Inhakers

28-1, 19 uur,  Beatrix kondigt haar aftreden aan.
Alle media storten zich op dit nieuws.
Iedereen weet opeens wat een abdicatie is.
En de reclamemakers komen meteen met toepasselijke inhakers.
Deze vind ik de leukste tot nu toe:

UPDATE: het blijft nog wel een paar maanden doorgaan. Kreatief!

Ipad

Het moest er natuurlijk eens van komen, ook ik ben bezweken voor deze prachtige vinding van Steve Jobs. RIP.
De aanschaf van de Ipad komt vooral, omdat op het werk  de medezeggenschapsraad waar ik per week  een dag werkzaamheden aan besteed, gaat vergaderen met behulp van dit handige hulpmiddel. Dat spaart bomen en scheelt veel gesjouw met pakken papier.
Na een spoedcursus, vooral bij zoon Jan Willem, kan ik al swipen en tappen. Ook kan ik de sharepoint vinden met alle vergaderstukken, werk ik al met Iannotate en volg ik de zwangerschap van onze dochter via de zwangerschaps-app.
En vanmorgen las ik de krant al om 6 uur door even de Trouw en NRC-app te openen. Alsof ik het al jaren doe.
Arme kat, die wordt nu niet binnen gelaten, omdat ik  de papieren krant niet meer van de mat haal om half 7.  Zo heeft elk voordeel een nadeel. Gelukkig wil Willy ook graag de krant vroeg lezen.
Ik vind het tot nu toe een super handig ding en een fantastisch mannenspeeltje.

Dooi

Gelukkig, er is rond dit weekend DOOI aangekondigd. Ik ben de winter nu al zat, ik vind het te koud, ongemakkelijk met al die lagen kleren aan, gebarsten lippen, statische reacties door al dat wol, voorzichtig rijden, te dik dekbed waardoor ik enorm droom.
Nou ja, dat soort ongemak dus.
In Zuid Marokko, waar ik over 4 weken ben,  is het al  boven de 25 graden....Vanavond nog een keer de open haard flink opstoken en dan uitkijken naar de dooi en wat mij betreft de komst van het Voorjaar.

Ik verwacht volgende week de eerste Sneeuwklokjes in ons voortuintje. Ook daar raak ik mijn winterdip van kwijt. Ik las in de NRC dat er zelfs groepsreizen worden georganiseerd in deze tijd naar het meest Sneeuwklokjesrijke land, Engeland, om speciale 'Galanthus Nivalis' te bekijken en te kopen. Tientallen euro's worden er voor een bolletje betaald. Galanthofielen worden deze mensen genoemd.  Zo heftig is het nog niet met mij.

Vernieuwd

Met behulp van een PKN mede kerklid heb ik mijn website opnieuw opgebouwd. Gisterenavond is alles omgezet naar een Joomla Template. Nu lijkt het dat ik daar veel verstand van heb, maar dat is niet zo. Het lukt wel om binnen deze opzet dingen te plaatsen en te veranderen. Meer hoef ik voorlopig niet te weten.
www.benedictijnsewijsheid.nl
Leuk hoeveel bezoekers toch wekelijks op zo'n website terecht komen. En dat levert allerlei reacties op.

Meetweek

Deze week heeft Willy in haar basisschool  toetsweek gehad.
Dan wordt het (basis) onderwijs beheerst door toetsboekjes zoeken, handleidingen bestuderen, stress om al die toetsen af te nemen, standaarddeviaties berekenen, didactische leeftijdsequivalenten bepalen en leeropbrengsten zichtbaar maken. Tot  2 cijfers achter de komma. En natuurlijk alles inzichtelijk maken in het digitale leerlingvolgsyteem en voor de zekerheid ook nog op papier en in een multopmap opbergen, want de computer systemen zijn niet zo betrouwbaar. Ik hoor dan onder het eten verhalen aan van huilende kinderen - want ik heb mijn Cito verpest-. En van verontruste moeders die komen informeren of het zoontje  nu wel naar de HAVO kan. Dit zoontje zit in groep 4. Vroeger huilden mijn groep 4 leerlingen omdat er in de zandbak een kasteel was omgevallen. Of bij een tegendoelpunt op het plein. En dan maakten we samen snel een nieuw kasteel of een fraaie goal.
Natuurlijk overdrijf ik een beetje in deze blog, maar het meten van zaken die een Goede Leerkracht al lang weet is een standaard procedure geworden in het onderwijs. Leerlingen die ik begeleid en waar van iedereen weet dat ze moeite hebben met communicatie moeten eindeloos getoetst , geobserveerd en beschreven worden om dit te checken en aan te tonen. Aan duurbetaalde commissies en inspecteurs. En ik moet daar dan dikke rapporten, observaties en handelingsplannen over schrijven.

Hoe kun je een mooi vak zo toetakelen.

Ik heb me voorgenomen om de jaren, die ik nog blijf werken in dit vak, hier tegen te  blijven ageren. Totdat mijn collega's het zat worden en zeggen 'zul je niet eens iets ander gaan doen, Jan...'

Iets anders, tsja, maar wat?

Misschien word ik dan 'wapperaar in een sauna', want dat ritueel met een handdoek zwaaien oefen ik nu regelmatig na het sporten in de sportschool. Dit weekend ook weer. En de aanwezige heren ( we hebben geen gemengde sauna in Woerden) vinden dat het al op een echte Aufguss  begint te lijken. Zal er een term zijn voor deze activiteit?

UPDATE: google weet alles. Het beroep is Saunameester; nou het woord 'meester' ken ik al....

Nieuwe Religie

In Trouw dit weekend een grote bijlage over 'duurzaamheid als nieuwe religie'. Met bijbehorende religieuze termen als bekering, catechismus,  apocalyps, hoop en verwachting....
Ik vind mezelf best wel  duurzaam; ik douche kort, neem vaak de fiets en de trein, doe onnodige lichten uit en verzamel wekelijks een zak plastic afval. Ja, daar staat tegenover dat die computer de hele dag aanstaat en ik regelmatig naar leuke landen vlieg. Dus ik noem me geen fanatieke aanhanger van de nieuwe religie, meer een Ietsist.
In de zeventiger jaren van de vorige eeuw was er rond het Rapport van de Club van Rome ook zo'n bijna religieuze opleving. Ik zat toen op de onderwijsopleiding en weet nog dat we tijdens de biologielessen van meneer Draisma de gevolgen van de Zure Regen  moesten observeren in een Utrechts park. Je hoort nooit meer iets over Zure Regen. Ook maakten we berekeningen over de vraag wat er zou gebeuren met de wereldwijde zoetwaterstand als alle Chinezen dagelijks hun Haar zouden gaan wassen. We gingen er toen vanuit dat Chinezen hun haar nog niet wasten; en kwamen op dramatische gevolgen uit. Inmiddels weten we dat de Chinezen nog iets meer zijn gaan doen dan haar wassen en tanden poetsen en de wereld bestaat nog. Waarmee ik niet zeg dat China een schoon land is ....ik zie nog de mistvlagen boven de Li Rivier  voor me. Het leverde wel mooie foto's op. Ik ben er van overtuigd dat de mens zelf verantwoordelijk is voor wat er op milieu gebied gebeurt op deze aardbol. Als zo vaak in het leven begint ethisch handelen bij jezelf.
En ik geloof ook in de enorme veerkracht van deze schepping, inclusief de mens. Maar een nieuwe Religie? Voor je 't weet verzandt het gesprek  in dogmatiek en leidt het tot Groene Kerkscheuringen zoals politiek tekenaar Tom het vanmorgen zo fraai in beeld bracht:

Kalender

Jaarlijks wordt in de kerk in januari de actie Kerkbalans gehouden. Dat is een geldactie om de financiën van de plaatselijk kerk voor elkaar te krijgen. In Gereformeerd Woerden maken we al vele jaren een bijlage bij deze actie om aan de gulle gevers zichtbaar te maken waar het geld  aan besteed wordt. Ik heb al een paar keer in deze werkgroep meegedacht. En dit jaar heeft de werkgroep mijn idee overgenomen om er een KerkKalender van te maken. Ik heb zo'n kalender al vaak zien liggen in Duitse kerken en vond het een mooi idee om ook voor onze plaatselijke kerk zo iets te maken.

Deze week wordt de kalender uitgedeeld, ik ben benieuwd hoe de kerkleden erop reageren. Ik vind het idee erg geslaagd en zal de kalender een mooi plekje geven in huis.

Eisenhower

Vanavond start mijn 2-avonden-cursus over de Benedictijnse filosofie, hier in Woerden. Er zijn tot mijn grote verrassing meer dan 30 deelnemers aangemeld... nu nog afwachten of ze allemaal komen.
In mijn lezing zal ik vanuit de Benedictijnse uitgangspunten de Prioriteitenmatrix van Eisenhower introduceren. Deze vroegere president van Amerika had in zijn drukke leven ontdekt dat  urgente zaken zelden belangrijk zijn en belangrijke zaken zelden urgent. Om zijn woorden kracht bij te zetten ontwikkelde hij een prioriteitenmatrix, ook wel het Eisenhower-schema genoemd. Het concept is vooral beroemd geworden door timemanagementgoeroe Stephen Covey. En ik beweer dus vanavond dat dit ook heel goed past bij de visie op werk en taakverdeling in de Regel van Benedictus.

De prioriteitenmatrix van Eisenhower bestaat uit vier kwadranten die ontstaan door twee tegenstellingen tegenover elkaar te zetten. Je krijgt dan de volgende matrix:

De kunst is nu je prioriteiten goed te stellen en je werkzaamheden te verdelen over zowel het eerste als het tweede kwadrant. Het gaat erom je tijd zó te organiseren dat het merendeel van je werk zich afspeelt in het tweede kwadrant. Hier bevindt zich namelijk het échte werk en dat bepaalt uiteindelijk de kwaliteit van je werk en je resultaten.

Ik hanteer dit schema regelmatig en echt, het  levert me tijd en overzicht op.

Er is nog een andere - veelgebruikte methode - die je helpt bij het bepalen van je prioriteiten. Hij werkt als volgt: stel jezelf bij iedere actie, verzoek, mail, telefoontje of  taak die op je afkomt de volgende vraag: Moet ik dit nu doen?

 

De truc bestaat er uit dat je jezelf deze vraag vijf keer stelt en daarbij de klemtoon steeds op een ander woord legt. Beantwoord je de eerste (of een volgende) vraag met ‘nee’, dan hoef je de overige vragen niet meer te beantwoorden en kun je de klus naast je neerleggen of aan een ander overlaten.

                         
    Moet ik dit nu doen?

Is het een uit te voeren actie? Of is het informatie? Moet er überhaupt wat gedaan worden? Waarin ligt de oplossing, in het handelen of juist in het niets doen? Zo nee, dan hoef je de andere vragen ook niet meer te stellen.

            Moet ik dit nu doen?

Ben jij de beste persoon om dit te doen? Kan iemand anders het misschien beter doen, omdat zij/hij meer tijd heeft of misschien juist meer kwaliteiten voor die specifieke klus? Kun je de taak delegeren?

                    Moet ik dit nu doen?

Is er misschien ook een andere oplossing mogelijk? Misschien is de alternatieve oplossing wel veel effectiever?

                   Moet ik dit nu doen?

Welke prioriteit heeft de taak dat het nu moet, wat zou er gebeuren als je het later zou doen of misschien helemaal niet? Veel taken lijken dringender dan ze in werkelijkheid zijn. Kan het een een weekje wachten?

                    Moet ik dit nu doen?

Hiermee bepaal je de urgentie van de taak. Is het echt nodig dat het gedaan wordt?

Als je door deze Wijsheid toe te passen Tijd overhoudt  raad ik het boek aan dat nu op mijn nachtkastje ligt: Filosofie voor het Leven; Jules Evans. Als ik het uit heb zal ik er over schrijven wat dit boek weer voor mooie wijsheden oplevert.....nu nog de toepassing in werk en privé......

Economie

Ook dit jaar 2013 zal in het teken staan van de haperende economie.  'Tjsa,  het is crisis' blijft de Mantra van deze tijd. In mijn simpele analyse is het mis gegaan omdat en sinds we Geld niet meer als Middel maar als Doel zijn gaan zien. Geld is toch vooral bedacht om de Ruilhandel wat simpeler te maken. Kortom, net als in het geloof, de filosofie en het onderwijs, in 2013 weer terug  naar  de basis:

 Een man vraagt aan de receptionist van een hotel of hij een kamer vrij heeft voor één nacht.
"Jawel", antwoordt de baliemedewerker, "ik heb een zolderkamer vrij en die kost honderd euro."
De man betaalt maar gaat de hotelkamer toch eerst even bezichtigen voordat hij met zijn koffers naar boven gaat. De hoteleigenaar loopt vervolgens naar de bakker en geeft hem de 100 euro die hij nog aan hem nog verschuldigd was. De bakker neemt de 100 euro aan en loopt vervolgens naar de slager waar hij voor 100 euro een rekening heeft openstaan. De slager is blij met de 100 euro en vertrekt snel op zijn fiets om honderd euro af te lossen aan het meisje van plezier. Het meisje van plezier gaat naar het hotel, omdat ze daar nog een kamer moet betalen die ze heeft gebruikt. Terwijl de hoteleigenaar de 100 euro aanneemt van het meisje komt de hotelgast naar beneden en zegt: "Ik heb mij bedacht, ik neem de kamer toch niet." De hoteleigenaar betaalt zijn vertrekkende gast vervolgens zijn 100 euro terug.

bron: www.zinnigeverhalen.nl  

bron: www.trouw.nl

Winterkleuren

Vandaag bezocht ik met neef Jaap onze gehandicapte neef H.G. Na de laatste oliebol van dit jaar maakten we daarna  een nieuwjaarswandeling in het bos achter Zeist. We ontdekten hoe mooi de winterkleuren zijn. In Wijk bij Duurstede hebben we nog het hoge water in de Rijn aanschouwd. De Viking van Dorestad krijgt natte voeten deze weken.

De O de P en de A

Begin december kwamen onze dochter en schoonzoon met een bijzonder pakje: 3 chocoladeletters, de O de P en de A.
En de O de M en de A voor Willy. De boodschap was duidelijk: als alles goed gaat worden we in juni opa en oma. En start dus opeens een nieuwe fase in het leven.

Geweldig leuk.

We hebben met de gezinsleden al druk gespeculeerd over de naam.
Er moet wat Hollands en wat Palestijns in zitten....
In Gaza heeft de familie van Bash al een schaap besteld om deze blijde aankondiging te vieren.
In januari ga ik vast wat spullen bij elkaar zoeken zoals het babybedje dat ik nog met m'n vader gemaakt heb - nou ja ik mocht de planken vasthouden -, en dat we voor deze gelegenheid bewaard hebben. En ik zag al een heel mooie beer bij Ikea.

Nog even wachten Jan!

En de komende tijd met Johanneke en Bash filosoferen over de opvoeding. Ik zal me voornemen me niet met de opvoeding e.d. te bemoeien. De grote dichter Goethe heeft daar wijze dingen over gezegd:  
             

Herodes

Vandaag bezochten we met zus Nettie de altijd boeiende stad Utrecht. Op zoek naar de mooiste kerststal. En  die vonden we in de Dom kerk. Gewoon met de figuurzaag gemaakt en je kon even binnen stappen om met de herders en de wijzen het kindje te bewonderen. Het herinnerde me aan mijn handenarbeidlessen die ik in de Bernhard en later de Willem Alexanderschool in Woerden placht te geven. Eind november startte ik al met het project 'kerststal'. Met houtrestjes en plaatjes triplex werd er elke donderdagmiddag gezaagd, geschaafd, geschuurd en getimmerd. Figuurzaagvader Rinus zette de zaagjes in en loste andere technische probleempjes op. En ik kon dan ondertussen de kerstrapporten schrijven. "Toen was geluk, heel gewoon".



In de Dom-kerststal van vandaag komt ook Koning Herodes voor. Hij zit naast de stal chagrijnig te wezen over de vers geboren koning. Ik was vroeger erg bang voor Herodes omdat hij er in de kinderbijbel van  Anne de Vries bijzonder angstaanjagend uit zag. Moeder las elke middag na het eten een stukje uit  die kinderbijbel voor en m'n zussen legden dan soms de bladzijde met Herodes open op tafel.... Jantje reageerde daar natuurlijk op. Dat was mijn eerste weerbaarheidstraining.  De Dom-Herodes lijkt echt op die van de kinderbijbel. Ik vind hem nog steeds een engerd!

Hersens

D323 M3D3D3L1NG L44T J3 213N T0T W3LK3 GR0T3 PR35T4T135 0N23 H3R53N5N 1N 5T44T 21JN. 1N H3T 83G1N W45 H3T 23K3R N0G M031L1JK D323 T3K5T T3 L323N, M44R NU K4N J3 H3T W44R5CH1JNL1JK 4L W4T 5N3LL3R L323N 20ND3R J3 3CHT 1N T3 5P4NN3N. D4T K0MT D00R H3T 3N0RM3 L33RV3RM0G3N V4N 0N23 H3R53N5. KN4P H3? D323 M3D3D3L1NG M4G J3 K0P13R3N 3N V3RD3R V3R5PR31D3N.

Kerst 2012

Sport

In deze laatste dagen van 2012 heb ik samen met buurman Kees de sport weer opgepakt. We hebben ons voorgenomen het 10 weken vol te houden in de Achmea Sportschool. Willy komt hier al jaren wekelijks 2 of  3 keer. De vrouw van Kees gaat in januari hier ook starten. Als beloning voor dit  zelfgekozen gedrag gaan we in april 'afgetraind en strak in het vel' met z'n vieren 2 weken naar Turkije. Maandagochtend ... half 10 .... op de loopband......kerstvakantie.....

Voor het eerst in vele jaren liep ik afgelopen zaterdag niet mee met de Linschotenloop. Gelukkig, zoon Jan Willem zorgde ervoor dat er toch een 'Uittenbroek' in de finishlijsten voorkomt. En dochter Willemijn mailde vandaag deze foto door en  leeft zich zo te zien  sportief uit in de Franse Alpen:

Cursus Benedictijnse Levenskunst

(berichtje in onze Woerdense kerkelijke media):
In de maand van de spiritualiteit - januari - geef ik 2 cursus avonden over de Benedictijnse filosofie. Benedictus, de stichter van het Westerse kloosterleven, schreef  in de zesde eeuw zijn Regel voor monniken. Nog dagelijks wordt uit dit boekje in Benedictijnse kloosters voorgelezen. Hoe komt het dat deze leidraad het al zo lang heeft volgehouden? Wat kun je er van leren, ook als je niet in een klooster woont?  Ik bespreek de uitgangspunten van Benedictus en kom dan op praktische uitwerkingen zoals: hoe ga je Benedictijns met je tijd om, hoe verdeel je taken, wat is de Benedictijnse visie op  leiding geven, hoe houd je je motivatie vast voor je (vrijwilligers)werk, hoe doe je aan besluitvorming en hoe kun je in een groep de ‘spirit’ bevorderen en vasthouden. Ik heb het niet zo veel over het geloof van de monniken, maar wel over hun manier van leven, hun management. En uit welke, vooral Bijbelse bronnen Benedictus zijn visie ontwikkeld heeft.  Ik probeer met u op te sporen wat je  daar van  kunt meenemen voor het alledaagse leven in 2013, ook buiten het klooster.

 

 

Kerstwens

Deze week rond ik mijn werkzaamheden af voor het kalenderjaar 2012.  Het betekent nog enkele ritjes naar Sint Michielsgestel  waar het hoofdkantoor staat van mijn werkgever Kentalis. En in onze  'kantoortuin'  in Utrecht heb ik donderdag met de orthotheekgroep een Kerstmarkt georganiseerd met allerlei nieuw aangeschafte  boeken, spelmateriaal en ortho-didactische methodes,  die nodig zijn voor onze expertise en ons werk. En daarbij een lekkere kerstlunch als afsluiting van het jaar.
Samen met collega Henk heb ik een bijbehorende Kerstwens gemaakt. Met dank aan IKEA.

Stoïcijnen

Vandaag, zondag 16-12, had ik mijn jaarlijkse filosofie studiedag in de School voor Wijsbegeerte in Leusden. Als ik in mijn lezingen 'predik' dat je je bezig moet houden met de Bronnen van Waarde, dan moet ik dat natuurlijk wel zelf in de praktijk brengen.
De cursussen in dit instituut aan de rand van de Leusder Heide zijn altijd prima van niveau en ze bieden ook nog een heerlijke lunch.
Dit keer dus over de Levenskunst van de Stoïcijnen, met name Epictetus, Seneca en  Spinoza. De naam Stoïcijnen komt van de Zuilengalerij (Stoa)  in de stad Athene waar deze belangrijke, invloedrijke filosofenstroming is ontstaan.  De docente, Miriam van Reijen, nam ons een  dag lang mee in de filosofie van deze denkers en werkte een en ander uit via de ABCDE stappen van de RET, de Rationeel Emotieve Therapie die de Stoïcijnse filosofie als basis heeft.
2 Stoïcijnse uitspraken van Epictetus stonden deze dag centraal:
'Mensen lijden nooit door gebeurtenissen, maar wel door hun opvattingen over de gebeurtenissen'
en
'Geef me de moed om alles te accepteren wat ik niet kan veranderen en geef me de energie om alles te proberen aan te pakken wat wel in mijn vermogen ligt' . Deze uitspraak staat ook op mijn fiets - sleutelhanger, dus die kom ik vaak tegen.
Als je deze uitgangspunten hanteert, dan kom je al filosoferend op:
- het onderscheid tussen Ware gedachten en Onware of irrationele gedachten en hoe de filosofie je daar bewust van kan maken
- het verschil tussen gewenste en lastige emoties en hoe je die lastige gevoelens kunt  bestrijden
- en de visie dat elke emotie  altijd 2 onderliggende, botsende gedachten heeft.
Gebeurtenissen kun je niet beïnvloedden. Maar wel je gedachten bij die gebeurtenissen. Daarmee kun je  ongewenste emoties zoals woede, schuldgevoel, irritatie, teleurstelling en angst proberen aan te pakken. De emotie 'verdriet' is te ingewikkeld om op deze manier mee bezig te gaan. Daar spelen heel andere processen, weet ik helaas ook uit ervaring dit jaar.
Met de 5 stappen uit de RET  hebben we deze theorie 's middags toegepast op allerlei situaties. Dat leverde leuke gesprekken op en de ontdekking: filosofie kan ook heel praktisch worden!
Nog een paar mooie quotes van deze dag:
Een keuze kan nooit tot een teleurstelling of tot frustratie leiden, wel tot een leerervaring.
Een waarde ( ik vind spruitjes lekker) is iets anders dan een norm ( spruitjes moet je altijd lekker vinden). Stoïcijnen houden niet zo van normen begreep ik deze dag, want veel negatieve emoties komen voort uit een norm.
Samengevat: zoek bij een ongewenste emotie de onderliggende 2  gedachten en probeer daar een vervangende positieve gedachte bij te formuleren. Dat levert een positieve emotie op (bijvoorbeeld rust) en geeft je gelegenheid  om tot actie te komen. Want Stoïcijnen zijn zeker geen apathische types. Ze willen van Lijder tot Leider worden. Wil je er meer van snappen dan raad ik de leercolleges op CD aan van Miriam, waar ze het haarfijn en met toepasselijke voorbeelden en grappen uitlegt.
Een andere beroemde Stoicijn was de filosoof Seneca
'Durf te Denken' maakte het volgende portret:

Flikken Gent

Gisteren, zaterdag 8 december, waren we een dagje  in  Gent, België.  Een collega van Willy had ons uitgenodigd mee te gaan met een busreis naar de Kerstmarkt in Gent en  aansluitend het Kerstconcert van een Roemeens koor en orkest in de prachtige Sint Pieter Kathedraal. Het concert was sfeervol met geweldige Ave Maria's.
De stad lag er zonnig bij. Het was een goede dag om het Belfort te beklimmen om de Kerstmarkt ook van boven te bekijken. Op de torenspits van het Belfort stonden al in de Middeleeuwen grote draken als windvaan. Bij feestelijkheden was het gebruikelijk de draak vuur  te laten spugen en werden brandende pektonnen opgehangen rond de draak. Dat moet een indrukwekkend gezicht geweest zijn. Middeleeuws vuurwerk.

Een gedeelte van de middag brachten we door op het politiebureau van Gent, omdat Willy in  de kerk of op de markt bestolen werd van haar telefoon. De 'flikken' konden niet veel doen aan zakkenrollers was de boodschap, 'ze zijn erg slim'. 's Avonds op de terugreis in de bus werden we gebeld door een vriendelijke  vrouw uit Gent die de telefoon gevonden had in een vuilcontainer. Toch een voordeel als je met een 'koelkast' rondloopt.... niet interessant om iets mee te doen.

Vorige  week in Brugge was een van mijn deelnemers aan het kloosterweekend ook al bestolen. Dus: weest extra alert als je een Kerstmarkt bezoekt!  

Katoren

Een van mijn taken in de opvoeding van onze kinderen was het vertellen van Verhaaltjes en Voorlezen. In de op de rand van het kinderbed verzonnen verhaaltjes probeerde ik allerlei belevenissen van de dag op te nemen. Als de verhaaltjes te lang werden, dan liet ik iemand plotseling ontwaken uit een droom. Einde verhaal, snel gaan slapen nu. Willemijn riep vaak halverwege al 'het is toch geen droom he....' . Johanneke wilde zich met het verloop van het verhaal bemoeien en Jan Willem haalde vaak het  einde van het verhaal niet...., had veel slaap nodig....
Verhaaltjes vertellen is goed voor de taalontwikkeling en woordenschat, maar is ook  erg nuttig om je kinderen beter te leren kennen.
Bij het onderdeel voorlezen had ik niks met sprookjes of Roald Dahl of Paul Biegel achtige verhalen. Natuurlijk wel het Nostalgisch Realisme van Annie MG Schmidt en de dikke historische romans van  Thea Beckman. Hoogtepunt was het voorlezen van Koning van Katoren. Dit boek ging over Stach, die Koning wilde worden en daartoe eerst 7 problemen  in zijn land moest oplossen. Prachtig hoe Stach het opnam tegen monsters (de vervuiling) of knobbelneuzen (uitbuiting) of ruzie makende  kerken. In mijn klas las ik het boek ook voor. Zagen de leerlingen dit gewoon als een leuk verhaal dan kregen ze een Mavo of VMBO advies. Snapten ze de metafoor in het verhaal en de spitsvondigheid van de door Stach bedachte oplossingen dan konden ze wel naar de HAVO of VWO.  Dat werkte beter dan dat CITO gedoe.
Het boek van Jan Terlouw is nu, na 40 jaar, verfilmd. Ik denk niet dat ik er naar toe ga, want het boek roept nog steeds allerlei mooie beelden in mij op die ik me door de filmmaker niet laat afnemen. Maar als de film een herleving oplevert voor deze jeugdboekklassieker dan laat ik me misschien toch wel overhalen.

Geldkist

Het kloosterweekend in Brugge bracht  mij weer vele  verrassingen. We waren dit keer met 14 zeer verschillende deelnemers, van 28 tot 82 jaar. Stadsgids Roos bracht ons zaterdagochtend in het voor toerisme onbekende Brugge. En leidde ons rond in onder meer het Jezuïetenklooster en de Sint Gillis kerk. We hebben al afgesproken waar ze ons volgend jaar naar toe gaat brengen.... Gastenpater Johannes deelde zijn passie met ons ten aanzien van de spiritualiteit van de Karmelieten. En Pater Carlos, de abt van het klooster, liet ons ook toe achter de schermen van het kloosterleven.

Bij deze geldkist vertelde hij dat er drie verschillende sloten op de kist zitten.  3 broeders hadden een sleutel, en waren dus alle 3 nodig om de kist te kunnen openen. Waardoor er een ingebouwde controle plaats vond rond de geldzaken. Hadden we dit kloosterprincipe in de financiële wereld maar volgehouden! Dan stond Europa en de Euro er nu heel wat positiever voor.
De groep was zeer geïnteresseerd en hield het trouw vol om alle onderdelen van mijn drukke programma  mee te doen. We moesten vaak de 'kunst van het stoppen'  hanteren om op tijd in de kerk te zijn!
Hoe zorgelijk het kloosterleven ook is, met zo weinig broeders op vaak zo hoge leeftijd, de inspiratie  is er voor mij, en zoals de groep het ook ervaren heeft, niet minder door.

Boom

Komend weekend start het nieuwe kerkelijk jaar.
Ik ben dit weekend in Brugge met een kloostergroep.
In de liturgie van de kloosterlingen staan de psalmen centraal. Dat begrijp ik goed. In de psalmen komen alle menselijke basisbehoeften en  emoties voor, verdriet, dankbaarheid, woede, verdraagzaamheid, trots, liefde, haat, roep naar gerechtigheid en vrede, streven naar een gelukkig leven

Wereldliteratuur

Op de eerste zondag van advent zal ik Psalm 1 lezen:

Als een boom ben je, wortelend waar water stroomt.
Vol van vrucht en blad dat niet zal dorren.
Geluk wacht jou als je niet opgaat in de waan van de dag
op de weg van wie kapot maakt geen voet zet
niet zit in de kring van spotters
Geluk wacht jou als je geniet van de weg die de Eeuwige wijst
en die beproeft bij dag en bij nacht
Tot ontplooiing komt wat je doet
Als een boom ben je, wortelend waar water stroomt.
Vol van vrucht en blad dat niet zal dorren.

kloostertuin Karmelietenklooster Brugge

 een letterlijke en figuurlijke parkeerplaats

Jan de Bakker

Vanmorgen via 'uitzending gemist' gekeken naar de rapportage van vorige week zondag over de beroemdste Woerdenaar : Jan de Bakker. Hij was de eerst 'ketter' die op 26 jarige leeftijd om zijn geloof verbrand werd. Als ik mensen door Woerden rondleid ga ik natuurlijk het beroemde gebrandschilderde raam van deze Johannes Pistorius bekijken in de Petruskerk.  
Toen ik les gaf op de basisschool was het verhaal van Jan de Bakker een toppertje. Ik ging dan met mijn klas een Jan de Bakkerwandeling maken, langs de Lutherse schuilkerk, via de Petruskerk naar het kasteel van Woerden. Via een kennis bij de gemeente mocht ik dan soms met mijn klas een kijkje nemen in de cel van Jan. Toen was die kerker een goed bij het verhaal passend stinkend bouwval, nu is het een fraaie expositieruimte onderin ons stadskasteel.

In Memoriam Els Hoeksel

Verleden week zaterdagmiddag kregen wij het verontrustende telefoontje dat (schoon)zus Els was binnengekomen bij Spoedeisende Hulp in het ziekenhuis in Woerden.
Wat voor haar een gezellige middag met een  reünie  van een vakantieweek in het Roosevelthuis  had moeten worden, kreeg  ineens een heel andere  invulling.
Wij gingen, als familie, dagen van onzekerheid in, met een voor Els steeds slechter beeld.
Maandagmiddag werd ons de levensbedreigende situatie echt duidelijk.
Zij werd  met een slechte prognose overgebracht naar het UMC.
Daar is zij in de vroege dinsdagmorgenuren, 13 november, overleden aan de gevolgen van een herseninfarct.

We hebben die laatste nachtelijke uren van Els met elkaar als familie kunnen delen. Dat zien we nu al als erg waardevol.

Wat zal blijven zijn de herinneringen aan onze zus en schoonzus.

Zij was vooral ‘dochter van moeder Hoeksel’.  Want voor haar heeft zij al die 56 jaar van haar leven enorm veel betekend.  Door er bijna dagelijks te zijn. Door   haar mee te nemen om te winkelen en uitstapjes te maken.  Door lief en leed met haar  te delen.

Ook met de broer en zussen deelde ze haar leven. Door veel te bellen, door alle verjaardagen trouw te bezoeken, door mee te leven met de neefjes en nichtjes.  Ze kwam haar nieuwe auto trots laten zien. En ontving ons gastvrij in haar mooie huis dat altijd voor ons open stond.
Wij denken terug aan Els
-          als een warm familiemens, die voor ons allen klaar stond in goede en slechte tijden
-          als een harde werker en doorzetter. Het woord commitment past bij haar. Waar je voor staat daar ga je ook voor. Onbewust Benedictijns.
-          als een  dienaar van Gods woord, want haar werk was haar passie
-          als  onze zus met wie we, samen met vriend Ton,  nog kort geleden op vakantie gingen naar Turkije en daar een fantastische rondreis maakten in de voetsporen van Paulus
-          als gezelligheidsmens  die met vriendinnen wandeltochten maakte in Griekenland. Maar ook in haar vrije tijd naar Het Roosevelthuis ging om anderen ook een fijne vakantie tijd te geven.
-          de zus bij wie je om raad kon vragen . En die ook zelf uren aan de telefoon hing om haar beslommeringen met ons te delen.
-       de schoonzus met wie ik als interesse theologie deelde en daar vaak discussie over probeerde uit te lokken.....
-          de zus die nog van die mooie toekomstplannen had rond haar  werk,  haar vrienden, haar  huis , haar auto, haar geliefde katten

We  beseffen het nog niet goed , wat dit overlijden voor ons en de familie gaat betekenen.

Lieve Els ,
Rust In Vrede              

Willy  en Jan

Verbijsterd

Zaterdagmiddag zijn wij met spoed opgeroepen naar het ziekenhuis in Woerden. Onze (schoon)zus Els Hoeksel was niet goed geworden.
Na 2 dagen en nachten ziekenhuis, intensive care, situatieverslechteringen en spoedoperatie  is zij dinsdagmorgen 13 november om 4 uur overleden in het UMC in Utrecht.

56 jaar

We zijn verbijsterd.

Samen met Willy en de familie heb ik woorden gezocht voor een advertentie....
------------------------------------------------------------------------------------------------------
Aangeslagen  door  het plotselinge overlijden en dankbaar voor de  jaren die zij in ons midden mocht zijn, geven wij u kennis van het overlijden op 13 november 2012 van mijn lieve dochter, onze zus, schoonzus, tante, nicht en vriendin

ds.  Neeltje Hoeksel

Els

 Els is 56 jaar geworden 

Zij was  geestelijk verzorger voor  Zorggroep Crabbehoff in Dordrecht,

                             Wij zullen haar warme belangstelling en aanwezigheid in onze familiekring enorm gaan missen.

                                                        Gouda:         A. C. Hoeksel – Oudijk 

Woerden:    Willy Uittenbroek - Hoeksel, Jan Uittenbroek

                      Johanneke en Bash, Jan Willem, Willemijn en Tim

Gouda:         Jan en Marion Hoeksel

                                      Dianne,  Janneke en Ron, Johan

Vlist:            Joke Hoeksel en Jasper Hol

                                      Agnes, Joran

Dordrecht:  Ton Berkhout

 

Gouda:         C. C. van Vliet - Oudijk   

                                                                                neven en nichten

 

Hel

Dit weekend vergadert de synode, het hoogste bestuursorgaan van de kerk waar ik lid van ben, over 'De Hel'. Een kerklid heeft de synode gevraagd om het begrip 'hel' te gaan schrappen uit de belijdenisgeschriften.
Ik heb niks met de hel. Al vind ik de schilderijen in bijvoorbeeld het Catharijneconvent waar de Middeleeuwers de hel verbeeldden wel fascinerend. Hoe zijn mensen aan dit soort beelden gekomen? En waarom heeft  de kerk dit  angstgeloof  zo gestimuleerd? Ik moet denken aan het beeld van de kerk uit de vorige eeuw: de fabrieksdirecteur die tegen de pastoor zegt: houd jij ze dom en bang, dan houd ik ze arm.
In mijn dorpskerk ging het toch meer om de liefde van God en predikte Jezus over rechtvaardigheid en solidariteit. Of is dat het beeld dat ik zelf heb overgehouden?
Als ik met mijn vrienden wel eens meeging naar de kerk  van de bevindelijken van Waarder dan hoorde ik daar heel andere verhalen. God was daar streng, meedogenloos. En sprak oordelen uit, je hoorde bij de bokken of bij de schapen, je was kaf of koren. En als je de Brede Weg koos dan kwam je uit bij de hel. Het schilderij van de Brede en de Smalle weg hangt nog op mijn werkkamer, dus het heeft toch wel indruk gemaakt.

Het laatste wat ik over de hel hoorde was op de begrafenis van Ome Willem Uittenbroek. De dienstdoend dominee ging daar zo te keer en wist zo beeldend over de hel te vertellen waar die goedige Ome Willem misschien wel naar toeging. Ik heb toen besloten niet meer naar dit soort verhalen te luisteren.
Van mij mag de kerk de 'hel' schrappen. Ik zing ook nooit de regel mee in de geloofsbelijdenis dat Jezus nedergedaald is ter helle. Waar staat dat dan?
Of laten we een, ik noem het maar "katholieke oplossing" bedenken: de wijze Paus Johannes 23 antwoordde op de vraag of hij in de hel geloofde 'natuurlijk geloof ik in de hel, maar ik geloof ook dat er niemand in zit......'

UPDATE: Hans Achterhuis, denker des Vaderlands in Filosofie Magazine: de hel is bedacht door PLATO in het tiende boek van De Staat. De 'gewone man' had een afschrikwekkend verhaal nodig om op het rechte pad  te blijven. De kerkvaders hebben dit idee van de hellestraf overgenomen en het werd al snel populair. Ook Voltaire vond dat 'de hel 'voor de gewone man moest blijven bestaan. Hoe kon hij anders voorkomen dat hij bestolen werd door zijn bediende. Een onderzoek in Amerika toonde onlangs nog het verband aan tussen geloof in de hel en de criminaliteitscijfers. Dat is dan weer een reden om het geloof in de hel nog maar niet af te schaffen!

Dankdag

Vanavond ga ik naar de kerk omdat het Dankdag is, voor Gewas en Arbeid. Een inmiddels vrij onbekende Calvinistische bijeenkomst.
Leerlingen die ik begeleid en op het Reformatorisch Onderwijs zitten, hebben deze dag vrij van school en kunnen zelfs 2 keer naar de kerk.
De krant die ik als proef abonnee tijdelijk lees, het Nederlands Dagblad, hield vandaag een pleidooi voor Dankdag. Het is goed om 1 keer per jaar stil te staan bij de goede en mooie dingen des levens en even niet te piekeren over de crisis, de zorgpremie,  je gezondheid of je baan na de volgende bezuinigingen.
Een rabbijn vertelde me eens hoe dankbaar hij God elke morgen is als hij  de koelkast open doet- 'zoveel voorraad'- en als hij daarna op de wc zit - 'alles werkt nog'. Dat vind ik wel een mooie visie op Gods zichtbare aanwezigheid.
Mijn vader sprak vroeger na elke avondmaaltijd een dankgebed uit. Zijn stem kreeg dan een andere toon. En hij sprak mysterieuze woorden uit  over 'nooddruft' , 'overvloed' , 'brood der smarte'. En over het vergankelijk leven waar we niet aan moesten blijven kleven. Ik begreep toen  niet zo goed waar het over ging, maar het gaf wel een grondhouding van dankbaarheid voor het Gewone  Alledaagse.

   

Rij

Iedereen overkomt het: bij welke rij sluit ik aan, welk wagentje of mandje zit niet zo vol, waar zal de kassa vastlopen, welk oud vrouwtje begint een verhaal over haar kleinkind dat ziek is, zit er een stagiaire tussen die steeds de chef moet oppiepen..... Het leven is een dagelijkse aaneenschakeling van keuzes.....Maar ja, dat onderscheidt mij dan weer van onze kat. Is het een keuze dat hij de hele dag bij mij op schoot wil zitten? Of komt dat gewoon omdat het buiten koud en nat is en hij, eigenlijk zij, dat geluid van die zoemende computer zo aangenaam vindt? Jean Paul Sartre schreef daar moeilijke boeken over. Ik ben een  être pour-soi en onze kat een être en-soi. Ofwel een mens heeft een bewustijn en die kat doet maar wat. Deze week kwam ik op internet dit 'gifje' tegen. Volgens mij wordt  Sartre hier heel mooi uitgelegd. Nou ja, veel te simpel natuurlijk maar wel herkenbaar en grappig:

 

Lezingen

Dit weekend ga ik me voorbereiden op 3 lezingen over de Benedictijnse Wijsheid:
- op 7 november mag ik Probus Hoochwoert in Woerden toespreken over dit onderwerp
- op 17 november geef ik een lezing op de vrijwilligersdag van de vakbond CNV in Heerenveen
- op 14 december staat het onderwerp op de lezingenserie van een onderwijscongres op mijn vakgebied, ambulante dienstverlening in het speciaal onderwijs
Ook de cursus serie die ik gepland heb voor de PKN kerken in Woerden in januari 2013 heeft voldoende belangstelling om door te gaan.
Werk aan de Winkel. Leuk, uitdagend en spannend tegelijk.
Ik verwacht dat het er ongeveer uit gaat zien als op dit schilderij ....
uit een museum in Kortrijk, monniken bijeen in de Kapittelzaal, luisterend naar de Regel van Benedictus

Decemberverhalen

Mijn oud studiegenoot en collega Henk Vis heeft een boek geschreven:

Als ik aan onze studietijd denk waarin ik veel met Henk heb samengewerkt aan werkstukken, projecten en notities, dan zal het ongetwijfeld een mooie inhoud en uitvoering hebben.

Boerengerief

De zondagse wandeling ging vandaag over het Ligne pad, dicht bij ons huis, door de polder achter Kamerik. Hier liggen zoals overal in deze streek 'boerengeriefbosjes'. Deze bosjes zijn aangelegd voor de houtproductie en leverden de boeren hekpalen, gereedschapsstelen, materiaal voor manden en stoelzittingen en natuurlijk voor brandhout. De bosjes worden ook Pestbosjes genoemd omdat de door de Pest overleden dieren hier begraven werden. Door het besmettingsgevaar werd er vaak een sloot omheen gegraven en ontstonden zo kleine eilandjes in het weiland.

Vroeger namen we als jongens een polsstok mee bij zo'n polderwandeling. Nu zijn er handige veerpontjes gemaakt voor de zondagmiddagwandelaars.

Jetlag

Komend weekend gaat de wintertijd in. Mijn lijf reageert daar altijd op door minstens een week van slag te zijn. De jaarlijkse eind-oktober jetlag.
Volgens de Libelle is er wel iets tegen te doen  zoals een felle lamp aandoen 's ochtends, kruidenthee drinken, geen alcohol nemen. Ik accepteer het gewoon als een gegeven dat m'n biologische klok even uit balans is en ik daarop reageer met vermoeidheid, beetje chagrijn en onrustig slapen. Vooral kinderen en avondmensen hebben er last van. Ik dus.
Een voordeel van de wintertijd is dat onze kerk zondag een half uur later begint. Willy vindt dat als ochtendmens waardeloos, vandaar dat zij regelmatig naar de half 10 kerk gaat. Nou ja, dan hebben we wat uit te wisselen op zondagmiddag.
M'n vader vertelde wel dat vroeger in ons dorp ook wat gerommeld werd met tijden. Veel plaatsen hanteerden een eigen tijdstelsel , dat was handig voor de melktijden van de koeien. Met de komst van bus- en trein dienstregelingen was het handiger om dit allemaal landelijk gelijk te trekken.
Nu nog het ezelsbruggetje dat ik mijn klas vroeger leerde: Voorjaar = klok Vooruit; of je wint-er-tijd mee, dus wintertijd.

Thermen

Deze herfstvakantie brachten we enkele dagen door op de Veluwe. Willy heeft hier in haar jeugd elke zomervakantie en vele weekenden gewoond op een camping waar de familie Hoeksel een caravan had. Ik ben er ook enkele keren geweest tijdens onze verkeringstijd. De eerste keer moest ik in de auto van schoonvader slapen, want wat zouden de buren er wel van kunnen zeggen, zo’n vriend in de caravan. Ik deed natuurlijk geen oog dicht, maar ja je moest er iets voor over hebben, om zo’n degelijke vriendin te veroveren. De tweede keer dat ik een weekend naar de camping mee ging had ik een klein tentje meegenomen. Zonder gebruiksaanwijzing. De familie heeft nog jaren verhaald op verjaardagen, hoe onhandig ik was bij het opzetten van die tent... leuke binnenkomers allemaal.

Nu we na 35 jaar weer in deze omgeving fietsten merkte Willy op dat er niets veranderd was. Alleen de schelpenpaadjes waren geasfalteerd. Volgens mij is er nog wel iets meer gewijzigd hier op de Veluwe, als ik al die enorme recreatieparken zie en de middenstand die zich geheel op het toerisme gericht heeft. Maar goed, ik wil geen spelbreker zijn en haar romantische Veluwebeeld niet verstoren.

We bezochten ook een dag het prachtige Thermen complex in Bussloo. Geweldig opgezet, zowel de binnenruimtes als het buitengebied. Het kost behoorlijk veel, maar dan heb je ook wat. Je krijgt in zo’n complex een lange lijst spelregels. Zo mag je niet fotograferen en ook geen meegenomen broodje of banaan opeten. Op de foto zie je de plek waar we ons aan beide geboden Niet gehouden hebben. Maar daar staat tegenover dat we deze Thermen aan iedereen die van Wellness houdt gaan aanbevelen. En zeker nog eens terugkeren..

Verder fietsten we hier langs knooppuntroutes - wat een geweldige uitvinding is dat toch - door fraai verkleurende bossen en langs de IJsseldijk. We kwamen zo langs de grootste waterval van Nederland, in Loenen, wel 15 meter hoog. Via de Veluwezoom naar de Hanzestad Doesburg. En met de veerpont naar het kleinste stadje van ons land, Bronckhorst.