Zestig

Dit weekend vier ik mijn Zestigste verjaardag. Op 30 maart 1955 ben ik om 5 uur 's middags geboren. De bus van Verhoef reed net voorbij ons huis, vertelde mijn moeder zo vaak. Nou die bus was nooit te laat, dus 5 uur, dat klopt wel.
Vanmiddag heb ik met Benjamin een ijsje gegeten bij de MacDonald en hem op mijn mobieltje deze foto laten zien. 'Kijk, dat was Opa toe hij net zo oud was als jij'. Wat een andere tijd. Wat kan er veel gebeuren in 60 jaar.
Ik heb deze week mijn 60 jaar samengevat in een fotoboek. Wil je het bekijken? klik dan hier.



Ik vier mijn verjaardag niet uitgebreid, vanwege de gezondheid van Willy die net weer met een chemokuur  gestart is. Maar zondag komen de kinderen lekker koken hier. En het kloosterbier blijft lang goed, in afwachting van betere tijden....

Bij de verjaardagpost kwam deze Psalm binnen:

Psalm 121 (Hans Bouma)
Honger je naar gerechtigheid, dorst je naar vrede, is Jeruzalem je visioen,
reken dan maar op je God.
Geen ogenblik wijkt Hij van je zijde.
Hoe je weg ook loopt, goed loopt hij af. Een wereld vol gevaar. Donkere bergen zien dreigend op je neer. Je huivert, kijkt angstig omhoog - wie weet wordt het nacht, voor eeuwig nacht. Nooit bereik je de stad. Geen recht, geen vrede, alles ontgaat je.
Maar je bent veilig. Een God die je bewaart, het grootste belang aan je hecht.

Ooit ging je op weg. Een gelukkig begin. Hoe gelukkig het einde.

UPDATE zondag: Benjamin heeft een Opa-is-jarig liedje ingestudeerd:

Zonsverduistering

Het was vanmorgen precies 3 seconden zichtbaar op ons dakterras, de gedeeltelijke zonsverduistering van vandaag. Met de bijbehorende verschijnselen van kilte en vogels die opvallend gaan vliegen.

De laatste volledige  zonsverduistering die ik meegemaakt heb was
in China in 2008. Dat was heel bijzonder, vooral om dat het de hele dag bewolkt was geweest en net op tijd de wolken wegtrokken....

Rekening voor foto op Blog

BLOGGERS, pas op:

Op deze weblog plaatste ik in november een fotootje, dat ik van Google  afbeeldingen had gehaald.
Geen watermerk, copyright of naam erop.
In volslagen onwetendheid ga ik er van uit dat je zo'n plaatje mag gebruiken, zeker als je blog niet commercieel is of advertenties bevat.
Tot mijn grote verbazing ontving ik 3 weken geleden van een fotograaf een fikse rekening voor deze foto. De communicatie verliep meteen via een advocatenkantoor. De brief had een intimiderende ondertoon! Na onderhandeling heb ik, ook om er vanaf te zijn, ruim 100 Euro betaald.....

Als ik tijd heb ga ik nog eens uitzoeken hoe het precies zit met dat auteursrecht in ons land. Ik heb nu andere zorgen aan mijn hoofd....

 

 

Egmond

Vandaag was ik op bezoek in de Sint Adelbert Abdij van Egmond. Een prachtig klooster waar ik al vaker geweest ben. De reden van mijn bezoek vandaag was, dat de gastenpater van Affligem, Broeder George, onlangs naar deze abdij is verhuisd. Met George heb ik veel mailcontact en hij is al jarenlang mijn inspirator om me als Leek bezig te houden met kloosterlezingen en de Benedictijnse Wijsheid. Het was goed te constateren dat George het hier goed naar zijn zin heeft. De abdij is een inspirerende plaats die Rust en Orde uitstraalt en ook boeiende activiteiten organiseert. Het aantal oblaten is groot hier. Voor de Woerdense PKN kerken ben ik bezig hier een weekend te organiseren, maar bijna het gehele jaar is al volgeboekt in het gastenverblijf!

 

 

Na de mooie Zaterdagmiddag Vesper heb ik een kaarsje gebrand in de kapel, ook voor de spannende week die komen gaat voor Willy, met onderzoeken en uitslagen.....!

Gas

Vandaag was onze woonwijk Molenvliet zelfs in het Landelijke Nieuws. De reden: er is een gasveld aangeboord onder deze wijk en die zal in exploitatie worden genomen in 2016.
De Christen Unie gaat er zelfs Kamervragen over stellen.
En echt niet omdat het verkiezingstijd is.... nee,  we krijgen hier in ons rustige Woerdense buitenwijkje Groningse toestanden met aardbevingen, verzakkingen en scheuren.
Ik heb de eerste scheur vanavond al geconstateerd en alvast vereeuwigd.

Update Zaterdag 14-3: Zelfs Christen Unie fractieleider Arie Slob was vandaag in ons Wijk - Winkelcentrum om over de Woerdense Gasbel te praten. Omdat ik bij de vorige verkiezing op Arie gestemd heb mocht ik wel een foto van hem maken en plaatsen hier.

Voorjaar 2: IJsje eten......

En kleinzoon Benjamin (1jr, 9 mnd nu) heeft ook het voorjaar in z'n bolletje.
Hij ontdekt dagelijks meer hoe handig het is als je kunt lopen en praten en de weg weet naar de Mac Donald.......

Voorjaar 1: Lammetjes

Vandaag was het Lammetjes dag bij de familie in Vlist.
Vannacht geboren.....

 en deze al een paar weken oud...

Schotsvarken

Mijn zondagmiddagwandeling ging vandaag langs de Oude Rijn over het jaagpad. Op de plek waar ik hier zit stond 100 jaar geleden een cafeetje met de wonderlijke naam 'Schotsvarken'. Het verhaal gaat dat de kastelein een oud walvisvaarder was en dat hij zeehonden die op de ijsschotsen lagen aan zag voor varkens en daar op schoot. Het uithangbord van deze herberg was een bot van een walvis en staat nog in het museum van Woerden.

Zo zag het er hier uit in in 1930, de paarden die de trekschuit hier langs trokken konden even rusten, de 'jager' kon een jenevertje  drinken. Er werd hier in  de 17e eeuw ook recht gesproken en  de gemeentevergaderingen van het zelfstandige gehucht Barwoutswaarder vonden hier lange tijd plaats.

 Langs het jaagpad zijn nog meer bezienswaardigheden zoals deze kunstzinnige rondhangplek voor ouderen.

Wipkip

'Vandaag ging ik met Opa op excursie naar een kinderboerderij in Leidsche Rijn'

Benjamin

Eerste Blog van Willy

Het is nu Krokusvakantie. En inderdaad de krokussen en sneeuwklokjes staan  te bloeien in de net opgeruimde tuin. Een week zonder chemo. Geen of nauwelijks schoolwerk. Tuinieren, sociale contacten. Bij het opruimen van een kast verrassende ontdekkingen.  Zoals deze schoolkrant uit 1962, klas 4, Groen van Prinstererschool Gouda, Willy's eerste Blog.

Snoeien Doet Groeien

gisteren achter,
vandaag voor, 

morgen spierpijn

Toekomst Van De Kerk

Als lid van de PKN kerk en redelijk trouw kerkganger krijg ik via een enquête gelegenheid mee te praten over de toekomst van de Kerk. Daar ga ik deze week een uurtje voor zitten, want daar moet ik goed over nadenken. Hoe zal de Protestantse Kerk er uit zien in 2025? Wat boeit en bindt mij daar eigenlijk? Wat vind ik goede eigenschappen voor een voorganger. Welke inspirerende ideeën borrelen bij mij op? Of overheersen sceptische gedachten? Eigenlijk ben ik Tegen enquêtes. Het lijkt er toch vaak op, dat als bestuurders het niet meer weten, er een vragenlijst moet komen. Zo ben ik ook tegen een referendum. Misschien heb ik teveel Plato gelezen die het allemaal maar onzin vond dat democratische meepraten door mensen die er geen verstand van hebben. Ik vind het ook een beetje eigenaardig dat iedereen de vragenlijst mag invullen. Wil je een betrouwbaar beeld krijgen, dan moet je slechts de Kerkleden vragen  En niet alleen online, want veel oudere kerkleden zullen deze vragenlijst niet vinden. Zoals de meest trouwe kerkganger die ik ken, Oma Hoeksel. Maar goed, niet meteen zeuren en murmureren. Eerst maar eens een bijdrage leveren aan dit initiatief.

Klik hier om naar de onderzoek lijst te gaan

Eerste Hulp Bij Kloosterbezoek

Nu er weer een korte vakantie aan zit te komen heb ik vast boeken gekocht  voor deze week.
Ik heb mijn serie kloosterboeken uitgebreid met dit, naar ik verwacht, leuke boekje van Jan Willem Wits: EHBK. Toegankelijke en uit zijn eigen ervaring geschreven informatie over kloosters en kloosterbezoeken.

Ook kocht ik deze korte inleiding in de filosofie, vooral door de goede recensie in dagblad Trouw over dit boekje van Thomas Nagel. Het zou het Puntigste, Helderste, Scherpzinnigste, Toegankelijkste en Opgewekste boekje zijn over de vraag wat Filosofie eigenlijk is. Zoveel bijvoeglijke naamwoorden, dat kan ik niet laten liggen in de boekhandel!

Oog Van De Naald

Alweer een nieuw TV format vandaag: Door het oog van de Naald. Een show waarin teams kleding gaan naaien. En dat de beste maar mag winnen....Zal Nederland nog weten dat de titel van dit programma uit de Bijbel komt? Jezus zegt in een gelijkenis dat het gemakkelijker is voor een Kameel om door het Oog van een Naald te komen dan voor een Rijkaard om het Koninkrijk van God te bereiken. Als onderwijzer op de basisschool legde ik uit dat hier geen naald bedoeld wordt zoals in de genoemde Naaishow. Nee, het 'oog van de naald' was in de oude Oosterse steden het kleine poortje naast de hoofdpoort. Als de poort 's avonds dicht was kon een koopman nog wel de stad binnen komen door de kameel al zijn ballast af te doen en dan op zijn knieën door dat poortje te  wurmen. Het was mijn eerste poging om de leerlingen in te leiden in enigszins te pruimen bijbeluitleg. Een mooi beeld wordt het dan, dat oog van de naald. En een troost voor Laatkomers. Op het bord maakte ik een bordtekening van zo'n Oog. Toen was daar nog tijd voor in het onderwijs.

Bron: 8 verhalen van Jezus

Geloof & Een Hoop Liefde

Het EO TV programma met deze verrassende titel kwam de afgelopen week 5 keer uit Woerden. Het leverde mooie beelden op van onze stad met z'n bijzondere inwoners, zoals KaasKoning Jos van Riet, de stadsimker Chris van Iersel en acteur en Ex-Sint  Bram van der Vlugt. Maar ook minder bekende stadsgenoten werden geportretteerd zoals koster Rob en mijn vroegere mentor van de Julianaschool, bij wie ik mijn eerste stages liep in het onderwijs. Ook de beelden van ons inloophuis 'Leven met Kanker' waren goed getroffen. Zo ook het andere Opvanghuis 'Ons Centrum'. Ik loop hier nog wel eens binnen om een kopje koffie  te drinken bij Corry en John, ook omdat ik hier stagiaires onder kan brengen.
Het gaf een mooi beeld van onze stad, waar Geloof nog een belangrijke rol speelt en niet alleen door het kerkbezoek op zondagmorgen. Willy en ik ervaren dat nu ook bijna dagelijks door de vele warme belangstelling en vormen van meeleven in onze situatie.
Voor wie het gemist heeft hier een link naar de uitzendingen

Kloosterbezoek Haastrecht

De inschrijving voor mijn cursus voor de Volksuniversiteit 'Het Groene Hart' over de Benedictijnen met aansluitend een excursie naar het klooster in Haastrecht is nu geopend:
klik hier voor meer informatie

Kinderfilosofie

Morgen, vrijdagmiddag, geef ik met onze wijkpredikant Nico van Tellingen de al  eerder aangekondigde themamiddag over De Ziel. Ik heb me behoorlijk goed verdiept in dit onderwerp en ik hoop dat het een inspirerende middag wordt. Ik laat onder meer dit filmpje zien waarin kinderen filosoferen over 'de ziel'.
Het zou een verplicht vak moeten zijn op alle schooltypen, kinderfilosofie.

UPDATE: 36 bezoekers! Leuke reacties en mooie gedachtewisselingen. En dat op een gewone vrijdagmiddag in februari.

Athene

 

Twee keer was ik in Athene. 35 jaar geleden met Willy tijdens een NCRV reis en 3 jaar geleden tijdens de cruise die ik maakte met onze dochter. In 1980 kwamen we midden in stakingen terecht op het Omonia plein. Wat een chaos!
Waar tegen geprotesteerd werd weet ik niet meer  maar het maakte veel indruk die drukdoende Grieken met hun spandoeken, getoeter en geschreeuw.


Drie jaar geleden vond ik  Athene een relaxte stad met opvallend veel dure auto's. 'Het eigen huizenbezit zonder hypotheek is hier erg groot', vertelde de gids ons. Terwijl ik dacht dat al die Grieken uit vuilnisbakken aten vanwege de crisis.
Als Griekenland de EU eerdaags gaat verlaten, na de verkiezing van deze week is daar kans op, raken we  De Akropolis ook kwijt. Dat is dan wel weer jammer, want dat blijft toch een fascinerende plek om te bezoeken.

Zuinig

Mijn Opa Van  Zwieten was een zeer zuinige man. Hij ging nooit winkelen, at uit eigen tuin, had geen auto of bromfiets, douchte weinig. Hij was altijd aan het werk, maar omdat z'n tempo niet zo hoog lag had hij volgens mij niet zoveel last van stress. Ik woonde naast hem en kreeg net als de overige kleinkinderen soms wat geld om een ijsje te halen bij de bakker. Dat was een bijzonderheid. Ik moest er dan voor hem ook een meenemen. Mijn moeder, de oudste dochter van Opa, had die zuinigheid veel minder, al had ze ook niets met luxe spullen of overdreven geld uitgeven. Ik ken nog wel de verhalen rond de kinderbijslag die afgewacht werd om de kolen te kunnen betalen of nieuwe jassen te kopen bij de C&A  in Utrecht. Ik heb mijn 60er jaren jeugd ervaren als sober maar niet armoedig. En dat we geen frisdrank, telefoon, auto of  koelkast hadden, heb ik niet gemist. De krant lazen we samen met de buren, telefoneren kon bij Ome  Willem en de kelder hield de melk koel. Groente kwam van de tuin, brandstof uit de timmerfabriek van mijn vader. Elke dag bracht hij op de fiets een zak resthout mee dat ik dan netjes opstapelde in de schuur. Op vakantie gingen we 1 week naar de Veluwe en 's zomers kocht m'n vader een krat Fanta. Daar moesten we dan wel de hele vakantie mee doen. Toen de dorpsmeester ging emigreren naar Curaçao namen wij zijn TV over. De wereld kwam ons huis binnen. En al snel daarna werden we mobiel doordat m'n vader een Solex kocht. Ik mocht wel eens achterop mee, met mijn benen in de tassen.
Soms heb ik zo'n Opa-van-Zwieten-zuinige-bui en kan ik in een uur veel geld besparen. Deze week bijvoorbeeld:
- een telefoontje naar de uitgever van een tijdschrift dat we al jaren lezen leverde een korting op van 70 euro per jaar
- tv zenders die ik nooit kijk, uit het abonnement gehaald, -9 euro per maand
- internetsnelheid verlaagd, -10 euro. Ik merk geen verschil
- autoverzekering omgezet: ruim 100 euro bespaard en ook nog zonder eigen risico
- en tanken in Gouda  of Doorn levert per tankbeurt zeker 2 euro voordeel op
- cadeaubon net op tijd ingewisseld voor gratis tijdschriften, leuk voor Willy nu ze nog zo aan huis gebonden is.
Ik ben nog een discussie gestart met mijn gasleverancier over het verlagen van onze gasprijs, maar dat lukt nog niet zo goed. Bij mijn volgende bezuinigingsbui doe ik weer een poging.

Hug Me

Gezien op de Blog van m'n nichtje Mirjam (www.zinnigepraat.nl) en ook op die van schoonzus Heidi (www.zocrea.nl):

I Trust You, Do You Trust Me? Hug Me

 

Een mooie boodschap vanaf de beroemde Istiklal Caddesi in Istanbul. Na deze week vol dreiging, terrorisme praat en groeiende angst onder de bevolking van geheel West Europa.
Ik stel voor het Journaal een week lang te eindigen met dit filmpje.

De Ziel, bestaat die nog?

stukje geschreven voor ons kerkblad en kerk-website:

De Ziel... bestaat die nog?

In een van de mooiste musea die ik, Jan U., bezocht heb, het Archeologisch Museum in Istanbul, maakte ik deze foto. Het is een afbeelding van Psyche, de Ziel, gemaakt in de tweede eeuw voor Christus. Zo stelden men zich in het Antieke Griekenland de ziel voor, als een vrouwelijke god met vleugels.

Over de ziel is al erg lang nagedacht, door de Babyloniërs, de Egyptenaren, de Grieken, in de gehele filosofie- en  theologiegeschiedenis tot de hedendaagse neurowetenschappers. En in ons taalgebruik  is het woord ziel ook alom aanwezig in woorden als zielig, zielsverwanten, of met je ziel onder je arm lopen.

Over de ziel willen we op vrijdagmiddag 6 februari (14-16 uur, Kruiskerk) met u nadenken en van gedachten wisselen. Jan zal er vanuit een aantal filosofen iets over zeggen, Nico van Tellingen vanuit de bijbel en de theologie. Maar we zijn vooral ook benieuwd naar uw gedachten bij 'de ziel'. Een middag zonder concrete antwoorden, maar wel met stof tot nadenken. Aanmelden kan nog via 'Geloof en Cultuur', activiteit 62 (www.kerkpleinwoerden.nl)

Nico van Tellingen , Jan Uittenbroek

Cartoons

bron: Trouw

Deze week stond wereldwijd in het teken van Cartoons. Door de vreselijke aanslagen in Parijs door terroristen op het kantoor van een cartoonkrantje is de discussie weer opgelaaid over de vraag hoe ver je kunt gaan in het satirisch benaderen van de werkelijkheid.
Mijn favoriete cartoonisten zijn 'Tom' in Trouw en ik ben een groot fan van Anton Dingeman getekend door Pieter Geenen, ook in Trouw. Zij weten de actualiteit in een tekening of dagelijkse strip fantastisch te duiden of te relativeren. Ik heb  tijdens mijn studie in werkstukken en later in cursussen of vergaderstukken regelmatig gebruik gemaakt van de tekeningen van Arend van Dam en Len Munnik. Ook kerkelijke notities kon ik hier goed mee opleuken. Deze tekenaars waren en zijn humoristisch, scherp, relativerend maar nooit grof of beledigend. Ik denk dat voor mij daar de grens ligt. En zo zie ik dat ook rond cabaretiers: wil je grof, beledigend of kwetsend zijn, doe dat dan in een theater waar mensen kunnen kiezen voor jouw optreden, maar doe dat niet via de publieke omroep of andere openbare media. Het is voor mij een kenmerk van een fatsoenlijke  samenleving en heeft niks met vrijheid van meningsuiting te maken.

De apostel Paulus wist het al. Aan de Christenen in Korinthe schreef hij in het kader van de vrijheid:
'Alles is geoorloofd, maar niet alles is nuttig. Alles is geoorloofd, maar niet alles bouwt op'.
1Korinthiers 10:23.

In mijn boekenverzameling kom ik een stapel bundels met cartoons tegen. Ik heb ze vandaag weer even stofvrij gemaakt. Sommige tekeningen uit de tachtiger jaren zijn nog zo actueel, dat ze zo weer gebruikt kunnen worden. Ik heb de 'Duif' van Len vaak gebruikt voor onze zelfgemaakte kerstkaarten en het Anti-Kernbom symbool kent iedereen nog van mijn generatie.

UPDATE: Kleinzoon Benjamin is vandaag ook gestart met het ontwikkelen van zijn tekentalent, een mooi impressionistisch paard voor zijn zieke oma die nog in het ziekenhuis ligt.....

 

Triviaal Time Management

Omdat Willy vanwege een vervelende infectie in combinatie met chemobehandeling weer een paar dagen in het ziekenhuis is terecht gekomen, vraagt mijn dagindeling een strakke planning. Gelukkig heb ik daar in mijn  'Kloosterhobby' veel over nagedacht en over gelezen. Wat ik in mijn lezingen en cursusmomenten 'Benedictijnse Wijsheid' vertel, probeer ik nu ook in de praktijk te brengen. Vandaag was mijn dagindeling behoorlijk Benedictijns:
6.45 opstaan, krant, ontbijt en huishoudelijke klusjes
8.15 bellen met het ziekenhuis en daarna alle mail beantwoorden
9.00  werk voorbereiden in mijn thuiskantoor
10.00 naar Utrecht, Nieuwjaarwensen, overleg, notitie geschreven voor medezeggenschap, studiemoment voor donderdag voorbereid
12.00 de boodschappen doen in Utrecht
12.30 vervolg kantoorwerk, contact houden met het ziekenhuis,  spanning rond een ingreep
15.30 ziekenhuisbezoek, behandeling van vandaag is gelukt
16.30 naar huis, koken, telefoontjes, kat verzorgen, werk voor morgen voorbereiden, was opruimen
18.00 nog een uurtje naar het ziekenhuis, met Willy de gezamenlijke mail beantwoord
19.45 naar een lezing door Arie Eikelboom over de componist Heinrich Schutz in  de Lutherse kerk in Woerden, zeer boeiend; in de pauze enkele met ons meelevende  Woerdenaren gesproken
22.30 nog even voor de TV hangen bij Het Familiediner en Eva Jinek, ondertussen blog bijhouden, wijntje uit het kerstpakket
23.45 zal slapen lukken vannacht....
Voor monniken is zo'n strakke dagindeling heel normaal. Je begint vroeg, je plant strak en je beheerst de Kunst van het Stoppen en de Kunst van de Stabilitas. Het geeft mij een lekker gevoel als het redelijk gelukt is om een balans te vinden tussen prive, mantelzorg, werk en wat aandacht voor mezelf. Hoe zal het morgen gaan?

 

Aalscholver

Tegenover ons huis is een toegangspaadje naar het Weidepad, een wandelpad tussen onze wijk en de polder. Nu we nogal aan huis gebonden zijn in deze weken, maak ik vrijwel dagelijks een MeditatieWandeling over het Weidepad. Door een beetje aandachtig rond te kijken doe je allerlei natuurontdekkingen, zoals vanmiddag deze aalscholver.
Toen ik in 2008 in China was met JW zijn we 's nachts met een visser mee geweest, die met afgerichte aalscholvers ging vissen op  de Li rivier. De vis wordt dan gelokt met grote lampen en de aalscholvers vangen hun bekken vol. Omdat ze een touwtje om hun nek hebben kunnen ze de vissen niet doorslikken. De vogels worden met een stok weer aan boord gehaald en legen hun bek in rieten manden. Het was niet echt diervriendelijk, maar wel spectaculair.....

Kanker Punt NL

Sinds gisteren ben ik actief deelnemer aan en op de website www.kanker.nl. Het is een initiatief van het KWF kankerbestrijding en enkele patiënten-, lotgenoten- en belangenclubs om een platform te bieden voor betrouwbare informatie en het uitwisselen van ervaringen. Een goed plan om alle informatie te bundelen en ook betrouwbaar over te komen. Want er staat erg veel op internet over deze ziekte, maar ja wat is te vertrouwen, wat is waar en welke ervaringen zijn authentiek. Sowieso een groot internet probleem, deze betrouwbaarheidsfactor!

Als 'partner van' heb ik een account aangevraagd en kan zo meekijken in de bibliotheken, meepraten in discussiegroepen en reageren op blogs.

klik hier om op deze site te komen

 

Heil en Zegen

Ik wens de bezoekers van deze blog vaak Heil en veel Zegen toe voor het nieuwe jaar 2015

Heil: toestand waarin je je gelukkig voelt en al je wensen vervuld zijn

Zegen: woorden waarmee iemand de gunst en bescherming door God voor iemand of iets vraagt

Klik hier onze Nieuwjaarswens aan

De Wielen Van De Bus

In mijn werk ga ik veel om met leerlingen die een taalstoornis of grote taalachterstand hebben. In hun dossiers kom je verhalen tegen over hoe moeizaam de taal op gang gekomen is, hoe lastig het was om woordenschat op te bouwen, hoe beperkt de communicatieve vaardigheden zijn ontwikkeld. In onze maatschappij is Taal en Communicatie van het grootste belang en is zo'n taalstoornis dus een echte handicap. Het is gedeeltelijk mijn werk om daar ondersteuning bij te bieden.
Kleinzoon Benjamin ontwikkelt zich gelukkig goed op taalgebied. Elke week weet hij weer wat meer woordjes. 'Opa Auto' en 'Papa eten' zei hij deze week. En dat mijn rugzak verbonden kan worden met 'Koek' en 'Dora' weet hij ook erg goed. Dora slaat op de tekenfilmpjes op de Ipad die hij prachtig vindt. Maar het meest favoriet is het Buslied dat hij al een beetje mee kan zingen en de gebaren die er bij horen kent hij al.  Zo leer ik ook weer eens wat op dat gebied. En weet ik weer beter hoe belangrijk liedjes, voorlezen en communiceren zijn voor de taalontwikkeling. Ja, met een moeder die logopedist is en een tweetalige vader komt het vast wel goed!

Ons' Lieve Heer Op Solder

Onderweg naar de Kerstmaaltijd van kleinzoon Benjamin op zijn peuterspeelzaal in  Amsterdam had ik even tijd om een paar musea te bezoeken. Ons' Lieve Heer op Solder stond  al  vaker op mijn lijstje, maar het kwam er steeds niet van. Het is een prachtige schuilkerk in hartje Amsterdam. Een mooi voorbeeld hoe in de tijd na de Reformatie het Katholieke geloof verboden werd, maar toch  ook  weer gedoogd. Zo ontstonden de schuilkerken. Deze zolderkerk is nog helemaal compleet met de galerijen, een groot altaar, het orgel en ook het woonhuis van de priester is te bezoeken. Daarna had ik nog net even tijd voor de Kerststal in de Begijnhof en ook nog het Paleis op de Dam door te lopen. Daar moet ik nog  terug, als ik iets meer tijd heb. Handig zo'n Museumjaarkaart.

En op de peuterspeelzaal was Benjamin erg verbaasd mij daar ook te zien. Het was erg gezellig met Linzensoep en veel Turkse hapjes. Als enige aanwezige Opa werd ik natuurlijk extra verwend door de leidsters.

Solstitium

Afgelopen nacht was het Solstitium, Zonnestilstand, de kortste dag, Zonnewende. De zon staat dan recht boven de Steenbokskeerkring, de dagen worden weer langer, het Licht keert terug. Jammer dat we daar geen groots  feest van gemaakt hebben in onze cultuur, zoals de Druïden bij Stonehenge en het Lucia feest in Zweden en Finland. Het Kerstfeest is natuurlijk in de plaats gekomen van de Zonnewendefeesten, met de kerstboom als vervanging van de Midwinterboom en de Adventskrans in plaats van het Zonnerad.
Voor mij, als Niet-Winter-Fan een belangrijke dag, die Zonnewende. Laat maar weer komen die langere dagen. Het is goed voor mijn gemoedstoestand. Ook mijn zonnepanelen smachten naar het Zonlicht....

Nico van Esterik

In het kleine, bijna intieme Woerdense Stadsmuseum, is dit weekend een tentoonstelling geopend van de Woerdense schilder Nico van Esterik. Nico is ongeveer van mijn leeftijd en zijn zoon en onze zoon zijn even oud. Nico schildert op een eigen en vaak surrealistische manier op houten panelen. Met oude technieken en invloeden vanuit de Renaissance, althans zo schat ik het in als in vanmiddag door het museumpje loop. Een aantal jaren geleden had ik bijna een Van Esterik gekocht in een Woerdense galerie, maar ik vond het schilderij uiteindelijk toch te somber van sfeer.

In Woerden zijn overigens nog meer beroemde schilders geboren: Leo Gestel, Cornelis Vreedenburgh en Herman van Swanevelt zagen hier  het Levenslicht.

Woordenschat

Gisteren is Willy met chemo behandelingen gestart in het Hofpoortziekenhuis hier in Woerden. Als 'partner van' sta je erbij en kijk je toe naar wat er nodig is.

En neemt je medische  woordenschat in 1 dag enorm toe: capecitabine, clemastine, tavegyl, macrogol, dexamethason, metoclopramide, primperan, granisetron, kytril....Elk goedje heeft z'n bijsluiter, met allerlei mogelijke bijwerkingen. Daar zijn dan meestal ook weer middelen voor of tegen, die ook weer zo'n bijsluiter hebben. En bij de 2e kuur die in januari start komen er nog wat producten bij. Wat een wonder dat we dit allemaal ontdekt hebben, als middelen om die foute celdelingen aan te pakken. En wat een geweldig personeel in het ziekenhuis dat alles geduldig uitlegt en een overuurtje maakt omdat het allemaal wat uit liep. Nu maar hopen en bidden dat het haar helpt.

Luminaria

Deze week gaan we onze Kerst- en Nieuwjaarskaarten versturen. Best lastig om in onzekere tijden een goede tekst te bedenken. Voor wie ons en onze situatie kent zegt deze simpele tekst denk ik genoeg:

Open hier onze kerst- en nieuwjaarswens



Sinterkerst

Omdat er bij Willy vervolgbehandelingen gaan starten deze week hebben we dit weekend met de kinderen SinterKerst gevierd. Cadeautjes en lekker eten, voor iedereen leuk en zeker ook nu voor het Grote Kleinkind. Hij was er zo van onder de indruk dat hij vandaag in de Peuterspeelzaal in Amsterdam de hele middag geslapen heeft.          

Vesper op Zondagavond

Deze zondagavond bezocht ik de Vesper in de Opstandingskerk in Woerden. Enkele keren per jaar wordt hier een uit de kloostertraditie afkomstig avondgebed gehouden. Met mooie muziek, schriftlezing, tijd voor gebed, meditatie en reflectie. Het toepasselijke thema was dit keer 'Zie de lichtpuntjes in donkere tijden'. Vanuit het Nieuwe Liedboek werden rijkelijk toepasselijke liederen geput zoals dit avondlied:

'Wees Gij mijn toevlucht de komende nacht,
de morgen die ik ondanks alles verwacht.
Hoe kan ik gaan slapen, als Gij er niet zijt,
die mij van het donker en wanhoop bevrijdt.

Wees Gij mijn wijsheid, de rust in mijn hart,
bevrijding van wat mijn ontstelt en verwart,
de hoop die mij grond geeft als alles verdwijnt,
het duister me aangrijpt, de zon niet meer schijnt.

Gij zelf moet meegaan, uw lichtend gelaat,
een gids die mij voorgaat en nimmer verlaat.
De dag loopt ten einde, de nacht is nabij,
wees Gij nu mijn toekomst, het duister voorbij'.

Het lied is oorsponkelijk (6e eeuw) afkomstig uit een Iers klooster. 'Be Thou my Vision'. En is vaak vertaald, onder meer door popzanger Van Morisson op zijn album Hymns to the Silence. Hier prachtig vorm gegeven met Ierse landschappen.


In 2005 bezocht ik een concert van Van in Carre, Amsterdam. Het kaartje  hangt nog steeds aan m'n prikbord als goede herinnering aan een mooie avond

Djemaa el Fna

Vier keer heb ik het prachtige Marokko bezocht. De eerste keer was dat met dochter Johanneke, als cadeau voor haar afstuderen. De cultuurshock van het 's avonds landen in Marrakesj en dan meteen het beroemde Djemaa el Fna plein bezoeken en daar in een wonderlijke Oosters-Afrikaanse cultuur binnen te stappen, was geweldig. Later was ik met Willy in Marrakesj tijdens de Atlas trektocht  met Runners Club Woerden. En ik heb hier in 2011 de halve marathon gelopen, samen met Tim. Daar waren onze dochter Willemijn en zoon Jan Willem bij als supporter. Dat was toch wel mijn meest sportieve levensprestatie - tot nu toe....
Vorig jaar bezocht ik Marokko met een PKN reisgroep. Het 'Plein' is mij dus goed bekend en zal ook vanavond een plek hebben in het reisprogramma 'Erica op reis'. Het is een van mijn favoriete TV programma's, met name door het Echte enthousiasme van Erica Terpstra over de landen die ze bezoekt en vooral de mensen die ze ontmoet. Die ervaringen hebben wij in Marokko ook gehad. Kijken dus!

op een  uurtje rijden van Marrakesj bevind je je al in de Toubkal

Yacine ( reisgids en mailvriend) bewondert hier mijn net behaalde medaille

 met Johanneke destijds kameel gereden in Essaouira (2004),

het leukste stadje van Marokko