ze staat op de fraai gerestaureerde Sint Jan  in  Den Bosch
Met een mobieltje in haar vleugel
0900 746 8526
De engel bleek een man te zijn
Met een keuzemenu
Ik had best veel vragen
Maar de engel ging niet in dialoog
Een engel kost 80 cent per minuut.
Hij heeft zelf geen geld nodig
De opbrengst gaat naar de kerk
Leuk geloof, die Katholieken

We waren in Den Bosch voor een feest van Arjan en Marjan W. Naast lekker eten en wandelen door de stad maakten we ook een boottocht over of beter door de Binnendieze, een kilometers lang kronkelend stelsel onder de stad door. Vroeger van groot belang voor de ambachten, vervoer, watervoorziening, wasplaats en als riolering. Nu erg leuk voor de toeristen. De schippergids vertelde over het ontstaan en de restauratie van de muren, overkluizingen en togen. De constructies zijn zo sterk dat er complete huizen en zelfs een kerk op de togen gebouwd zijn.

Nachtburgemeester

Zaterdagavond bleef ik tijdens het jaarlijkse Woerdens Jazzfestival hangen bij de Tiny Little Big Band. Aanstekelijke muziek door 8 strak geklede heren. Een echte festivalband. De zanger, Marcel Fokker, is sinds vorig jaar de officiële Nachtburgemeester van Woerden. Pech voor Marcel is dat zo'n festival in het nog degelijke Woerden tot uiterlijk 1 uur mag duren... dus een nachtburgemeester heeft het niet zo druk in onze stad. Toch leuk dat wij ook zo onze eigen Jules Deelder hebben. Wil je een leuk feest hebben: boek deze band!

Balans

Samen met collega Henk H ben ik bezig een stukje studiedag voor te bereiden voor het team waar wij in functioneren. Ons onderdeel gaat over de mensvisie en de kernwaarden die in onze organisatie Kentalis opgesteld zijn. En welke onze eigen kernwaarden zijn in ons werk. We willen onze collega's daar volgende week mee aan  het werk zetten. Om vast in de sfeer te komen en te oefenen hebben we vandaag een kernwaarde die wij beide belangrijk vinden uitgebeeld in het speeltuintje tegenover ons kantoor. Het mag duidelijk zijn wat dat is. Ik vind het een voorrecht in een organisatie te werken die ook  ruimte geeft voor dit soort onderwerpen.  Wat beweegt je, waarom doe je dit werk, waar haal je je inspiratie, de spiritus, vandaan? Hoe houd je het vast? Wat zijn jouw bronnen van waarde? En dat in de Pinksterweek.

UPDATE, 31 mei: het studiemoment  'kernwaarden' is prima verlopen. Ik werk in een leuk en inspirerend team! Ter afsluiting deelde ik deze Kernwaarden metafoor uit, getekend door een cliënt van Kentalis: het mensvisie-huis

Oerknal

Deze week in DWDD (De Wereld Draait Door) een live hoorcollege over De Oerknal door professor Dijkgraaf. Conclusie: we weten al veel over het ontstaan en de ontwikkeling van het heelal, maar het meeste weten we nog niet. Wel fascinerend om dat kleine stukje dat we weten op zo'n duidelijke manier uitgelegd te krijgen. Deze man weet wat lesgeven is: hij heeft wat te zeggen, staat enorm boven de stof, weet aan te sluiten bij zijn luisteraars, gebruikt veel visuele hulpmiddelen en heeft ook nog humor, passie en relativeringsvermogen. In een goede redevoering zaten volgens de oude Grieken drie elementen:  Ethos ( geloofwaardigheid), Pathos (emotie ) en Logos (logisch redeneren).  Als je dat kon beheerste je de:  Ars Rhetorica. Zie hier een mooi voorbeeld:

Landmacht

Toen ik opgeroepen werd voor de dienstplicht in 1975 waren er in mijn omgeving ( de PABO, het LCGJ, de PPR....) 2 opties: je werd principieel dienstweigeraar of je liet je afkeuren. Dat laatste is me gelukt na het aanvragen van enkele herkeuringen. En met een brief in handen van de dorps - huisarts over mijn kinderziektes.
Dat ik nu de Open Dag van de Landmacht in Oirschot bezocht heb vandaag,  komt omdat de vriend van Willemijn, militair Tim, mij speciaal had uitgenodigd om bij hem op de schietbaan langs te komen. Zodoende had ik vandaag voor het eerst een zwaar wapen in handen. En ik vond het nog leuk ook. Zo'n open dag is spectaculair. Wat een enorm bedrijf is dat leger. En hoe strak is zo'n open dag georganiseerd. In het onderwijs kunnen we daar nog heel wat van leren om aan het grote publiek te laten zien waar de belastingcenten naar toe gaan!

24 Uur Van Woerden

Toen ik enige weken geleden bij Willy op school even op de koffie was heb ik me laten strikken als deelnemer aan de 24 uur van Woerden. Het is een grootse sponsorloop voor allerlei goede doelen zoals Kika en het Kanker - inloophuis.  Het vindt plaats in onze wijk Molenvliet, in het Wijkpark.
Ik loop met Willy namens het team van de Constantijnschool  vrijdagavond vanaf 10 uur tot middernacht rondjes rond de 'krater', zoals wij de voormalige vuilnisbelt van Woerden noemen.
Precies tijdens mijn looptijd komt Marco Bakker optreden in het park, kortom het wordt een mooie vrijdagavond.......
UPDATE: na het nachtelijke wandelen hebben we op zaterdag de slotronde nog meegelopen. Zo'n projekt levert zo'n 60 duizend euro op... het blijft een wonderlijk landje: zwaar mopperen op de ontwikkelingshulp en ondertussen heel gul dit soort acties steunen.

Zoover

Bij het afscheid  nemen van een vakantieplek wordt duidelijk hoe belangrijk websites als Zoover en Tripadvisor geworden zijn voor deze op grote bezetting gerichte bedrijven. In plaats van een fooi  ziet het management liever een beoordeling op een van dit soort websites, want men weet dat iedereen daar op kijkt tegenwoordig. En dan graag met een naam erbij. Een aantal slechte beoordelingen  op Zoover en je kunt je toko wel sluiten. We hebben Najib en Volkan beloofd positief te schrijven op een aantal websites. En terecht, want het is een aanrader naar Bodrum Park Resort in Yaliciftlik te gaan. En Bodrum is een leuke stad. De vakantie leverde me ook nog een prima bril op....

Resort

Dit welvarende gedeelte van Turkije hebben we 1 dag verlaten en we zijn met een supersnelle Ferry overgevaren naar het Griekse eiland Kos. Het verschil is meteen zichtbaar: slechts enkele schepen hier in de haven, hoge prijzen voor een  cappuccino, de huurfiets die al meteen kapot ging, grote gaten in de weg. We fietsten langs niet afgemaakte opgravingen, met Europese subsidie gerealiseerd.... of is het een vooroordeel om zo naar de Grieken te kijken?

Het was wel een sportief uitje met een fietsocht door de bergen. Nu storten we ons verder in het Resortleven dat bestaat uit lekker eten en drinken, zonnen, zwemmen en veel Animatie.

Bril

Ik had al vaker gelezen dat Turkije prima opticiens heeft. Vandaag heb ik dat uitgeprobeerd in de havenstad Bodrum, een half uurtje van onze vakantiebaai met de Dolmus bus, (dolmus betekent propvol....)
Binnen een uur had ik - een mooie bril gevonden - heeft de opticien me naar het ziekenhuis gereden - kreeg ik een oogmeting en uitgebreide controle van een oogarts en - heb ik ook nog een paar honderd euro verdiend vergeleken met de offertes die ik thuis heb liggen. Net voor ons vertrek kan ik de bril ophalen. Zie ik al dat moois hier in de haven nog beter!

Levenskunst

 

Uit dit Zuidwestelijke deel van Turkije kwamen vroeger de eerste filosofen vandaan. Die legden ver voor onze jaartelling de basis van onze hedendaagse beschaving en levenskunst. Het begrip levenskunst hebben de Turken nu in de Resorts aan de kust  tot een zeer aantrekkelijke vakantievorm verheven. Je wordt hier enorm verwend door het zeer talrijke personeel. Het hotel heeft na veel slechte Zoover-beoordelingen weer een goede naam op te bouwen en daar wordt keihard aan gewerkt. Een mooie Russin smeerde ons allerlei Wellness activiteiten aan zoals Hammam,  massage en een therapie met visjes die aan je voeten snuffelen. Allemaal om te ontstressen. Gelukt. Op Koninginnedag stond de oranjebitter klaar bij het ontbijt. We hebben onze Majesteit die onlangs nog de Turkse president ontvangen heeft in Nederland gepast toegezongen. Verder bestaat het leven hier uit fantastische maaltijden, zon, zee en een zeer gezellige internationale sfeer. En we leren al aardig Turks zoals Sjok Guzel, het betekent: erg goed!
 

Bodrum

De berichten die ik vanaf nu schrijf zijn ontstaan in een prachtig gelegen resort in Bodrum, Turkije.We zijn daar vannacht samen met Kees en Martine naar toe gevlogen met als doel om het zeer matige weer in Nederland een weekje te ontvluchten. Tot nu toe lukt dat want het is hier zomer. De komende dagen is dit ons uitzicht:

 

Je Net Uitgooien

Zaterdagmiddag had ik net mijn bewondering uitgesproken over de cartoon van Len in Trouw. Hij heeft het gesprek van de week over het Catshuisoverleg beeldend weergegeven......

Dan, tijdens het bekijken van een nieuwe bril,  een  SMSje van onze zoon: 'kabinet gaat vallen'. Ik ben gestopt met winkelen om de persconferentie te zien op TV. De politieke constructie van een minderheidskabinet met een gedoogpartij is op de klippen gelopen. Omdat ik op het beruchte partijcongres was van het CDA, dat over de samenwerking met de PVV ging, en daar toen ook 'voorgestemd' heb, voel ik mee met de teleurgestelde en boze reacties.  Hoe nu verder? Vandaag in de kerk hebben we er ook uitgebreid over gesproken, onder de koffie. 'Gooi je net eens uit aan de andere kant van de boot'  was de boodschap vandaag in de Preek van Frans. We zullen het in  Nederland over een andere boeg moeten gooien. Ik voorzie nieuwe verkiezingen en daarna een Nieuw Paars ontstaan met zowel aan de linker- als de rechterflank grote, op populariteit en opportunisme gerichte oppositiepartijen. En ondertussen loopt de staatsschuld op met 90 miljoen per dag.

Update vrijdag 27-4: in 48 uur is het politieke landschap in Nederland volledig gekeerd. Christen Unie, Groen Links en D66 vormen samen met CDA en VVD de nieuwe coalitie en hebben onder leiding van Jan Kees de Jager een concept begroting gepresenteerd.....Veel oud beleid is teruggedraaid, er is een start gemaakt met hervormingen op het gebied van de woningen en arbeid. Ondanks het herfstweer buiten toch een lentegevoel in Nederland! 

Yom Ha Shoa

Vanavond  bezocht ik de Yom ha Shoa herdenking in Woerden. Aan de Prins Bernhardlaan staat een monument ter nagedachtenis aan de 14 Woerdense Joden die in de tweede wereldoorlog vermoord zijn in de vernietigingskampen. Burgemeester Hans Schmidt las de namen voor, een Joodse rabbijn heeft de bijbehorende gebeden gezongen, we hebben steentjes gelegd bij het monument. Het was een indrukwekkend half uur op een alledaagse donderdagavond.

Het monument roept nogal wisselende gevoelens op in mijn omgeving. Een aantal vindt het lelijk, een beetje eng die witte man in dat parkje. Als het schemerig is licht z'n gezicht en de hond wonderlijk op. Maar dat is wellicht ook de bedoeling van de kunstenaar, dat het gesprek oproept. Een zwart - wit familiefoto van het Woerdense gezin Izaks, gemaakt voordat alle gezinsleden naar concentratiekampen werden weggevoerd, vormde  het uitgangspunt voor dit kunstwerk. Als je het verhaal kent wordt het een heel ander beeld.

Beter Spellen

Mijn werkdag start meestal met het bekijken en waar mogelijk meteen beantwoorden van e-mail. In de mail zit elke dag een korte spellingtest. Een mooi initiatief van een onderwijsuitgever om leerlingen elke dag 5 minuten te triggeren met een spellingoefening en uitleg te geven als je het fout doet. Ik heb de test ingesteld op niveau 2f, een van de referentieniveaus voor het MBO. Veel van mijn leerlingen moeten dit niveau zien te halen. Vanmorgen moest ik kiezen is het lineaal of liniaal; heeft dat werkwoord een d, dt of dd, is het boeddhisme of boedhisme? Het valt nog niet mee en ik baal als ik slechts 50 % scoor. Want het programma rekent ook je gemiddelde uit. Je kunt je gratis abonneren via: www.beterspellen.nl .Ik doe ook de dagelijkse Engelse  test (www.nubeterengels.nl), die heb ik op een lager niveau ingesteld, dat scoort beter......En er is er een voor wiskunde maar daar begin ik 's morgens vroeg niet aan als avondmens.

Affligem 950 Jaar

Gisteren bezocht ik met Arie Bol de mis en de receptie ter gelegenheid van het 950 jarig jubileum van Abdij Affigem. Het was leuk en goed om daarbij aanwezig te zijn. Bij de presentatie van het fraaie jubileumboek vertelde een van de aanwezigen hoe de bezoeken aan Affligem zijn leven beïnvloed hebben. Dat geldt voor mij ook. In de 17 jaar dat ik er nu kom heb ik daar zoveel boeiende mensen ontmoet en me ook altijd bijzonder welkom geweten. Gisteren was het feest, met een mooie mis, prachtige muziek, hapjes en volop bier. Broeder Frits was op z'n tachtigste een  echte 'netwerker' tijdens de receptie. Zo hadden we hem nog nooit meegemaakt. Ik heb een doos jubileumboeken meegenomen, waarvan we vandaag al de helft verkocht hebben in de kerk van Woerden.

bron: jubileumboek Affligem

The Passion

Veel discussie deze week over The Passion, het media spektakel rond het lijdensverhaal van Jezus dat verleden week uitgezonden werd. Is het reli - kitsch? Is het geldverspilling? Is het de eigentijdse Mattheus Passion?  Ik heb er met veel genoegen naar gekeken, vond het fantastisch vorm gegeven met het mooiste decor van Nederland, de stad Rotterdam. De regisseur van deze uitzending mag van mij een Award krijgen. De vondst om hedendaagse Nederlandstalige muziek te gebruiken om de Boodschap over te brengen spreekt mij erg aan. Het laat ook zien hoe spiritueel vaak Nederlandse songwriters zijn. Het heeft in elk geval veel gespreksstof opgeleverd, zowel inhoudelijk als over de vorm. En dat is ook veel waard. Volgend jaar in Woerden?

Pelgrimstocht

Vandaag heb ik de pelgrimstocht van vastenaktie /Cordaid afgerond door na zo'n 8o kilometer vanmiddag aan te komen bij het klooster in Wittem. Het wandelen  verliep ondanks mijn kleine voetmankementen prima en de organisatie was helemaal goed. De groep van 75 pelgrims was zeer pluriform en vormde zich tot een grote familie die genoot van het prachtige Limburgse landschap en het lekkere voorjaarsweer. We overnachtten in gastenhuizen in België, Duitsland (Aken) en Simpelveld.

Hoogtepunten waren voor mij: de leuke ontmoetingen en vaak diepe gesprekken die de deelnemers wilden voeren. Wat zijn er toch veel boeiende mensen! Maar ook liepen we vele kilometers lang  in stilte. Ook de bezinningsmomenten waren goed en de feestavond zorgde ervoor dat de stijve spieren weer wat soepeler werden....

Natuurlijk werden alle kapellen en kerken onderweg aangedaan waaronder een oude Romaanse  kapel die expressionistisch beschilderd is. Na een eerste indruk zo van 'wat is dit nu' werd het een  mooie ervaring, het Bijbelverhaal ontdekken in deze Romaanse Cobra-achtige kapel.

In Vaals was ik nog net op tijd om de middagdienst van de Benedictijnen bij te wonen. In hun uiterst sobere gebedsruimte. In Aken bezochten we de Dom.

Met elkaar hebben  we zo'n 70 000 euro bij elkaar gelopen voor  het ontwikkelingsproject in Ethiopië. Enkele Ethiopiërs hebben een paar dagen mee gewandeld, ook dit leverde mooie gesprekken op.

Op mijn verjaardag zorgde presentatrice Hella v.d. Wijs ervoor dat ik ben toegezongen en heb ik heerlijk  taart gegeten. Leuk! En als een echte pelgrim hebben we onze verzamelde stenen, als metafoor van de troubles van elke dag, achtergelaten in de kerk van Bocholtz.



Al me al een erg inspirerende  ervaring. Met dank aan mijn gulle sponsors!

Stabat Mater

Dit weekend stond in het teken van de nu snel startende 'Pelgrimstocht'. Vrijdagavond waren alle pelgrims uitgenodigd in Oirschot bij de  jaarlijkse Stabat Mater concerten. Het Stabat Mater Dolorosa is een gedicht uit de 13e eeuw waarin het leed van Maria beschreven wordt als zij  haar zoon aan het Kruis genageld ziet.  De (onbekende) dichter maakt het verdriet van Maria volledig tot het zijne, in de hoop ook voor zichzelf eeuwigdurende opname in het paradijs te kunnen bereiken. Dit gedicht is honderden keren op muziek gezet en in Oirschot worden 2 weken voor Pasen jaarlijks enkele van die composities uitgevoerd. In de prachtig gerestaureerde Petrus kerk, door het eveneens fantastische  Brabants Orkest en Brabant koor en solisten.

Ik heb al enkele medepelgrims gesproken in Oirschot en  kennis gemaakt met Hella v.d. Wijst de tv presentatrice van 'de wandeling', die dit project promoot.

Verder  heb ik zaterdag met neef Jaap gelopen langs de Dommel, ook in Brabant. En op zondagmorgen  bij prachtig voorjaarsweer nog de Greftroute naar Kanis en Kamerik. Sponsorgeld is bijna rond. Ik ben er klaar voor.

langs de Dommel, achter Olland

 

langs de Greft, achter Kanis

Modeling

Deze week bezocht ik een conferentie over lezen en leesmotivatie. Zo'n congres bezoeken past in mijn POP - Persoonlijk ontwikkelings Plan - en ik vind het altijd erg inspirerend met collega's over het mooie vak onderwijs na te denken. Een van de workshops ging over 'Modelen', een didactische aanpak waarbij je  als leraar je expertise zichtbaar maakt door aan je leerlingen uit te leggen en voor te doen waarom en hoe je iets doet. Bijvoorbeeld een zakelijke tekst lezen en begrijpen. Niks nieuws natuurlijk. In de Middeleeuwen kende men deze truc al en deed een 'meester' aan zijn 'gezel' voor hoe hij een tafel of een beeldhouwwerk moest maken. Tot de leerling het zelf kon en dat liet zien met een meesterwerkstuk. En de gouvernante leerde in de Gouden Eeuw op deze manier aan rijke kinderen hoe je letters moest schrijven. Er naast zitten en het voordoen. 1 op 1. Sinds Karel  de Grote ermee begon geloven wij in het klassikale onderwijs systeem: je zet 20 liefst 30 kinderen bij elkaar op geografische criteria en je denkt dat ze met 1 leraar ervoor veel gaan opsteken. Het is wel goedkoop zo, maar geeft allerlei gedoe en randverschijnselen zoals ordeproblemen, overvraging of verdebilisering,  pestgedrag, verveling, uitvallers, speciaal onderwijs, 'rugzakjes' en ambulant begeleiders.... mijn werk. Hoe leerde ik zelf vroeger lezen? Door Oom Arie van Zwieten, de broer van mijn moeder. Ik mocht als 5 jarige met de vrachtwagen mee van Oom en bij elk ANWB bord vertelde hij mij wat er op het bord stond. Waarder, Zwammerdam, Hoofddorp, Beverwijk. Hij deed aan Modeling en binnen enkele maanden kon ik lezen. Mijn moeder werkte er ook aan mee door mij niet naar de kleuterschool te brengen - waar ik een enorme hekel aan had- maar me vaak in de Magirus Deutz van Oom Arie te zetten. Daardoor kan ik nog steeds niet goed knippen, maar weet ik wel uit ervaring wat Modelen is en dat het werkt voor 5 jarige nieuwsgierige jongetjes.

Hollandse Kade

De trainingsroute van vandaag ging van Breukelen naar Woerden via Kockengen.
Hollandser kan het bijna niet....

In Memoriam

Vandaag ontving ik het bericht dat Tante Cathrien is overleden. Zij was de laatste uit het gezin van mijn vader die nog leefde. Gek eigenlijk, dat die generatie, waar je vroeger zo tegenop keek, nu compleet gestorven is. Tante Cathrien hoorde net als mijn vader tot de zachtaardige types van de ooms en tantes. Er waren ook enkele driftkikkers bij, waar ik nogal bang voor was. Bij Tante Cathrien ging ik als kind  jaarlijks een week logeren . Dat was een enorm avontuur voor zo’n dorpsjochie: met de bus en trein naar Utrecht. Een van de neefjes of nichtjes haalde je dan op bij het station. Vervolgens  een stuk lopen,  met de grote koffer, naar hun minihuis vlak achter de spoorbaan. Dat huis stond vol met de hobby van Oom Jaap: het verzamelen van oude harmoniums. In zo’n  logeerweek verwende Tante ons met zakgeld, voor een ijsje bij Rutecks. En ik kocht  dan met neef Jan bij de Slegte een boekje van Biggles. Dat lazen we diezelfde dag nog uit om het de volgende dag weer te verkopen bij De Slegte en een nieuwe aan te schaffen. Mijn eerste ervaring met recycling. Op regenachtige dagen kropen we via een eng vlizotrapje op zolder om daar met een elektrische trein te spelen. En natuurlijk beklommen we de Domtoren of mochten met Tante mee naar het Spoorwegmuseum. Deze logeerdagen waren prachtig spannend in de grote stad. De nachten waren ook spannend want ik durfde ‘s nachts niet naar het toilet vanwege de hond Tippie die in een grote kist in het gangetje voor de WC zat. En tjsa, als je daar de halve nacht aan ligt te denken, dan moet je natuurlijk ook…..Deze lieve tante is 94 geworden. Een mooie leeftijd. Ik sprak haar voor het laatst uitgebreid op de 80 jarige verjaardag van mijn moeder, waar ze samen, nog helder, alle familie nieuwtjes bespraken

Bruin Goud

Vandaag ben ik in het kader van mijn Pelgrimstochttraining van Woerden naar Gouda gelopen. En terug met de trein. Je gaat dan dwars door het Reeuwijkse land, nu nog stil omdat de toeristen er nog niet zijn. Een land vol ganzen, eerste kieviten  en aarzelend uitlopende knotwilgen. Ik liep gedeeltelijk de Bruine Goud Route, vanwege het veen dat hier vroeger door baggermannen met hun baggerbeugels werd uitgegraven. Onlangs kocht ik  in de uitverkoop een boekje  over de geschiedenis van de ontginning van dit gebied. Nu ik dit gelezen heb loop ik met nog meer bewondering door dit door onze voorouders op het water/moeras overwonnen land. Samenwerking op het gebied van waterbeheer was een noodzaak om hier te kunnen leven. De ontginners zijn zich vanaf  1450 al gaan organiseren in polderbesturen en waterschappen. Deze bestuursorganen behoren dan ook tot de oudste democratische instellingen ter wereld. En ik maar denken dat de democratie uit Griekenland komt ... het is in mijn eigen geboortegrond ontwikkeld!

Jubilea

Deze week ontving ik 2 uitnodigingen. 1 om het jubileum van de Gereformeerde  Kerk van Waarder bij te wonen, omdat deze kerk morgen 125 jaar bestaat. En een uitnodiging om de start van het jubileumjaar van Abdij Affligem in België te bezoeken. Het klooster bestaat  op 14 april aanstaande precies 950 jaar en dat wordt gevierd met een Pontificale dankmis en een receptie. Beide gebeurtenissen worden opgeluisterd met een gedenkboek. In het boek van Waarder heb ik een stuk geschreven, zie mijn blog van 13 oktober 2011.  Met het fotoboek van Affligem heb ik geen bemoeienis,  maar omdat ik nu tijdelijk webmaster ben van de Abdij kan ik er wellicht  iets van plaatsen op hun website. Als Opa Jan Uittenbroek, die aan de basis stond van de Gereformeerde kerk van Waarder en daarin altijd een belangrijke rol gespeeld heeft, zou weten dat zijn kleinzoon  en naamdrager geschreven  heeft in het Herdenkboek zou hij trots geweest zijn. Of hij het ermee eens zou zijn dat ik een paar weken later in een plechtige concelebratie als gast voorin mag zitten in een streng Katholiek klooster.... valt sterk te betwijfelen. The Times They Are Achanging.

UPDATE: Het is een mooi boekje geworden!  De reünie was Waarders gezellig met veel 'hoe is het met jou?' ontmoetingen.
UPDATE: het kloosterboek is ook uit, zie ook www.boekabdijaffligem.be 

Jongste

Maandag 5 maart wordt onze Jongste 25 jaar. De geboortes van de kinderen zijn voor ons de parelmomenten in het leven geweest. De bevalling van de Jongste ging erg snel, voor ik het allemaal goed verwerkt had waren we al weer thuis vanuit het Hofpoortziekenhuis.
Hoewel ik er voor doorgeleerd heb zie ik  opvoeden als een enerverende, uitdagende en ook wel riskante onderneming. In tobberige dagen denk ik: er kan ook veel fout gaan. Gelukkig was Willy daar veel nuchterder en relaxter in. Toch blijf je altijd twijfelen: heb ik het goed gedaan, was ik er te weinig of juist teveel? Met onze Jongste heb ik het doel van opvoeden wel duidelijker gekregen: je moet je kinderen Vleugels geven en Houvast. En uit een soort intuïtie voel je wel aan wanneer het Vleugeltijd is en wanneer een Houvastperiode. Wat je uiteindelijk wil bereiken is dat je kinderen het beste exemplaar worden van zichzelf. Zo omschrijf ik ook vaak het opvoedingsdoel van m'n werk in het onderwijs.
Onze Jongste  wilde vroeger niet op de foto. Vandaar dat ik in de albums en fotodozen veel Willemijn-met-hand-voor-de-ogen-foto's heb. Toen vond ik dat erg irritant, nu denk ik: 'geeft ook wel een grappig beeld'....Relativeren kun je leren.