Safari

Dit weekend was ik op bezoek bij Jo en Bash met de kinderen in een vakantieoord bij de Beekse Bergen. Het was prachtig helder weer voor spectaculaire ritten met de Jeep door het safaripark. En Selma mocht voor het eerst van haar leven poedelen in het zwembad. Meteen maar vriendschap gesloten met de krokodil... Quality Time!

 

 

Sysselt

Twee wandeltochten vandaag: landgoed Sysselt en het Wekeromsche Zand.
Allebei in de buurt van Ede.
Genoeg gebeurd de afgelopen weken om te bespreken met neef Jaap.

Erasmus in Gouda

Vandaag bezocht ik de Erasmus tentoonstelling in Gouda, de plaats waar Erasmus opgegroeid is. Hij was denk ik een van de grootste denkers en filosofen die ons land heeft voortgebracht. En hoewel geboren in Rotterdam (1466) is hij verwekt en  opgegroeid in Gouda. Hij bezocht hier de lagere school, waar hij overigens veel kritiek op had 'veel te simpel en te kinderachtig', kinderen werden niet serieus genomen vond hij. Maar ja, hij schreef op zijn vijfde al brieven in het Latijn....
Erasmus woonde  enige tijd in het klooster Stein, op 20 minuten fietsen van mijn geboortestreek. Van het klooster is niets meer over, de boerderij op de plaats van  het klooster staat er nog, je kunt er  's zomers lekker ijs eten.

Toen ik als 17 jarige in 1972 op de Rehoboth-HAVO zat in Utrecht, heb ik al een scriptie over Erasmus geschreven. Ik weet nog, dat ik toen vooral de polemiek van Erasmus met Luther 'Over de Vrije Wil' bestudeerd heb. Ik denk dat ik het toen ook al meer met Erasmus eens was dan met Luther. Erasmus was een vrijdenker, een soort intellectuele nar, criticus en raddraaier. Hij wist veel van het Middeleeuwse en Rooms-katholieke gedachtegoed te relativeren.

Hij vertaalde, precies 500 jaar geleden,  het Nieuwe Testament opnieuw vanuit het Grieks in het Latijn en maakte er meteen meer dan 1000 aantekeningen bij waarin hij vele dogma's van de kerk bekritseerde. Hij schreef over opvoeden, onderwijs, oorlog en vrede, verdraagzaamheid, vriendschap, misstanden in de kerk, 'Lof der Zotheid'. In het klooster hield hij het niet uit, hij wilde reizen, vrienden ontmoeten, schrijven en studeren.
Net als Willy en ik in  de laatste zomervakanties samen, ging Erasmus graag naar de streek van Venetië, Bologna en Padua. Hij stierf in Bazel (1536).

'niemand laat een krachtiger

geloof zien 
dan wie zijn twijfel toont'

Het is een mooie tentoonstelling in dit museum, dat vroeger het ziekenhuis, 'Gasthuis', was van Gouda. De vader van Erasmus is hier aan de pest overleden.

De teksten van de audiotour in het museum zijn ingesproken door professor Herman Pleij, alleen al voor zijn mooie manier van vertellen is een bezoek aan Gouda de moeite waard.
Erasmus hield ervan met vrienden te filosoferen aan een tafel 'met een kruik wijn en een homp brood'. In het museum is ook zo'n tafel opgesteld. Ik heb er vanmiddag gezellig gepraat met een paar Rotterdammers, een scholier uit Reeuwijk en een Goudse kunstenaar.....
link

Fragile

Er is mij de laatste week veel gevraagd naar het lied 'Ken je mij' dat we tijdens de Dankdienst voor het leven van Willy gedraaid hebben vorige week vrijdag.

Het lied van Trijntje Oosterhuis is een bewerking van psalm 139, geschreven door haar vader Huub Oosterhuis. Ik heb het 's nachts meermaals gedraaid in het hospice.

Willy hield, net als ik, van de Psalmen. Alle emoties die in een mensenleven voorkomen vind je terug in deze liederen van Israël. Het is niet voor niets dat ze de Rode Draad vormen van het Kloosterleven.

Alle 150 psalmen komen in 2 weken langs tijdens de getijden van de Benedictijnen in Egmond of Affligem. En vroeger wekelijks.

'Jan,  ze worden steeds mooier' zei broeder Frits mij toen ik hem vroeg of hij wel eens iets anders wilde zingen.... Dat wil ik ook ervaren door bijvoorbeeld dit lied vaak te herhalen.

Hier nogmaals een van de mooiste opnames van deze psalm in De Rode Hoed:

En als ik dan toch mooie passende muziek weergeef op deze dag-een week later-, dan ook nog een keer het ontroerende Fragile van Stevie Wonder en Sting. 'How fragile we are', hoe breekbaar en broos zijn we eigenlijk.



Glossy

Ik probeer deze week de draad van het leven weer op te pakken.
Na een overlijden volgt er een draaiboekje vol administratieve handelingen, rekeningen omzetten, abonnementen en lidmaatschappen beëindigen, instanties op de hoogte stellen....
Ook neem ik tijd om de dagelijks groeiende stapel post te lezen en herlezen.
Tussen de post ook een Glossy over het Kloosterleven. Opgestuurd door een mede kloosterbezoeker, met een lieve brief erbij.
De kloosterglossy is gemaakt door de Trappisten van Abdij Koningshoeven, dicht bij Tilburg. Er staan mooie artikelen in over het kloosterleven, met teksten van Thomas Merton, tips voor  een andere levensstijl, recepten, gedichten...en glossy foto's.
Ook interesse? bestellen kan via deze link

Meeuwenlaan

Vrijdagmorgen hebben we Willy begraven op een lieflijke landtong van de begraafplaats aan de Meeuwenlaan in Woerden.
In de kerk heeft Mooie Muziek geklonken en er zijn Goede Woorden uitgesproken.
De groep mensen die om ons heen wilde staan tijdens de condoleantie momenten deze week en de uitvaart vandaag was indrukwekkend.

 

Willy, Rust in Vrede. 

 Je was ons zondagskind.

 

 

Voorbereiding

In deze week bereiden we ons voor op de begrafenis van Willy.
Tijdens de 3 weken in het hospice heb ik met de kinderen al veel doorgenomen.
En ook met Willy zelf besproken.
Ze deed daar heel gemakkelijk over, zo zou haar vader het ook gedaan hebben.
Ze heeft haar eigen kaart en kist gekozen en via een foto het door mij gekochte plekje op de begraafplaats gezien en instemmend geknikt.
Veel geregel was dus al achter de rug en dat geeft mij extra tijd om na te denken over het toespraakje. En met JW mooie  foto's uit te zoeken.
De meiden gaan voor de bloemen. De stroopwafels moeten op de markt gehaald worden, want het zijn natuurlijk wel 'echte Goudse'. Net als Willy.
Met de collega's van Willy heb ik een eigen afscheidsmoment kunnen organiseren. In de school is een sfeervol gedenkhoekje ingericht. Met dominee Nico hebben we een liturgie op gesteld.  En kleinzoon Benjamin speelde met zijn lego trein naast oma's kist toen we nog een uurtje bij Willy thee gingen drinken.
En dan die tientallen kaarten lezen die binnen komen. Met vaak prachtige teksten en woorden van troost. Hoe mooi dat mensen die moeite nemen.
Een week van voorbereiding en verstilling.
Ik laat de krant een week dicht, de tv uit.
Mijn eigen vastentijd
En ik luister naar Stef Bos, want dat wist Willy zeker, dit nummer van Bram Vermeulen, dat moet je nog maar laten horen....
                  

Zondagskind

Zondagmorgen vroeg is mijn lieve Willy overleden

Ze heeft het gevecht tegen haar ziekte verloren

Ze is 62 jaar geworden

In de advertentietekst ga ik een uitspraak van Willy opnemen

'ik ben een zondagskind' zei ze vaak

wijzend op haar goede conditie, mooie (klein)kinderen, uitdagende werk

onze reizen en fietstochten, het lekkere huis, de toekomstplannen...

'het laatste jaar was ik een pechvogel'

Ik ga met onze kinderen een waardig afscheid voorbereiden

Bedankt voor de vele blijken van meeleven!

Zalving

Vandaag heeft Willy, in het bijzijn van onze 3 kinderen, de Ziekenzalving ontvangen.

Ga met God en Hij zal met je zijn,
jou nabij op al je wegen
met Zijn raad en troost en zegen
Ga met God en Hij zal met je zijn

Ga met God en Hij zal met je zijn,
bij gevaar in bange tijden
over jou je vleugels spreiden
Ga met God en Hij zal met je zijn

Ga met God en Hij zal met je zijn,
in zijn liefde je bewaren
in de dood je leven  sparen
Ga met God en Hij zal met je zijn

Aandacht

Vrijwilligers worden wel de 'Smeerolie in onze maatschappij' genoemd. Deze 2 weken heb ik al vele vrijwilligers (m/v) ontmoet die met elkaar en in samenwerking met enkele professionals het hospice, waar ik nu dagelijks ben, draaiend houden. Hoe bijzonder dat er dag en nacht mensen bereid zijn om 'Pro Deo' zorg en vooral Aandacht te bieden aan mensen  in kwetsbare situaties. Ik fiets elke avond laat weer met verbazing en dankbaarheid terug naar huis, omdat ik weer zoveel warmte en betrokkenheid ervaren heb. En ik kan Willy dan met een gerust hart overlaten aan de Wacht van de Nacht.

In het kloosterleven heeft Aandacht te maken met Obedientia, gehoorzaamheid. Dit is een van de belangrijkste geloften die een monnik of moniaal in de Benedictijnse traditie aflegt. En dan wordt bedoeld de gehoor-zaamheid in de oorspronkelijke  betekenis: gehoor geven aan. Aandachtig luisteren als basis van je handelen. 'Seek first to Understand then to be Understood'  zegt Stephen Covey vanuit dezelfde gedachtengang.

De vrijwilligers in het hospice zie ik om die reden van Aandachtgeven als de begijnen of diaconessen of Benedictijnen van deze tijd. En ondanks onze verdrietige situatie zie ik, en zeker Willy ook, het als een verrijking om dit te mogen ervaren.

Kleinzoon Benjamin komt graag op bezoek in het hospice want oma heeft grote fruitmanden staan en lekkere milkshakes in de koelkast en je mag hier gewoon bellen blazen.....

RopaRun

In het Hospice hebben we onze intrek genomen in de fraaie bovenruimte die 'de Roparunkamer' heet. Uit de opbrengst van de Roparun 2002 is de verbouwing van dit gedeelte van 'de Mantelmeeuw' gefinancierd. Laat ik nu net in 2002 teamlid zijn geweest van die Roparun. Wat een toeval.
We liepen met de Runnersclub Woerden voor het eerst mee, toen van Rotterdam naar Parijs (Ro-Pa). Het was een geweldige ervaring met een mooi feest als slot. Mijn rol was het opbouwen van een grote tent op een verlaten vliegveld in Parijs, waar de lopers na 3 dagen en nachten en ruim 530 kilometer estafetteloop gingen finishen. Dat ik nog nooit een tent had opgebouwd was niet zo erg, die paar woorden Frans die ik spreek waren wel handig. Onderweg ging de bus waarin we de tent verplaatsten kapot. Gelukkig wist ik het woord Depanneur en kwamen we na  een reparatie net op tijd in Parijs aan.

Onze lopers van team 22 hebben toen  ruim 30.000 euro bijeengelopen en daarmee is dus het appartement in het Hospice verbouwd, waar Willy nu woont en ik probeer lekker te koken en Goede Uren met elkaar te hebben.

 

 

Hospice

Morgen gaat Willy verhuizen naar het hospice in Woerden. Verdere behandeling tegen kanker is niet meer mogelijk. Een volgende fase in het ziekteproces is daarmee aangebroken. De details en  de impact van de afgelopen dagen zijn niet voor hier; ik heb dit alles gelukkig goed kunnen delen met elkaar, ons gezin en hen die ons nabij zijn.
Het Woerdense hospice heet De Mantelmeeuw. De naam komt vast van de straat waar het huis staat in relatie met het doel van het huis: een plek vol zorg bieden waar mensen de laatste periode van hun leven op eigen wijze vorm kunnen geven. De naam Mantelmeeuw doet mij ook denken aan de Goddelijke mantel uit het lied van Huub Oosterhuis. Een van de favorieten van Willy. We hopen die warme mantel te kunnen ervaren en elkaar te kunnen bieden in de tijd die ons nog rest.

Iconostase

Bij mijn dagelijkse wandeltochtjes deze dagen door de gangen van het Woerdense Hofpoortziekenhuis loop ik een klein ommetje langs de Iconenverzameling  die hier tijdelijk  hangt. De iconen zijn gemaakt door Joop van Drie en ik ken Joop omdat hij met mij mee geweest is naar het klooster in Brugge. Hij gaat ook, als zijn gezondheid het toelaat, mee naar Abdij Egmond in April. Joop was rij-instructeur in Woerden en na zijn pensionering zocht hij een hobby. Dat werd iconen schilderen. Ik ben een keer in zijn werkplekje thuis gaan kijken en weet nu alles van eigeel, wijnazijn, pigmenten, bladgoud en de kenmerken van Russische dan wel Griekse iconen.  Ik weet van Joop dat iconen 'luiken zijn tussen hemel en aarde'. Iconen schilderen is ten diepste een manier van Bidden.

Jammer dat de tentoonstelling maar tijdelijk is. Van mij mag die Iconostase blijvend worden, als een plekje in een hectische wereld, om even je pas in te houden.

 

Buurtzorg

Vrijdagochtend, 6.00
Deze week kwamen 'de Meiden van Buurtzorg' in ons dagelijkse bestaan terecht. Wat is er op het gebied van Zorg toch veel mogelijk in dit land. Als het om die zorg gaat wordt er veel gemopperd en schieten we massaal in de Murmuratio, maar ik heb ook heel andere ervaringen. De buurtzorg krijgt in een uurtje voor elkaar, waar ik een dagdeellang over doe en aan het eind van de avond concludeer dat het toch niet zo goed gelukt is.
De situatie van en rond mijn echtgenote Willy is aanzienlijk ingewikkeld geworden, ook ziekenhuisopname was gisteren weer nodig.
Naast de professionals als de huisarts en de thuiszorg stuurt God  vele andere engelen op ons pad.
Ik voel me in deze moeilijke dagen vaak - met de woorden van Dietrich Bonhoeffer - "door Goede Krachten, trouw en stil omgeven, beschermd, getroost, geborgen, wonderbaar"


Vrijdagochtend, 6.15
Genoeg gemediteerd. En nu weer aan de slag. Ora et Labora. De kat wil eten.

Benedictus en Finkers

Het jaar eindigde gisterenavond met een van  de betere preken die ik in jaren gehoord heb, de oudejaarsconference van Herman Finkers. In zijn levenswijsheden vormen religie, kunst en humor een verrassende combinatie en dat levert een grappige en ook relativerende beschouwing op. Erg nuttig aan het eind van zo'n bewogen jaar. Zelfs Benedictus van Nurcia kreeg een plek in dit geweldige verhaal. En dat in combinatie met een blote dame, maar ook deze vondst was prachtig. Misschien zal het aantal deelnemers aan mijn cursus Benedictijnse filosofie voor de Volksuniversiteit (link) enorm groeien door deze gratis PR, we zullen het zien.
klik hier mocht je de conference gemist hebben

Ruminatio

We gaan het jaar 2015 bijna afsluiten.

Op nieuws-niveau werd het jaar overheerst door de Grieken, Aanslagen en de Vluchtelingen.

Privé was het een jaar van 'leren leven met Kanker'. Want dat is  mij wel duidelijk geworden dat deze rotziekte, ook al heb je het niet zelf, een onderdeel wordt van het gezin.

Willy slaat zich er dapper door heen. Met vallen en opstaan probeer ik haar daarbij te ondersteunen.
Gelukkig waren er ook mooie dingen, zoals de geboorte
van Selma en het trouwen en de zwangerschap van dochter Willemijn.


















Dankbaar ben ik, dat ik dit jaar mocht herdenken dat ik 60 werd en 40 jaar lang met veel plezier in het onderwijs heb gewerkt.
Mijn werk was hectisch, zoals altijd, maar door strak BB te leven (Bijna Benedictijns), heb ik wel enige balans gevonden in de combinatie werk - mantelzorg -tijd voor mezelf.
Ik ga voor  2016 niet te lang vooruitmijmeren. Nou, even dan, begin januari weer spannende tussenuitslagen in het ziekenhuis. In februari de te verwachten geboorte van ons derde kleinkind. In het werk staat ons weer eens een fusie traject te wachten. Ik ga in het voorjaar  cursus geven bij de Volksuniversiteit. Het voornemen is  in 2016 nog meer te leven bij de dag en het moment.

Deze week is het precies 8 jaar geleden dat ik startte met mijn pensées in deze blog te verwerken. Het woord pensées, gedachten,  komt van de grote filosoof Blaise Pascal (1623-1662). Hij schreef 'Pensées' maar dan natuurlijk met een Hoofdletter. Naast zijn enorme kennis en inzicht had hij ook een groot geloof. Hij bleef, ook al was hij een rationeel wiskundige, oog houden voor het Mysterie, zowel van de mens als het Mysterie van God. Zijn geloofsbelijdenis had hij in de zoom van zijn jas genaaid. Men vond het briefje na zijn dood.Lees hier mijn eerdere blog over Pascal

Ik heb niks in mijn jaszoom zitten, maar heb mijn gedachteontwikkeling hier en daar verwerkt in deze pensées. Dit schrijven was voor mij ook een uitlaatklep, al moet je voorzichtig zijn in het (snel) plaatsen van privé nieuws op internet. Daarom is Twitter of Facebook niets voor mij. Ik moet er een poosje op kunnen (her)kauwen. Ruminatio noemen de monniken dat, een element van de Lectio Divina.

We wensen alle lezers een gezond, voorspoedig, inspirerend en zinvol nieuw jaar 2016,

Willy en Jan

Warme Kerst

Met buiten bijna 15 graden op de thermometer

wensen we iedereen dit jaar geen 'Witte Kerst'

maar wel een 'Warme Kerst'....

open hier onze Kerstwens,

met dank aan Tsjaikovski.

O ja, vergeet niet de puzzel te maken!

Woestijnvaders

Vrijdagmiddag: 4 lezingen bijgewoond over de Woestijnvaders. Ik was met Nico van T. in het Ariens Instituut in Utrecht voor een studiemiddag over deze vroeg Christelijke asceten die leefden in de woestijnen van met name Egypte en Syrië. De Woestijnvaders en -moeders staan weer volop in de belangstelling. In de boeiende lezingen van vandaag werd duidelijk waarom. Er zijn veel levensbeschrijvingen en anekdotes over deze, toch vaak wat wonderlijke  types, overgeleverd. Het waren de pioniers op het gebied van stilte en gebed, de voorlopers van het latere kloosterleven en de hedendaagse meditatie cursussen en mindfulness.  En ze waren ook advies gevers, conflict oplossers en  biechtvaders. Vooral hun meer dan 1000 zogenaamde Vaderspreuken, puntige gezegdes, zijn weer erg populair. Met daarin veel praktische wenken, inspirerende raadgevingen,  maar ook provocerende uitspraken en diepe wijsheden. Ze hadden  als eersten in het vroege Christendom aandacht voor  de persoonlijke spirituele ontwikkeling van de mens. Als ze nu geleefd hadden, waren het de hoofdpersonen in TV programma's als Man bijt Hond of Paradijsvogels denk ik. Want ze toonden vaak bizar gedrag in hun leefwijzen en strijd tegen de 'demonen van de woestijn', de stoorzenders van het leven. Zoals Simeon de Pilaarheilige die in Syrië leefde op een zuil.
In de lezingen van vandaag werden  linken gelegd naar latere en hedendaagse spirituele schrijvers als Henri Nouwen, Kathleen Norris, Thomas Merton en de Benedictijn Anselm Grün. Zij citeren vaak uit de Wijsheid van de woestijnvaders of zijn er duidelijk door beïnvloed. Ook Benedictus en Franciscus kenden deze teksten. Benedictus schreef in zijn Regel voor Monniken bijvoorbeeld over de Acedia, dat is verveling, depressie, de term in de 6e eeuw voor  'burn out'. De woestijnvaders schreven daar ook vaak over. En een van de bekendste heilige mannen, Antonius de Grote, staat  afgebeeld op beroemde schilderijen, bijvoorbeeld van Jeroen Bosch en Salvador Dali.
Het waren vaak extravagante gelovigen met een extreme levensstijl en ook in hun denkbeelden de Dwarsliggers uit de 4e en 5e eeuw. Een van de sprekers noemde hen vandaag 'ongeleide projectielen'. Onder de koffie bij de HEMA heb ik met Nico nog nagedacht over wie de dwarsliggers op geloofsgebied in onze tijd zijn. We hebben er wel een aantal op het oog.....
Vanavond ga ik met nog meer interesse een verrassend modern vormgegeven boek lezen over de Woestijnvaders en -moeders. Het is net uit en lag al klaar op het nachtkastje. Na deze middag lees ik het met meer achtergrondkennis. Klik hier voor een preview
Zijn er nu nog steeds Woestijnmonniken? Ja zeker, bijvoorbeeld in het Catharinaklooster in de Sinaï woestijn. Een van de meest indrukwekkende plaatsen die ik met Willy bezocht heb. (2008)

Strak Plannen

Het wordt een week van strak plannen.

Vandaag, zondag, even alles opruimen van het leuke Sinterklaasfeest en gezamenlijk eten gisteren. En spirituele energie opladen via een vesperdienst vanavond in een Woerdense kerk.
Maandag: mijn gebruikelijke schoolbezoeken afgewisseld met achterstallige administratie, ook nog even naar het ziekenhuis met Willy voor bloedonderzoek.
Dinsdag en Woensdagochtend: drukke werkdagen met veel afspraken.
Woensdagmiddag: afscheid nemen van collega Gerard Hoogendoorn, hij gaat met pensioen. Toen ik 40 jaar geleden startte in het onderwijs werkte Gerard op de Bernhardschool in Woerden. Nu werken we ook weer bij dezelfde organisatie. We kwamen elkaar 2 weken geleden weer eens tegen op een studiedag en hebben nog flink gefilosofeerd over die Woerdense periode.

Donderdag: eerst vergadering en schoolwerk, daarna symposium in Sint Michielsgestel met ethicus Andries Baart.
Vrijdagochtend:  met een isolatieman onze kruipruimte checken, 's middags: met onze wijkpredikant Nico naar een studiemiddag in Utrecht over 'de Woestijnvaders'. Hoe afwisselend kan het leven zijn.
En dan ook nog het huishouden runnen en Willy begeleiden in een nieuwe fase van de lopende kuur.
Ik ga het Benedictijns proberen aan te pakken. De agenda mag dan wel vol zijn, maar je moet niet het gevoel hebben dat het TE druk wordt in je leven. Hoe je dat doet? Strak ordenen en selecteren, geen tijd verloren laten gaan door valkuilen als uitstelgedrag, routines en ritmes inbouwen, de kunst van het stoppen hanteren, niet gaan multitasken, de Aandacht vasthouden, overbodige zaken skippen, elke dag een kort reflectiemoment inbouwen en dat kan ook in de file. Dat is de theorie. Kijken of het werkt deze week.....

Je Was Op TV

'Hee Jan, je was  op TV' mailde een van mijn zussen gisteren.
En inderdaad, in het programma Geloof en een Hoop Liefde van de EO was ik ongemerkt gefilmd in Oudewater, terwijl ik daar een rondje deed langs de schilderijen van Gerard David (lees hier mijn eerdere blogs over hem);
5 seconden in beeld, maar toch....

Getrouwd!

Vandaag in het Woerdense stadhuis, het Ja woord van onze dochter

met het Cadeau van moeder

en de Handtekening van vader erbij

Weidepad

Op 40 meter van ons huis begint het fiets- en wandelpad dat tegelijk de grens is tussen Woerden en de polder. Ik loop daar mijn zondagmiddagwandeling. Vandaag tegen de ontluikende Herfststorm in die voorspeld wordt voor vannacht. Het pad eindigt bij ons stadspark, voorheen de Woerdense vuilnisbelt. Hier zijn hoge bomen geplant waar ik de naam niet van weet en die  fraai ogen in dit landschap, vooral als het flink waait. Volgens Willy zijn het gewoon populieren en dat zou natuurlijk goed passen in het Groene Hart. Van populierenhout worden hier in dit veenlandschap al ruim 800 jaar klompen gemaakt.
Met kleinzoon loop ik dit pad soms in het donker, erg spannend, maar met een zaklantaarn erbij en aan opa's hand is het een avontuurtje dat hij niet wil overslaan. Zo ga je als Opa herhalen wat je 30 jaar geleden al met de kinderen als Vader deed. Vooral Willemijn vond het reuzespannend die Donkerwandelingen...

Orgel Vreten

Het Hammond orgel bestaat precies 80 jaar. Als gereformeerd jongetje, opgevoed met een harmonium, was die Hammond een fascinerend ding. Lekkere ruige en swingende muziek maken, in plaats van Johannes de Heer of Folk Dean.


Was voor mijn vriendjes de Puch of een langharig kapsel toonaangevend voor een nieuw tijdperk, voor mij was dat de Hammond.  Mijn oudere neef Dick H. had een Hammond en als we bij oom Adriaan en tante Mijntje op visite waren, hoopte ik dat hij er een stukje op speelde. Later kwam de Hammond op in swingende en ook vaak  mysterieus klinkende muziek zoals van Booker T., Billy Preston, Georgie Fame, Thijs van Leer en  Procol Harum. In de Top 2000, aan het eind van het jaar, komen ze weer allemaal langs. Nu geniet ik van de opnames van Orgel Vreten. Echte Hammond jongens met muzikale maatjes. Morgenavond spelen ze in Utrecht, in Tivoli, vlak bij mijn school. Helaas moet ik werken en mag ik een vergadering van de medezeggenschapsraad voorzitten...... Maar er komt vast wel een herkansing. Dan nu maar via youtube:

begin bijvoorbeeld bij 13.00 en zie wat je kunt doen met een Hammond....

Aandachtig Present

Gisterenavond was ik deelnemer aan een boeiend symposium in het Hofpoort ziekenhuis, hier in Woerden. De avond was georganiseerd door de plaatselijke stichting  'tijd voor een gesprek' waar enkele goede vrienden en kennissen van ons actief in zijn. Doel van deze groep is ruimte te scheppen voor gesprekken over de invulling en zin van het leven in moeilijke tijden, bijvoorbeeld door confrontatie met ziekte van jezelf of je naaste.
Hoe actueel kan het zijn.
Spreker was professor Andries Baart, ethicus, hoogleraar, schrijver, onderzoeker en vanavond spreker. Andries presenteerde enkele aspecten van de zogenaamde Presentie-benadering. Een visie op Goede Zorg die nogal haaks staat op de hedendaagse ontwikkeling  waarin het gaat over  thema's als autonomie, eigen regie, mensen in hun kracht zetten. Dat moet ook gebeuren, maar bij Andries Baart gaat het om meer. Aspecten als aandacht, kwetsbaarheid, erkenning, nabijheid, menslievendheid en relatie gestuurd werken. Zorg draait om bekommering. Andries Baart noemt zichzelf een relatie filosoof en ziet kwetsbaarheid als een waarde. Hij doet veel onderzoek en is heel vaak op de werkvloer om zijn theorie te onderzoeken. Dat levert ook veel mooie praktijkverhalen op.
Compassie moet je niet alleen voelen maar vooral ook doen. Een zorgverlener behoort steeds te vragen: 'wie kan ik voor je zijn, wat kan ik voor je doen'.
In de rondvraag ging het onder andere over de Meten-is Weten-cultuur en alles moeten vastleggen, waar de Zorg net als het onderwijs onder gebukt gaat. Baart is voorstander van 'narrative accountability': het op een verhalende manier verantwoording afleggen, levensverhalen net zo belangrijk vinden als toetsuitslagen. Helemaal mijn ding!

In de afgelopen zomervakantie had ik een gesprek met Andries Baart op zijn kantoor in Utrecht. Ik heb met de ethische commissie van Kentalis (we noemen ons zelf Kenthiek) een mini symposium voorbereid waar Andries ook onze hoofdspreker is. Ik kijk er naar uit. En hoop dat we voldoende deelnemers hebben op 10 december...

De Slimste Mens

Altijd lachen met die Belgen, vooral in 'de Slimste Mens'
Even wat lichte humor in donkere tijden
Bedankt zus, voor de tip...

Vredeskus

En dan op zaterdagmorgen de Priesterwijding van Martin. De aanstaand aartsbisschop van België was er voor naar het klooster gekomen. Met vele anderen want de kerk was stampvol.
Van de vele rituelen vielen er twee mij extra op: de aanstaand priester die zich languit op de grond neerlegt terwijl alle priesters in een lange Litanie  voor hem bidden en zo'n beetje alle Heiligen  aanroepen om kracht voor de wijdeling. Orate Pro Nobis. Een bijzonder moment.

En dan als tweede ritueel de Vredeskus die de wijding afsluit.
Op vrijdag had ik het beeld 'de Pax' van de Vlaamse kunstenaar Rotsaert nog bewonderd. Het staat achter het Sint Jans Hospitaal in Brugge. En laat in brons de Vredeskus zien.
' Vrede zij met U' is de boodschap van het beeld. Dat was dit weekend wel weer erg actueel met opnieuw bloedige  aanslagen in Parijs.

Martin heb ik gefeliciteerd en veel wijsheid toegewenst met een tekst gebaseerd op Augustinus: God, geef mij Rust om te accepteren wat ik niet kan veranderen, geef mij Moed om te veranderen waar ik wel invloed op heb en geef mij Wijsheid om tussen deze twee het juiste onderscheid te maken. Voor velen, ook voor priesters, een wijze les.

Vlaamse Primitieven

Mijn bezoek aan Brugge startte vrijdagmiddag met een bezoek aan het Groeninge Museum. Hier hangen zeer fraaie voorbeelden van de Vlaamse Primitieven. Met een bijzondere plek voor de Nederlandse schilder, afkomstig uit mijn geboortestreek, Gerard David.

Dit geweldige schilderij hing in kopie afgelopen zomer in Oudewater, de geboortestad van David. (link naar mijn eerdere blog). Hier in Brugge hangt de originele. Door de glazen ruiten kun je de schilderijen van dichtbij bekijken om alle fraaie details te zien.
Ik dacht dat  de term 'primitieven' iets met de kwaliteit van de schilderkunst te maken had. En dat terwijl de schilderijen van Gerard David, Hans Memling, Pieter Pourbus en Rogier van der Weijden juist Topwerk zijn. De term komt echter van een Poster die een verzameling van al dit werk in 1902 aankondigde. Daarop werd de term Primitifs Flamands (vroege Vlamingen) gebruikt en zo is de benaming Vlaamse Primitieven ontstaan. Ik vond de poster terug in het Groeninge.
Maar er is ook veel moderne kunst in dit museum, zoals dit enorm grote Laatste Avondmaal van Gustave van de Woestyne:

Ordination Sacerdotale

Komend weekend ben ik uitgenodigd in het Karmelietenklooster in Brugge om daar een Priesterwijding bij te wonen. De gastenpater van Brugge, broeder Martin, viert zaterdag zijn 'Ordination' en ik voel me vereerd dat hij mij gevraagd heeft dit Sacrament  mee  te maken. Tijdens mijn laatste bezoeken aan Brugge met de kerkgroep uit Waarder zijn we een avondlang inspirerend in gesprek geweest met Martin. Hij is inmiddels ook de voorzanger van het klooster.

Ik hoop dat de gezondheidstoestand van Willy het ook toelaat dat ik een weekend weg ben, woensdag start een nieuwe kuur met Vectibix en Panitumumab. Spannend weer hoe dit zal uitpakken en aanslaan. In Brugge wordt (ook) vaak voor ons gebeden, dat doet goed en geeft moed.

Hooiwagen

Vandaag bezocht ik met Arie B. in Rotterdam de tentoonstelling 'Van Bosch tot Bruegel' in museum Boijmans van Beuningen. In deze tentoonstelling staat kunst centraal die het alledaagse leven laat zien. Hiervoor stond alle kunst in dienst van de kerk en de Godsdienst. In Nederland en Vlaanderen gingen kunstenaars in de 16e eeuw, onder invloed van onder meer het Protestantisme en Humanisme een nieuwe  richting in. Hoogtepunt van de tentoonstelling is het schilderij 'De Hooiwagen'(1515)  van Jeroen Bosch. Na honderden jaren is dit schilderij vanuit Madrid weer even terug in Nederland. De hooiwagen stelt het materialisme voor, de aardse rijkdom. De stoet mensen er om heen, die plukken van het hooi, laten de hebzucht zien en ze  gaan rechtstreeks naar de hel, de rechterkant van dit drieluik. Ook de edelen en de geestelijken, ja tot zelfs de paus, doen mee aan de graaizucht. Kortom: graaicultuur, niks nieuws onder de zon. Op het schilderij allerlei Middeleeuwse taferelen, zoals muzikanten, dronken monniken, kwakzalvers en tandentrekkers. God kijkt toe vanaf zijn Wolk.

De tentoonstelling is er nog tot januari filmpje

Eigenlijk moet je een loep meenemen om alle details goed te kunnen bekijken. In alle tekeningen en schilderijen komt de Boerenstand er niet zo best af: ze feesten, drinken, dansen, gokken, vreten en spugen wat af en de erotiek druipt er vanaf zoals deze eierdans in een bordeel (Pieter Aertsen)

 

   

 

 

BiddenOnderweg

Tussen de vele dagelijkse piepjes en toontjes uit mijn Iphone komt om half 8 's morgens de oproep binnen van BiddenOnderweg (BO).
"Jan, neem een moment van reflectie, luister naar onze podcast met muziek een Bijbeltekst, een korte overdenking."
Deze app is een initiatief van de Jezuïeten in Nederland. Toen ik onlangs een gesprek zag in het programma 'De Verwondering' met de internetpastor Nikolaas Sintobin sprak me dit meteen aan. link. Hij spreekt en werkt vanuit de Ignatiaanse spiritualiteit. Ignatius was de stichter van de Jezuïeten. De website BiddenOnderweg vat het als volgt samen:

"In de visie van Ignatius van Loyola worden mensen geroepen om contemplatief te zijn in hun handelen. Dat wil zeggen beschouwend, meditatief. De activiteiten die de mens ontplooit, kunnen hem voortdurend tot inkeer brengen. De reflectie op de diepere betekenis van zijn handelen kan hem vervolgens weer tot weloverwogen actie brengen Zo kan heel het doen en laten van mensen doortrokken zijn van de goddelijke oorsprong ervan, elk moment. Zo kan Gods nabijheid een vanzelfsprekendheid worden"
 

Vanmorgen ging de reflectie van BO over moed houden en hoop koesteren. Gisteren hadden we opnieuw teleurstellende uitslagen in het ziekenhuis en een gesprek met de oncoloog over vervolgbehandelingen bij Willy. Dan komt zo'n reflectiemoment voor mij als een klein Teken van Boven en Naast. Wij doen alles wat in ons vermogen ligt om de moed erin te houden en er wordt met ons meegeleefd!

Wil je ook BiddenOnderweg? kan ook heel goed in de file of onder het koken: vind hier de App

Herfst

herfst
tijd van verval
zwammen en spinnen
binnenzetten en omruilen
winterbanden en regenjassen
herfst
tijd van oogst
kleuren proeven
vruchtdragen en loslaten
haardvuur en appeltaart

                                    ju

Fout

Willem Aantjes was van bijna het zelfde geboortejaar als mijn vader. Gisteren overleed hij op 92 jarige leeftijd. Ze leken ook wel op elkaar met datzelfde kapsel. Beiden overtuigde ARP stemmers. Beiden met Gereformeerd DNA. Beiden als jonge man in de oorlog naar Duitsland gevoerd om daar te werken. Arbeitseinsatz. Mijn vader kwam na de oorlog terug en pakte zijn leven weer op. De oorlogservaringen werden verdrongen. Aantjes maakte de fout zich aan te melden bij de Nederlandse afdeling van de germaanse SS. Hij dacht daardoor sneller en beter naar Nederland terug te kunnen komen. Dat mislukte en hij werd zelfs half gevangen gezet toen hij zijn lidmaatschap weer opzegde. Na de oorlog pakte ook hij zijn leven weer op en ging de Christelijke politiek in. In 1978 is die jeugdzonde hem noodlottig geworden. Na de 'ontdekking' door Loe de Jong volgde een live persconferentie. Heel bijzonder voor die tijd. En nam hij ontslag als fractieleider van het toen net opgerichte CDA. 'Buitenproportioneel' noemt Trouw deze rel nu. Was het een complot? Werd hij met zijn radicale  visie op Christelijke politiek niet geaccepteerd? Ik weet het niet, maar heb het wel als een persoonlijk drama ervaren, van iemand die ik hoog achtte. We hebben in onze tijd ook weer mensen nodig als Willem Aantjes die de Bergrede van Jezus willen en kunnen vertalen naar de huidige maatschappelijke vraagstukken. En tot op hoge leeftijd met ingezonden stukken in Trouw een tegengeluid durfde te laten horen.

Koeiemart of Koeienmarkt

De Vluchtelingen zijn weer weg uit de sporthal, de Vuurwerkgooiers zijn berecht. Woerden gaat weer over op de alledaagse dingen. Bijvoorbeeld of er op de posters van ons lokale evenement 'Koeienmarkt' of 'Koeiemart' moet staan. Hoewel ik als onderwijzer best wel een taalpurist ben en allergisch voor spelfouten, kies ik toch voor  het laatste. Vanaf mijn jeugd ging ik half oktober naar de Koeiemart en daar hoort erwtensoep bij, oliebollen, kermis en koeien keuren. En vannacht de 'Nacht van Woerden' met wielrennen en veel bier. De poster bij mij in de buurt is al aangepast.... en eerdaags komt er een voorstel in de Woerdense gemeenteraad om het woord Koeiemart officieel op te nemen in onze plaatselijke  cultuur. Heerlijk die trivialiteit.