Athene

 

Twee keer was ik in Athene. 35 jaar geleden met Willy tijdens een NCRV reis en 3 jaar geleden tijdens de cruise die ik maakte met onze dochter. In 1980 kwamen we midden in stakingen terecht op het Omonia plein. Wat een chaos!
Waar tegen geprotesteerd werd weet ik niet meer  maar het maakte veel indruk die drukdoende Grieken met hun spandoeken, getoeter en geschreeuw.


Drie jaar geleden vond ik  Athene een relaxte stad met opvallend veel dure auto's. 'Het eigen huizenbezit zonder hypotheek is hier erg groot', vertelde de gids ons. Terwijl ik dacht dat al die Grieken uit vuilnisbakken aten vanwege de crisis.
Als Griekenland de EU eerdaags gaat verlaten, na de verkiezing van deze week is daar kans op, raken we  De Akropolis ook kwijt. Dat is dan wel weer jammer, want dat blijft toch een fascinerende plek om te bezoeken.

Zuinig

Mijn Opa Van  Zwieten was een zeer zuinige man. Hij ging nooit winkelen, at uit eigen tuin, had geen auto of bromfiets, douchte weinig. Hij was altijd aan het werk, maar omdat z'n tempo niet zo hoog lag had hij volgens mij niet zoveel last van stress. Ik woonde naast hem en kreeg net als de overige kleinkinderen soms wat geld om een ijsje te halen bij de bakker. Dat was een bijzonderheid. Ik moest er dan voor hem ook een meenemen. Mijn moeder, de oudste dochter van Opa, had die zuinigheid veel minder, al had ze ook niets met luxe spullen of overdreven geld uitgeven. Ik ken nog wel de verhalen rond de kinderbijslag die afgewacht werd om de kolen te kunnen betalen of nieuwe jassen te kopen bij de C&A  in Utrecht. Ik heb mijn 60er jaren jeugd ervaren als sober maar niet armoedig. En dat we geen frisdrank, telefoon, auto of  koelkast hadden, heb ik niet gemist. De krant lazen we samen met de buren, telefoneren kon bij Ome  Willem en de kelder hield de melk koel. Groente kwam van de tuin, brandstof uit de timmerfabriek van mijn vader. Elke dag bracht hij op de fiets een zak resthout mee dat ik dan netjes opstapelde in de schuur. Op vakantie gingen we 1 week naar de Veluwe en 's zomers kocht m'n vader een krat Fanta. Daar moesten we dan wel de hele vakantie mee doen. Toen de dorpsmeester ging emigreren naar Curaçao namen wij zijn TV over. De wereld kwam ons huis binnen. En al snel daarna werden we mobiel doordat m'n vader een Solex kocht. Ik mocht wel eens achterop mee, met mijn benen in de tassen.
Soms heb ik zo'n Opa-van-Zwieten-zuinige-bui en kan ik in een uur veel geld besparen. Deze week bijvoorbeeld:
- een telefoontje naar de uitgever van een tijdschrift dat we al jaren lezen leverde een korting op van 70 euro per jaar
- tv zenders die ik nooit kijk, uit het abonnement gehaald, -9 euro per maand
- internetsnelheid verlaagd, -10 euro. Ik merk geen verschil
- autoverzekering omgezet: ruim 100 euro bespaard en ook nog zonder eigen risico
- en tanken in Gouda  of Doorn levert per tankbeurt zeker 2 euro voordeel op
- cadeaubon net op tijd ingewisseld voor gratis tijdschriften, leuk voor Willy nu ze nog zo aan huis gebonden is.
Ik ben nog een discussie gestart met mijn gasleverancier over het verlagen van onze gasprijs, maar dat lukt nog niet zo goed. Bij mijn volgende bezuinigingsbui doe ik weer een poging.

Hug Me

Gezien op de Blog van m'n nichtje Mirjam (www.zinnigepraat.nl) en ook op die van schoonzus Heidi (www.zocrea.nl):

I Trust You, Do You Trust Me? Hug Me

 

Een mooie boodschap vanaf de beroemde Istiklal Caddesi in Istanbul. Na deze week vol dreiging, terrorisme praat en groeiende angst onder de bevolking van geheel West Europa.
Ik stel voor het Journaal een week lang te eindigen met dit filmpje.

De Ziel, bestaat die nog?

stukje geschreven voor ons kerkblad en kerk-website:

De Ziel... bestaat die nog?

In een van de mooiste musea die ik, Jan U., bezocht heb, het Archeologisch Museum in Istanbul, maakte ik deze foto. Het is een afbeelding van Psyche, de Ziel, gemaakt in de tweede eeuw voor Christus. Zo stelden men zich in het Antieke Griekenland de ziel voor, als een vrouwelijke god met vleugels.

Over de ziel is al erg lang nagedacht, door de Babyloniërs, de Egyptenaren, de Grieken, in de gehele filosofie- en  theologiegeschiedenis tot de hedendaagse neurowetenschappers. En in ons taalgebruik  is het woord ziel ook alom aanwezig in woorden als zielig, zielsverwanten, of met je ziel onder je arm lopen.

Over de ziel willen we op vrijdagmiddag 6 februari (14-16 uur, Kruiskerk) met u nadenken en van gedachten wisselen. Jan zal er vanuit een aantal filosofen iets over zeggen, Nico van Tellingen vanuit de bijbel en de theologie. Maar we zijn vooral ook benieuwd naar uw gedachten bij 'de ziel'. Een middag zonder concrete antwoorden, maar wel met stof tot nadenken. Aanmelden kan nog via 'Geloof en Cultuur', activiteit 62 (www.kerkpleinwoerden.nl)

Nico van Tellingen , Jan Uittenbroek

Cartoons

bron: Trouw

Deze week stond wereldwijd in het teken van Cartoons. Door de vreselijke aanslagen in Parijs door terroristen op het kantoor van een cartoonkrantje is de discussie weer opgelaaid over de vraag hoe ver je kunt gaan in het satirisch benaderen van de werkelijkheid.
Mijn favoriete cartoonisten zijn 'Tom' in Trouw en ik ben een groot fan van Anton Dingeman getekend door Pieter Geenen, ook in Trouw. Zij weten de actualiteit in een tekening of dagelijkse strip fantastisch te duiden of te relativeren. Ik heb  tijdens mijn studie in werkstukken en later in cursussen of vergaderstukken regelmatig gebruik gemaakt van de tekeningen van Arend van Dam en Len Munnik. Ook kerkelijke notities kon ik hier goed mee opleuken. Deze tekenaars waren en zijn humoristisch, scherp, relativerend maar nooit grof of beledigend. Ik denk dat voor mij daar de grens ligt. En zo zie ik dat ook rond cabaretiers: wil je grof, beledigend of kwetsend zijn, doe dat dan in een theater waar mensen kunnen kiezen voor jouw optreden, maar doe dat niet via de publieke omroep of andere openbare media. Het is voor mij een kenmerk van een fatsoenlijke  samenleving en heeft niks met vrijheid van meningsuiting te maken.

De apostel Paulus wist het al. Aan de Christenen in Korinthe schreef hij in het kader van de vrijheid:
'Alles is geoorloofd, maar niet alles is nuttig. Alles is geoorloofd, maar niet alles bouwt op'.
1Korinthiers 10:23.

In mijn boekenverzameling kom ik een stapel bundels met cartoons tegen. Ik heb ze vandaag weer even stofvrij gemaakt. Sommige tekeningen uit de tachtiger jaren zijn nog zo actueel, dat ze zo weer gebruikt kunnen worden. Ik heb de 'Duif' van Len vaak gebruikt voor onze zelfgemaakte kerstkaarten en het Anti-Kernbom symbool kent iedereen nog van mijn generatie.

UPDATE: Kleinzoon Benjamin is vandaag ook gestart met het ontwikkelen van zijn tekentalent, een mooi impressionistisch paard voor zijn zieke oma die nog in het ziekenhuis ligt.....

 

Triviaal Time Management

Omdat Willy vanwege een vervelende infectie in combinatie met chemobehandeling weer een paar dagen in het ziekenhuis is terecht gekomen, vraagt mijn dagindeling een strakke planning. Gelukkig heb ik daar in mijn  'Kloosterhobby' veel over nagedacht en over gelezen. Wat ik in mijn lezingen en cursusmomenten 'Benedictijnse Wijsheid' vertel, probeer ik nu ook in de praktijk te brengen. Vandaag was mijn dagindeling behoorlijk Benedictijns:
6.45 opstaan, krant, ontbijt en huishoudelijke klusjes
8.15 bellen met het ziekenhuis en daarna alle mail beantwoorden
9.00  werk voorbereiden in mijn thuiskantoor
10.00 naar Utrecht, Nieuwjaarwensen, overleg, notitie geschreven voor medezeggenschap, studiemoment voor donderdag voorbereid
12.00 de boodschappen doen in Utrecht
12.30 vervolg kantoorwerk, contact houden met het ziekenhuis,  spanning rond een ingreep
15.30 ziekenhuisbezoek, behandeling van vandaag is gelukt
16.30 naar huis, koken, telefoontjes, kat verzorgen, werk voor morgen voorbereiden, was opruimen
18.00 nog een uurtje naar het ziekenhuis, met Willy de gezamenlijke mail beantwoord
19.45 naar een lezing door Arie Eikelboom over de componist Heinrich Schutz in  de Lutherse kerk in Woerden, zeer boeiend; in de pauze enkele met ons meelevende  Woerdenaren gesproken
22.30 nog even voor de TV hangen bij Het Familiediner en Eva Jinek, ondertussen blog bijhouden, wijntje uit het kerstpakket
23.45 zal slapen lukken vannacht....
Voor monniken is zo'n strakke dagindeling heel normaal. Je begint vroeg, je plant strak en je beheerst de Kunst van het Stoppen en de Kunst van de Stabilitas. Het geeft mij een lekker gevoel als het redelijk gelukt is om een balans te vinden tussen prive, mantelzorg, werk en wat aandacht voor mezelf. Hoe zal het morgen gaan?

 

Aalscholver

Tegenover ons huis is een toegangspaadje naar het Weidepad, een wandelpad tussen onze wijk en de polder. Nu we nogal aan huis gebonden zijn in deze weken, maak ik vrijwel dagelijks een MeditatieWandeling over het Weidepad. Door een beetje aandachtig rond te kijken doe je allerlei natuurontdekkingen, zoals vanmiddag deze aalscholver.
Toen ik in 2008 in China was met JW zijn we 's nachts met een visser mee geweest, die met afgerichte aalscholvers ging vissen op  de Li rivier. De vis wordt dan gelokt met grote lampen en de aalscholvers vangen hun bekken vol. Omdat ze een touwtje om hun nek hebben kunnen ze de vissen niet doorslikken. De vogels worden met een stok weer aan boord gehaald en legen hun bek in rieten manden. Het was niet echt diervriendelijk, maar wel spectaculair.....

Kanker Punt NL

Sinds gisteren ben ik actief deelnemer aan en op de website www.kanker.nl. Het is een initiatief van het KWF kankerbestrijding en enkele patiënten-, lotgenoten- en belangenclubs om een platform te bieden voor betrouwbare informatie en het uitwisselen van ervaringen. Een goed plan om alle informatie te bundelen en ook betrouwbaar over te komen. Want er staat erg veel op internet over deze ziekte, maar ja wat is te vertrouwen, wat is waar en welke ervaringen zijn authentiek. Sowieso een groot internet probleem, deze betrouwbaarheidsfactor!

Als 'partner van' heb ik een account aangevraagd en kan zo meekijken in de bibliotheken, meepraten in discussiegroepen en reageren op blogs.

klik hier om op deze site te komen

 

Heil en Zegen

Ik wens de bezoekers van deze blog vaak Heil en veel Zegen toe voor het nieuwe jaar 2015

Heil: toestand waarin je je gelukkig voelt en al je wensen vervuld zijn

Zegen: woorden waarmee iemand de gunst en bescherming door God voor iemand of iets vraagt

Klik hier onze Nieuwjaarswens aan

De Wielen Van De Bus

In mijn werk ga ik veel om met leerlingen die een taalstoornis of grote taalachterstand hebben. In hun dossiers kom je verhalen tegen over hoe moeizaam de taal op gang gekomen is, hoe lastig het was om woordenschat op te bouwen, hoe beperkt de communicatieve vaardigheden zijn ontwikkeld. In onze maatschappij is Taal en Communicatie van het grootste belang en is zo'n taalstoornis dus een echte handicap. Het is gedeeltelijk mijn werk om daar ondersteuning bij te bieden.
Kleinzoon Benjamin ontwikkelt zich gelukkig goed op taalgebied. Elke week weet hij weer wat meer woordjes. 'Opa Auto' en 'Papa eten' zei hij deze week. En dat mijn rugzak verbonden kan worden met 'Koek' en 'Dora' weet hij ook erg goed. Dora slaat op de tekenfilmpjes op de Ipad die hij prachtig vindt. Maar het meest favoriet is het Buslied dat hij al een beetje mee kan zingen en de gebaren die er bij horen kent hij al.  Zo leer ik ook weer eens wat op dat gebied. En weet ik weer beter hoe belangrijk liedjes, voorlezen en communiceren zijn voor de taalontwikkeling. Ja, met een moeder die logopedist is en een tweetalige vader komt het vast wel goed!

Ons' Lieve Heer Op Solder

Onderweg naar de Kerstmaaltijd van kleinzoon Benjamin op zijn peuterspeelzaal in  Amsterdam had ik even tijd om een paar musea te bezoeken. Ons' Lieve Heer op Solder stond  al  vaker op mijn lijstje, maar het kwam er steeds niet van. Het is een prachtige schuilkerk in hartje Amsterdam. Een mooi voorbeeld hoe in de tijd na de Reformatie het Katholieke geloof verboden werd, maar toch  ook  weer gedoogd. Zo ontstonden de schuilkerken. Deze zolderkerk is nog helemaal compleet met de galerijen, een groot altaar, het orgel en ook het woonhuis van de priester is te bezoeken. Daarna had ik nog net even tijd voor de Kerststal in de Begijnhof en ook nog het Paleis op de Dam door te lopen. Daar moet ik nog  terug, als ik iets meer tijd heb. Handig zo'n Museumjaarkaart.

En op de peuterspeelzaal was Benjamin erg verbaasd mij daar ook te zien. Het was erg gezellig met Linzensoep en veel Turkse hapjes. Als enige aanwezige Opa werd ik natuurlijk extra verwend door de leidsters.

Solstitium

Afgelopen nacht was het Solstitium, Zonnestilstand, de kortste dag, Zonnewende. De zon staat dan recht boven de Steenbokskeerkring, de dagen worden weer langer, het Licht keert terug. Jammer dat we daar geen groots  feest van gemaakt hebben in onze cultuur, zoals de Druïden bij Stonehenge en het Lucia feest in Zweden en Finland. Het Kerstfeest is natuurlijk in de plaats gekomen van de Zonnewendefeesten, met de kerstboom als vervanging van de Midwinterboom en de Adventskrans in plaats van het Zonnerad.
Voor mij, als Niet-Winter-Fan een belangrijke dag, die Zonnewende. Laat maar weer komen die langere dagen. Het is goed voor mijn gemoedstoestand. Ook mijn zonnepanelen smachten naar het Zonlicht....

Nico van Esterik

In het kleine, bijna intieme Woerdense Stadsmuseum, is dit weekend een tentoonstelling geopend van de Woerdense schilder Nico van Esterik. Nico is ongeveer van mijn leeftijd en zijn zoon en onze zoon zijn even oud. Nico schildert op een eigen en vaak surrealistische manier op houten panelen. Met oude technieken en invloeden vanuit de Renaissance, althans zo schat ik het in als in vanmiddag door het museumpje loop. Een aantal jaren geleden had ik bijna een Van Esterik gekocht in een Woerdense galerie, maar ik vond het schilderij uiteindelijk toch te somber van sfeer.

In Woerden zijn overigens nog meer beroemde schilders geboren: Leo Gestel, Cornelis Vreedenburgh en Herman van Swanevelt zagen hier  het Levenslicht.

Woordenschat

Gisteren is Willy met chemo behandelingen gestart in het Hofpoortziekenhuis hier in Woerden. Als 'partner van' sta je erbij en kijk je toe naar wat er nodig is.

En neemt je medische  woordenschat in 1 dag enorm toe: capecitabine, clemastine, tavegyl, macrogol, dexamethason, metoclopramide, primperan, granisetron, kytril....Elk goedje heeft z'n bijsluiter, met allerlei mogelijke bijwerkingen. Daar zijn dan meestal ook weer middelen voor of tegen, die ook weer zo'n bijsluiter hebben. En bij de 2e kuur die in januari start komen er nog wat producten bij. Wat een wonder dat we dit allemaal ontdekt hebben, als middelen om die foute celdelingen aan te pakken. En wat een geweldig personeel in het ziekenhuis dat alles geduldig uitlegt en een overuurtje maakt omdat het allemaal wat uit liep. Nu maar hopen en bidden dat het haar helpt.

Luminaria

Deze week gaan we onze Kerst- en Nieuwjaarskaarten versturen. Best lastig om in onzekere tijden een goede tekst te bedenken. Voor wie ons en onze situatie kent zegt deze simpele tekst denk ik genoeg:

Open hier onze kerst- en nieuwjaarswens



Sinterkerst

Omdat er bij Willy vervolgbehandelingen gaan starten deze week hebben we dit weekend met de kinderen SinterKerst gevierd. Cadeautjes en lekker eten, voor iedereen leuk en zeker ook nu voor het Grote Kleinkind. Hij was er zo van onder de indruk dat hij vandaag in de Peuterspeelzaal in Amsterdam de hele middag geslapen heeft.          

Vesper op Zondagavond

Deze zondagavond bezocht ik de Vesper in de Opstandingskerk in Woerden. Enkele keren per jaar wordt hier een uit de kloostertraditie afkomstig avondgebed gehouden. Met mooie muziek, schriftlezing, tijd voor gebed, meditatie en reflectie. Het toepasselijke thema was dit keer 'Zie de lichtpuntjes in donkere tijden'. Vanuit het Nieuwe Liedboek werden rijkelijk toepasselijke liederen geput zoals dit avondlied:

'Wees Gij mijn toevlucht de komende nacht,
de morgen die ik ondanks alles verwacht.
Hoe kan ik gaan slapen, als Gij er niet zijt,
die mij van het donker en wanhoop bevrijdt.

Wees Gij mijn wijsheid, de rust in mijn hart,
bevrijding van wat mijn ontstelt en verwart,
de hoop die mij grond geeft als alles verdwijnt,
het duister me aangrijpt, de zon niet meer schijnt.

Gij zelf moet meegaan, uw lichtend gelaat,
een gids die mij voorgaat en nimmer verlaat.
De dag loopt ten einde, de nacht is nabij,
wees Gij nu mijn toekomst, het duister voorbij'.

Het lied is oorsponkelijk (6e eeuw) afkomstig uit een Iers klooster. 'Be Thou my Vision'. En is vaak vertaald, onder meer door popzanger Van Morisson op zijn album Hymns to the Silence. Hier prachtig vorm gegeven met Ierse landschappen.


In 2005 bezocht ik een concert van Van in Carre, Amsterdam. Het kaartje  hangt nog steeds aan m'n prikbord als goede herinnering aan een mooie avond

Djemaa el Fna

Vier keer heb ik het prachtige Marokko bezocht. De eerste keer was dat met dochter Johanneke, als cadeau voor haar afstuderen. De cultuurshock van het 's avonds landen in Marrakesj en dan meteen het beroemde Djemaa el Fna plein bezoeken en daar in een wonderlijke Oosters-Afrikaanse cultuur binnen te stappen, was geweldig. Later was ik met Willy in Marrakesj tijdens de Atlas trektocht  met Runners Club Woerden. En ik heb hier in 2011 de halve marathon gelopen, samen met Tim. Daar waren onze dochter Willemijn en zoon Jan Willem bij als supporter. Dat was toch wel mijn meest sportieve levensprestatie - tot nu toe....
Vorig jaar bezocht ik Marokko met een PKN reisgroep. Het 'Plein' is mij dus goed bekend en zal ook vanavond een plek hebben in het reisprogramma 'Erica op reis'. Het is een van mijn favoriete TV programma's, met name door het Echte enthousiasme van Erica Terpstra over de landen die ze bezoekt en vooral de mensen die ze ontmoet. Die ervaringen hebben wij in Marokko ook gehad. Kijken dus!

op een  uurtje rijden van Marrakesj bevind je je al in de Toubkal

Yacine ( reisgids en mailvriend) bewondert hier mijn net behaalde medaille

 met Johanneke destijds kameel gereden in Essaouira (2004),

het leukste stadje van Marokko

Mantelzorg

Nu Willy weer uit het ziekenhuis is, probeer ik op mijn manier een beetje Mantelzorg te bieden.
Een prachtig woord vind ik het, Mantelzorg, de vanzelfsprekende en onbetaalde hulp die je biedt bij ziekte of ander ongemak van je partner, je kinderen, je ouders, vrienden, buren.
Hoe komen we aan het woord? Ik denk dan meteen aan Sint Maarten, die aan naastenliefde deed door zijn mantel in tweeën te snijden, toen hij een arme bedelaar zag.
Ook denk ik aan het fraaie lied van Huub Oosterhuis 'zo vriendelijk en veilig als het licht, zo als een mantel om mij heen geslagen, zo is mijn God'. God als de grote mantelzorger, wat een mooie metafoor.
De 'Mantel der Liefde' is ook een Bijbels beeld. In het verhaal van Noach beschermen zijn zoons hun dronken vader, door hem met een mantel te bedekken.
En Jesaja predikte de 'Mantel der Gerechtigheid'.
Wikipedia leert mij echter dat  een medicus in de 70 er jaren het woord mantelzorger bedacht heeft. Vanuit de visie dat een mantel warmte en bescherming biedt.
Mijn mantelzorg bestaat nu vooral uit lekker koken, boodschappen doen, de was opvouwen en het huis zo gezellig mogelijk maken. Goed te doen dus.
In het Catharijneconvent in Utrecht is tot maart 2015 een tentoonstelling over mantelzorg ofwel de Caritas door de eeuwen heen. Deze ga ik in de kerstvakantie bezoeken, hopelijk dan weer met z'n tweeën.

Rollercoaster_vervolg

Vandaag werd ons geduld bijzonder op de proef gesteld. Willy moest een spannende en lange operatie ondergaan. Het is allemaal goed gegaan. Er zal nog wel een spanningvolle periode volgen met nabehandelingen. Om de tijd door te komen vandaag ben ik met Benjamin blaadjes gaan gooien. Hoe fijn, dat er in hectische tijden zo veel mensen met je meeleven. God heeft vele engelen in dienst. En de kinderen die voor afleiding en een lekkere maaltijd zorgen. Spanning en dankbaarheid kunnen goed samen gaan heb ik vandaag gemerkt.

Update maandagmiddag 24-11: Willy is mede door haar goede basisconditie snel opgeknapt en al weer thuis !

Rollercoaster

Het leven kan plotseling in een soort 'rollercoaster' veranderen...... Later meer.

Ingezonden Brief

Vandaag werd mijn ingezonden brief geplaatst in Schooljournaal, het onderwijsblad van de onderwijsvakbond CNV. In de week van de Stress had ik nagedacht over het actuele thema Werkdruk:

Spijt

Precies 25 jaar geleden werd ik gebeld door een kennis hier in Woerden met de vraag 'Jan ik rijd straks naar Duitsland, want daar gebeuren bijzondere dingen, ga je mee?  Door mijn plichtsbesef, werk, gezin, heb ik zijn voorstel toen afgeslagen. En daarom heb ik de Val van de Muur in Berlijn helaas niet live meegemaakt in 1989. Ja daar heb ik nog altijd grote spijt van. Want het was een bijzonder moment en een keerpunt in de actuele geschiedenis.

We hadden in 1980 nog wel bij de muur gestaan toen we op de terugweg van Rusland naar Nederland een tussenlanding maakten in Oost Berlijn en daar door hevige sneeuwval de aansluiting misten. Het werd een bijzondere ervaring 's nachts bij 'de Muur' rond te lopen. Strenge bewaking, mannen met geweren en honden, lugubere lichten, prikkeldraad, die sfeer was beklemmend.

Later ben ik in het huidige Berlijn nog wel bij resten van de muur en Checkpoint Charly geweest. Maar het moment suprême heb ik dus gemist!

En A.Sl. bedankt voor je foto.

Vogelmagneet

Zondagmiddag: gewandeld in natuurgebied Willeskop. Tussen Montfoort en Polsbroekerdam.
Het Groene Hart als Vogelmagneet.

 Naast ontelbaar veel vogels ook een oranje kikker gespot....

Volgens mijn Ipad moet het een bruine kikker geweest zijn met een zeldzame pigmentafwijking. Ik heb 'm gered van uitdroging op deze warme herfstdag.

Ninevé

In de tijd dat ik les gaf op de basisschool vertelde ik vrijwel elke ochtend een bijbelverhaal. Omdat ik er niet van hield om me aan een opgelegd rooster te houden, een eigenschap die ik nog steeds heb, liet ik de kinderen regelmatig een verhaal kiezen dat ze graag wilden horen. Ik zat toen zo goed in de Bijbelkennis dat ik dat zonder voorbereiding aandurfde. Het verhaal van Jona was erg populair en ook spannend om te vertellen. Niet dat ik het verhaal letterlijk nam, maar de metafoor van dat eigenwijze mannetje die voor God op de vlucht ging sprak mij en de kinderen wel aan. En dan zijn uiteindelijke tocht naar Ninevé waar hij de inwoners eens goed de waarheid vertelde. Smullen!
Vanmorgen las ik in het Nederlands dagblad een verslag vanuit de stad Mosul, het vroegere

Ninevé  in Syrie. Nu zijn de strijders van ISIS hier de baas en ze hebben een zogenaamd kalifaat uitgeroepen. De Sharia is ingevoerd met bijbehorende  executies in de vorm van de in deze duistere kringen zo populaire onthoofdingen. De Christenen in de stad zijn op de vlucht geslagen of afgemaakt. Het 'graf van Jona' is vernield. Wat een treurnis. En waarom zitten deze vormen van extreem geweld in vooral de monotheïstische godsdiensten vraag ik me dan af tijdens het ontbijt. Mijn theologische nichtje Mirjam van Esschoten geeft daar lezingen over, die zal ik nog eens raadplegen. Was Jona er nog maar. Dan kon hij weer eens flink van zich en van God laten horen in Ninevé!

Begraafplaats

Ik kom niet vaak op een begraafplaats. Hooguit een keer rond de verjaardag van m'n ouders loop ik over de begraafplaats van Waarder. Omdat het daar altijd zo'n herrie is, van de A 12,  ben ik daar nooit lang. Vandaag bezochten we met (schoon)moeder het familiegraf in Gouda. Met een vers plantje en een bezempje voor de jaarlijkse schoonmaakbeurt. M'n schoonvader zou vandaag 87 jaar zijn geworden. Hij is 21 jaar geleden verongelukt tijdens een vakantie in een woestijngebied in Zuid-Afrika. Het telefoontje 's nachts uit Afrika over het ongeluk herinner ik me  als de dag van gisteren. Ik heb zelfs nog teruggebeld naar een Namibische politiepost met de vraag of ik het wel goed begrepen had. We hebben toen als familie ervaren hoe belangrijk het is om een goede reisverzekering af  te sluiten. Zo'n alarmcentrale en hulpdienst is dan volstrekt onmisbaar.

In het buitenland liepen we wel vaak over begraafplaatsen. In deze tijd van het jaar, rond Allerzielen, zijn de begraafplaatsen in bijvoorbeeld België vol kleurige bloemen en frisse heide. Voor onze katholieke medeburgers is het verzorgen van de overledenen  een van de 7 Werken van Barmhartigheid. De vorige paus, Benedictus, noemde dit de meest onbaatzuchtige vorm van concrete naastenliefde. Want er speelt geen wederkerigheid. Eigenlijk wel een mooie gedachte in deze tijd van het (na)jaar.

Confetti

Vanavond ben ik sinds lange tijd weer eens naar de Woerdense bioscoop geweest. De film, "Dorsvloer vol Confetti", is een portret van een streng Calvinistisch milieu in Zeeland. Mooie sfeerbeelden, prima spelers en het Gereformeerde, bevindelijke wereldje wordt respectvol in beeld gebracht. Een aanrader. Bekijk hier de trailer

  

Markthal

Op onze 2e herfstvakantiedag bezochten we vandaag de net geopende Markthal in Rotterdam. Mensen die deze grote overdekte markt binnen stappen kijken meteen omhoog naar de bijzondere
wand- en plafondbeschildering. Dit is met z'n 11.000 vierkante meter meteen  het grootste kunstwerk van ons land. Alsof je een moderne variant van de Sixtijnse kapel in stapt. Ik vind het een bijzonder geslaagd project en een grote toeristentrekker voor de stad. De Markthal is  in een half uur te belopen vanaf het Centraal Station of neem station Blaak, dan stap je er tegenover uit.

Avifauna

Op deze ongekend zomerse herfstdag gingen we een dagje naar Avifauna. Het vogelpark in Alphen aan de Rijn had ik lange tijd niet meer bezocht, terwijl het toch maar 20 minuten rijden is. Er zijn inmiddels ook apen en vogelshows. Leuk voor een familie uitje!

Benjamin vond de vogels ook wel interessant maar was toch meer geïnteresseerd in Eten....

 

Oranje Piet

De Zwarte Piet discussie begint in een oplossende fase te komen. Ik heb hier al eerder over geschreven, zie 26 oktober 2013. En mijn oplossing ( verander 'zo zwart als roet' in 'zo zwart van roet') begint hier en daar opvolging te krijgen. Vandaag ontdekte ik in de HEMA dat Piet gewoon oranje is gemaakt. Ook wel een mooie oplossing. Maar moeten we hem dan ook Willem gaan noemen? Typisch Nederlands om hier een brede maatschappelijk discussie van te maken. Ik zie Italianen echt niet discussiëren over de neuslengte van Pinokkio. En in België mag Manneke Pis gewoon in de straat van Brussel staan plassen, zonder discussie over aanstootgeving. En over die half dronken Kerstman met z'n veel te zwaar beladen rendier is toch ook nog wel iets te zeggen.
De Ontmythologisering is  doorgeschoten in dit geseculariseerde land. Ik ga kleinkind Benjamin gewoon Zwarte Piet verhaaltjes vertellen en foute liedjes leren!

UPDATE: deze avond meteen gestart met Sinterklaasje
kom
maar
binnen
met
je
Knecht

Zonnepanelen

Vanmorgen vroeg zijn onze 10 zonnepanelen geplaatst. Nu zijn we een officiële 'productie installatie'. De verwachting is dat we zo'n 2000Kw per jaar gaan leveren. Weer een beetje minder CO2 uitstoot en minder afhankelijk van de Olielanden of Russische Magnaten en Oligarchen.....

En op deze eerste, bewolkte dag toch al mooi ruim 5Kw opgewekt....

 

Uittenbroek Reunie

Zaterdag 4 oktober is de Familie Uittenbroek Reunie. We hebben ruim 30 aanmeldingen, het wordt mooi weer. We hebben een prachtige boerderij gehuurd aan de rand van Driebruggen, waar onze Roots liggen. We lopen een speciale Uittenbroek-Wandeling door het dorp, langs het huisje van Opoe en Opa, Ome Willem en mijn geboortehuis. Ik heb oude foto's en een dorpsfilm verzameld. En Uittenbroeken zijn voldoende communicatief om er een leuke dag van te maken, schat ik zomaar in.

UPDATE: Geslaagde dag!!!

Zwager Jan gaf een rondleiding door het dorp...

...en er waren vele 'Jan'- variaties, zoals mijn nichtjes Sjanie en Jannie.

En mijn voorraad Dorpsfoto's, Familie foto's en Familie anekdotes is weer aanzienlijk vergroot, zoals deze foto van onze stamvader Jan Uittenbroek en de verlovingsfoto van mijn ouders

 

 

Bekijk hier mijn verzameling oude familie- en dorpsfoto's:

Open deze link:

http://www.mijnalbum.nl/Album=VQGHKRMP

 

Spiritueel Behangen

Klussen is niet Mijn Ding. Maar ik kan wel aardig behangen. Dit weekend heb ik me uitgeleefd op de muren van het nieuwe huis van onze zoon Jan Willem. Het resultaat viel niet tegen. Al blijft het Mensenwerk.
In Marokko heb ik van gids Yacine geleerd, dat in elke menselijke arbeid een foutje moet zitten. Ook in het mooiste  vloerkleed dat de vrouwen hier knopen, wordt bewust een weeffoutje ingebracht. Een iets afwijkende kleur, een lijntje dat net niet recht loopt. Dit om het besef te behouden, dat alleen God/Allah volmaakt is. Mens, hoed u voor Hoogmoed! Leve de Imperfectie. Vanuit deze mooie Waarheid doe ik dus mijn klusjes. Misschien zou ik met dit relativerende en rustgevende spirituele besef  al mijn werk moeten benaderen....
Nog 1 slaapkamer en dan zit mijn bijdrage er weer op.