Heilig

Op de dag van de Reformatie, vandaag 31 oktober, kan ik aankondigen dat ik binnenkort Heilig wordt verkleed. Nee niet verklaard, dat zal niet snel gebeuren, maar op 5 december mag ik in Utrecht de Heilige Nicolaas uitbeelden en uitspelen.
Dat vind ik een hele Eer en staat ook op mijn lijst 'moet je een keer gedaan hebben in je leven'.  
Ik heb meteen een eigen Hoofdpiet gezocht, dat is mijn collega Ilse. Zij heeft me tijdens onze vele gesprekken over de Katholieke en Protestantse kerk goed ingeleid in de kennis van de Heiligen bijvoorbeeld Antonius van Padua (link). Overigens waren onze gesprekken niet erg dogmatisch, we hebben er veel bij gelachen, maar ja dat is ook katholiek.

(bron: Trouw)

Nu ik regelmatig met Imca mee ga naar de Bonaventura parochie, woensdag bijvoorbeeld naar Allerzielen en komende zondag naar de Oogstviering, raak ik goed thuis in de Roomse Rites. Vandaag schreef Trouw dat paus Franciscus ook van Protestanten houdt, dus mag ik best wel Sinterklaas spelen.
Misschien kunnen de kleinkinderen ook nog wel meegenieten van Opa als Heilige. Zij hebben nog een groot geloof!

Hooge Berkt

Het laatste weekend van de herfstvakantie bracht ik door in de Christelijke Leefgemeenschap 'De Hooge Berkt' in Bergeijk, Brabant. Op uitnodiging van Annie en Nico van T. was ik met Geertje en Arie B. hier een lang weekend te gast. Nico en Annie zijn hier regelmatig voor retraites of andere vormen van spiritueel bijtanken. Zo'n 40 mensen wonen op de terreinen hier en vormen met in totaal ruim 100 leden deze bijzondere leefvorm, tussen een klooster en een kerkgemeente in. Dat betekent samen wonen, vieren, werken, eten, bidden, de stilte en de ontmoeting zoeken.  Er zijn ook gastenkamers en er worden studiemomenten, trainingen en retraites aangeboden.

Ik heb het een inspirerende ervaring gevonden om mee te mogen maken, hoe deze groep zo verschillende mensen nu al bijna 50 jaar probeert zo'n mooi ideaal te realiseren: een vindplaats te zijn voor geloof en een plek te creëren voor geloofsontmoeting. Dat zou elke kerk toch als missie moeten nastreven.
Verder was het heel fijn om met Annie, Geertje, Arie en Nico na  te denken over onze levens, met z'n downs maar zeker ook z'n ups. Samen stilte te ervaren en mooie diensten mee te maken in de kerk van deze gemeenschap. Voor herhaling vatbaar!

Bergeijk ligt dicht bij de grens met België waar het grote, verlaten Trappistenklooster Achelse Kluis ligt. Daar vonden we nog een herfstterras met goed bier.

 

Vanwege het 50 jarig bestaan van de gemeenschap brengt De Hooge Berkt in december een boekje uit over De Kerk van de Toekomst. Verschillende woordvoerders uit de Protestantse kerken, de Rooms-Katholieke kerk, vanuit Oud-Katholieke hoek en de Joodse religie geven hun mening en visie op dit onderwerp. Een mooi initiatief zo'n op schrift gestelde gedachte wisseling vind ik. In het jaar dat we de reformatie van 1517 gaan herdenken is het ook goed om vanuit de verschillende richtingen over de toekomst te filosoferen. Nadenken over de kerk is als auto rijden: je hebt zo nu en dan je achteruitkijkspiegel nodig, maar je moet toch vooral vooruit kijken.
Meer informatie over deze vorm van gemeente zijn en ook over het boekje op: www.hoogeberkt.nl

Haar

Vandaag organiseerde ik het inmiddels jaarlijkse opa-oudste kleinzoon bezoek aan Kasteel De Haar in Haarzuilen.
Dit keer hebben we de binnenkant bekeken. Met vooral veel kinderlijke detail-bewondering voor de badkamer met een bad in de grond.....

Ontmoetingen

In Egmond hadden Imca en ik een goed gesprek met de gastenpater. Ik ben bezig hier weer een cursus moment te plannen in het voorjaar van 2017.
Daarna vierden we de vespers mee in de Abdijkerk.
Er zijn hier zulke mooie plekken in de kerk om een kaars te branden en even stil te staan bij het leven.


In Affligem heb ik met neef Jan maandag de spullen van broeder Frits verhuisd naar het bejaardencentrum. Hij was erg blij met zijn fotoalbums en persoonlijke herinneringen aan ruim 60 jaar Kloosterleven. Frits noemt mij de 'meest Katholieke Protestant die hij kent' en denkt dat ik door deze daad een mooi plekje krijg in de hemel.... Nou dat is mooi meegenomen, toch?
In Affligem hadden we, zoals altijd, bijzondere ontmoetingen met verschillende broeders en gasten.
Op de terugweg uit België hebben we de fraaie abdij van Dendermonde bezocht, ook hier ontmoetten we een zeer gastvrije monnik.

   zo drinken we koffie in de refter

Ik besef me hoe langer hoe meer dat deze kloosterbezoeken me zoveel hebben opgeleverd in mijn leven, op het gebied van religieus besef en spiritualiteit. Maar ook door de vele ontmoetingen met zoveel boeiende en aardige, lieve mensen. Neef Jan heeft dezelfde ervaring en het was goed dit te delen en  elkaar te stimuleren hier vooral ook mee door  te gaan.

Blood On The Tracks

Vandaag werd de literatuur Nobel prijs toegekend aan Bob Dylan. Wat een verrassing dat de teksten van een pop muzikant als literatuur worden gewaardeerd. Mogen de songs nu op de middelbare scholen ook op de literatuur lijst geplaatst worden? Dat zou nog eens een revolutie zijn.
Zijn beste album kocht ik als 20 jarige en is volgens mij nog steeds 'Blood on the Tracks'. Ik heb deze LP vaak gedraaid en geprobeerd, met het songtekst boek erbij, er iets van te begrijpen.
Lastig.
Dat het over liefdesverdriet, pijn, nostalgie en andere vaak pittige emoties gaat was en is wel duidelijk. Maar verder blijft het voor mij raadselachtige en bijna mystieke poëzie. Misschien dat ik er nu, met 40 jaar extra levenservaring, meer van begrijp.
Er zullen nu wel veel analyses uitkomen van het werk van Dylan. Die ga ik lezen. Ik zag hem voor het laatst enkele jaren geleden in de Heineken Music Hall in Amsterdam. Een mooie ervaring zeker ook door de nieuwe versies van zijn nummers en de fantastische band die hij meenam.

Verveling

In mijn jeugd in het dorpje Driebruggen, een klein gehucht tussen  Woerden en Gouda, bestond het leven vooral uit Verveling. Op school verveelde ik mij en heb daardoor zelfs een klas overgeslagen omdat juf Paarlberg dacht dat ik lui zou worden door die te gemakkelijke leerstof. Na schooltijd en in het weekend verveelde ik me in huis of buiten, maar ik kende het woord Verveling niet en heb het ook niet als Vervelend ervaren. In tegendeel als ik er op terug kijk maakt verveling je creatief en productief.  Wij, als dorpskinderen in een dorp waar niets gebeurde, verzonnen van alles om de dagen op een leuke manier door te komen. Of we deden gewoon niets.
In  dagblad Trouw stond deze week een boeiend artikel over verveling.  Er is zelf een congres over dit thema, met deskundigen en sprekers. In onze tijd met in elke hand een smartphone of een Ipad is verveling een luxegoed. Verveling is 'een staat van zijn zonder prikkels van buitenaf ' en omdat je in situaties van verveling niet gestuurd wordt door iemand anders is het eigenlijk ook een ultieme ' vorm van persoonlijke autonomie'. Mooie filosofie vind ik dat.
In een kennismakingsspel met collega's heb ik onlangs bekend dat ik behoorlijk verslaafd ben aan mijn Iphone. Ik word al onrustig als ik 'm weer eens kwijt ben of uitzet in de kerk. Maar ik verlang niet echt terug naar dat Romantische beeld van Verveling uit mijn jeugd, daar is deze tijd vol prikkels, acties en afleiding ook weer te leuk voor.
In de komende herfstvakantie ga ik me echt niet vervelen. Samen met Imca ga ik enkele dagen naar Egmond waar we onder meer 2 kloosters gaan bezoeken. Ook ga ik met neef Jan naar Abdij Affligem om een van de bejaarde broeders te helpen verhuizen naar het bejaardencentrum. En met een groepje vrienden uit de kerk ga ik een weekend naar leefgemeenschap De Hooge Berkt in Limburg, om ook deze vorm van bezinning en het nastreven van Christelijke idealen te leren kennen. (link).  Hierover later meer.

Links, met de luiken: mijn geboortehuis, zoals mijn vader het een paar jaar na  de oorlog, met van een rijke boer geleend geld, heeft gekocht. Het staat er nog steeds.

Oceanium

Deze zondag was een prima herfst dag en zeer geschikt voor een dagje Blijdorp in Rotterdam. Met zoon en oudste kleinzoon. Vooral het enorme aquarium maakte grote indruk op de 3 jarige.

Best vermoeiend, met opa uit......

Lobben

De wijk in Woerden waar ik woon heet 'De Lobben'.
Ik heb me altijd afgevraagd waar deze naam vandaan komt en heb het nog niet exact gevonden. Deze week kreeg ik een luchtfoto van mijn 'Lob' toegestuurd en ben ik weer eens gaan zoeken naar de definitie.
Lob is onder meer een woord uit de sport namelijk een boogbal over de tegenstander heen. Dat is het dus niet. Het is volgens Van Dale ook een woord uit de anatomie, namelijk een orgaangedeelte met een afgeronde vorm, een kwab. Wel dat zou kunnen. Ook in de biologie komt het  woord 'gelobd' voor, namelijk bij de bladvorm: een blad kan door insnijdingen in Lobben worden verdeeld.
Als ik naar de foto kijk denk ik dat ik de betekenis vooral moet zien als uitsteeksels in het landschap met rondingen. Het is er in elk geval prettig wonen, zo aan de rand van de stad

 

Vacare

Deze week start ik als deelnemer aan een avondcursus Christelijke Meditatievormen. In 4 avonden gaan we onder leiding van een Woerdense predikante oefenen met technieken als Lectio Divina, beeldmeditatie en het Ignatiaanse Levensgebed. Jammer dat mijn eigen projectje over de mysticus Thomas Merton,  dat ik in elkaar gezet had met Imca en Judy niet doorgaat wegens te weinig belangstelling....
Ik ben blij dat mijn Protestantse Kerk (PKN) aan meditatieve werkvormen ook aandacht geeft. De PKN heeft een website gedeelte, Vacare (linkje),  waar het belang en de kracht van meditatief leven mooi uitgelegd wordt. Meditatie past bij het Oosterse denken met z'n yoga en tempelrituelen, maar zeker ook in het Westerse Christendom. Van de Benedictijnse spiritualiteit weet ik inmiddels een en ander. Ik verheug me erop deze zoektocht voort te kunnen zetten, gewoon in onze eigen stad, op m'n eigen meditatiekrukje.
Vandaag stond een  recensie in dagblad Trouw over het boek 'Het Jezuïeten antwoord op bijna alle vragen' van priester en schrijver James Martin. Ik begreep uit de recensie dat deze Jezuïet maar weinig concrete antwoorden geeft op de levensvragen van mensen, maar wel  aanwijzingen geeft hoe zelf op zoek te kunnen gaan naar antwoorden en dat met behulp van de Ignatiaanse spiritualiteit. Het verschil met de Benedictijnen is dat in deze visie God niet alleen en vooral te vinden is in de liturgie of in de verstilling van het klooster, maar ook in het dagelijks leven. Alles om je heen moet je serieus nemen als een mogelijke vindplaats van God. Citaat: 'God ontmoet de mensen daar waar ze zijn. We bevinden ons allemaal in verschillende stadia van onze weg naar God. En ook op verschillende routes'. Alleen al om deze zin ga ik het boek bestellen.

Quality Time

In deze drukke weken is het steeds weer een uitdaging om voldoende Quality Time  te creëren.
Onder Quality Time versta ik bijvoorbeeld samen met iemand gaan eten, of een telefoontje met Broeder Frits in België, even appen met mijn zus, naar de kerk gaan of een kerkelijke activiteit bezoeken, een uurtje hardlopen in het park, wandelen met een kleinkind, een goed boek of artikel lezen, Bach aanzetten, de sociale contacten onderhouden in de vriendenkring en familie.
Bij de momenten QT is ook gekomen om tijd te maken voor contact met Imca. Ik heb haar ontmoet tijdens een kloosteractiviteit. Zij heeft door het overlijden van haar partner veel dezelfde dingen meegemaakt als ik. Het geeft bijzondere Quality Time om dat te delen en er samen over te reflecteren. Daarnaast vinden we het ook heel fijn om te wandelen of fietsen door Het Groene Hart of een terrasje te zoeken in Woerden.
Kloosterlingen plannen QT bewust in hun dagschema, tussen het bidden en werken in.
Ik heb ook blokken en blokjes in mijn agenda aangegeven met QT en probeer me daar ook aan te houden. Ora et Labora et Relaxatio

Medezeggenschapsraad

Dinsdagavond was, na vele jaren, mijn laatste vergadering voor een Medezeggenschapsraad van mijn werkgever Kentalis Onderwijs.
De vergadering was in een van onze mooiste gebouwen in Zoetermeer, waar vroeger het doveninstituut Effatha stond.
In de afscheidstoespraakjes hoorde ik termen over mezelf als transparant, mild kritisch, relativerend en met humor. Ik was in deze functies altijd uit op samenwerking en het compromis. 'En hij sprak wijze woorden op lastige momenten'. Leuk om te horen en te ervaren dat dit soort eigenschappen gewaardeerd worden. Ook de term loyaliteit viel en dat vind ik fijn om te vernemen, want ik werk met veel plezier bij Kentalis waar ik veel ruimte krijg en autonomie ervaar. De organisatie is weer volop in beweging, 'de enige constante is verandering' las ik gisteren nog in een beleidsstuk. Na zoveel jaar is dit een goed moment om anderen binnen deze club te laten meedenken in de medezeggenschap. Ik heb het met veel plezier gedaan en heb ook gisteravond in de laatste vergadering nog wat relativerends kunnen meegeven.....

Gezins Uitje

 

 

Vrouwenbijbel

Is dat nu nodig, een vrouwenbijbel? Een kinder- of jongerenbijbel, dat begrijp ik heel goed maar waarom een aparte bijbel voor vrouwen?
Donderdag 15-9 wordt de Vrouwenbijbel gepresenteerd in Gouda en in het klooster van Brugge heb ik me door een van de deelnemers aan het kloosterweekend laten uitnodigen om daarbij aanwezig te zijn.
Met wel deze kritische houding, leg me de meerwaarde maar uit ....
Voor de Vrouwenbijbel is de Statenvertaling gebruikt, maar dan wel de Herziene en niet de oorspronkelijke uit 1635.
Er zal ook aanvullend studiemateriaal worden opgenomen en allerlei overige toegevoegde teksten.
Ik laat me graag verrassen en de Sint Jan in Gouda is altijd prachtig om te bezoeken. Het is tevens een kleine reünie van de Brugge kloostergroep....

UPDATE: de presentatie was boeiend met goede toespraken, muziek, verhalen en bijbelse hapjes.

Team Gaza

Wie mijn gezinssituatie kent, weet dat we erg nauw betrokken zijn bij de Gazastrook.
De situatie van de mensen in Gaza, die al generaties lang in een gevangenis leven, is misschien wel het grootste  schandaal van onze tijd. En niemand kan het oplossen.
De wereld lijkt moe van Gaza nieuws.
Toch komt er zo nu en dan  een krantenartikel of een tv rapportage uit de Gazastrook.  Opdat we onze ogen niet sluiten en berusten!
Maandag 5-9, 20.30 uur wordt op NPO2 de documentaire Team Gaza uitgezonden.Vijf voetballers van dit team proberen hun leven vorm te geven te midden van het dagelijkse geweld. De indringende documentaire volgt de voetballers en een sportjournaliste. En geeft zo een beeld van het dagelijks leven in dit conflictgebied.
Kijken dus!

Utopia

In de fraaie kerk van het Engelse Klooster in Brugge zag ik dit weekend een portret van Thomas More. Er wordt zelfs een relikwie van deze beroemde Engelse schrijver en filosoof bewaard in de kerk, het botje is net zichtbaar onder aan het schilderij. Of Thomas More ook in deze kerk geweest is ben ik weer vergeten in elk geval wel zijn familie.

Op de HAVO bespraken wij al met de leraar Engels het beroemde boek van Thomas More: Utopia (1516). In dat boek schetst More de ideale maatschappij, dat is een samenleving zonder privé eigendom. Er is dan ook op dit door More verzonnen eiland geen eigenbelang, alleen publieke belangen. Tegelijkertijd was het boek een aanklacht tegen de grote sociale misstanden in Engeland destijds, vol corruptie en uitbuiting. De geschetste heilstaat Utopia heeft denk ik nauwe samenhang met het latere socialisme en communisme. Thomas More was naast filosoof ook invloedrijk politicus, wetenschapper en humanist. Hij was bevriend met onze grote humanist Erasmus uit Gouda.
Het is dit jaar precies 500 jaar geleden dat Utopia uitkwam. Het TV programma van John de Mol met dezelfde titel zie ik nooit, maar is dus ook gebaseerd op het boek van deze filosoof.

Geboortedag

Vandaag, 30-8, zou het Willy's verjaardag  geweest zijn.
Ik heb nagedacht over het woord verjaardag want het is nu eigenlijk geen verjaardag meer. Willy wordt niet een jaar ouder vandaag. Het lijkt me beter deze dag haar geboorte dag te noemen. En dat ga ik dan ook doen.
De kinderen komen  eten vanavond, ik ga ze een voorstel doen om het monumentje op de Meeuwenlaan af te maken. En we hebben bedacht om volgend weekend naar Avifauna te gaan. Daar hebben we net voor de ziekte zich openbaarde zo'n leuk familie uitstapje gemaakt. Goed om op die plek herinneringen op te halen.

In De Karmel

Afgelopen weekend bezocht ik met een groep van 10 gezellige en inspirerende mensen het Karmelietenklooster in Brugge.

In de zomer is zo'n kloosterweekend aanzienlijk anders. We hebben veel buiten gezeten in het intieme Jozeftuintje, er kwamen geregeld broeders langs om een glaasje te drinken en met ons in gesprek te gaan. Broeder Johannes vertelde over de spirituele en mystieke teksten van  Theresia van Avila, Johannes van het Kruis en Thomas Merton. Broeder Martin legde zijn eigen roeping uit en Broeder Jozef liet ons zo graag zijn mooie kazuifelkasten zien, met broeder Carlos gingen we naar de bibliotheek. Pater Hugo was blij mij/ons weer terug te zien in zijn klooster.
Verder maakten we diverse excursies in de zomerse stad en gingen onder meer met Rosa mee naar het ' Engelse klooster', 8 zusters leven hier volgens de regel van Augustinus.

Er waren weer 3 nieuwe en jonge broeders in het klooster woonachtig. Zij zochten graag contact met de Ollanders, die ook enthousiast in gesprek gingen over het contemplatieve leven van 'De Karmel' of de katholieke liturgie.

Blog Van God

Zondagavond 21 augustus was ik in de Petruskerk in Woerden. Zo'n zondagavonddienst doet veel met mij, door de mooie orgelmuziek, het ervaren van de stilte -ik zat alleen met wel 6 lege banken voor en achter me-, door de tijd die je kunt nemen voor reflectie.
Ik stuur tegenwoordig vaak een paar appjes vanuit de kerk en ik ga het kerkbestuur dan ook voorstellen  de WIFI code kenbaar te maken op de liturgie.
Onlangs las ik dat in Duitse steden de kerken er toe overgaan WIFI aan te bieden aan  voorbijgangers en toeristen. Dat vind ik een uitstekend initiatief, zo krijg je mensen de  kerk in, je geeft ze nog een mooie tekst mee als ze inloggen. En ze kunnen even rustig hun mail lezen of iemand die het nodig heeft een appje sturen.
Zondagavond preekte de jonge Woerdense dominee Maarten Diepenbroek niet over een bijbelgedeelte, wat gebruikelijk is in een protestantse dienst,  maar dit keer over een lied. Het was lied 976 uit het nieuwste kerkelijk liedboek gedicht door Sytse de Vries. God is in dat lied een schrijver en de brief of de blog die God schrijft, dat is de mens, dat ben jij, dat ben ik. Een prachtige metafoor. Want wat is de inhoud van Gods brief? En hoe blijf  je leesbaar als brief of blog van God? Dat heeft alles met Liefde te maken. En zo kun je als geïnspireerd mens een teken van God zijn door  die liefde te vertalen.

Ons heeft de Heer met liefde neergeschreven,

leesbaar voor mensen als zijn erfenis

Ons leven mag zich voluitlaten lezen

herkenbaar als zijn eigenhandig schrift

Wie kan in ons een brief van Christus lezen,

als niet de Geest ons aan elkander rijgt,

die ons als dode, levenloze letters

beademt en tot nieuwe zin herschrijft?

Om woord voor woord zijn liefde te vertalen,

dat blijft voor ons bestaan het doel, de zin.

Om mensen zijn ontferming te herhalen

zijn wij gezonden, deze wereld in.
 

Hoe mooi is het in zo'n lied te ontdekken hoe lieddichters met taal om gaan.
De liturgische en vierende  taal van zo'n lied staat toch heel ver van de dogma's en kerkelijke wetten waar ik vroeger mee  benaderd werd in de talloze preken die ik heb aangehoord.

Ik heb de dominee na afloop bedankt voor deze verrassende manier van preken. Na deze preek zing ik dit prachtige lied voortaan met andere gedachten.
Omdat ik regelmatig met Imca mee ga naar de Katholieke Bonaventurakerk in Woerden, verandert mijn visie op preken toch al behoorlijk en dan zijn dit mooie ervaringen op zomaar een zondagavond.

Kleinkinderen

Vrijdag 19-8 stond in het teken van de kleinkinderen. 's Morgens oppassen op Jax, 's middags de eerste verjaardag van Selma.
Quality Time!

Klooster-Zomer-Weekend Brugge

Meestal organiseer ik mijn klooster weekenden in de herfst, winter of het vroege voorjaar. Die periode heet het kerkelijk seizoen, waarin allerlei kerk gerelateerde activiteiten plaats vinden.
Dit jaar heb ik een zomer-klooster-bezoek  georganiseerd. Het vindt plaats in Brugge en we gaan vrijdag 26 augustus  op pad naar het prachtige klooster van de Karmelieten, midden in de stad.
Gids Rosa heeft ook haar medewerking weer toegezegd, ze heeft een mooie  route door spiritueel Brugge in de planning.
Ik kijk er naar uit de mooie Mariastad opnieuw te bezoeken en nu Brugge te ervaren in de zomerperiode. Ook kijk ik er naar uit om bij te praten met de monniken, die zo met ons meegeleefd hebben in 2015 en ik vind het fijn om hen te kunnen melden dat het goed gaat met mij.

Met pater Johannes wil ik nog eens terugblikken op mijn Vietnam ervaringen met het Boeddhisme. Laten we eens kijken of er overeenkomsten zijn tussen de leer van Boeddha en de monnik Thomas Merton, waar Johannes alles van af weet. In september start ik enkele thema avonden hier in Woerden over de contemplatieve teksten van Merton.

Ha Long Bay

Jan Willem heeft de trekking gelopen in de rijstvelden van Sapa. Ik heb de omgeving verkend en heb vandaag via een spectaculaire kabelbaan een hoge berg beklommen. Morgen dalen we weer af en gaan terug naar  de hoofdstad Hanoi. Om daarna meteen door te reizen naar het natuurgebied van Ha Long Bay voor een afsluitende 2 daagse cruise tussen de  Karstrotsen die hier uit het water lijken op te stijgen. Daarna eindigt ons Vietnam avontuur en vliegen we via Hongkong terug naar Amsterdam.

Ik kan Vietnam aanraden als je een afwisselend land zoekt, beetje ontwikkelingsland maar zeker niet primitief (overal WiFi), vriendelijke bevolking, hectische en hete steden, relaxte stranden, tempels en oorlogsresten, veilig land voor toeristen en niet te vergeten het prima Aziatische eten met Franse invloeden. Het milieu schoon houden en afval, zwerfvuil is nog een groot probleem voor dit land. En wat een zegen zou het zijn als die miljoenen scootertjes elektrisch zouden worden.
Na 3 weken reizen ben ik wel weer toe aan landen in de Vaartuigenlaan. Hoe zal de tuin er bij staan, is de poes nog boos omdat ik wegging? Maar vooral weer terug naar hen die mij lief zijn. Zijn de kleinkinderen gegroeid, hoe gaat het met de familie, de fijne gesprekken met Imca weer voortzetten, het nieuwe werkseizoen voorbereiden. Kortom, reizen vind ik fijn en het doet me goed om nieuwe culturen te ontdekken en ervaringen op te doen. En thuiskomen is een mooi perspectief.

 

 

Sapa

In Noord Vietnam, tegen de Chinese grens, bevinden we ons nu in een berggebied. Gisteren bezochten we enkele bergvolken in kleine, zeer primitieve dorpjes. Nu zijn we in Sapa, de centrale bergstad hier, op ruim 1600 meter hoogte. De rit er naar toe was spectaculair, vooral ook omdat de weg nog bezaaid lag met rotsblokken en modder van de tyfoon die hier enkele dagen geleden nogal verwoestend tekeer ging. Sinds vandaag was het gebied weer bereikbaar, achter de bulldozers aan.... De groep gaat hier een 2 daagse trekking doen, vanwege mijn gebrekkige Trittsicherheid sla ik dat over en morgen ga ik met de kabelbaan naar een bergtop hier. En misschien kom ik nog wel aan dat filosofieboek toe dat al 2 weken in de tas zit....

 

 

parkeerplaats....

 

En zoals in elk ver vakantieland ging ik ook hier even naar de kapper; knippen, wassen, hoofdmassage, kokosnootolie, koffie toe, voor 4 euro...