Schaken met Böhm

Vanmorgen heb ik op een onderwijsbeurs voor ICT een potje geschaakt met Hans Böhm, internationaal schaakgrootmeester. Ik vertelde Hans dat ik ook 'schaakmeester' ben geweest...op de basisschool. Ik gaf  alle leerlingen in groep 6 en 7 schaakles en we hielden zelfs schaaktoernooien op de Willem Alexanderschool. Tegenwoordig moet je eerst het stempeltje 'hoogbegaafd' hebben om voor dit soort extraatjes aan bod te komen.
Als ik van Hans Böhm zou winnen vandaag,  mocht ik een mooie computer uitzoeken van het bedrijf dat hem had ingehuurd. Ik heb het toch wel 12 minuten volgehouden, maar ging toen roemloos mat.

De beurs was overigens erg boeiend met fantastische nieuwe ICT toepassingen voor het onderwijs. Daar kan ik de komende tijd weer gebruik van gaan maken.
Cartoontekenaar Radboud Wanders maakte op een digitaal scherm een portret van mij....iPAd Cartooning. Leuk toch?

Old Sock

Meteen besteld vandaag: de net verschenen  CD van Eric Clapton.
Old Sock.
Still got the Blues!

Clapton is net als ik op 30 maart jarig en is precies 10 jaar ouder. In het rijtje CD's dat ik van hem heb zijn 'unplugged', 'from the craddle' en 'back home' voor mij de hoogtepunten. Ik heb een keer een concert van hem bijgewoond in Ahoy en dat was fantastisch. Op z'n 68ste gaat hij nog een lange tournee starten eerdaags, maar Nederland staat er nog niet bij.

BolPuntKom

Deze week was ik in gesprek met een bakker in een klein dorpje achter Montfoort. Een leerling van mij gaat hier stage lopen. In het gesprek meldde de bakker dat hij nog steeds elke middag in de boerenbuurten brood gaat uitventen. En dat wordt erg gewaardeerd door zijn vaste klanten. We kwamen tot de conclusie dat het verkoopsysteem van de pakjesrondbrengers van bijvoorbeeld bol.com en wehkamp in onze boerenbuurten al lang bestond en bestaat. Niks nieuws onder de zon. Behalve dan dat Internet het een stuk eenvoudiger heeft gemaakt.
Bij ons thuis kwam vroeger slager Pank en groenteman Hennie wekelijks aan de deur. De Gereformeerde bakker en melkboer Nap kwamen dagelijks. En kruidenier Slingerland kwam bij opa Uittenbroek eerst de boodschappen 'opnemen'. Dat duurde een hele middag want ze hielden beide van een stevig gesprek. Vooral over de kerk denk ik. Daarna kwam hij vrijdags op de fiets de boodschappen afleveren. Ik stond er bij en bewonderde de kunst van het fietsen met zo'n enorme mand. En dan kwam hij ook apart afrekenen, met alle rekeningen in zo'n klein notitieboekje. Zo nu en dan kwam meneer Faaij bij ons langs met een paar grote koffers om kleding te verkopen. Die hele koffer werd dan uitgepakt en moeder kocht altijd wel een stropdas of een paar sokken, omdat ze het zo zielig vond voor die man om alles weer te moeten inpakken zonder iets te verkopen. Als moederkindje zat ik er bij. En was zwaar onder de indruk dat meneer Faaij alles weer in die koffers kreeg....  Maar ook Wehkamp leverde in de zestiger jaren van de vorige eeuw regelmatig spulletjes bij ons af, zorgvuldig uitgezocht uit de wehkampfolder.
Bij ons staat nu ook bijna dagelijks zo'n pakjesman aan de deur omdat zoon Jan Willem nooit in een schoenen- of kledingwinkel komt en bij voorkeur een fietsonderdeeltje bestelt in China. Hij heeft het  van z'n oma.

1965: poseren met m'n zussen en kleine broertje....met vast wel een stropdas om van meneer Faaij......

Reichswald

We maakten vandaag een Paaswandeling door een oud  Duits Oerbos, het Reichswald, achter Nijmegen. Op uitnodiging van neef Jaap en wandelvriend Berend die alle  AlgemeenDagbladWandelingen maken hebben we genoten van een mooi landschap met zonnig en koud Paasweer.  En wandelen met Jaap houdt ook in  dat er  voldoende cafeetjes zijn onderweg!

1880

Het jaar 1880 staat in de belangstelling. In Trouw deze week zelfs een bijlage over dit jaar. Het heeft te maken met het herdenken van 200 jaar Koningschap in Nederland.
In Amerika was zo aan het eind van de 19e eeuw veel romantische belangstelling voor Nederland. Het beroemde boek over Hansje Brinker die z'n vinger in een gat in de dijk stak, staat vol met lofuitingen over  ons land en zijn dappere strijd tegen het water. Ik citeer uit dit kinderboek:
"Er is geen moediger en heldhaftiger ras dan zijn kalme, bedachtzame bewoners. Weinig naties evenaren zijn belangrijke ontdekkingen, geen enkele overtreft het in handel, scheepvaart, geleerdheid en wetenschap, of gaf zulke nobele voorbeelden van de bevordering van het onderwijs en openbare liefdadigheid. En geen enkele heeft in verhouding tot zijn oppervlak, meer geld en moeite besteed aan openbare werken"
Andere schrijvers dachten er anders over. Heinrich Heine schreef in diezelfde tijd: "Als de wereld vergaat, ga dan naar Nederland, daar gebeurt alles vijftig jaar later".
Ook voor de Uittenbroeken was 1880 een apart jaar. Opa Jan Uittenbroek, naar wie ik vernoemd ben, werd geboren op 3 november 1880. En Opoe Mijntje ook op 3-11-1880. Als kind snapte ik niet, dat het toch geen tweeling was. Het grote familieraadsel betrof de vader van opa Jan. 'Onbekend' staat in de geboorteakte. Het kind is aangegeven door de dorpsarts en opgevoed door zijn moeder wiens achternaam hij kreeg. Ik heb vaak geprobeerd dit familieraadsel op te lossen, maar dat is niet gelukt. Al heb ik nu wel een vermoeden. Mijn eigen vader praatte daar nooit over, als ik hem vroeg waarom hij geen opa had. Ome Willem Uittenbroek wist wel hoe het zat, maar heeft het geheim meegenomen in zijn graf. Als ik nog eens een boek ga schrijven, gaat het over deze familie -mystiek. En de armoede die mijn familie meemaakte in de Veengebieden van Lange Ruige Weide.

   Opa  en Opoe, 50 jaar getrouwd, met de bijbehorende fruitmand van de familie

    In het laatste huisje rechts woonden ze;  daar tegenover stond mijn geboortehuis, waar ik vandaag precies 58 jaar geleden ben geboren.

Bijna Jarig

Count your garden by the flowers,

Never by the leaves that fall.

Count your days by golden hours,

Don’t remember clouds at all 

Count your nights by stars, not shadows,

Count your life with smiles, not tears.

And all throughout your lifetime,

Count your age by friends, not years.

Synagoge

Omdat we vandaag Gratis konden treinreizen met het boekenweekgeschenk is Willy op zoek gegaan naar iets interessants. Zo kwamen we in Amsterdam terecht waar een extra Open Monumentendag was ter gelegenheid van 400 jaar grachtengordel. 15 bijzondere panden, die meestal voor het publiek gesloten zijn, waren vandaag te bezoeken. Veel indruk maakte de Doopsgezinde Singelkerk met z'n bijzondere dubbele galerijen.

Ook de Portugese Synagoge hadden we nog nooit bekeken. In 1675 werd dit bijzondere gebouw voltooid en het was destijds de grootste synagoge ter wereld. Onlangs is de synagoge met de bijgebouwen weer gerestaureerd en heringericht. Een indrukwekkend gebouw met een nog indrukwekkender historie.

Ondanks de kou zijn we ook nog in de rij gaan staan voor het Huis Poppen, een stadspaleis, waar nu  in  de kelder dagopvang is voor daklozen. En we bekeken het Oudezijds Huiszittenhuis, de voedselbank van de Gouden Eeuw, waar de brood-, kaas- en  turfuitdeling plaats vond.
De volgende Extra Monumentendag is op 26 mei en 14 juli...dan is het vast iets warmer dan deze extreme maartse dag.

Den Heyer

In de middagpauze een artikel geschreven voor  ons kerkblad:

Op uitnodiging van de Woerdense interkerkelijke commissie Kerk en Israël,  waar ik in participeer, sprak donderdagavond professor Cees den Heyer in Woerden. 'Spraakmakend theoloog' staat bij zijn CV op internet en dat maakte Den Heyer ook deze avond weer waar. Met zijn enorme kennis en ervaring in les geven behandelde hij met de grote groep aanwezigen allerlei theologische aspecten die te maken hebben met de Twee Testamenten in onze Bijbel. Dat lijkt misschien heel saai, maar is zeer boeiend. Zeker voor ons 'publiek', dat een stevige gedachtewisseling niet uit de weg gaat en niet zo snel van slag is bij een pittige uitspraak.

Den Heyer schetste ons dat in veel klassieke theologische benaderingen het Oude Testament (OT) staat voor 'Belofte' en het nieuwe voor 'Vervulling'. Ook de tweedeling 'Wet en 'Evangelie' komt vaak voor als theologisch thema bij de 2 testamenten. Maar zo simpel ligt het niet voor deze ras-bijbeluitlegger. In zijn lezing legt hij uit hoe en waarom de bijbelboeken in de Tenach van de Joden een andere volgorde hebben dan het OT van de Christenen. Maar ook dat het OT van de Katholieke traditie verschilt van de Protestantse bijbel. Daar zitten vaak niet meer te achterhalen keuzes achter. Als Den Heyer ons uitlegt hoe we in zijn visie als Christenen met het OT om moeten gaan citeert hij de theoloog Miskotte, die schrijft over 'het tegoed' van het Oude Testament. Hij bedoelt daarmee het aardse, het concrete, het leven van alledag. Dat ook het gewelddadige daar een plek in krijgt is niet zo vreemd in een land dat gelegen is tussen de grote wereldmachten in een uiterst gewelddadige tijd.
Voor Cees den Heyer is het OT  een  gevarieerd discussieboek, met daarin opgenomen allerlei ervaringen van mensen met God. Een boek waarin je dagelijks nieuwe ontdekkingen kunt doen en inspiratie uit kunt halen. En waar je nooit op uitgestudeerd raakt.
Na de pauze heeft de spreker van deze avond vragen beantwoord over de rol en plaats van de profeten in de bijbel, hebben we verder nagedacht over het gewelddadige in het OT, de oud- en nieuwtestamentische visie op  de  'Messias' figuur en  de zo doorslaggevende rol van Paulus in de ontwikkeling van het Christelijke gedachtegoed. Echte Den-Heyer-onderwerpen.
Een paar keer noemde de spreker in zijn betoog de belangrijke Egyptische plaats Alexandrië, waar in de eerste eeuwen van onze  jaartelling heel bijzondere en bepalende ontwikkelingen plaats vonden. Voor zowel het Jodendom als de eerste Christenen. De commissie Kerk en Israël heeft voor de oktober lezing professor en judaïst  Pieter van der Horst gevraagd hier meer over te vertellen. Ook dat belooft een boeiende avond te worden. Noteert u vast: 31 oktober.

Jan Uittenbroek

Meer Vaart

Deze week had ik een studiedag in de Meervaart in Amsterdam. Alle leden van de Kentalis onderwijsregio West hadden zich hier verzameld voor diverse lezingen, workshops, ontmoeting, cabaret en lunchen zonder broodtrommeltje.
Hoewel ik het al lang wist was het deze woensdag toch weer zeer opvallend hoe het onderwijs verwordt tot een vrouwenwereld, ook in onze organisatie. Ik heb niets  tegen vrouwen,  maar ik weet nu wel hoe het voelt om tot  een Minderheidsgroepering te behoren. Hoe zal het komen dat mannen niet meer kiezen voor dit vak? Te weinig aanzien? Te weinig ontwikkelingsperspectief? Te weinig salaris? Een te zware baan met veel gezeur met en van ouders? Ik blijf het werken in het onderwijs een mooi beroep vinden. En het voldoet voor mij aan de 3 basisbehoeften van de mens:  werken in het onderwijs geeft me veel autonomie, ik ervaar voldoende waardering en  relatie en het beantwoordt aan mijn competenties. Daarbij levert het een normaal salaris op en veel vakantie. Ik blijf.

Franciscus

Woensdagavond werd  bekend dat er een nieuw  paus is gekozen. Witte rook uit de Sixtijnse Kapel. Ik zat in de sportschool tijdens dit nieuws en omdat de wereld en ik dus ook erg lang moest wachten voordat de paus op het bordes verscheen leverde mij dat een goede cardio training op. Maar goed. Nu een Argentijnse paus, over een maand een Argentijnse  koningin en voetballer Messi, ook uit Argentinië,  wordt door velen als goddelijk  beschouwd.... het kan niet op voor dit zo lang geplaagde Zuid-Amerikaanse volk.
Vanwege de nieuwe Franciscus de Eerste ben ik vanmorgen in de teamvergadering gestart met dit gebed van de Echte Franciscus  de Eerste:

Heer, maak mij een instrument van uw vrede. 
Laat mij liefde brengen waar haat is. 
Laat mij vergeving brengen waar schuld is.
Laat mij eenheid brengen waar tweedracht is.
Laat mij waarheid brengen waar dwaling is.
Laat mij geloof brengen waar twijfel is.
Laat mij hoop brengen waar wanhoop is.
Laat mij licht brengen waar duisternis is.
Laat mij vreugde brengen waar verdriet is.
Heer, maak dat ik er meer op uit ben 
te troosten dan getroost te worden,
te begrijpen dan begrepen te worden,
te beminnen dan bemind te worden.
Want door te geven ontvangen we,
door onszelf te vergeten vinden we,
door te vergeven wordt ons vergeven,
door te sterven verrijzen we tot het eeuwige leven.
Amen.

Preek van de Leek

Gisteren, zondagmiddag, was ik met Bash en Johanneke  in Gouda voor de 'Preek van de Leek'. Dit is een initiatief van enkele plaatselijke (vrijzinnige) kerkelijke gemeentes om mensen van buiten de kerk een keer aan het woord te laten. Vanuit persoonlijke bevlogenheid worden boeiende personen uitgenodigd vorm te geven aan een dienst. Dit keer sprak het jonge 2e Kamerlid Mohammed Mohandis uit Gouda over wat hem drijft in zijn leven en in de politiek. Onze familieleden Miriam en Marien houden zich bezig met de organisatie van deze bijeenkomsten in de sfeervolle Sint Joostkapel en dan is het natuurlijk erg inspirerend als de kerk flink vol zit.
Na afloop was het gezellig koffiedrinken in een plaatselijke kroeg. Misschien ook wel iets om in Woerden op te zetten? vroeg iemand mij. Wie  weet. Ik weet mensen genoeg hier die wel iets zinvols te zeggen hebben.

Muntthee

Thee drinken is het smeermiddel voor de Marokkaanse samenleving. Bij elke ontmoeting, bespreking of onderhandeling wordt er mierzoete muntthee geschonken. We hebben in die 9 dagen Marokko heel wat glaasjes naar binnen gewerkt. Bij een Berber familie in de Hoge Atlas is het thee-ritueel nog eens uitgebreid toegelicht en gedemonstreerd, want het is niet zomaar heet water in een theepot gieten! Thee zetten is mannenwerk in de berggebieden. En natuurlijk hoog schenken, zodat er een schuimlaagje ontstaat. Hoe hoger er geschonken wordt, hoe mee de gast in aanzien staat bij de gastheer. Naast dit sociale aspect van het thee drinken is het ook nog gezond bij griep of maagproblemen. Jammer dat we in het Westen zo'n onthaastingsmiddel niet meer kennen, het zou heel wat stress en Rijdende Rechters verhalen voorkomen.

Marrakech

Zondag: De tocht door de midden Atlas was spectaculair. We hebben onderweg alle weertypes gehad en zijn nu weer in Marrakech aangekomen. De groep vindt Marokko mooi en de sfeer is prima. Vanmorgen heb ik in ons hotel een interactief bezinningsmoment georganiseerd over Levenskunst.
En ik heb zwager Jan zojuist de zondagsdrukte van het Jamaa plein laten ervaren..het blijft een van de wonderlijkste toeristische plekken die ik ken! Morgen gaan we met jeeps de Hoge Atlas in.
UPDATE 1, dinsdag: nog 1 dagje genieten van de Oosterse sfeer en de zon, dan weer terug richting Holland naar de sneeuw....
UPDATE 2, woensdag:  allemaal weer thuis...op een paar struikelmomenten na en enkele  maag- en darmklachten is de reis goed verlopen. We hebben afscheid genomen van de gids en de chauffeur in een Oranje sfeer. Zo van: Net als Marokko krijgen wij eerdaags een koning...en een koning moet lijken op een gids, trots zijn op zijn land, goed voor zijn onderdanen, humorvol,  en doen wat hij belooft. Deze eigenschappen had onze gids!
De samenwerking met Arie bij het reis leiden verliep ook weer prima en het was erg leuk om ook zwager Jan dit prachtige land te laten ervaren.
UPDATE 3, donderdag: een van de been blessures blijkt in Nederland complexer dan ingeschat ..... deelnemer Nico wacht nog een operatie en gips, helaas!

 

 

Ik kijk terug op een goede rondreis waarbij de groep alle aspecten van Midden en Noord Marokko ervaren kon. Mohamed was een prima gids en KRAS-reizen mag zich van mij terecht een Marokko specialist  noemen. Het weer was redelijk maar ook in Marokko worden klimaatverschuivingen geconstateerd naar meer extremen. Het maakt de berglandschappen wel prachtig groen. Het bieden van een totaalprogramma inclusief alle excursies, fooien en maaltijden is ons goed bevallen. Het geeft veel meer en gemakkelijker een groepsopbouw, omdat iedereen met alles meedoet. Zo leren we steeds weer iets bij in het organiseren van groepsreizen.

Fez

Na twee mooie startdagen aan en langs de Atlantische kust zijn we nu in Fez aangekomen. Hier gaan we vooral de beroemde soeks en de koranschool bezoeken. Gids Mohamed wordt steeds humoristischer en omdat we een telmannetje in de bus hebben, 'de boekhouder', wordt  mijn taak als reisleider een stuk eenvoudiger. Het land is hier in het Rifgebergte prachtig groen omdat het regelmatig regent. De Marokkanen zijn er blij mee en wij hebben goede kleding meegenomen. Zwager Jan vermaakt zich prima met de Woerdenaren.

UPDATE:Vrijdag is een relaxte dag in zo'n moslimland. Alles gaat rond 12 uur dicht, even naar de moskee en dan lekker slenteren, terrasje pakken, kindjes verwennen... Vandaag hebben we de hele dag door Fez gelopen en ons in deze vrijdagsfeer begeven. De lunch had Mohamed in een prachtig paleis georganiseerd en de bezoekjes aan de leerlooierij, de sjaaltjeswinkels en een koperslager hebben de Marokkaanse economie goed gedaan! Morgen naar het Zuiden.

De groep is groot ( 37),  maar dat is geen bezwaar gebleken met enige discipline en oog voor elkaar. Dat mag je ook verwachten van een 'kerkgroep', toch?

De steden Essaouira en Fez blijven mijn favorieten in Marokko

Essaouira

Dit bericht stuur ik vanuit het Marokkaanse Essaouira aan de Atlantische kust.Vannacht zijn we met nog 36 Woerdenaren naar Marrakech gevlogen en daarna met de bus naar de kust. Gids Mohamed lijkt een prima kerel. Het eerste hotel ligt midden in de Medina. En hier schijnt de zon. Een goed begin van hopelijk een prachtige rondreis.

Samen met Arie Bol en de gids Mohamed gaan we proberen er iets moois van te maken.....

Bliksem

Nu al:  de foto van het jaar 2013. Net nadat de paus zijn aftreden - abdicatie is ook al het Woord van het jaar 2013 -  heeft aangekondigd, slaat de bliksem in, in de Sint Pieterskerk. In de Middeleeuwen had dit denk ik voor grote paniek en ontsteltenis gezorgd, nu vinden we het 'wel grappig'. Ik heb zelf groot ontzag voor de bliksem. Vroeger moesten we ons bed uit bij een heftige onweersbui. Moeder was erg bang en ja,  de boerderijen in het dorp waren ook wel erg kwetsbaar met die rieten daken en hooibergen. Een keer heb ik van dichtbij een inslag meegemaakt tijdens mijn dagelijkse fietstocht naar school  op de Woerdse Laan. Ik zal denk ik 12 jaar geweest zijn. Ik ben toen een boerenschuur in gevlucht en heb daar nog erg lang zitten trillen van de schrik. Sindsdien ben ik extra alert voor onweer. En ik heb natuurlijk de angstgenen van moeder Uittenbroek in me....

Fragile

Gisterenavond werd Trijntje Oosterhuis gekozen tot Beste Nederlandse Zangeres. Trijntje is altijd al een favoriet van mij geweest. Ten eerste natuurlijk omdat ze de dochter is van Huub Oosterhuis, de man die zoveel prachtige kerkmuziek gemaakt heeft. Maar ook omdat ik een van haar eerste optredens heb meegemaakt. Als piepjonge en verse artiest zong ze op de Firato in Amsterdam en ik was daar met Jan Willem om allerlei mooie muziekapparatuur te bekijken. Andere vaders gingen naar voetbal of de Auto Rai. Wij bezochten de Firato. Trijntje trad op samen met Nance, die later quizzen is gaan doen geloof ik. Het weinige publiek kreeg na afloop kaartjes met een handtekening. Ik heb dat kaartje nog heel lang bewaard want ik zag wel wat in dat soulachtige Amsterdamse meisje.Trijntje was vanavond in De Wereld Draait Door en presenteerde haar favoriete muziek inspirators. Natuurlijk zat daar Stevie Wonder bij. Die draaide ik vroeger ook volop. Op de pick up, de bandrecorder en de eerste casettebandjes. Songs in the Key of Life. 1976. Kippenvelmoment als Stevie in dit latere filmpje met Sting de mondharmonica gaat bespelen...How Fragile We Are.

Griep

In plaats van lekker te genieten van het zonnige sneeuwlandschap ben ik sinds donderdag geveld door de griep. Ik ben een erg slechte zieke voor m'n omgeving, voel me erg zielig, denk hypochondrisch aan allerlei enge ziektes, ga enorm eng dromen  en accepteer erg slecht  goede raad. Verder mis ik allerlei leuks zoals de fiets- en wandelbeurs vandaag in Amsterdam. Morgen nog een dagje aan toe geven en dan moet het weer over zijn heb ik me voorgenomen. Volgens internet zijn 1 op de 1000 mensen ziek, vooral in de provincie Utrecht. Dat heet een milde griep golf. Die virussen zien er eigenlijk wel spectaculair uit.

Plein 2

Dinsdagavond 5 februari was ik uitgenodigd voor het Expertisenetwerk Onderwijs van de CDA fractie in de Tweede Kamer. Met ruim 40 onderwijsmensen uit alle lagen van ons vak hebben we gesproken over wat er leeft  in onderwijsland. Bestuurders, leraren, wethouders, managers,... iedereen heeft zo z'n eigen verantwoordelijkheden en drukte. Dat het onderwijs op alle terreinen veel zorgen oplevert was wel duidelijk. Ik heb vooral aandacht gevraagd voor de aspecten  die met passend onderwijs te maken hebben, zoals de als voorwaarde geschetste bijscholing van leerkrachten - volgens mij is er nog niet veel van terecht gekomen; de nog niet goed geregelde medezeggenschap in dit hele traject;  het behoud van alle duur opgebouwde expertise van het speciaal onderwijs. En de vraag hoe de Tweede Kamer leden  de opbrengsten van passend onderwijs gaan monitoren. Iets dat we bij een vorige stelselwijziging, 'weer samen naar school', vergeten zijn.
Verder kwam de bureaucratie, de toets en meetcultuur, de 'je moet alles vastleggen en verantwoorden' cultus uiteraard aan de orde want dat speelt ook van kleuters tot einde universiteit. Samenvattend noem ik  dit verschijnsel vanaf nu het HGGW: Het Grote Georganiseerde Wantrouwen.
Er werd gelukkig ook gelachen hoor en er waren succeservaringen en relativerende sprekers. Zo'n avond levert in de pauzes ook weer mooie contacten op en een goed gesprek met een oud-onderwijsmanager in de trein op de terugreis......
UPDATE: meteen al een ander geluid deze week in de krant, van onze nieuwe minister van onderwijs Jet Bussemaker ('EasyJet...') over alle regelgeving, controles en de toetscultuur  in het onderwijs: "Regels kunnen ook heel veel kapot maken en vooral ook het initiatief weghalen bij de professionals." Er is nog hoop.....

Marokko

Vanmorgen hadden we in de kerk een voorbespreking georganiseerd met de Marokko groep. Inclusief Marokkaanse koekjes en mint thee. De groep was vrijwel compleet en iedereen heeft er reuze zin in.
Voor onze  plaatselijke Woerdense Courant, afgekort de WC,  heb ik deze kopij aangeleverd:

Leden PKN kerken Woerden naar Marokko

Dinsdag 19 februari vertrekt een groep leden van de PKN kerken in Woerden voor een studiereis naar Marokko. Naast de toeristische bezienswaardigheden, wil de groep  op verschillende manieren kennis maken met de Marokkaanse cultuur. Zo is er in het programma  bezoek aan een moskee en een school opgenomen.
Met jeeps wordt vanuit Marrakech een tocht gemaakt naar authentieke dorpjes in het Atlas gebergte.
De 35 deelnemers hopen op 27 februari met mooie ervaringen terug te keren in Woerden.
Vanuit de werkgroep ‘Geloof en Cultuur’ van de plaatselijke PKN kerken zijn eerder vergelijkbare reizen gemaakt in Israёl, Jordanië, Rome, Egypte en Turkije.
Reisbegeleiding: Arie Bol, Jan Uittenbroek

Februari

De vandaag begonnen maand zal in het teken staan van de vorig jaar overleden zwager Cor en schoonzus Els. Ze zouden beide deze maand jarig geweest zijn.

Sinds hun overlijden waardeer ik nog meer dat ik me erg gezond voel, m'n werk en m'n hobbies kan doen. Er zo nu en dan kan zijn voor familie en vrienden. Maar ik besef ook meer de betrekkelijkheid van dit alles.

Iemand vroeg mij vanwege wereldkankerdag dit lichtje door  te geven en brandend te houden. Dat doe ik hierbij:

Inhakers

28-1, 19 uur,  Beatrix kondigt haar aftreden aan.
Alle media storten zich op dit nieuws.
Iedereen weet opeens wat een abdicatie is.
En de reclamemakers komen meteen met toepasselijke inhakers.
Deze vind ik de leukste tot nu toe:

UPDATE: het blijft nog wel een paar maanden doorgaan. Kreatief!

Ipad

Het moest er natuurlijk eens van komen, ook ik ben bezweken voor deze prachtige vinding van Steve Jobs. RIP.
De aanschaf van de Ipad komt vooral, omdat op het werk  de medezeggenschapsraad waar ik per week  een dag werkzaamheden aan besteed, gaat vergaderen met behulp van dit handige hulpmiddel. Dat spaart bomen en scheelt veel gesjouw met pakken papier.
Na een spoedcursus, vooral bij zoon Jan Willem, kan ik al swipen en tappen. Ook kan ik de sharepoint vinden met alle vergaderstukken, werk ik al met Iannotate en volg ik de zwangerschap van onze dochter via de zwangerschaps-app.
En vanmorgen las ik de krant al om 6 uur door even de Trouw en NRC-app te openen. Alsof ik het al jaren doe.
Arme kat, die wordt nu niet binnen gelaten, omdat ik  de papieren krant niet meer van de mat haal om half 7.  Zo heeft elk voordeel een nadeel. Gelukkig wil Willy ook graag de krant vroeg lezen.
Ik vind het tot nu toe een super handig ding en een fantastisch mannenspeeltje.

Dooi

Gelukkig, er is rond dit weekend DOOI aangekondigd. Ik ben de winter nu al zat, ik vind het te koud, ongemakkelijk met al die lagen kleren aan, gebarsten lippen, statische reacties door al dat wol, voorzichtig rijden, te dik dekbed waardoor ik enorm droom.
Nou ja, dat soort ongemak dus.
In Zuid Marokko, waar ik over 4 weken ben,  is het al  boven de 25 graden....Vanavond nog een keer de open haard flink opstoken en dan uitkijken naar de dooi en wat mij betreft de komst van het Voorjaar.

Ik verwacht volgende week de eerste Sneeuwklokjes in ons voortuintje. Ook daar raak ik mijn winterdip van kwijt. Ik las in de NRC dat er zelfs groepsreizen worden georganiseerd in deze tijd naar het meest Sneeuwklokjesrijke land, Engeland, om speciale 'Galanthus Nivalis' te bekijken en te kopen. Tientallen euro's worden er voor een bolletje betaald. Galanthofielen worden deze mensen genoemd.  Zo heftig is het nog niet met mij.

Vernieuwd

Met behulp van een PKN mede kerklid heb ik mijn website opnieuw opgebouwd. Gisterenavond is alles omgezet naar een Joomla Template. Nu lijkt het dat ik daar veel verstand van heb, maar dat is niet zo. Het lukt wel om binnen deze opzet dingen te plaatsen en te veranderen. Meer hoef ik voorlopig niet te weten.
www.benedictijnsewijsheid.nl
Leuk hoeveel bezoekers toch wekelijks op zo'n website terecht komen. En dat levert allerlei reacties op.

Meetweek

Deze week heeft Willy in haar basisschool  toetsweek gehad.
Dan wordt het (basis) onderwijs beheerst door toetsboekjes zoeken, handleidingen bestuderen, stress om al die toetsen af te nemen, standaarddeviaties berekenen, didactische leeftijdsequivalenten bepalen en leeropbrengsten zichtbaar maken. Tot  2 cijfers achter de komma. En natuurlijk alles inzichtelijk maken in het digitale leerlingvolgsyteem en voor de zekerheid ook nog op papier en in een multopmap opbergen, want de computer systemen zijn niet zo betrouwbaar. Ik hoor dan onder het eten verhalen aan van huilende kinderen - want ik heb mijn Cito verpest-. En van verontruste moeders die komen informeren of het zoontje  nu wel naar de HAVO kan. Dit zoontje zit in groep 4. Vroeger huilden mijn groep 4 leerlingen omdat er in de zandbak een kasteel was omgevallen. Of bij een tegendoelpunt op het plein. En dan maakten we samen snel een nieuw kasteel of een fraaie goal.
Natuurlijk overdrijf ik een beetje in deze blog, maar het meten van zaken die een Goede Leerkracht al lang weet is een standaard procedure geworden in het onderwijs. Leerlingen die ik begeleid en waar van iedereen weet dat ze moeite hebben met communicatie moeten eindeloos getoetst , geobserveerd en beschreven worden om dit te checken en aan te tonen. Aan duurbetaalde commissies en inspecteurs. En ik moet daar dan dikke rapporten, observaties en handelingsplannen over schrijven.

Hoe kun je een mooi vak zo toetakelen.

Ik heb me voorgenomen om de jaren, die ik nog blijf werken in dit vak, hier tegen te  blijven ageren. Totdat mijn collega's het zat worden en zeggen 'zul je niet eens iets ander gaan doen, Jan...'

Iets anders, tsja, maar wat?

Misschien word ik dan 'wapperaar in een sauna', want dat ritueel met een handdoek zwaaien oefen ik nu regelmatig na het sporten in de sportschool. Dit weekend ook weer. En de aanwezige heren ( we hebben geen gemengde sauna in Woerden) vinden dat het al op een echte Aufguss  begint te lijken. Zal er een term zijn voor deze activiteit?

UPDATE: google weet alles. Het beroep is Saunameester; nou het woord 'meester' ken ik al....

Nieuwe Religie

In Trouw dit weekend een grote bijlage over 'duurzaamheid als nieuwe religie'. Met bijbehorende religieuze termen als bekering, catechismus,  apocalyps, hoop en verwachting....
Ik vind mezelf best wel  duurzaam; ik douche kort, neem vaak de fiets en de trein, doe onnodige lichten uit en verzamel wekelijks een zak plastic afval. Ja, daar staat tegenover dat die computer de hele dag aanstaat en ik regelmatig naar leuke landen vlieg. Dus ik noem me geen fanatieke aanhanger van de nieuwe religie, meer een Ietsist.
In de zeventiger jaren van de vorige eeuw was er rond het Rapport van de Club van Rome ook zo'n bijna religieuze opleving. Ik zat toen op de onderwijsopleiding en weet nog dat we tijdens de biologielessen van meneer Draisma de gevolgen van de Zure Regen  moesten observeren in een Utrechts park. Je hoort nooit meer iets over Zure Regen. Ook maakten we berekeningen over de vraag wat er zou gebeuren met de wereldwijde zoetwaterstand als alle Chinezen dagelijks hun Haar zouden gaan wassen. We gingen er toen vanuit dat Chinezen hun haar nog niet wasten; en kwamen op dramatische gevolgen uit. Inmiddels weten we dat de Chinezen nog iets meer zijn gaan doen dan haar wassen en tanden poetsen en de wereld bestaat nog. Waarmee ik niet zeg dat China een schoon land is ....ik zie nog de mistvlagen boven de Li Rivier  voor me. Het leverde wel mooie foto's op. Ik ben er van overtuigd dat de mens zelf verantwoordelijk is voor wat er op milieu gebied gebeurt op deze aardbol. Als zo vaak in het leven begint ethisch handelen bij jezelf.
En ik geloof ook in de enorme veerkracht van deze schepping, inclusief de mens. Maar een nieuwe Religie? Voor je 't weet verzandt het gesprek  in dogmatiek en leidt het tot Groene Kerkscheuringen zoals politiek tekenaar Tom het vanmorgen zo fraai in beeld bracht:

Kalender

Jaarlijks wordt in de kerk in januari de actie Kerkbalans gehouden. Dat is een geldactie om de financiën van de plaatselijk kerk voor elkaar te krijgen. In Gereformeerd Woerden maken we al vele jaren een bijlage bij deze actie om aan de gulle gevers zichtbaar te maken waar het geld  aan besteed wordt. Ik heb al een paar keer in deze werkgroep meegedacht. En dit jaar heeft de werkgroep mijn idee overgenomen om er een KerkKalender van te maken. Ik heb zo'n kalender al vaak zien liggen in Duitse kerken en vond het een mooi idee om ook voor onze plaatselijke kerk zo iets te maken.

Deze week wordt de kalender uitgedeeld, ik ben benieuwd hoe de kerkleden erop reageren. Ik vind het idee erg geslaagd en zal de kalender een mooi plekje geven in huis.

Eisenhower

Vanavond start mijn 2-avonden-cursus over de Benedictijnse filosofie, hier in Woerden. Er zijn tot mijn grote verrassing meer dan 30 deelnemers aangemeld... nu nog afwachten of ze allemaal komen.
In mijn lezing zal ik vanuit de Benedictijnse uitgangspunten de Prioriteitenmatrix van Eisenhower introduceren. Deze vroegere president van Amerika had in zijn drukke leven ontdekt dat  urgente zaken zelden belangrijk zijn en belangrijke zaken zelden urgent. Om zijn woorden kracht bij te zetten ontwikkelde hij een prioriteitenmatrix, ook wel het Eisenhower-schema genoemd. Het concept is vooral beroemd geworden door timemanagementgoeroe Stephen Covey. En ik beweer dus vanavond dat dit ook heel goed past bij de visie op werk en taakverdeling in de Regel van Benedictus.

De prioriteitenmatrix van Eisenhower bestaat uit vier kwadranten die ontstaan door twee tegenstellingen tegenover elkaar te zetten. Je krijgt dan de volgende matrix:

De kunst is nu je prioriteiten goed te stellen en je werkzaamheden te verdelen over zowel het eerste als het tweede kwadrant. Het gaat erom je tijd zó te organiseren dat het merendeel van je werk zich afspeelt in het tweede kwadrant. Hier bevindt zich namelijk het échte werk en dat bepaalt uiteindelijk de kwaliteit van je werk en je resultaten.

Ik hanteer dit schema regelmatig en echt, het  levert me tijd en overzicht op.

Er is nog een andere - veelgebruikte methode - die je helpt bij het bepalen van je prioriteiten. Hij werkt als volgt: stel jezelf bij iedere actie, verzoek, mail, telefoontje of  taak die op je afkomt de volgende vraag: Moet ik dit nu doen?

 

De truc bestaat er uit dat je jezelf deze vraag vijf keer stelt en daarbij de klemtoon steeds op een ander woord legt. Beantwoord je de eerste (of een volgende) vraag met ‘nee’, dan hoef je de overige vragen niet meer te beantwoorden en kun je de klus naast je neerleggen of aan een ander overlaten.

                         
    Moet ik dit nu doen?

Is het een uit te voeren actie? Of is het informatie? Moet er überhaupt wat gedaan worden? Waarin ligt de oplossing, in het handelen of juist in het niets doen? Zo nee, dan hoef je de andere vragen ook niet meer te stellen.

            Moet ik dit nu doen?

Ben jij de beste persoon om dit te doen? Kan iemand anders het misschien beter doen, omdat zij/hij meer tijd heeft of misschien juist meer kwaliteiten voor die specifieke klus? Kun je de taak delegeren?

                    Moet ik dit nu doen?

Is er misschien ook een andere oplossing mogelijk? Misschien is de alternatieve oplossing wel veel effectiever?

                   Moet ik dit nu doen?

Welke prioriteit heeft de taak dat het nu moet, wat zou er gebeuren als je het later zou doen of misschien helemaal niet? Veel taken lijken dringender dan ze in werkelijkheid zijn. Kan het een een weekje wachten?

                    Moet ik dit nu doen?

Hiermee bepaal je de urgentie van de taak. Is het echt nodig dat het gedaan wordt?

Als je door deze Wijsheid toe te passen Tijd overhoudt  raad ik het boek aan dat nu op mijn nachtkastje ligt: Filosofie voor het Leven; Jules Evans. Als ik het uit heb zal ik er over schrijven wat dit boek weer voor mooie wijsheden oplevert.....nu nog de toepassing in werk en privé......

Economie

Ook dit jaar 2013 zal in het teken staan van de haperende economie.  'Tjsa,  het is crisis' blijft de Mantra van deze tijd. In mijn simpele analyse is het mis gegaan omdat en sinds we Geld niet meer als Middel maar als Doel zijn gaan zien. Geld is toch vooral bedacht om de Ruilhandel wat simpeler te maken. Kortom, net als in het geloof, de filosofie en het onderwijs, in 2013 weer terug  naar  de basis:

 Een man vraagt aan de receptionist van een hotel of hij een kamer vrij heeft voor één nacht.
"Jawel", antwoordt de baliemedewerker, "ik heb een zolderkamer vrij en die kost honderd euro."
De man betaalt maar gaat de hotelkamer toch eerst even bezichtigen voordat hij met zijn koffers naar boven gaat. De hoteleigenaar loopt vervolgens naar de bakker en geeft hem de 100 euro die hij nog aan hem nog verschuldigd was. De bakker neemt de 100 euro aan en loopt vervolgens naar de slager waar hij voor 100 euro een rekening heeft openstaan. De slager is blij met de 100 euro en vertrekt snel op zijn fiets om honderd euro af te lossen aan het meisje van plezier. Het meisje van plezier gaat naar het hotel, omdat ze daar nog een kamer moet betalen die ze heeft gebruikt. Terwijl de hoteleigenaar de 100 euro aanneemt van het meisje komt de hotelgast naar beneden en zegt: "Ik heb mij bedacht, ik neem de kamer toch niet." De hoteleigenaar betaalt zijn vertrekkende gast vervolgens zijn 100 euro terug.

bron: www.zinnigeverhalen.nl  

bron: www.trouw.nl

Winterkleuren

Vandaag bezocht ik met neef Jaap onze gehandicapte neef H.G. Na de laatste oliebol van dit jaar maakten we daarna  een nieuwjaarswandeling in het bos achter Zeist. We ontdekten hoe mooi de winterkleuren zijn. In Wijk bij Duurstede hebben we nog het hoge water in de Rijn aanschouwd. De Viking van Dorestad krijgt natte voeten deze weken.